Log

vote posted

Ik lette deze - ooh: de negende of tiende keer, schat ik, vooral op de schilderijen. De schilderijen in het appartement van Jan Morrow, in het appartement van Brad Allen en in het kantoor van Jonathan Forbes. Ze vertellen eigenlijk het hele verhaal. De zachte aquarelachtige tinten die Jans vrouwelijkheid beklemtonen. Het stoere expressionisme in de flat van Brad, de wellustige overdaad aan doeken en kleuren..! En de (prachtige!) abstracties die Jonathan voor lief neemt, omdat Jan ze hem aanreikt - wat zo veel zegt over haar gevoel voor hem...
Ach, hoe geweldig aangekleed en verzorgd is deze film. In elk detail perfect.
Ik kan niet anders: ik ga naar 5*

Ivor Novello is een geschikte acteur voor de stomme film, met zijn markante, expressieve kop. Hitchcock laat hier zijn eigenwijze vindingrijkheid al aardig zien, met de shots vanuit het gezichtspunt van de vals beschuldigde hoofdpersoon - een thema dat hem nooit verliet. Wat extra tekst rond de vermeende diefstal zou het verhaal waarschijnlijk duidelijker hebben gemaakt voor huidige generaties (die, wees eerlijk, geconditioneerd zijn op seksuele aspecten).
Het jammere aan deze film is het simplisme. Een verhaal van de verloren zoon, zonder enige verrassing, zonder enige twist... Het liet mij nogal onbevredigd achter.

vote posted

vote changed, original voice was 3,5 stars

vote posted

Voor wie deze film van vroeger kent, kan het uit jeugdsentimentele overwegingen misschien nog iets betekenen. Voor kinderen is dit misschien nog leuk: lekker griezelen met gekke monsters.
Ik zie hem nu voor het eerst en vind het van alles niks. Geen horror en geen comedy, het wordt nergens echt grappig en al helemaal nergens eng. Een rammelend scenario en 'Vietnam'-scènes die je probleemloos kunt overslaan.
Nee, zelfs als gedachteloos tijdverdrijf voldoet dit voor mij niet.