Opinions

Ondanks wat andere zeiden vond ik het verhaal juist wel aardig sterk. Het jonge koppel is gewoon avontuurlijk, nieuwsgierig en vrij. Alle verhaalelementen zaten goed in een oorzaak gevolg achter elkaar en het was voor mij erg onvoorspelbaar. Alleen het verhaal zorgde bij mij al voor een prettige filmervaring.

Wat ik uit de film haalde:Als je mensen de mogelijkheid geeft om kwaad te doen, dan doen ze dat ook. Het jonge koppel heeft een goede mogelijkheid om er met een auto vandoor te gaan, Julien kan er in principe met deze moord vandoor gaan omdat zijn plan goed in elkaar steekt (de zwarte kat ziet hem echter, als dat geen ongeluk is!), etc. En uiteindelijk komt niemand met een misdaad weg.

Redelijk interessante film die door zijn korte duur en de soundtrack zeker de moeite waard is.

Ja nee nu even serieus. Ik heb deze film gister gezien Imax 3D. Maar waar nou al die commotie om is? Mijn 3D ervaringen reiken niet verder dan Disneyland en Sponsbob in movieland. Ik vond dat er eigenlijk vrij weinig met 3D gedaan werd, of zat ik op de verkeerde plek met verkeerde bril? Ik had maar enkele keren iets van: oh dat voorwerp hangt boven de zaal. Over het verhaal hoef ik niets te zeggen dat is genoeg gedaan, ik vond het in het midden gewoon niet sterk genoeg om mij te boeien maar het einde is dan nog wel even een lekker spektakel. Cameron had natuurlijk een verhaaltje nodig om zijn technische hoogstandjes te vertonen en dat gebeurd dan ook nog wel eens.

Nog even terug naar 3D, ik vond het dus eigenlijk maar een beetje nutteloos. De hele film door lijkt het alsof er 2 lagen achter elkaar zijn door scherpte diepte (a la met zo n matte painting vroeger). 29 van de 30 shots zijn zo opgebouwd. Dus iets verder dan beetje scherper dan normaal wordt het volgensmij echt niet. Het heeft misschien deels iets te maken met mijn haat tegen deze vorm van filmen door de hele film heen. Ik miste gewoon een mooi statisch (ja want alles is gefilmd met de steadycam he) shot met diepte waarin alles scherp is en een deel van het beeld in de zaal blijkt te zitten (of had ik verkeerde verwachtingen).

Alle digitale effecten en de wereld die gecreeerd zijn, ik geloof het allemaal nog niet zo. Kijk dat je digitale middelen inzet om kleine dingen te maken wat anders niet mogelijk zou zijn oke (lord of the rings). Maar de hele film door, het bleef voor mij meer een soort volgende stap in de ontwikkeling van game graphics. De digitale wereld is nog niet realistisch genoeg voor mij om me erin te laten verdwalen.

Mede door het verhaal en de graphics werd Avatar niet de ervaring waar ik op had gehoopt, erg jammer. Tel daar kinderachtige-net-geen-mens-aliens-smurfen bij op die ervoor zorgde dat mijn medeleven met personages ook niet groter werd.

Intrigerende film en dankzij àl die pauzes werd de bruiloftscène door mij niet erg als langdradig ervaren. De film roepte ook wel enkele vragen bij mij op:

- Waarom is de titel Deer Hunter? Ja duh ze schieten op herten. Het is enkelvoud omdat het denk ik voornamelijk / alleen om Robert DeNiro gaat. Hij is de enige die de herten weet te raken maar op het einde kiest hij hier niet voor maar welke verandering heeft hij nou dan doorgemaakt? Wat bepaalde zijn keuze? En worden er nog paralellen getrokken tussen het jagen op herten en het jagen/vechten in vietnam?
- Wat zou de eigenlijke reden zijn van die vriend om de hele tijd dat kleine pistool bij zich te houden?

Dat troosteloze wat eerder werd vermeldt zag ik er ook wel in. Iedereen heeft in die oorlogstijd troost en elkaar nodig anders slaan ze zich er niet doorheen (en worden ze gek). De 2 vrienden van Robert die namelijk ook de oorlog hebben overleefd hebben zich compleet afgezonderd van hun vrienden/sociale leven. Dit wordt niet als positief afgeschilderd en even lijkt het of Robert zich hier ook schuldig aan gaat maken door niet gelijk thuis te komen. Hij is echter wijs en gaat de volgende dag toch naar huis en zoekt zijn vriendenkring weer op.

Het einde met het nummer vond ik ironisch tegen amerika. Een beetje zo van "bedankt, Amerika voor wat zijn oorlogsmissies teweeg heeft gebracht."

Kortom fascinerende film waar je nog even over na kan denken, dit waren mijn eerste gedachtes na het kijken van de film.

Erg leuke film vol boordevolle krankzinnige figuren en gebeurtenissen. Het had voor mij drama, horror en met name humor. Ik heb me flink vermaakt met dit grimmige sprookje, totaal niet verveeld. Toch maar kijken of ik de nieuwe van Jeunet binnenkort kan bezoeken in de bios.

p.s. als iemand soortgelijke films kent zou ik het fijn vinden als je ze pm't of iets dergelijks want anders gaan we offtopic.

De muziek in deze film is echt hate it or love it. De Hippies sfeer wordt lekker neergezet en ze doen eigenlijk weinig. Volgensmij deden hippies ook eigenlijk niet zo veel dus in dat op zicht klopt het.

Dit is ook tevens een minpunt aan de film, dat er niet zo veel gebeurt en dat gescheur over die wegen de hele tijd wordt vrij saai na de zoveelste keer.

Visueel is het ook niet erg interessant wat jammer is, want er had wat meer kunnen gebeuren met hun relaxte sfeer en trips.

Inhoudelijk is de film wel interessant en het is een forse kritiek op de American Dream. Of meer in het algemeen, kritiek op het idee van grote vrijheid. De riders zijn het meeste vrij als ze over de snelweg crossen. Als ze echter in aanraking komen met steden of iets dergelijks dan zijn ze een stuk minder vrij. Aan het begin van de film weigert een hotel ze. Dit is telkens een conflict als ze als het ware in aanraking komen met de maatschappij. Ze belanden zelfs een keer in de gevangenis, als dat geen ontnemen van je vrijheid is weet ik het ook niet meer.

Aan het begin van de film krijgt de motor, die amerika symboliseert, geld. Maar al het geld wat er in dit ideale vrije amerika wordt gestoken is tevergeefs. Het is een grote illusie dat je er vrijheid voor terug krijgt. Zelfs het aardige einde waarin de motor in vlammen opgaat boort deze illusie de grond in. Juist omdat het zo abrupt is wordt het schokkender ervaren en dat is denk ik ook de bedoeling.

Kortom een geinige film met een flink thema dat helaas af en toe een beetje saai is.

Heb erg genoten van deze film. Zoals The One Ring al opmerkte had het af en toe zijn momenten van traagheid maar voor de rest heb ik nauwelijks iets op te merken aan de film. Dan is het ook nog een beetje jammer dat de special effects natuurlijk wel een beetje out of date raken. Dit is misschien wel mijn favoriete Lynch en veel dingen komen later in zijn werk terug (zie spoilers).

De soundtrack viel ook een beetje tegen evenals het acteerwerk af en toe. Maar de belichting maakt een hoop goed!

Enkele motieven:
- De zigzag vloer in de hal van de flat komt terug in Twin Peaks de serie.
- Flikkerende lampen (Inland Empire meest opvallend).
- Een zingende vrouw op een podium (Mulholland Dr.).
- Aarde/modder en dat bed zien we ook al in de korte films die hij hiervoor had gemaakt (ABC, The Grandmother)
EDIT: - Sterrenhemel (Elephant Man, Straight Story).
- En (zwarte) gaten langzaam in tracken (Blue Velvet, Inland Empire) Als jullie nog meer dingen waren opgevallen hoor ik het graag.

Net weer herzien. Hij wordt ook met elke viewing beter. Wat is deze film ondergewaardeerd zeg, ik kom gewoon weer compleet verslagen uit de film. De muziek, de sets, de decoratie, de aandacht voor details, het kleurgebruik, het acteerwerk, het scenario, die spanning. Hier zouden veel regisseurs nog een puntje aan kunnen zuigen.

Details: op het bed bij die domino ligt ze naast een knuffeltijger, dezelfde waar Nicole voor staat bij de laatste scene, volgensmij wordt de kleur groen geassocieerd met de dood (zie het sterfbed, het mortuarium, badkamer ziegler, Bill loopt onder een groene kap een cafe binnen waar het requiem wordt gespeeld), als de stalker stil staat en kijkt naar Bill let op de achtergrond. Er staat namelijk een soort brievenbus waarop staat "voice" en er staat een verkeerspaal met "stop". Zoiets waarop staat voice kan niet echt zijn, maar verwijst naar zeer belangrijke uitroep "stop!" in de villa. Ook niet geheel ontoevallig koopt hij een krant waarop de tekst "lucky to be alive" staat. Oh en let dan ook nog op de rol van geld in deze film. Ondergewaardeerd meesterwerk.

De film wordt in de eerste tekst op zwart al uitgelegd voor deze jongens is de oorlog een drugs.Veel meer komt er in deze film niet naar voren, behalve een wat vader/zoonrelatie spelletje. Vond er weinig aan, echt meer dan een thrillertje is het niet. En propaganda zou je er nog best in kunnen zien, het is een drugs en zij hebben die oorlog nodig voor hun adrenaline, ze hebben t er best naar hun zin en ze halen steeds hun doelen.

Ik heb toch wel errug genoten van deze film, maar dat zal vast mede door mijn redelijk aparte smaak komen. Ik vond vrijwel alle vondsten geniaal, heb veel gelachen en heb nergens gedacht dat het ongeloofwaardig werd.

Met name de scene dat de oudste door blijft dansen op de gitaarmuziek vond ik erg tragisch. Het kwam op mij zo hopeloos over, als een diehard katholiek waarvan zijn geloof is ontnomen. We lachen hierom maar in wezen zijn wij ook een beetje als die kinderen. We zijn redelijk volwassen maar wat weten wij nu eigenlijk? Er zijn nog steeds zoveel onzekerheden in de wereld en er zijn waarschijnlijk nog zoveel dingen die wij niet kunnen bevatten, die buiten ons staan. Wat zullen wij perhaps ooit tegenkomen op jupiter of noem maar op? Juist dat wij nu zo lacherig naar die kinderen kijken werkte op mij erg ironisch.

Misschien draaf ik een beetje door maar deze film heeft zeker impact op mij gemaakt. Het einde kon ik ook zeer goed in meekomen en je interpretatie hangt volgensmij beetje van je gemoedstoestand af.

Deze film verdient minimaal een plekje in de tip huppeldepup. Ik vond zelf dat het een geweldige mix van tragedie en komedie bevatte, allicht de komedie de enige manier om de tragedie over te komen. De geweldige restaurant scene maar let ook op de weerspiegelingen van de bekende parijse gebouwen, deze lijken niet in de film voor te komen alleen in een afbeelding, we zijn hier aldus van verwijdert. Tot slot nog de opening waarin het thema van de film al uiteengezet wordt: mooie wolken en dan plots rechtlijnig, eenzijdig verstoort ons beeld. Het geluid versterkt volgensmij ook de hele tijd een soort leegheid. Een zeer positieve verrassing.

Zeer prettige film van Psycho om naar te kijken. Keek lekker weg (mede door de muziek van Herrmann!). Ik, in tegenstelling tot andere kijkers blijkbaar, kon nauwelijks gissen naar de afloop. Wel had ik natuurlijk de beroemdste scene al gekeken, wat jammer is want dan kijk ik de film en wacht ik de hele tijd: wanneer komt die scene nou?

Dan nog wel een minpuntje. De scene dat die man uitlegt hoe het hele Norman Bates gedoe nou in elkaar zat sloeg volledig de plank mis. Godsamme wat heb ik daar een hekel aan, ineens wordt het hele karakter uitgelegd van Norman, terwijl je het volgensmij beter een soort mysterie kan laten? We weten al dat hij de moeder speelt maar dat er dan nog een verhaaltje komt over hoe hij in elkaar zit is van de gekke. Dan vrees ik tot slot nog een herziening waarbij de spanning grotendeels weg zal zijn. Evengoed erg genoten.

Ik geloof dat Bergman zei dat hij dit een goede film vond maar dat hij niet wilde weten wat er in Hitchcock rondgaat. Het moeder-zoon thema komt hier natuurlijk lekker naar voren evenals in ander werk van hem.

EDIT: Oh en birds zijn er in deze film ook veel te vinden

Wat ik uit de film viste na een tweede viewing (eerste viewing was ik gewoon overdonderd) en ook na wat dingen te hebben gelezen.

Bij dat thema van wat is menselijkheid kan ik me ook wel vinden. Voor mij ging het ook voornamelijk over dat hij steeds verder verwijdert raakt van de natuur/menselijkheid en terecht komt in een cynische rationele technologische sfeer (de professors zijn niet echt emotionele personen, wellicht een beetje narcistisch omdat die ene een oplossing zoekt voor onsterfelijkheid?). Het verhaal gaat dan weer een andere kant op als hij zijn vrouw weer hallucineert/fantaseerd. Hij kan gewoon niet zonder liefde. Hier draait het volgensmij om: des te verder je verwijdert raakt van de natuur/realiteit en meer terecht komt in een technologische/geconstrueerde wereld des te onmenselijker je wordt. Maar omdat je toch mens bent kun je niet zonder liefde.

ps. de moeder die vergeleken wordt met zijn (ex-)vrouw is ook iets wat volgensmij terug komt in Zerkalo.

Geen dialogen is altijd fijn, zeker als de hele film dan nog boeiend blijft, wat ie voor mij ook zeker was. Ik voelde me weer eens serieus genomen als kijker . In de opmerkingen wat betreft visuele aspect kan ik me ook wel vinden. De sounddesign had misschien ook wat beter gekund hier en daar.

Nou nog even mijn interpretatietje: zoals ik hier al las draait het om de fetishes/obsessies. Iedereen heeft zijn absurde fetish maar probeert die te verbergen, dat is het interessante van de film, de ene brengt zijn fetish tot uiting in een bos ver weg, de ander in een afgelegen kerk/kelder. Allicht probeert Svankmajer dus te vertellen dat iedereen wel zo'n gekke obsessie heeft maar die veel verstopt, terwijl perhaps iedereen die je spreekt zoiets geks heeft. Kortom, obsessies verbergen voor de normen in de samenleving. Ik kon er overigens ook wel om lachen.

Erg genoten van deze film. Televisie (een medium) letterlijk als extensie van ons lichaam! Media vergroten onze zintuigen als het ware. We kunnen radio beluisteren aan de andere kant van de wereld en zelfs beelden bekijken door middel van televisie en film.

Ook gaat deze film over theorieen als manipuleert televisie mensen? Zet het aan tot geweld? Ik geloof dat Cronenberg zelf nog les heeft gevolgd bij een van de voornaamste mediawetenschappers en dat is te merken. Deze film bevat genoeg om herzieningen de moeite waard te maken.

Ik vind echter dat theorieen in deze film op zo'n interessante en visuele manier tot uitdrukking wordt gebracht waar ik zeer onder de indruk van was (er wordt wel wat filosofisch geouwehoerd maar dat blijft beperkt, Cronenberg brengt het meeste tot uiting door middel van beelden en och wat hou ik daar van). Poetisch zou je het wellicht kunnen noemen.

Mijn guess is dat die Nicki allicht helemaal niet bestaat, haar entree doet ze op een televisie scherm!. Ik zal deze film zeker nog een keer kijken.