Opinions

Wellicht de meest besproken serie van de afgelopen jaren. Geweldige rol van Cranston, en ontzettend verslavend om dit te kijken. Na dit seizoen werd het alleen maar nog beter en beter.

Wat mij betreft het beste seizoen van Dexter. John Lithgow, vooral bekend van zijn komische rollen, zet hier een overtuigende rol neer als psychopaat (en natuurlijk als familieman) met een heerlijk luguber motief. De chemie tussen deze trinity killer en Dexter is scherp uitgewerkt en de spanning zit er van begin tot eind in. De schrijvers waren hier duidelijk goed op dreef. Een aantal momenten in dit seizoen behoren absoluut tot het beste van wat ik de afgelopen jaren op tv heb gezien. Ik denk dan aan het bezoek van Dexter aan trinity en zijn familie met thanksgiving, trinity die Dexter op het werk bezoekt, en met name het einde van trinity met de treintjes en de plaat Venus van Frankie Avalon die wordt afgespeeld. Stuk voor stuk memorabel. Over een tijdje een herziening waard.

De motieven en moorden vind ik erg sterk in dit seizoen.. met name de vier ruiters van de apocalyps kwamen van een macabere stal, en daar houd ik wel van. Voor de rest, tja. Colin Hanks staat als een zak hooi te acteren (het kan nog erger dan zijn vader) en de twist op het einde is ook niet echt origineel meer te noemen.

Volgens velen is Dexter na seizoen vier nogal achteruit gegaan, met dit seizoen als absoluut dieptepunt. Nu vind ik zelf de doomsday killer in het zesde seizoen nog alleraardigst, maar met name dit seizoen is inderdaad niet al te best. Met het vaak verworpen einde kan ik nog goed leven, al komt het wat afgeraffeld over, maar laten we eerlijk zijn: de schrijvers hebben er hier nogal een potje van gemaakt. Dat hele gedoe met Vogel en de achtergrond van Dexter lijkt even uit de lucht te zijn gegrepen en doet nogal afbreuk aan de serie. Darri Ingolfsson heeft verder wel een goeie kop en het moment waarop Dexter hem van het leven beroofd met een pen hadden ze me weer even te pakken. Al met al matig.

Mikkelsen zet hier inderdaad een sterke rol neer als Hannibal Lecter, wat mij betreft nog overtuigender dan Hopkins een hele tijd geleden in The silence of the lambs. Hopkins is vooral overtuigend als het 'beest' Lecter, Mikkelsen vind ik beter als charismatische en elegante Lecter. Maar goed, seizoen een van Hannibal kijkt verder aardig weg maar wist niet echt te beklijven. Aantal sterke personages en goede vondsten qua moorden, maar deze volgen elkaar naar mijn gevoel te snel op waardoor het wat aan diepte ontbreekt. Wat dan voornamelijk overblijft is de toestand van Will Graham, hetgeen me dan weer te lang bleef doorzeuren. Dat hele empathie gedoe voelde ook iets te veel aan als een gimmick. Daartegenover staat dan weer een manipulatieve Hannibal die de boel weer wat recht trekt. Ik ga binnenkort aan seizoen twee beginnen en hoop op meer Hannibal met zijn mooie pakken en minder Will Graham.

Deze serie wordt weleens vergeleken met Twin Peaks.. Ik kan daar wel inkomen. Raakvlakken qua verhaallijn en beiden kennen een typerend Amerikaans landschap in de jaren '90 gehuld in een dreigende en donkere setting. Hoe dan ook is dit voor mij een serie op zichzelf. De bijzondere sfeer, het strakke verhaal, het overtuigende acteerwerk.. Een veel betere serie heb ik nog niet gezien.

Twin Peaks is voor mij vooralsnog onovertroffen. Vorig jaar keek ik alle afleveringen in een kort tijdsbestek en werd ik helemaal meegezogen in die mysterieuze nachtmerrie sfeer. De muziek van Badalamenti en de cinematografie zorgen voor een bevreemdende en beangstigende setting en de spanning zit er tot aan de laatste aflevering in. Het acteerwerk is vaak rampzalig, maar ja... David Lynch alom.

Vanaf het moment dat de moord op Laura Palmer is opgelost ebt de spanning nogal weg en wordt het verhaal wat minder interessant. De sfeer en de personages blijven hoe dan ook erg speciaal. Ook dit seizoen wist me prima te smaken.

Dat einde met het overheidsgebouw vond ik juist wel sterk, ondersteund met Tomorrow is a long time van Bob Dylan. Verder is het seizoen best onderhoudend en vermakelijk maar hierna vond ik het heel wat sterker worden. Qua karakterontwikkelingen en suspense is het nog maar een rustige aanloop naar wat er komen gaat en de groepssamenstelling ligt mij hier nog niet zo. Darryl vind ik hier juist nog maar een vervelend brulaapje, en Glenn en Carol zijn ook niet zo boeiend in dit seizoen. Maar goed, zoals ik al zei is dit nog een beetje het prille begin. Nu zijn de rest van de seizoenen ook zeker niet van een constant niveau, maar dat komt later wel. Voor mij was deze eerste iig wel overtuigend genoeg om verder te gaan met TWD.

Dit tweede seizoen kent een aantal sterke karakters en ontwikkelingen (Hershell, Shane, Daryl) en ook de nodige zombie gore uit zich in aantal aangename momenten. Helaas heeft het seizoen ook genoeg saaie momenten en duurde het me allemaal net iets te lang op die boerderij.

Vanaf Alexandria gaat het niveau echt opwaarts. Met name de laatste paar afleveringen zijn erg strak. De opbouw naar en de uiteindelijke confrontatie tussen Rick en Pete is redelijk intens en sterk in beeld gebracht. Een van de hoogtepunten van de serie.