Opinions

Ik vond het hele zit om deze film uit te kijken. Als je het Aziatisch sausje er af haalt, blijft er er weinig over om van te genieten. Er wordt enigszins de spot gedreven met de superrijken van Singapore, maar anderzijds is er ook een groot respect voor het pompeuze en exorbitante. Duidelijk een film die gestoeld is op Amerikaanse normen en waarden met Aziatische figuranten.

De film heeft een rustig tempo dat precies past bij het tempo van het boerenleven rond de vorige eeuwwisseling. Je ziet alle activiteiten voorbij komen zoals zaaien, dorsen, oogsten, melken etc, die honderd jaar geleden gedaan moesten worden, meestal gekoppeld aan een seizoen. Daarnaast speelt synchroon de hel van WO 1 waarin de mannen verkeren; ze komen soms thuis, waar ze nauwelijks kunnen uitleggen uit welke wereld ze komen.

Mooi in beeld gebracht is de sluipende moderniteit die door de oorlog zijn intrede doet op de boerderij, evenals het verschil in hoe de Duitser door de overheid als vijand wordt neergezet en hoe de jongens ze aan het front ervaren; hoe de boeren binnenwereld wordt afgeschermd voor de buitenwereld en vreemdelingen, hoe overweldigend het verlies van vele mannen in een klein dorp wordt verwerkt en tenslotte hoe in de oorlog de vrouwen worstelen met (het gebrek aan) hun sexualiteit.

Ik heb genoten van deze film!

Prachtige animatie-documentaire over een onderbelicht thema: leven als puber in de Sovjet Unie tijdens de koude oorlog met tevens het lastige Baltische oorlogsverleden (Letland was door Duitsland onafhankelijk geworden en stond in de Tweede Wereldoorlog verdeeld in de strijd).

Aan de hand van het persoonlijke verhaal van de filmmaker komen vele elementen voorbij van een totalitaire samenleving en de andere partij in de koude oorlog.

Wat mogen we verdomd blij zijn dat we in Nederland in staat zijn om zo een professionele film te maken op een tropische locatie! De film ziet er fantastisch uit, de meeste dialogen zijn prima in orde en de personages over het algemeen geloofwaardig.

Vreemd genoeg geven vele recensenten aan de film óf saai te vinden óf verschrikkelijk gewelddadig (wát is het nou). Dat laatste is bij vlagen waar, maar lijkt een behoorlijke afspiegeling van Westerlings acties; saai wordt de film echter nooit. Ik vind het juist mooi dat er een behoorlijke aanloop wordt genomen waarbij je een idee krijgt van het dagelijks bestaan van de soldaat in Indië, alvorens vechtsituaties te laten zien.

Historisch komt de film ook grotendeels geloofwaardig over; de idee van de soldaten iets goeds te doen, het bestempelen van Soekarno als Japanse verrader, de onzichtbare vijand, het provincialisme van de soldaten, de Molukse troepeninzet, de kille ontvangst in Nederland etc. Natuurlijk zijn er zaken geromantiseerd en is het einde zeker niet historisch (wel sterk overigens).

Er zitten, zoals enigen hierboven al terecht stellen, wel enige oorlogsfilm-clichés in de film, maar wel altijd met een duidelijke Nederlandse twist.

Samen met Oeroeg vind ik dit de mooiste film over Nederlands Indië en ga ik wel degelijk stukken gebruiken in de klas voor de lessen over het dekolonisatieproces na de Tweede Wereldoorlog.

Laat je in ieder geval niet ontmoedigen door de vele azijnige reviews hierboven en oordeel (en geniet) vooral zelf over de film.

Ik vind dit een overgewaardeerde film. De personages blijven zo plat als pannenkoek en het verhaal bleek, naarmate de film vorderde, steeds minder verassend.

Het verhaal vertellen via het politieverhoor vond ik dan weer wel goed gevonden.

Maar het einde is als uit een weke Bouquetreeks en het gezamenlijke dansje aan het einde met Spaanse muziek deed voor mij echt de lamp uit.

Niet dat ik vies ben van 'feel-good-movies', maar dit was een minder geslaagde. Slechts onderhoudend.