Opinions

Pfoe.. toch wel een tegenvaller. Ik heb werkelijk geen idee waar ik net naar heb zitten kijken. De hele film lijkt te draaien om het krijgen van Credence aan je kant maar waarom iedereen dit nastreeft is me volstrekt onduidelijk.

Van het eerste deel genoot ik. Het verhaal was goed te volgen en de motieven van de karakters waren helder. Daar ontbreekt het in dit tweede deel compleet aan. Je verwacht in een film als deze dat je op z'n minst de keuzes van het hoofdpersonage kan volgen als kijker, maar voor mijn gevoel was alles wat Eddie Redmayne's karakter Newt Scamander doet in deze film compleet willekeurig. Dat geldt jammer genoeg voor vrijwel alle personages.

Er zijn zeker vijf liefdeslijntjes in deze film.. maar geen van allen wordt bevredigend uitgewerkt. Doordat de kijker overspoeld wordt met (nieuwe) personages in de toverwereld bouw je met geen van hen een band op. Sommigen van hen lijken bovendien compleet overbodig Nagini, Flamel.

Daarnaast kost het regisseur Yates veel tijd en moeite om het surplus aan verhaallijnen samen te brengen. De spectaculaire finale liet mij dan ook onberoerd.

Het hele verhaal lijkt een (slap) excuus om visueel alles uit de 'Wizarding World' kast te halen. Ironisch genoeg zijn juist de scenes in Zweinstein de beste van de hele film.

Nova Zembla is voor mij een van de grootste tegenvaller van het jaar geworden. Toen ik hoorde dat dit geschiedenisverhaal verfilmd ging worden was ik meteen enthousiast. Op mijn basisschool hing een grote prent in de klas die het vastzittende schip van Barentsz afbeeldde. De leraar kon hier de mooiste verhalen bij vertellen. Verhalen over de dappere Nederlandse helden die de kou doorstonden voor volk en vaderland. Een verhaal dat een fantastische film zou kunnen opleveren, maar dit gebeurt helaas niet. Deze film mist namelijk twee hele belangrijke ingrediënten: emotie en spanning

Het eerste (pak en beet) half uur van de film is verreweg het sterkste deel. De voorbereidingen worden getroffen voor de vaart over zee. De verhoudingen tussen De Veer, Catharina, Planctius, Barentsz en Heemskerck worden goed neergezet. De relatie tussen Gerrit en Catharina is niet erg overtuigend, maar Kroes stelt niet teleur in haar debuutfilm. Eigenlijk gaat het bergafwaarts vanaf het moment dat Gerrit het schip betreed. Hier en daar een ruzie, maar erg veel boeiends gebeurd er niet. De film weet geen enkele symphatie op te wekken voor ook maar een enkel bemanningslid. De momenten die medelijden op zouden moeten wekken Gerrit die in een bak bloed wordt gedrukt, Die dikke die gekielhaald wordt laten mij volkomen emotieloos. Ook als we op Nova Zembla zijn aanbeland voel ik geen enkel medelijden met de bemanning. Bij een aantal bemanningsleden die overlijden heb ik het idee dat ik ze voor het eerst zie. Zelfs bij de aftiteling zag ik nog een paar nieuwe gezichten. Dit zegt eigenlijk alles.

Daarnaast is de spanning nergens voelbaar. Er mist namelijk een lijfelijke vijand . De vijand zou de natuur moeten zijn, maar na anderhalf uur sneeuw en ijs gezien te hebben is het weinig verrassend meer. Hetzelfde geldt voor de vele aanvallen van de ijsberen. Het is meer van hetzelfde.

Het einde is het dieptepunt van de film. Er wordt van de hak op de tak gesprongen. En de slotscene in de kerk is ronduit belachelijk, nep en totaal misplaatst.

Nee, deze film doet de prachtige verhalen van mijn basisschoolleraar geen eer aan.

2,0*