Opinions

Ik zou haast zeggen, dat Catlow een lach-of-ik-schiet-Western is, misschien ook wel een parodie en/of comedy -Western. Richard Crenna (The Deserter) als een altijd maar verbaasd kijkende Roger Moore/James Bond look-a-like en een eeuwig glimlachende Yul Brynner (vooral in de 1e helft), conform Burt Lancaster in Vera Cruz en 'Manolito' in The High Chaparral. Misschien als antwoord op zijn emotieloze rol in The Magnificent 7.

De mooie Daliah Lavi hoeft blijkbaar niet te acteren; eigenlijk alleen lijfelijk aanwezig te zijn was blijkbaar voldoende.

Leonard Nimoy komt als de premiejager annex gunslinger Miller aan het begin van de film nog in actie, maar van hem gaat gaandeweg het verhaal eigenlijk geen echte dreiging meer uit; had meer ingezeten.

Evenals in The Wild Buch en The Professionals hier ook weer een hoog Mexico gehalte met veel clichés. Ligt mij niet zo.

De filmmuziek van Roy Budd is erg irritant en versterkt de comedy-sfeer.

Door het Western-parodie karakter van Catlow werden veel momenten voor mij toch ongeloofwaardig, en omdat ik een serieuze Western had verwacht (film begon veelbelovend, tot dat Brynner begon met grijnzen), kan ik niet meer dan een IMDb *3/10 geven.

Nog steeds niet op DVD, maar wel op Youtube.

*******************************

Gene Tierney aka de 'Goddess of Love and Beauty' spat ook in deze film weer van het scherm (vanaf 19:12 minuten. Wow!)

Een wat softe, haast knullige rol voor Gene ditmaal (ze verdient veel betere rollen), in tegenstelling tot die van de ook niet onaantrekkelijke Lynn Bari, die veel meer screentime heeft trouwens. De credits volgorde doet anders verwachten.

Posterontwerp matched ook niet met verhaal, Gene is zeker geen femme-fatale, eerder Lynn Bari. Belofte filmtitel komt onvoldoiende uit de verf, maar ligt aan script, niet aan 'China Girl' Gene.

George Montgomery imiteert continu Clark Gable, gaat tegenstaan.

Film start spectaculair maar kakt al snel in. Aan het einde plots een opleving met een mix van drama en promo (slechte Jappen, patriottische Chinezen en Amerikanen).

De militaire outfits zijn niet altijd historisch correct.

'China Girl': vanwege Gene Tierney en Lynn Bari alleen al de moeite van het kijken waard, verhaal stelt niet veel voor.

IMDb * 7/10.

Had deze Western vooral aangeschaft vanwege Nastassja Kinski omdat ze aanvankelijk hoog stond in de cast-lijst, maar haar screentime is echter beperkt en naast heel veel gehoest vanwege haar longontsteking komt er weinig uit haar; waarom heeft ze deze niet uitdagende rol geaccepteerd? Ze is verder behoorlijk dimmed, kenmerkend in haar latere rollen, maar toch ook weer vergelijkbaar met haar rol in Tess uit '79. Ondanks veelbelovende start in jaren 70 is ze nooit een actrice van formaat geworden.

De meeste screentime heeft Sarah Polley. Opvallend is dat van de cast alleen zij geregeld met close-ups in beeld is. Misschien ook weer niet verwonderlijk; volgens IMDb had ze toen een affaire met de regisseur. Had ze nog iets meer 'zendtijd' gehad, dan had de filmtitel gewijzigd moeten worden, haar rol is vrij prominent.

Maar deze Western als zodanig is prima. Geeft een aardig realistisch tijdsbeeld, is mooi gefilmd en geen moment langdradig.

Drie toch wel typisch Western onderwerpen in 1 film: de goudkoorts, kolonisatie/survival en aanleg spoorlijn, hoewel deze film overkomt als drama tegen een Western setting.

De beelden van een ski-lift (2x, film opgenomen in Calgory) hadden er echter uitgeknipt mogen worden.

De filmposter geeft daarentegen goed de stemming van deze Western weer.

't Accent van de goede acteerprestaties ligt bij Milla Jovovich en Sarah Polley, 2 thumbs-up!.

En de prachtige filmmuziek moet zeker genoemd worden.

IMDb #7/10.

Wow... wat een geweldige film, zowel het verhaal, het acteer- als wel het camera-werk. De uit Duitsland gevluchte regisseur Fritz Lang laat de film beginnen in een documentaire sfeer. Uniek en heel apart, prachtige beelden en doeltreffend. Je wordt als het ware het verhaal ingezogen. We krijgen een goed beeld van de verhaalloka- tie en zien zelfs Marylin Monroe aan het werk bij de visafslag.

Om meteen maar bij het voortreffelijke camerawerk te blijven: zeer sfeervol en prachtige momenten met ook veel shots in 1-take. Dat laatste moet vaak overgedaan zijn, zeker waar ook Marylin Monroe moest optreden, immers zij kon zeer slecht haar teksten onthouden. Veel mooie cameramomenten, zoals de 3 spiegelscene met Barbara "Babs" Stanwyck en de momenten waar de geliefden elkaar steeds meer naderden, wat nog versterkt werd door steeds meer camera-close-ups! Ook heerlijk, dat de film in zwart/wit gedraaid is; die sfeer kijg je niet in kleur. Prachtig cinegrafisch moment is ook, waar- bij Stanwyck met koffer langs de spoorlijn loopt, terwijl er een stoomloc aankomt... Alleen al voor dat camera-werk moet je deze film zeker nog een keer kijken, genieten gewoon. Die one-shots deed Otto Preminger ook al in de fantastische Film-Noir Fallen Angel uit '45.

Dan de acteurs: deze film maakt volledig duidelijk waarom "Babs" Stanwyck de beste betaalde Amerikaanseactrice was. Dit is volgens mij haar beste rol. Een 10, ze is geweldig. Friz Lang geeft haar alle (acteer) ruimte en die neemt ze ook gewoon. Ze is evenals Anne Baxter (The Eazors Edge) niet een echte glamourgirl, maar wel een voortreffelijke actrice voor karakterrollen. Een voorzetje daarvan gaf ze al in '32 in Baby Face en in mindere mate in Double Indemnity.

Robert Ryan vond ik in zijn meeste films wat "wooden", hier is hij dat zeker niet. Dat liet hij al wat zien in On dangerous Ground, The Set-Up en Crossfire. Ook een prima vertolking hier, al is "Babs" net ff beter.

Marylin is mij ook erg meegevallen. Haar uitstraling vind ik hier zelfs beter dan in Niagagara, ze is zeer ontspannen. Mede door de sup- port van Barbara Stanwyck heb ik inmiddels begrepen, die haar ook groot op de aftiteling heeft laten zetten.

Een beetje mis-cast was de toneelacteur Paul Douglas, hoewel hij wel in zijn rol groeide. Zijn "cosmopolitan"-uitstraling past niet direct bij zijn rol als visser.

Roken: evenals in Bogey's Dead Reckoning zijn in deze film bijna geen rookvrije momenten.

Het script heeft sublieme teksten, en al valt er in deze Noir" geen schot, de vonken spetteren wel van de dialogen af. Marylin: "I don't want to marry. As soon as you marry a fella, he bosses you". Enz., enz.

De film is ook eerder een "Drama" dan een "Noir", hoewel het prima camerawerk zeer veel "Film-Noir"-momenten heeft. Ik ga Clash by Night snel weer kijken!

Deze film past zeker in 't rijtje van Casablanca, The Razor's Edge en In a lonely Place. Clash by Night zal de bezitters van die films ook zeker aanspreken.

Met gemak een 4.5*(IMDB 9/10*).

PS

Verneem ook graag "Mug", waarom hij deze film een "2" heeft gegeven.

High Sierra (1941) tegen een Western-setting, alleen een veel beter script. McCrae is de enige mis-cast, veel te braaf en te vlak, afstandelijk. In Western Ramrod was ie ook al zo. Dit versterkt alleen maar de performance van Virginia Mayo, zij draagt de film, geweldig is ze, een genot om naar te kijken. Virginia speelt een half-Indiaanse, en als je haar bezig ziet, geloof je dat meteen.

Dorothy Malone bevestigt hier weer, dat ze met haar oorspronkelijke haarkleur veel verleidelijker is dan kort hierna als geblondeerde brunette. Haar screentime is beperkt, maar vind Dorothy desondanks een prima Western-actrice. Gelukkig vonden veel Western-regisseurs dat ook.

Verhaal lijkt dus veel om High Sierra, en dat aan het einde ook Virgina Mayo het lot deelt van McCrae versterkt het verhaal, het drama, Ida Lupino staat in High Sierra passief toe te kijken.

In het begin dacht ik wat moet het worden, mede door een niet vooruit te branden McCrae, maar 2e helft is stukken beter.

Laatste minuut met die broeder in kerkruine had van mij weggelaten mogen worden. Jammer dat vanwege de filmcensuur Mayo en McCrae niet mochten trouwen omdat die broeder niet geautoriseerd was; had dan in script priester o.i.d. gezet. Als toeschouwer hebben we natuurlijk al te veel sympathie voor beiden, die aan de andere kant van de wet staan. Vrij zeldzaam voor die tijd.

Een A-Western met een B-status, onbegrijpelijk. Dit is in elk geval een Western die veel meer stemmen verdiend.

Voor nu een IMDb *7,5/10, bij herzien verwacht ik hoger.

De hele film straalt uit, dat de regisseur en scriptschrijver het allemaal niet zou nauw nemen met de historische feiten en met andere gebeurtenissen, die daarmee deze B-Western op een verfilmde comicstrip doen lijken.

Zowel de good als de bad-guy bezitten elk een paar Colt DRAGOON .44 sixshooters, Colt.44 dus, geen Colt.45. Maar afin. Op IMDb lees ik, dat deze Western zich rond 1852 afspeelt.

De goedkoopte straalt er vanaf 't begin al af, wanneer iemand die de sheriffs-office binnenstormt en in de linkerarm getroffen wordt, dit alleen suggereert door de 'geraakte' arm vast te pakken en wat in elkaar te gaan staan, zonder ook maar de wond te checken. Hij babbelt wat later ook gewoon door en blijft bovenarm vasthouden, geen bloedssporen en niemand kijkt naar deze gewonde om.

Het enige aantrekkelijke van deze Western is Ruth Roman (27), die kittig en fris acteert, kende haar nog niet uit andere films. Ze loopt op gegeven moment in een korte, witte bukskin rond, die ze van de indianen heeft gekregen, als dank dat ze haar mochten verzorgen. Uniek in Westerns.

Ze zal dit jack, die tegenwoordig een bedrag van bijna 3 nullen zal kosten, de rest van de film dragen.

De houterige Randolph Scott (63) loopt er op een gegeven moment als een Zorro bij, volledig in het zwart, maar zonder masker. Blijkbaar aantrekkelijk voor Roman, want ze switched van partij en maakt van Scott, die de leeftijd van haar vader kan hebben, tot haar love-interest. O.a. herkenbaar uit High Noon. En van de Hays Code censuur mag een getrouwde vrouw niet zomaar overstappen, dus zal Romans echtgenoot eerst nog moeten sneuvelen, en ja hoor...

Verder verrassend voor die tijd: een corrupte sheriff en bevriende indianen, die zelfs het stadje Bonanza in en uit kunnen lopen en uiteindelijk Scotts enige betrouwbare vrienden zijn.

De andere Scott (Zachary) speelt een prima outlaw, soms wat over-acting, wat ook weer een comic-effect geeft.

Een op diverse punten afwijkende Western, om 1x gezien te hebben. De kleuren zijn prachtig, maakt deze voorspelbare Western zeker sfeervol.

Vanwege Ruth Roman toch nog een IMDb *4,5/10.

Begin 2008 toegevoegd en op 1 juli 2014 pas kunnen zien. DVD (-R) wordt momenteel op Ebay.com aangeboden en kwaliteit zit tussen VHS en DVD in.

Verhalen over geëmigreerde latino's die het in de V.S. zwaar hebben, zijn al vaker verfilmd.

Wat deze neo-Noir aantrekkelijk maakt is zeker de verschijning Linda Cristal en 't prima acteerwerk van Joseph Calleia. Verder komen de ellendige leefomstandigheden van latino's in de V.S. goed in beeld. 't Zwart/wit beeld is ook uitstekend en versterkt de grimmige sfeer. Soms ondersteund door wat stemmige jazz-muziek

Calleia vond ik al goed in bijvoorbeeld Gilda (1946) en en Sundown (1941), waar hij ook als latino of Italiaan ge-typecast was.

Zoals Linda Cristal die nachtclub binnenschrijdt en daarmee haar intrede in de film maakt, lijkt op die van Ursula Andress in paar kaar later in Dr.No (1962). Geweldig!

Linda Cristal: wat een mooie verschijning en is alleen al een reden om deze film te zien, knalt van 't scherm, alhoewel haar screentime beperkt is. Ze speelt hier het Cubaanse animeermeisje Sarita, 1 van haar vele latino-rollen (type-casting).

Score : IMDb 7/10.