Opinions

Na de game Alien: Isolation te hebben gespeeld kreeg ik zin om de Alien films nog eens te bekijken.
Inmiddels dus aangeland bij Alien 3. Waar deel 1 en 2 voor mij toch echt klassiekers zijn is dit 3e deel echt wel een flinke stap terug. Sterker nog, bij mij krijgt deze film net een onvoldoende.

Ik heb de Assembly Cut gekeken, omdat deze toch aangeschreven staat als ietwat completer mbt de karakterontwikkeling. Maar hoe vaak ik ook heb geprobeerd om deze film goed te vinden, het wil maar niet lukken. Zo ook deze keer niet. De film loopt niet lekker en de personages zijn niet interessant, waardoor de film al snel saai en ietwat vervelend wordt. Er zijn in deze film 2 personages interessant: Ellen Ripley en Clement (top gespeeld door Charles Dance). De film start dan ook prima, wanneer deze 2 personages iets bij elkaar losmaken en ze een band krijgen. Maar dan wordt een grote fout gemaakt door dit personage na 50 minuten te laten sterven. En vanaf hier gaat het wat mij betreft mis. Ripley en Clement vormen het draagvlak van deze film. En vanaf dat moment is het draagvlak onderuit gehaald. Waar je in Aliens een klik kreeg met Newt, Hicks en Bishop (ja hoe eendimensionaal deze personages dan ook mogen zijn) blijf je hier vervolgens over met een stel nietszeggende en niet te definiëren personages Deze personages zijn te oninteressant om een band mee te krijgen. Het zijn er ook te veel. Charles S Dutton is prima, maar krijgt alleen de gelegenheid om wat te roepen en schreeuwen.

Daarnaast is Alien 3 eigenlijk ook een lelijke film is om naar te kijken. De setting werkt niet. Wat ook niet meehelpt zijn de onbegrijpelijk slechte special effects van de Xenomorph. De shots van dichtbij zijn prima, maar bij de shots van veraf zijn overduidelijk computereffecten gebruikt die echt slecht zijn. Gek dat dit bij een franchise van dit kaliber goedgekeurd werd.

Het eerste uur is prima, maar zodra Clement sterft en Ripley erachter komt dat er een Alien in haar zit (hoe komt trouwens die facehugger met ei aan boord? Aan het einde van deel 2 hebben we daar ook niets van gezien. Totaal niet logisch m.i.) ebt de spanning weg. Want als de Alien Ripley toch niet dood, omdat ze de queen in haar draagt (hoe weet ze dat trouwens) , wie blijft of wie blijven er dan over om voor te juichen? Een groepje nietszeggende gevangen die je ook lastig uit elkaar kunt houden.
De finale met het rennen door die gangen is ook totaal niet spannend, mede doordat het je als kijker niets kan schelen of iemand het loodje legt.

Fincher heeft het geprobeerd en daar zijn absoluut dingen van zichtbaar, maar door alle problemen die deze film heeft gehad kom ik toch op een onvoldoende uit.

Ik ga nu de extra's over het maken van deze film maar eens kijken. Ik kan me herinneren dat deze veel interessanter waren dan de film.

2,5 ster

Ambushed aka Rush aka Hard Rush is de 2e film van de ‘three picture deal’ die regisseur Giorgo Serafini heeft afgesloten met Voltage Pictures. Met weinig budget heeft Serafini 3 films geschoten met dezelfde cast (Dolph Lundgren, Vinnie Jones, Gianni Capaldi) en crew. De eerste was Blood Of Redemption ( met ook Robert Davi en Billy Zane) en de laatste, die volgend jaar wordt gereleased is A Certain Justice (met Cung Le in de hoofdrol en Lundgren als bad guy).

Voordat je deze film gaat kijken moet je eigenlijk weten dat de marketing voor deze film een beetje misleidend is. Dolph Lundgren, Randy Couture en Vinnie Jones prijken vol op de dvd hoes, maar ze spelen niet de hoofdrol. Niet dat ze amper in de film zitten, maar het draait niet om hun personages. Daarnaast doet de cover je denken dat dit een actiefilm is, maar dat is absoluut niet het geval. Ambushed is een misdaad/thriller/drama met een vleugje actie. Als je met deze instelling de film gaat bekijken zul je best een plezierige anderhalf uur beleven.

In Ambushed draait het om Frank (Daniel Bonjour) en Eddie (Gianni Capaldi), 2 criminelen die in de drugshandel zitten. Om zich hogerop in de keten te kunnen plaatsen vermoordt Frank 2 leveranciers en neemt hun drugs in, zodat zijzelf rechtstreeks zonder tussenpersoon kunnen leveren. De moord op deze 2 leveranciers wordt onderzocht door DEA agent Maxwell (Dolph Lundgren) en corrupte LAPD officer Jack Reilly (Randy Couture). Ondertussen blijkt dat de gestolen drugs van maffiabaas Vincent Camastra (Vinnie Jones) zijn. Frank en Eddie krijgen nu niet alleen de 2 agenten op hun dak maar ook de gevaarlijke Camastra. Daarnaast is Maxwells vriendin ook nog eens undercover in deze misdaadorganisatie. Oh ja…..en Frank wil ook nog uit de business stappen, omdat hij een serieuze relatie heeft.

Met de juiste instelling is Ambushed best een leuke film geworden. De film ziet er ondanks het zeer lage budget gelikt uit. Het probleem is alleen dat de film niet echt een richting weet de kiezen. We volgen diverse karakters die ongeveer evenveel screentime hebben. Degenen die hier tussenuit springen zijn Gianni Capaldi (met zijn Schotse roots) en Randy Couture. Zei ik nu Randy Couture? Ja inderdaad, Couture speelt hier voor het eerst een degelijke rol en laat ook zien met deze rol goed overweg te kunnen. Tegen het einde van de film krijgt zijn karakter langzaam wat meer de overhand, wat de film best goed doet. Lundgren komt eigenlijk alleen opdraven voor zijn paycheck en doet eigenlijk niet meer dan observeren en hier en daar een trap of klap uitdelen. Maar wat hij moet doen doet hij goed en overtuigend. Zoals eigenlijk de hele cast wel.

Ambushed oogt goed en kijkt lekker weg. Met name door het kleurgebruik en het frisse uiterlijk. Soms is het verhaal wat langdradig (het allemaal veel korter verteld kunnen worden). Eigenlijk alleen maar respect voor wat deze crew heeft bereikt met het lage budget en de korte filmperiode.

Ambushed is een aardige actie film met veel coole gangsterpraat, mooie vrouwen, een lekkere soundtrack, ripdeals, en een vleug actie. Beter dan Blood Of Redemption. 2,5 ster

Jack (John Edward Lee) en Sam (Byron Gibson) zijn 2 vrienden die een bankoverval willen plegen. In Cambodja kiezen ze uiteindelijk een bank uit waar ze hun slag gaan slaan. Na een perfect gelukte overval hebben ze 200.000 USD buitgemaakt. Niet wetende dat dit geld toebehoort aan drugsbaas Gan Sirankiri (Steven Seagal). En die wil zijn geld terug!

Steven Seagal verschijnt al weer in een nieuwe productie. Deze keer ook wederom niet als hoofdpersonage maar als bijrol. Dit keer zelfs als de bad guy. Maar bij The Asian Connection wisten we dit vantevoren (op basis van de trailer) dus worden we niet misleid zoals bij Code Of Honor het geval was. En hoewel The Asian Connection een veel lager budget had dan Code Of Honor vind ik The Asian Connection toch de betere film. Niet dat Asian Connection nu een hele goede film is, maar voor alle beperkingen die deze film tijdens het maken heeft gehad is de film aardig gelukt. Respect hier voor regisseur Daniel Zirilli die heel veel voor zijn rekening neemt tijdens het maken van deze film.

Tuurlijk oogt de film goedkoop, maar Asian Connection heeft een aantal mooie shots en gelukkig helemaal geen (lelijke) CGI zoals bij Code of Honor het geval is. En zo voelt Asian Connection aan als een film die echt op locatie is gedraaid zonder toevoeging van CGI en waar echt hard aan is gewerkt.

De film heeft 1 groot probleem en dat is het tempo. De film begint goed en zet het verhaal goed op en na een half uur denk je: dit kan nog wel eens leuk worden. Maar na 45 minuten slaat de verveling eigenlijk ietwat toe, omdat het verhaal maar geen grote stappen vooruit zet. Hier en daar wordt dit door Zirilli wat gecompenseerd door wat actie. Actie die niet echt spectaculair te noemen is, maar wel realistisch. Het laatste kwartier wordt de film eigenlijk weer leuk, omdat Seagal zich dan daadwerkelijk persoonlijk met de zaak gaat bemoeien, omdat zijn handlangers iedere keer falen. Seagal heeft een degelijke rol in de film en mompelt een keer niet al zijn zinnen op, maar probeert er echt wat van te maken. Ook is zijn stunt double nergens te bekennen. Een stap vooruit wat dat betreft.

Tja The Asian Connection, wat moet ik hier nu voor geven. Het is een low budget film gemaakt met passie, maar toch uiteindelijk een film die je na een half uur al weer vergeten bent. Ook zul je de film niet snel nog een keer opzetten. Daarvoor is de film soms net iets te saai en de actie te plat. De film leeft op wanneer Seagal en Michael Jai White (die maar in 1 scene op komt draven) in beeld komen. Verder zie je echt wel wat de makers hebben gewild, maar door budget technische redenen toch net achter blijven. Leuk om een keer gezien te hebben door de goede cinematography, mooie shots, en een gemotiveerde Seagal. Ik vind het goed dat Seagal eens wat anders probeert dan al zijn films die hij de laatste tijd maakt met regisseur Keoni Waxman. Maar het wordt toch weer eens tijd dat Seagal weer eens de lead actor speelt die de bad guys van kant maakt. Hoewel ik heel erg uitkijk naar The Perfect Weapon en Killing Salazar.

3 sterren

Steven Seagal is terug! Dat hebben we vaker gehoord maar deze keer zit er echt een kern van waarheid in.

In Attrition speelt Seagal de rol van Axe. Axe is een teruggetrokken Kung Fu Master met een special ops verleden. Hij leeft zijn leven in alle rust in een dorpje in Azië. Maar wanneer crimineel Qmom zich schuldig maakt aan het ontvoeren van diverse meisjes, wordt Axe gevraagd om nog eenmaal terug in actie te komen. Hij haalt nog eenmaal zijn oude team bij elkaar....

Attrition is een film die bij Seagal past. En dat zie je meteen terug in zijn spel en enthousiasme. Deze keer geen mompelende dialogen en ongeïnteresseerde Seagal. Nee, Seagal probeert er daadwerkelijk weer eens wat van te maken. En dat voel en zie je gelijk. Er is tijd in de film gestoken. Zowel door Seagal als de talentvolle Aziatische crew onder leiding van regisseur Mathieu Weschler.

Weschler slaagt erin om de film eigen te maken (let voornamelijk op de scene die achteruit wordt afgespeeld!). Goede cinematography en zeer degelijke locaties.

De actiescènes zijn ietwat schaars misschien, maar ze zijn wel goed en keihard. Seagal is weer in vorm. Ook Louis Fan krijgt zijn moment om zijn actiekunsten te laten zien.

Het enige smetje op de film is misschien het tempo in combinatie met het verhaal. Ondanks dat de film er goed uitziet en er echt aandacht aan is besteed, loopt de film soms niet lekker. Bij vlagen wordt het ietwat langdradig en worden er een aantal plotlijnen aangestipt die vervolgens eigenlijk niet worden afgerond of die niets met de hoofplot te maken hebben. Dit haalt soms het tempo uit de film. Wanneer Seagal zijn team bij elkaar haalt (na een uur) worden deze te snel geïntroduceerd, waardoor ze eigenlijk geen echt gezicht krijgen. De film komt voor mijn gevoel ook net iets te laat los en wanneer deze loskomt wil je meer en meer.......maar dan kom je tot de conclusie dat de film al bijna anderhalf uur bezig is en dus is afgelopen.

Verder is Attrtion echt wel de moeite waard om te kijken! Goede locaties, goede actie, een gemotiveerde Seagal en een film die een eigen sfeer neerzet en totaal niet oogt als een B-film.

Zeker Seagal's meest ambiteuze film sinds Exit Wounds!

3,5 ster