Mijn eerste bericht op Moviemeter, en meteen voor een dijk van een film!
Een meisje dat langzaam bezwijkt aan een slopende ziekte, een aan drugs en medicijnen verslaafde jongen, een psychiater die zijn eigen vrouw behandelt (nooit een goed idee), en een moeder die iedere nacht verdwaasd door het huis dwaalt. En dat alles in een Australië vol groen-blauwe papagaaien en verdrinkende wespen in zwembaden. Het geheel riep bij mij herinneringen op aan de serie Please Like Me, wat zich ook afspeelt in Australië. Beetje hetzelfde sfeertje. Kan me ook voorstellen dat een jonger iemand hierdoor totaal omver geblazen wordt. De hele film ademt herkenning.
Alleen de tussentitels vond ik af en toe behoorlijk storend. Sommige scènes waren sterker geweest als er geen grappig bedoeld zinnetje van drie woorden opfloepte. Maar misschien mis ik hier een betekenis