Opinions

Iedereen heeft wel al eens gehoord van de Disneyfilm of met tranen in de ogen gekeken naar het feeërieke ‘Pocahontas’.

Het verhaal is in grote lijnen vermoedelijk voor velen onder ons bekend. De knappe John Smith wordt verliefd op de zweverige Pocahontas. Maar er is een groot probleem zij is een Indiaanse en hij is een Brit.

Aan het begin van de film word het verschil tussen de Indianen en de Engelsen op een prachtige wijze duidelijk. De regisseur, Terrence Malick, is er volledige in geslaagd om het verhaal van John Smith en Pocahontas toch een ietwat sprookjesachtige toets te geven.

Het verhaal is ‘geschreven’ in de 17e eeuw, maar oogt zeker niet ouderwets of saai. De film is iets later uitgebracht, in 2005.

De film is wel heel traag. De vele natuurbeelden van het groene Virginia komen rijkelijk aan bod, waardoor je soms het gevoel hebt dat je een documentaire aan het bekijken bent. Ik vond dit op de duur vervelend, maar anderen kijken misschien graag naar eindeloze bossen, grasvlaktes en meren.

Omdat er maar weinig gewelddadig stukken in de film verschijnen, zou je bijna vergeten dat het koloniseren van Virginia niet zonder geweld is gebeurd.

De film is niet gebaseerd op een boek, maar wel op de verslagen van John Smith.

Het is heel amusant om naar de vrolijke en een tikkeltje vreemde Q'Orianka Kilcher te kijken. Haar uiterlijk is een bijna exacte kopie van Pocahontas en ook ziet ze er ouder uit, zoals een echte Disneyprinses, dan haar toenmalige leeftijd van 15 jaar.

De film komt wel af en toe een beetje onrealistisch over, bijvoorbeeld wanneer Pocahontas plotsklaps Engels kan spreken. Ook komen de Indianen niet al te overtuigend over, heel overdreven om het cru te zeggen.

Het genre van de film is avontuurlijk en historisch, maar ik vind dat het avontuurlijke element een beetje mist. Ze varen op een boot en soms wordt er een Indiaan dood geschoten, maar voor de rest is dit meer een romantisch werk.

Bij deze film mis je zeker niet het betoverende van een sprookje. De liefde tussen John en Pocahontas ziet er ongelofelijk puur uit. Misschien had men het verhaal wel wat korter kunnen samenvatten.

Wat ik, persoonlijk iets minder vond, was dat er niet veel gesproken werd, maar wel dat ze wel gebruik maakten van ellenlange voice-overs. Daardoor was het soms moeilijk te volgen wie aan het woord was. Maar dit zorgde er dan wel weer voor dat je echt het gevoel had dat je in het hoofd van het personage kon meekijken.

Ik zou de film niet aanraden aan mensen die vooral kijken voor het gruwelijke gedeelte of de zogezegde oorlogen. Wel beveel ik dit werk aan aan de romantische zielen onder ons en aan de mensen die graag een ‘reallife’ versie van Pocahontas willen zien.