Opinions

The flashbacks van het verleden haalde behoorlijk de spanning uit dit verhaal. On the other hand: zou dit verhaal chronologisch verteld worden, dan was het nog saaier geweest. Dan maar opgeknipt. De dialogen waren ontzettend tuttig: 'ik hou van jou, ik blijf je trouw'. Jammer! Toch zat er een prachtige wending in die ik niet zag aankomen! Het verhaal van de jongen die 227 dagen op een boot dobberde samen met een tijger (Life of Pi) was 100 keer boeiender.

Bohemian Rhapsody mag dan niet geheel kloppen qua verhaal/facts en tijdslijnen, het is een ontroerende film die echt wel raakt! Zeker als je, zoals ik, een puber was toen het album 'A Night At The Opera' uitkwam. Zoveel herinneringen kwamen terug. De opkomende aids (iedereen ging maar dood), mijn eerste vriendjes, Toppop yeah!, wat vond ik Freddie een mafketel, maar wat was ik verknocht aan de muziek van Queen.

Veel kritiek in recensies over het feit dat Freddies excessieve en flamboyante leven niet genoeg aan bod kwam in de film. Hij mag dan de hoofdrol hebben, maar dit verhaal gaat toch echt over de band Queen en niet alleen over haar frontman. Brian, Roger en Deacy namen nagenoeg geen deel aan Freddies gay-life, dus ik snap het wel. Helaas zitten er een aantal tuttige scenes in en dat is misschien te wijten aan de scenarioschrijver. Overall vind ik de film zeker de moeite waard om te bekijken al was het alleen maar om Rami Malek die een fenomenale Freddie Mercury neerzet. Ik zag net de echte beelden van Live Aid uit 1985 nog een keer en ik kreeg kippenvel als ik weer terug denk aan de film. Rami IS gewoon Freddie. De acteurs die Roger, Brian en John spelen doen het ook zeer goed. Verder wil ik nog een compliment uitdelen aan Marc Martel. De zanger die veel Freddie-partijen heeft ingezongen. De opmerking van pintjebier dat hij/zij geen zin heeft om naar een playback show te kijken, vind ik zo flauw. Hallo? Freddie is dood hè? Je moet wat en dan denk ik dat Marc Martel een hele goede keuze is om zo dicht mogelijk in de buurt van Freddies stem te komen. Ik zeg: ga die film zien!

Godskelere, wat een prachtige film! De montage laat je haast geloven dat je als kijker zelf dement bent. In het begin stoorde ik me aan de naargeestige operamuziek. Later besefte ik dat het gewoon goed past bij dit onderwerp. Ik heb het een paar keer niet droog gehouden, want wat is die Anthony Hopkins een geweldig acteur! En dat op die leeftijd! Ook Olivia Colman spat van het scherm af. Wat was ik verdrietig (soms nog steeds) toen mijn moeder, mijn allerbeste vriendin, 3,5 jaar geleden dood ging. Maar wat ben ik dankbaar, na het zien van deze film, dat zij niet zo geëindigd is als de hoofdrolspeler in deze film. Een Oscarretje hoor!

Een soort Bouquet-reeks aflevering maar dan met twee verliefde jongens. Op zich is dat laatste wel leuk. Even niet weer over de gay-problematiek, maar gewoon obstakels in een liefde. Wat ik niet duidelijk vond was de reden waarom de moeders van de twee jongens zo tegen hun verhouding waren. Omdat één van de jongens ordinair zou zijn? Het waren gewoon twee hele mooie jongens en van klasse-verschil was geen sprake. Had Joris dan een randcrimineel gemaakt of een topadvocaat, zoiets. Dan was de tegenstelling er geweest. Het schijnt een komedie genoemd te worden, maar ik heb niet één keer gelachen. Als ik als scenarioschrijver Jenny Arean de rol van oma Ans mocht geven dan had ik haar hele andere teksten gegeven. Zo'n vrouw moet je geen flauwe tegeltjeswijsheid-kreten geven, maar hele goede en snedige grappen. Dat kan ze als geen ander en dan had de film wel onder komedie gevallen. Verder toonde de film wat schokkerig. Fragmentarische beelden, geen fraaie montage als ik het zo mag zeggen. Goeie chemie tussen de twee hoofdrolspelers, het acteergedrag was redelijk. De dialogen hadden wat vloeiender mogen lopen. De cinematografie was top!

Tja, wat zal ik zeggen... Ik vond het een beetje kabbelen allemaal. Na al die stoere rollen van Michiel was het even wennen om hem te zien als sullige professor. Er zat te weinig vuur in de film. 'Komt een vrouw bij de dokter' vond ik een stuk beter!

Ik snap niet goed waarom deze film zo bejubeld wordt. Het werd nergens spannend, het werd nergens confronterend. Wat het wel werd? Het verhaal bleef maar door kabbelen en dat is uiteindelijk vervelend om naar te kijken. Er was weinig opbouw in en naar de verhaallijnen. Ze waren er ineens zomaar! Alsof het in het script er even tussen gevoegd was.

Dat wat als schokkend bedoeld was, hoorde niet thuis in een film die zich in het heden afspeelt.

Een jong meisje dat ongewild zwanger wordt. En dan alleen de jongen het aanrekenen? Come on!

Dat is zó een verhaallijn in een film uit de jaren 60/70! Dit is een coming of age film, maar de weg naar volwassenheid wordt wel heel dramatisch neergezet. Alsof je leven voorbij is als je de studentenvereniging verlaat. Het acteerwerk van Minne Koole en Jonas Smulders was helemaal top! Dat dan weer wel...



Nou, dat gebeurde bij ons precies hetzelfde in de bioscoop. Kim Feenstra in beeld, de hele zaal grinniken. Ze doet haar best, ongetwijfeld, maar kan iemand haar in het vervolg in bescherming nemen? lekker weer op de catwalk, meid! Daar ben je goed in! Ik zit echt met smart te wachten op een film van Nederlandse makelij die een duidelijk begin, een duidelijk middenstuk en een duidelijk eind heeft, gelardeerd met een fantastische spanningsboog, onvoorspelbaarheden en schocking eyeopeners. Call me old fashioned..

Reactie op arno74: 'Waarom dan toch een 2*?' Omdat de film wel in alle details gemaakt is! Het verhaal komt alleen niet binnen. Het is gewoon suf!