Opinions

Wat maakt een film goed? Script, acteerwerk, casting, tempo, regie en sfeer, opnames, camera werk,diepgang en dialogen, plot wendingen etc... waarom vinden velen dit zo'n goede film..en waarom ik dan niet...net als met star wars en lord of the rings kom ik er maar niet in. Uiteraard alle drie de GF delen gekeken, en absoluut geen slechte film...nee, dat zeker niet...vooral op gebied van sfeer. Ik denk in mijn ogen de beste kant van de film, de sfeer welke de film toch boeiend maakte, waardoor ik de film af wilde kijken, het script, de familie...allicht de meest bijzondere familiefilm zullen wij maar zeggen...de casting is top, kan eigenlijk niet beter..ik zie het, ik erken het, maar waarom komt deze film dan niet in mijn persoonlijke top 100? Het tempo...sommige slechte fims flitsen te snel met explosies en achtervolgingen, sommige te diepgaande of te gedetailleerde films duren maar en duren maar...de misbare veldslagen bij lord of the rings...ook Godfather duurde wat mij betreft te lang..okee, jaren 60 en begin jaren 70 films duurde nou eenmaal vaker wat langer en waren wat trager...geen excuus om een film beter te beoordelen natuurlijk...deel 1 is beter dan het nog tragere deel twee...ik denk dat ik gewoon niks met maffia films heb, zoals ruimte fantasy films mij ook niet liggen...bij SW ben ik afgehaakt na deel 1...Godfather 1,2 en 3 heb ik afgekeken, sorry fans, geen 5 of 4 van mij...wel een 2,5, want ik zie gerust wel wat de film wel heeft...

Als je een film meer dat 5 keer hebt bekeken, heeft een film kennelijk iets goeds...maar wat dan? The Predator is toch eigenlijk ook niets meer dan een bombastische gespierde actie film...daar heb ik juist altijd zo'n moeite mee...waarom dan niet met deze film? Okee, ik zag hem voor het eerst in mijn basisschool tijd..1989, toen films als Amsterdamned nog tot mijn top 5 behoorde...films welke lekker wegkijken, simpel als een biertje aan de bar..niet bijzonder, maar wel lekker..geen dure Wiskey of Wijn met vele lagen om over te praten. Zo ook the predator...verhaal is mager, maar razend spannend en mysterieus gemaakt, dus verhaal is eigenlijk best goed. Die sfeer, die opbouw...de iconische stripverhaal personages over wie je eigenlijk een film opzich zou kunnen maken..het monster, want zo mogen wij the predator wel noemen, ziet er geweldig uit, charismatisch...het tempo van de film is snel genoeg om niet langrdadig te zijn..geen nutteloze dialogen en hoogstens een cliche actie scene met ontploffingen en veel vuur, maar minimaal in de film...ja, the predator is de chips onder de films....over smaak valt niet te twisten, maar binnen het genre een heerlijke wegkijkfilm en de beste in zijn soort waar je altijd wel weer trek in hebt ...een film welke in je dvd kast staat, maar waar je tijdens het zappen op tv toch op blijft hangen. Wat mij vaak stoort aan actie films is nutteloze humor...cool zijn om het cool zijn...ook dat is minimaal in deze film..en die getimede opmerkingen zijn dan ook gelijk tegeltjes klassiekers geworden...knock knock...Op gebied van sfeer een absoluute hoge score welke de negatieve aspecten , zoals het acteer werk of het script, ruimschoots overvloeien...dat avontuurlijke jungle sfeertje ligt mij wel en elke keer als ik de film weer zie, voelt het als oorlogje spelen op de basisschool in het plaatselijke bos...jeugd sentiment welke inde loop der jaren eigenlijk alleen maar mooier is geworden...

Stephen Kink schreef dit korte verhaal toen het niet zo goed met hem ging. Verslaafd aan alcohol kickte hij af in een kliniek, waar hij het verhaal zou beginnen te schrijven. Hij zag het leven even niet meer zitten, hoop leek zijn breekpunt gevonden te hebben en hij had het gevoel voorgoed opgesloten te zitten in zijn eigen sores. Hij vroeg zich hardop af, wil ik blijven leven..of wil ik sterven...De hoop bleek echter sterker dan zijn angsten..hij koos voor leven en moest mentaal door de stront heen kruipen naar zijn betere wereld, zijn uitvlucht naar zijn droom bestemming...hij hoopte...het lukte..hij overleefde zichzelf, kickte af en kon verder leven over de grens van vrijheid...omdat de hoop sterker bleek dan zijn wil om te sterven..Get busy living...

Het korte script werd fantastisch bewerkt tot een van de beste films ooit gemaakt., Wellicht het enige boek waarvan de film beter is geworden. Mede door de fantastische regie van Darabont, de rustige vertrouwde vertelstem van Freeman...en de briljant gecastte slechterikken; een christelijke hypocriet en een stereo type 'ik was fout in de oorlog' figuur ...ik kon in de verste verte geen sympathie krijgen voor de slechterikken...ik weet, toen ik de film voor het eerst zag, dat ik aan het eind steeds hoopte dat de film nog even door zou gaan, hij stopte op het juiste moment..., hij had zijn doel, welke belangrijk bleek om te herpakken buiten de gesloten muren , bereikt, de vogel was uit zijn kooi...zijn veren waren te bond....zijn droombestemming , daar waar hij zijn nieuwe leven kon beginnen, aan de azuurblauwe zee, de open wereld welke symbool staat voor vrijheid...

Sommige Godfather fans begrijpen niet dat deze film populairder is dan de Godfather...ook een goede film natuurlijk,echter komt deze film bijlange na niet in mijn persoonlijke top 100. simpelweg niet mijn genre en gewoon te langdradig..ook al was het in die tijd normaal dat films wat trager waren, maar deze gedachte maakt de film bij mij niet beter.The shawshank staat bij mij op nummer 1 en ik vraag mij af of daar ooit verandering in zal komen...zelfs boven back to the future, pulp fiction of the butterfly effect...wil hem gelijk weer kijken...hope is important to believe in your live, get busy living and live to survive...