Opinions

Erg lastig te beoordelen deze film. Afgelopen dinsdag gezien maar het blijft toch wel in mijn hoofd zitten. Toffe sfeervolle beelden (met hoogtepunt die stop-motion scene) en kleine irritaties, zoals de vaker terugkomende beelden van de rokende kids met pistolen in hun handen, wat ik in dit geval wel erg geforceerd over vond komen (in tegenstelling tot een cidade de deus) en de gangleader die ik niet al te goed vond uitgekozen voor zijn rol. Al werkte het ook niet mee dat ik me regelmatig liet afleiden door wat ouderen naast me die het volgens mij nogal schokkend vonden allemaal.

Had erg hoge verwachtingen van deze film en zal hem vast nog wel een keer bekijken in de toekomst. Ik kwam als eerste op 3 sterren uit omdat het positieve de irritaties toch wel overheerst. Maar omdat er zeker een aantal scenes waren die indruk hebben gemaakt verdiend het toch wel een halve ster meer.

Zeer sfeervolle film, mede dankzij de muziek. Het minimalisme sprak mij heel erg aan en werkte haast meditatief op me, net als de stille hoofdkarakters. Wat dat betreft deed het me een beetje denken aan films van Ki-duk, alhoewel die meestal nog wel wat poëtischer zijn.

En wat een mooie beelden trouwens, veel gebruik van long shots en niet te vergeten het kleurgebruik. Erg natuurlijk maar waar veel aandacht wordt besteed aan details, die vaak juist heel kleurrijk zijn.

Ik had van te voren een goede film verwacht maar mijn verwachtingen werden overtroffen. Waarom ik deze film niet hoger beoordeel is omdat sommige scenes, zoals die bij de surfcompetitie, van mij wel iets ingekort hadden gemogen. Maar ach, het doet verder niet zo veel afbreuk aan de film. Misschien dat ik die bij een tweede kijkbeurt beter zal waarderen, zoals ik vaker ervaar bij Kitano zijn films.

Een hele fijne ervaring dus, waardoor ik zin krijg om de rest van Kitano zijn oeuvre te herzien/bekijken. Met name Dolls wat toch wel mijn favoriet is en die het meest overeenkomt in opzet, wat ik tot nu toe van hem heb gezien.

Onwijs intense film zoals altijd bij Tsukamoto. Heb hier erg lang op gewacht, kwam vandaag door de brievenbus en eindelijk ondertiteld kunnen kijken. Verwachtte er veel van en het heeft mijn verwachtingen overtroffen. Vond de stijl van de film wel best anders dan ik van Tsukamoto gewend ben, minimalistisch, maar daar houd ik wel van en past ook goed binnen de film.

Meestal trekken oorlogsfilms mij niet zo (met enkele uitzonderingen zoals Grave of the Fireflies, mijn favoriet), maar zo'n rauwe en pure film als dit kom je zelden tegen. Veel prachtige maar ook tragische en memorabele scenes, zoals de scene met het stelletje op de boot (erg mooi geschoten) met opvolgende scene in de kerk en de slagveld scene.

Geweldig gestoorde karakters ook, die allemaal met zichzelf worstelen om in leven te blijven. Zoals Tsukamoto's karakter die zichzelf ervan probeert te weerhouden om menselijk vlees te eten (wat hem uiteindelijk niet lukt, nadat hij er een fascinatie voor lijkt te hebben opgebouwd).

Het schijnt dat Tsukamoto weer bezig is met een nieuw project. Ik kan in ieder geval niet wachten.