Opinions

Verkoop snel je brood anders ga je dood..........

Dat zou de cynische ondertitel kunnen zijn van deze interessante maar onrealistische film. Om bij het laatste te beginnen; alsof daadwerkelijk het leven van iemand in deze situatie afhangt van een aantal te verkopen broden. Of van twee labiele drone piloten die op de een of andere manier achter de stuurknuppel terecht zijn gekomen. Ook de discussie tussen de verantwoordelijken op hoger niveau werd op een gegeven moment bijna lachwekkend. Alleen Alan Rickman en in mindere mate Helen Mirren behielden hun geloofwaardigheid in deze kluchtige situatie.

Toch is het een interessante film omdat het aanzet tot denken. Oorlogsvoering met drones is actueel en dus ook de bijbehorende dilemma's. Een film waar je nog even over napraat en die je wellicht aanspoort meer van deze materie te willen weten. In die zin is de zwakte van de film ook weer zijn kracht.

Men neme een ietwat getroubleerd gezin in een typisch Amerikaans dorpje. Voeg dit samen met een ogenschijnlijk über-nonchalante Ryan Gosling kloon. Vervolgens mengen we er een grote hoeveelheid oestrogeen en testosteron door die werkelijk door het scherm heen spat. Tot slot overgieten we het geheel met een heerlijke retro-jaren 80-synthesizer saus. Wat krijgen we dan? Voila, the Guest.

Een B-script op een A manier verfilmd. Oftewel, een op het eerste gezicht doodgewone snack die door het gebruik van de ingrediënten en de bereidingswijze van de chef naar een hoger niveau wordt getild.

Als je er tenminste voor openstaat. Je moet het wel willen proeven want dit is niet een film die iedereen zal kunnen waarderen. De langzaam opgebouwde spanning zakt na de openbaring van de clou behoorlijk in, maar de wending die de film dan neemt gaat gepaard met fijne actie en enigszins bizarre humor. Een gerecht dat ik iedereen kan aanraden eens te proeven.

Typische -je moet er van houden -film. Ik hou d'r van. Goed geacteerde langzaam opgebouwde sfeervolle retro jaren 80 horror. Alsof je net zelf met je walkman op bij de videotheek een VHSje hebt gehuurd en m voor 5 gulden een week mag houden.

De horror zit m eigenlijk in het ontbreken ervan. Je weet dat er iets gaat gebeuren, maar wat en wanneer?? Dat werkt goed. Het gebrek aan actie in de eerste 80 minuten wordt in het laatste kwartier ruimschoots goedgemaakt. Hoewel dit wel gepaard gaat met enkele onwaarschijnlijkheden, maar ja, was dit niet ook zo in de films die als inspiratie dienden voor deze House of the devil? De titel zegt eigenlijk al genoeg........geen hoogdraverij, maar gewoon snachts met de lichten uit deze film kijken met het geluid op standje max.

De rondleiding die we van het huis krijgen door een solo dansende walkman luisterende Jocelin Donahue in haar genderneutrale eighties kleding is één van de hoogtepunten. Net als overigens de rol van Tom Noonan. Alleen z'n stem is al creepy om over zijn verschijning nog maar te zwijgen. Kortom, zin om te verdwalen in een krakend huis terwijl je je weer even terug in de tijd waant? Ga dan eens op bezoek in The house of the Devil..........een huis met 3,5 ster........

In het kader van de populaire remake nog maar eens het origineel bekeken. Terug naar Derry, terug naar de kinderen in het kleine Amerikaanse dorpje in de jaren 50 die samen de strijd aanbonden met Pennywise de clown. Stephen King is een meester in het creëren van dergelijke sfeervolle stadjes met de nadruk op vooral de jongere inwoners. Kijk maar eens naar Silver Bullet en Stand by Me. Soms dringt zich bij mij de vergelijking met Roald Dahl op. Ook zo iemand die keer op keer een specifieke sfeer kan opwekken en generaties heeft beinvloed met zijn letterlijk fantastische verhalen.

Het moge duidelijk zijn dat deze verfilming absoluut geen hoogstandje is op cinematografisch vlak. Ook qua acteren valt er nog wel wat op aan te merken in sommige gevallen. Waarom is het dan toch een klassieker geworden? Met vrij minimale middelen is de film er in geslaagd een icoon te scheppen in de persoon van Pennywise, die nog steeds eng is en gewoon ijzersterk gespeeld wordt. Met recht een echte horrorclown. Ook de Losersclub gevormd door het groepje kinderen straalt een soort geborgenheid uit die nog steeds aantrekkingskracht heeft. Althans op mij. Nostalgie is een grote factor in het succes van de film door de jaren heen.

Maar toegegeven, het lijkt soms net een kinderfilm en ik kan me voorstellen dat iemand die anno nu deze film voor het eerst ziet een andere mening is toegedaan. Voor hen is er de remake.

Pennywise leeft voort 27 jaar na het verschijnen van het origineel. Een origineel dat handelt over een clown die om de 27 jaar opnieuw slachtoffers eist. Één van de leden van de Losersclub werd gespeeld door Jonathan Brandis. Hij overleed in 2003 op 27 jarige leeftijd....

Enigszins gekleurd door nostalgie geef ik deze film 4 ballonnen......

Deze film lag al een tijdje klaar om bekeken te worden. Ik wist niet zo goed wat ik hiervan moest verwachten maar een snelle blik hier op moviemeter beloofde toch wel wat goeds. Sowieso altijd wel gecharmeerd van Guy Richie dus............lichten uit en installatie aan! De film begint fantastisch met heerlijke muziek en een goede sfeer in Berlijn ten tijde van de koude oorlog. Deze sfeer en muziek blijven de hele film van hoog niveau. Dan heb ik meteen twee sterke punten genoemd die samen met het camerawerk deze film zeer de moeite waard maken. Ik ben geen kenner op het gebied van cinematografie of iets dergelijks maar elke kantbunzing kan zien dat hier vakwerk is afgeleverd. Heerlijk! Ook de humor vond ik geslaagd. Zeker in zo'n over the top film als deze past het prima. Want over the top is het zeker. (Iemand toevallig nog David Beckham gezien die twee seconden meespeelt?) In feite balanceert het continu op de scheidslijn tussen Austin Powers en James Bond maar door de geleverde kwaliteit komt de film er mee weg.

Kortom, heerlijke 4 sterren film die een vervolg verdient!

Zojuist voor de tweede keer gekeken en het is me beter bevallen dan de eerste keer. Nog beter moet ik zeggen. Zeer sterk post-apocalyptisch drama dat het niet moet hebben van overdreven actie en spektakel, maar juist die sobere rauwheid doet het extra hard aankomen. De keuzes die de vader maakt komen onsympathiek over, alles staat echter in het teken van het welzijn van zijn zoon. De sfeer doet af en toe denken aan The Walking Dead en de game The last of Us, maar het is hier allemaal wat ingetogener. Sombere uitzichtloosheid waardoor ik mijn volle koelkast nog meer waardeer dan ik al deed. In dit genre een echte aanrader!

Een Deense Western opgenomen in Zuid Afrika........waarom niet? Dat zou best kunnen werken maar toch deed deze film het totaal niet voor mij. Het begint best aardig en de scene in de koets is dreigend en lijkt een opmaat voor een ouderwetse wraakwestern. Die volgt ook maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het ziet er allemaal ontzettend nep uit en het lijkt eerder een soort persiflage. Jeffrey Dean Morgan mocht vast een beetje oefenen voor zijn rol als Negan in the Walking Dead en ook Eric Cantona deed mee. 'Wat kon die man voetballen hè' , zou Chantal Janzen gezegd kunnen hebben.

Nee, deze Salvation is helaas niet meer te redden. Binnenkort nog maar eens True Grit herzien.

New York, jaren negentig, sigarenwinkel, Harvey Keitel. Genoeg ingrediënten om een film interessant te maken. Had hem jaren geleden al eens gezien en wist dus dat het een langzame film was waar je zin in moet hebben. Heerlijk voor op een regenachtige avond of liever nog nacht. Ook de slechte kwaliteit van de dvd was sfeerverhogend! Misschien was een vhs nog beter geweest..... Gewoon kijken en je mee laten nemen door diverse kleurrijke figuren ergens in New York.....het is alsof je er zelf eventjes bent..

Vooral de dame aan het eind van de film verdiend extra vermelding....als de aftiteling al loopt steelt zij alsnog de show. Aanrader voor mensen die niet vies zijn van een tempootje minder.