Opinions

Ik kon me niet identificeren met de personages. De keuzes die ze maken, de manier waarop de 'maatschappij' hun leven samen zou verhinderen, dat gaat er gewoon allemaal niet in. Vooral ook de situatie tussen Del Mar en zijn vrouw (praten niet over problemen) was extreem storend. Ik zag het probleem niet. De twee cowboys konden perfect voor elkaar kiezen als ze dat wouden. Je zou kunnen zeggen dat je duidelijk ziet aan Del Mar dat hij altijd twijfels heeft, maar toch, als je écht iemand graag ziet en er niet zonder kan...

Derde keer gezien deze film: ik raad andere mensen wel een kijkbeurt aan, het grenst aan een 'you love it or hate it' film.

Zeer leuke film die geen moment verveeld, voor jong en oud. De stijl van animatie en de personages zijn werkelijk super en een verademing tegenover andere animaties uit de gekende studio's. Het verhaal is interessant, en niet overdreven moraliserend. De muziek is een toevoeging en er is niet mee overdreven. Een film die je uitkijkt met een glimlach. Het argument dat de film te eng zou zijn voor kinderen deel ik niet. Er zitten 'enge' stukjes in, maar niks traumatiserend...

Net zoals het hoofdpersonage is de film voor de kijker een joyride in het mileu van de (in dit geval toch wel achterlijke) plaatselijke rockscéne. Alhoewel de film bij vlagen echt wel grappig is, kwam het grootste deel van de film choquerend over. Dat was voor mij nu niet echt een meerwaarde, en ik had er dan ook niet zoveel kijkplezier in. Ik heb stukken van het boek gelezen en dat leek voor mij een betere manier om het verhaal te ervaren.

Pluspunten voor bepaalde muziekkeuzes. (Vooral de twee nummers van Mogwai zijn prachtige momenten (wanneer de schrijver voor het eerst één van die krotten bezocht, en op het laatste wanneer hij z'n drumstel kapotslaat en naar huis gaat)

Hoewel ik redelijk geïnteresseerd bleef tijdens de duur van de film en de decors er met name heel goed uitzagen, zitten er teveel onregelmatigheden in de film. Het geheel voelt niet consistent aan. Bijvoorbeeld het eerste halfuur is bij momenten grappig, zelfs één scéne om te gieren (de dikke moeder). Terwijl voor de rest van de film het er toch wel redelijk serieus aan toe gaat. De film slaagt er niet in om de grote tijdsspanne realistisch aan te laten voelen. Van de hak op de tak.

Trouwens, de toevoeging van die paranormale krachten sloeg echt nergens op.

Slaapverwekkende film met oninteressante personages waarvoor geen empathie te krijgen is. Af en toe betrapte ik mezelf op een grijnsje, zeer oppervlakkig. Ik denk dat dit het woord is voor deze film: oppervlakkig. Dat is zeker niet het woord voor Scarlett Johansson, die bij meerdere mensen de openingsshot in het geheugen zal etsen (oké, bij mij dan toch). Voor de rest kan je wat toeristische hotspots in Japan bekijken.

De eerste shot in de fabriek laat het meeste zien wat ze daar produceren. Ik zie lasflenzen en allerlei componenten van kleppen.

Toch wel een klein pareltje van een film. De grauwe sfeer, het verhaal, de camera, het acteerwerk.

Maar een paar herzieningen later twijfel ik toch aan bepaalde keuze die het hoofdpersonage maakt. Ook de post-its hebben eigenlijk geen enkele toegevoegde waarde.

Maar gewoon kijken naar deze geweldige psychologische thriller. De eerste keer je deze film hebt gezien zal hij nog lang nazinderen.

Leuk geprobeerd. Enkel relationele conversaties in deze film. Ook al kan ik het hoofdpersonage (Woody Allen) begrijpen in zijn wantrouwen in de mens (zoals blijkt uit het einde, expliciet), is de film vooral snobistisch. Isaac is gewoon verliefd op een stad en niet op mensen. Eigenlijk zijn al de personages zwak van karakter en daardoor verliest de film veel kwaliteit.

Mooi acteerwerk en goed verhaal. Ik had de film al tweemaal gezien, maar kon mij er niet zoveel meer van herinneren (vooral de tweede helft was ik volledig kwijt). De kracht van het verhaal is ook dat het niet verzuipt in één of meerdere subplots, deze worden wel sporadisch aangehaald maar zijn een echte toevoeging aan het geheel. Enkel Morgan Freeman stoorde me wat in zijn rol en voice-over, ik vond 'm op momenten toch wel erg cliché.

Een aanrader, voor een breed publiek.

Wat een afgrijselijke kutfilm. Het ergste is dat ze het allemaal nog serieus bedoelen, ondanks de slechte SFX, acteurs en plot. Wie de Mortal Kombat games heeft gespeeld en er nog altijd over droomt loopt hier misschien wel los van. Maar om een leuke film te zien? Blijf hier maar weg.

Niet grappig, te veel en te slechte muziek. Sommige personages zijn 'leuk' maar niet meer dan dat (de grappigste: conservatieve gouverneur + entourage). Het verhaal springt van de hak op de tak: je hebt helemaal niet het gevoel dat de afgelegde weg een lange is geweest, het zijn verschillende sketches/gebeurtenissen die op je afgevuurd worden. Na een tijd is dit heel saai, en de muziek irritant.

De Odyssee van Homerus ken ik niet.

De hele film is geweldig omdat elke scene zowel tragisch als komisch is, perfect in balans. Het einde maakt het des interessanter; de ultieme tragedie. Enkele kleine anekdotes maken het niet tot een perfecte film. Maar wat is perfectie? Een must-see.