Opinions

"Het gaat een beetje over stalken"
Dat is wat mijn lieftallige vriendin zei toen ik vroeg waar de film over ging.
Nou,als dit een "beetje over stalken gaat"..
Stalken is niet een zwangere vrouw met een schaar in haar buik steken
Wat een heftige film zeg! Ik had me hier even niet op voorbereid.
Ontzettend beklemmende en zieke film, maar oh zo goed.
De toon word aan het begin al gelijk goed neergezet met het auto-ongeluk,geen tijd verspild en meteen duidelijk gemaakt hoe de sfeer zal zijn.Bedroefd,depressief,angstig,beklemmend, goed intro:)

De film verliest nergens zijn vaart, je word constant aan het beeld gekluisterd, althans dat was mijn ervaring.
Ik vond het met name erg goed gedaanhoe de stalker werd geintroduceerd. Rustig buiten in de tuin staand, nietszeggend,maar wel angst inboezemend.
Vanaf het punt dat de stalker bekend is, word de film eigenlijk alleen maar heftiger.
De wijze hoe de stalker is neergezet is erg sterk, het is echt een compleet verknipte vrouw, die alles op alles zet om " haar" baby te gaan halen. De moorden die plaatsvinden zijn erg ingenieus en voornamelijk grof te noemen,in mijn beleving.
Ik heb eigenlijk vrij weinig aan te merken op deze film. het acteerwerk is in orde, verassingselementen zijn in orde,de onderhuuidse spanning word er goed ingehouden en de plottwist aan het einde zag ik zelf niet aankomen.
Ik vond ook dat de soundtrack dik in orde is, vooral tijdens de kills erg strak gedaan.

Erg genoten van deze film.
Nu laat ik hem even bezinken om te kijken of hij een top 10 notering waard is.
Ik verwacht van wel.
Gotta love franse horror

Ontzettend aangenaam verrast zeg!
Ik ben normaal niet zo van het horror genre, dat geef ik eerlijk toe. Maar ik heb enorm genoten van deze film
Hij greep me van begin tot eind bij mn keel en liet me niet meer los. De sfeer is erg goed neergezet, beklemmend en realistisch en nergens ongeloofwaardig. het helpt natuurlijk dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal.

Dit soort exorsisme films zijn voor mij normaal vrij standaard,cliche en 13 in een dozijn ,deze absoluut niet naar mijn mening.Een van de sterke punten van de film is voor mij onder andere dat de demon niet vaak in beeld komt, wat natuurlijk de nieuwsgierigheid en angst ten goede komt.
Als het eenmaal duidelijk is dat het om een demon gaat die iemand zal gaan bezitten, blijft het nog even onduidelijk wie het gaat worden.

Ik vond dat de film nergens inkakte qua tempo, je bleef constant (althans ik) in spanning zitten. En zeker als je bedenkt dat hij bijna 2 uur duurt(112 min.).
Cast speelt goed,beelden zijn erg strak en meer dan genoeg schrikmomenten.
Ik raad hem aan, vind dit echt een van de betere
Vandaar ook de 4,5.

Tja Irréversible, wat kan ik erover zeggen?

Ik verwachtte heel veel van deze film, daar hij word betitelt als een van de schokkendste films ooit. En nu hij ingezonken is, kan ik alleen maar zeggen dat ik hem persoonlijk wel vond meevallen qua schokkendheid. Natuurlijk zijn de 2 scenes die je te zien krijgt ook echt enorm schokkend, de brandblusser scene en de verkrachting in de tunnel. Ik zat met name bij de verkrachting met een raar gevoel te kijken, erg schokkend en pakkend inderdaad.

Alleen daarna, tja, ik kan mijn vinger er niet helemaal op leggen. Het lijkt wel of de film wegglipt richting het einde. Het begint heftig en met veel bombarie en het lijkt steeds softer te worden. Mijn aandacht zakte een klein beetje weg tov het begin. Natuurlijk begrijp ik dat de maker dit bewust heeft gedaan en personages ook uitgelicht dienen te worden, alleen persoonlijk had ik liever de vaart erin gehouden.
Maar he, ik ben geen regisseur he;) En smaken verschillen.

De sfeer is wel erg goed neergezet, beklemmend, angstig en de personages spelen hun rollen erg goed. Met name de hoofdrolspeler greep mij erg aan. Het zette me aan het denken, wat zou ik in zo'n situatie doen?Wat ik ook zeer sterk vond waren de camerabeelden, apart "geschoten" soms, wat voor mijn gevoel ten goede kwam van de sfeer.

Al met al vond ik dit een film die voor mij persoonlijk zeker z'n sterke punten heeft, maar toch niet helemaal mijn verwachtingen heeft waargemaakt. Maar goed, dit heeft ook te maken met persoonlijke smaak en voorkeur.
Ik kan wel begrijpen dat mensen deze titel een 5 geven, echter voor mij blijft de teller steken op een 3,5. Voorlopig.

Zo!

Dat zag ik even niet aankomen zeg.

Een film die je bijblijft en (mij in ieder geval) je "pakt" vanaf het eerste moment.

Begon aan deze film zonder enige voorkennis of info en ik denk dat dit ook het beste is, laat het over je heenkomen.

In het begin dacht ik dat het een slasher zou zijn,met horror invloeden, maar gaandeweg de film word het duidelijk dat het niet je standaard horror/slasher is.

De personages zijn goed uitgewerkt, niet ongeloofwaardig en weten je te boeien.

Met name Lucie boeide mij meteen. Verknipt, beschadigd, angstig, ze weet je aan het scherm te kluisteren.

Het personage van Anna blijft voor mijn gevoel een klein beetje aan de vlakte, ook in de 2e helft van de film,niet dat het stoort gelukkig. Niet heel veel tekstueel te melden, echter wel ruim voldoende in emotie.

En dan het verhaal zelf.

Enorm verrast hierdoor. Nadat we de film afgekeken hadden, gelijk de making of gekeken en de film werd nog een stuk duidelijk hierdoor.

De regisseur zelf gaf al aan dat hij de kijker constant op een ander spoor wilde zetten, net als je dacht te weten waar het verhaal heenging, kwam er een plottwist. Erg sterk geregisseerd mijns inziens. Ik vind dit dan ook een film waar moeilijk een genre aan te vastplakken is.

Het heeft een beetje van alles, thriller,horror,slasher.

Sterke film, met recht in m'n top 10

Tja, Mysterious Skin, waar te beginnen?

Ik verwachtte veel van deze film, na enkele recensies te hebben gelezen zette ik de film dan ook op en verwachtte ik een juweeltje. Nu dat ik er een nachtje over geslapen heb is het voor mij persoonlijk dit toch niet helemaal geworden.

En waarom eigenlijk?
Nou, voor mijn gevoel "rekte" het verhaal zich iets te lang. Het verhaal van 2 jongens die beide misbruikt zijn in hun jeugd is een goed concept voor een sterke film, echter vond ik de balans niet helemaal zoals ik hem graag gezien zou hebben. Daar waar het personage van Joseph Gordon Levitt uitgebreid aan bod kwam, vond ik het personage van Brady Corbet enigzins achterblijven. 2 Tieners die getekend zijn voor hun leven werd erg goed uitgelicht bij Joseph. Daar waar het personage van Brady redelijk " mysterious" bleef, wat op zichzelf ook een bepaalde charme heeft, alleen pakte het mij niet.
Op dit gebied had er voor mij meer ingezeten, de focus beter verdelen.

Naast dit,vond ik de film soms vrij verontrustend. Vooral de scenes waar het personage van Joseph zich overgaf aan de talloze gewillige mannen,liet bij mij een misselijk, ongemakkelijk gevoel achter. Het einde van de film sloeg voer mij de plank enigzins mis. De hele film werd de kijker duidelijk gemaakt hoe erg de personages met hun misbruik worstelden en op het eind werd dit voor mijn gevoel te kort uitgelicht met een korte flashback en Brady huilend in de schoot van Joseph.

Qua acteerwerk niet echt veel op aan te merken, de personages werden goed neergezet, geloofwaardig en gebroken.
Van het losbandige leven van Joseph, tot het burgelijke van Brady, niets op aan te merken.
Qua regie ook goed in orde, goed camerawerk, alleen zoals eerder vernoemd, de vaart van de film is mijns inziens te langzaam.

Al met al een sterke film met een goede cast, enige minpunt voor mij is dan ook de rek van het verhaal.

Het is voor mij nooit een goed teken als ik de hele film mezelf afvraag of ik niet beter "die andere film" had kunnen kijken ipv deze.

Ik had er gewoon meer van verwacht,beetje met een vreemd gevoel achtergebleven toen de credits over het scherm begonnen te rollen.

De humor in de film slaat een beetje de plank mis voor mij. Het voelde een beetje geforceerd aan van tijd tot tijd.

Het personage van Walhberg vond ik met vlagen zelfs irritant te noemen, zn 2 sidekicks waren wel leuk neergezet. Leuk, voor mij niet meer dan dat.

Ik heb vooral het gevoel alsof er meer in had gezeten,het is een beetje een "net niet" gevoel wat ik krijg.

De dialogen zijn soms irritant te noemen, het switchen van 1e persoons,het gebrek aan actie(zeker voor een Michael Bay film),de humor die niet echt doorkomt.

Ik vind het dan ook lastig om een review te schrijven hiervoor omdat ik niet zo goed weet wat ik met deze film aanmoet.

Het is een bepaald gevoel bij deze film wat lastig te omschrijven is.

Het feit dat "onze Yolanthe" in de film zit voegde voor mij 0,0 toe. De 30 seconden hadden ze van mij weg mogen laten, het voegt weinig tot niets aan het verhaal toe en daarbij is het "acteerwerk" niet om over naar huis te schrijven.

Nee,meer verwacht van deze film,hij wist me niet helemaal te vermaken.

Tegenvallend.

Ik keek hier enorm naar uit, na het zien van de trailer, maar hij maakte de verwachtingen niet waar in mijn ogen.

Het draait om het seizoen van 1976, waar Hunt en Laude een legendarische strijd voeren om het kampioenschap. Maar het gevoel van spanning en rivaliteit is in mijn ogen niet goed neergezet. De film gaat te snel en focused zich niet op de juiste dingen. Veelal worden races gewoon overgeslagen en zie je enkel de resultaten in beeld verschijnen. Dat wat formule 1 in mijn ogen spannend maakt, inhaalacties en de gevechten op de baan, waren hier niet tot nauwelijks te vinden. Nu is dat opzich nog niet zo heel erg,als de focus op de juiste manier in de personages zou worden gestoken. Maar ook dit gebeurt niet echt. Ze blijven aan de oppervlakte en het gaat allemaal wat snel.

Hierdoor krijg je weinig binding met personages en dat is jammer. Want een van de dingen wat dit seizoen zo mooi maakte was de rivaliteit tussen Hunt en Lauda.

Hemsworth acteert oke, maar in mijn ogen zal ik hem altijd voor Thor aanzien en is het gemis van zijn hamer wellicht ietwat vreemd voor mij. Daniel Bruhl acteert echter erg sterk, qua uiterlijk en qua manieren zet hij Lauda erg sterk neer.

De visuele effecten zijn goed gedaan. Mooie beelden, en de feel is ook erg "seventies".

Al met al scoort hij net een voldoende, omdat hij na de onderbreking (die kwam toen Hunt bij Mclaren ging rijden) wel beter werd.

Na het uiterst vermakelijke deel 1 keek ik erg uit naar dit 2e deel.
Vol verwachting naar de bios gegaan, gelukkig in 2D, want 3D daar ga ik scheel van kijken:P

Waar deel 1 vlot was van tempo en lekker wegkeek, daar is deel 2 duidelijker wat langdradiger. Ik betrapte mezelf er ook op dat ik meerdere malen op m'n horloge keek om te kijken hoe laat het was en wanneer de film voorbij was.
De reden hiervoor is het tempo, te veel drama en pogingen om een diepgaand verhaal erin te gooien. En waarom? Wolverine is een beest, of zoals ze hem noemden " kuzuri". Ik begrijp dat ze een poging gedaan hebben om diepgang toe te voegen,hem menselijker te maken, maar mijns inziens falen ze hier erg in. Het is gewoon too much en er word te hard geprobeerd naar mijn gevoel. De scene waar Jackman en zn japanse scharrel samen aan de tafel zitten is hier een goed voorbeeld van. Wat willekeurig onsamenhangend gelul over eetstokjes?Nee,dit ging hem niet worden. Het lag er te dik op voor mij. Houd het luchtig jongens!
De kracht van deel 1 was de actie,het tempo en de humor van Jackman. Die was hier nauwelijks te bespeuren,helaas

Nee,ik vond hem matig. Dat ze Wolverine menselijk wilden maken, of zijn menselijke kant wilden laten zien, geen probleem mee,maar houd het een klein beetje geloofwaardig. En het feit dat Wolverine zo om en nabij de 29x bijna doodgaat, dat is voor mij ook niet echt bevorderlijk. Het acteerwerk is oké,maar ook niet meer dan dat.
Maar goed,smaken verschillen natuurlijk en mocht er een deel 3 komen, laten ze aub terug gaan naar de roots van deel 1.