Tegen beter weten in heb ik me wederom aan een 'Kubrick-klassieker' gewaagd. De film is in de eerste ogenblikken nog vermakelijk te noemen door de sterk neergezette one-liners van de drill sergeant. Toch blijkt al snel dat dit niet voldoende is om de film draaiende te houden.
Het meest ergerde ik me aan de personages die Kubrick neerzet. Niet zijn ze alleen vreselijk ongeloofwaardig, maar worden ze gaandeweg, soms door een onverklaarde reden, omgevormd in hun persoonlijk om een bepaald doel te dienen in het 'verhaal'. Tevens lijken de meeste personages een karikatuur te zijn en wordt er niet één genoeg uitgediept om daadwerkelijk een band mee te kunnen vormen.
De rest van de film, na een te lange en inhoudelijk weinig toevoegende eerste acte, is in mijn ogen een bij elkaar geraapt zooitje van scènes, die verplicht zijn alle gruwelijke facetten van de Vietnam oorlog te laten zien; oorlogsmisdaden, racisme, desertie en waanzin. Kubrick doet geen verdere moeite om een eigen ingeving te geven aan deze oorlog. De enige visie op de oorlog die door de lijkt schijnen, is die van de algemeen heersende consensus over de gebeurtenissen in Vietnam, van de jaren erna. Deze kijk zou geen eye-opener moeten zijn, voor iemand die weleens een geschiedenis boek heeft opengeslagen. Naar mijn mening voegt deze film niets toe aan de lijst van films, toegewijd aan de Vietnam oorlog.
Het enige dat deze film nog 2 sterren doet verdienen, is de soms sterke dialoog en soundtrack.