Opinions

Toch geen onaardige film hoor. Ik ergerde me wel aan de slechte dub en de muziek. Door die dub zijn de stemmen ook wat onnatuurlijk en pieperig, maar het spel van Kamerling was bij vlagen erg sterk. Beau is gewoon goed hier en Schijf speelt een relatief makkelijke rol. Doe maar gek, dan doe je gek genoeg. Kamerlings spel moest veel subtieler en de scène in bv. het hotel in Parijs was geweldig gespeeld.

Verder heb ik persoonlijk ook ervaring met een Borderline vriendinnetje dus herkenbare momenten.

Verder is Angela natuurlijk prettig om naar te kijken en ze straalde ook een enorme erotiek uit door haar bewegingen. Verder was het allemaal toch weer te braafjes, maar a la... het was ook pre 2002.

Geen slechte poging.

Ongelooflijk wat een absurd lage score hier voor deze parel.

Ok... het is geen makkelijke film, maar wat een bijzonder mooie cinematografie, spel en opbouw van spanning.

Hoewel het plot een beetje standaard is, zijn de vertolkingen geweldig. Meg Ryan geloofwaardig als verkrampte vrouw met een sexuele honger. Ruffalo getergde cop, bitter maar with a heart.

Het donkere sfeertje werkte goed bij me. Ook de deels uit-focus-manier van draaien deed me wel wat. Het gaf een beklemmend gevoel dat goed bij de setting pastte. Ook de verwijzing naar de vlaggen gaf mij wel en inzicht in de gedachtengang van Campion. De auto's die niet voor een bebloedde vrouw willen stoppen en gelijktijdig de schreeuw naar saamhorigheid. Het sprookje van de witte prins tegenover de sexuele honger van de moderne vrouw.

Nee... het deed me allemaal wel wat.

Een stuk interessanter dan die pianola.

Zoals zovaak worden de wat oudere films bekeken met een totaal zwart gat op de plek waar enig tijdsbeeld zou moeten zitten. Niet alleen de tijd waarin het zich afspeelt, maar ook de tijd waarin de film uitkwam. In dit geval is dat hetzelfde.

De klap terug die Tibbs aan Endicott geeft dreunde door heel Amerika. Geweldig hoe de rassenspanning in het zuiden van Amerika hier mooi wordt weergegeven, en dan bedoel ik niet de Hill Billies die dronken met hun "Confederate flag" achter Tibbs aanrijden, maar het innerlijk gevecht bij Gillespie.

Het wat simpele plot is dan ook enkel bedoeld om het ware verhaal te verpakken en dat wordt weergaloos neergezet. Voor die inleving is enig tijdsbesef wel nodig.

Tarantino's leukste en voor mij z'n beste. En wat een genot om Waltz te zien. En de betoverende Laurent. Uitstekende scènes die zowaar het plot vooruit helpen - en dat is bij T wel eens niet zo. Dan vind ik het ook geen probleem dat ze eindeloos uitgetrokken worden, want ik zat op de punt van mijn stoel... en dan kunnen ze niet lang genoeg duren.

Pitt was eigenlijk de minste van het ensemble.

3,5 voor de film en een heel punt erbij voor Waltz.