Opinions

Aangrijpend, Nanawatai.

Zeer aangrijpend oorlogsdrama wat zich afspeelt tijdens de Sovjet invasie van Afghanistan begin jaren 80. De film kan zich zo als blauwdruk op het heden afgedrukt worden. Maar dan i.p.v. Sovjet soldaten de geallieerden. In een verscheurd land proberen de guerrilla soldaten van Afghanistan met hun laatste beetje eer wat zij bezitten de vijandelijkheden uit hun territorium te verdrijven. De Sovjets zijn echter technologisch superieur. Echter wanneer een afgedwaalde tank een bergsplitsing probeert te doorkruisen zien zij hun kans schoon. Ondertussen is in de tank een behoorlijke tweestrijd aan de gang tussen de meedogenloze commandant en de bestuurder (Jason Patric). Deze vraagt zich de legitimiteit van de oorlog af en de rechtvaardige doelen die steeds vager lijken te worden. Dat resulteert uiteindelijk in dat hij in de woestijn wordt achtergelaten. Hij wordt echter door mujahideen gevonden. De film belandt dan in een aangrijpend drama. Er ontstaat een onmogelijke vriendschap tussen hem en de mujahideen leider. Ze begrijpen elkaars positie en respecteren elkaars eer. Aan beide zijden zijn we belogen en aan beide kanten zijn er notoire 'honden' lijken ze te denken. De Russische bestuurder sluit zich bij z'n voormalige 'vijanden' en helpt mee om het 'beest' te doden. Met dit soort mannen in de top van de regeringen was de oorlog er nooit gekomen of allang beëindigd.

Nanawatai

Intelligente thriller van cult regisseur de Palma. John Travolta in een schitterende rol als geluids technicus van een b-film. Deze ziet per ongeluk een ongeluk in een park waar hij toevallig aanwezig was om wat geluid op te nemen. Toevallig wordt hij daarna belaagd en wordt er ingebroken in z'n huis. Wat gebeurd er in vredesnaam? De film ontaard in een techno thriller waarbij het plot heel inventief wordt ontrafeld. Een Hitchcock.

Ik vond deze film ook altijd goed. Ze is trouwens wel weer films gaan maken. De film is denk ik het best een beetje te vergelijken met die verfilming van Stephen King's Misery.
De film is inderdaad erg bizar en Julian Sands speelt erg goed de slungelige dokter die een obssessie voor de liefde van zijn leven ontwikkelt. Wat dat betreft is het een standaard verhaaltje.
Achter de verwrongen geestelijke beredenering van de dokter om Sherilyn Fenn voor eens en altijd bij zichzelf te houden door haar ledematen compleet te verwijderen en dat vervolgens als een uiting van liefde te vinden is geniaal in beeld gebracht. Wat dat betreft zie je dus juist een Lynch familietrekje.

Voorutzienende blik van Terry Gilliam

Ongelooflijk cynisch in beeld gebracht maar oh zo treffend. In die dagen dat men deze film maakte dacht men zeker, ach zo zal de mens/maatschappij toch wel niet worden. Leg deze film maar eens naast onze huidige maatschappij. En vooral die in onze eigen land. De overheid maakt geen fouten en is ook niet bureaucratisch, toch? De bedrijfstop doet niet aan exorbitante zelfverrijking en zijn ook niet machtswellustig, nee hoor heus niet!

Alles wat in deze film vertoont wordt is als een blauwdruk voor de huidige maatschappij. Treffend, cynisch, kritisch en schokkend wordt ons een spiegel voor gehouden. Het was toen als film gemaakt, tegenwoordig kan je ernaar kijken als een documentaire.

Een boardmeeting uit '42.

Ongelooflijk goed uitgebeeld anderhalf uur stukje geschiedenis. Uiteraard gebaseerd op waarheid want niemand weet wat er precies is gezegd tijdens deze vergadering. Dat de vergadering heeft plaats gevonden is wel bewezen. De notulen van Eichman zijn later gevonden in Berlijn, maar dat zegt natuurlijk ook niet alles. Hij had ze kennelijk niet vernietigd waarom wel was gevraagd door Reinhard Heydrich. Zo werd het woord uitroeiing vervangen door verwijderen of deportatie. Van de uitwerking hebben wij vandaag de dag inmiddels allemaal kunnen kennis nemen. De dialogen zijn fantastisch goed uitgewerkt. De NSDAP top is aanwezig met allerlei ander partij top figuren en regering verantwoordelijken.

Op zeer neutrale en emotieloze toon werden plannen gesmeed die erop gericht waren om het Joodse ras te vernietigen in Europa. Onder het genot van een hapje en een drankje (alsof het de normaalste zaak van de wereld is) werd even bepaald hoe ze alle 'units' zouden verwijderen. Op een gegeven moment is Dr. Wilhelm Stuckart het niet helemaal eens met een bepaald onderdeel en wordt abrupt een pauze ingelast. Hij wordt even buiten apart genomen en meegedeeld dat tegenwerking en kritiek slecht zijn voor zijn carrière. Het had zo vandaag de dag een gemiddelde vergadering van een management of board meeting van een groot bedrijf kunnen zijn. Vervang het woordje Jood door werknemers en de arbeidlagers door reorganisaties en saneringen. De kilheid, het emotieloze, het eigenbelang voorop de ingrediënten zijn hetzelfde als toen. Er werden werkelijk rapportages gemaakt over of er 3 joden in een barak bed konden of maar twee!!!!! Huiveringwekkend. Verplichte kost voor iedereen!!!!!

Wat een bagger film.

- Slecht geacteerd.

- Slechte dialogen met vaak een storende en onnodige soundtrack eronder.

- Slecht en zichzelf vaak tegensprekend script/scenario

- Als horror geen schrik momenten en als Splatter belachelijke visual FX. Soms zie je nog net niet de persoon die met de ketchup fles de acteurs in het gezicht zit te spuiten.

Na voor het redelijke camera werk dan nog een half sterretje.

Aparte film die de gewelddadige chaos van de loopgraven oorlog uit de eerste wereld oorlog combineert met claustrofobische horror elementen. Door een laaghangende mist (geen gifgas) verdwaald een Britse groep soldaten. Op een gegeven moment komen ze terecht in een Duitse loopgraaf, alwaar de Duisters elkaar schijnbaar hebben vermoord. Er is er echter eentje over die een beetje vreemd gedrag vertoont.

Alle Britten mishandelen de overgebleven Duitser uit leed vermaak. Er is echter een Brit die niet aan die mishandelingen meedoet, Charlie Shakespeare. Deze jongeman ziet de gedeelde ellende van hun, die de vijand ook slechts ongewild is over komen. Hij probeert hem hier en daar te beschermen, voor zover dat in zijn vermogen ligt. Dan heerst er nog een gemeenschappelijk groter kwaad in de loopgraven die alles en iedereen naar het leven staat. Een goede, spannende sfeervolle horror-oorlogs film met ook nog een diepere morele betekenis op het eind.

Als droevig een positieve betekenis kan hebben.

Laat je niet van de wijs brengen, dit is een fantastische film.

Er zijn altijd weer mensen die beweren “Ja, ik heb het boek gelezen en dat was echt veel beter als de film hoor” en daarna de film vervolgens afkraken. Ondanks dat dit een ondubbelzinnige vorm van misplaatst stuitend elitair gedrag is, zou je ook juist de positieve dingen van de film kunnen benoemen. Alsof je een voetbalwedstrijd van FC Twente niet goed en spannend zou kunnen vinden omdat Real Madrid weer veel beter zou zijn?! Blijf dan vooral boeken lezen en kijk de film gewoon niet. Je weet dan echter niet wat je mist.

Want deze film is en wordt een ongekende klassieker. Geheel in stijl zoals die andere fantastische film Un Long Dimanche De Fiancailles, welke over de 1e wereld oorlog gaat en een al even droevig maar toch ook hoopgevend scenario heeft. Het scenario, dialogen en acteer prestaties zijn dan ook van een ongekend formaat. Het acteerwerk wordt absoluut geloofwaardig neergezet. Terwijl het toch echt slechts gebaseerd is op het verhaal van de Franse Razzia in de 2e wereld oorlog. Dus onze elitaire vrienden verguizen de film om het verhaal wat niet klopt. Dat klopt dus, want baseren betekent in de film wereld dat er fictieve elementen zijn toegevoegd. Dat gebeurd praktisch bij alle “op waarheid gebaseerde films”. Er zijn immers gebeurtenissen waar geen getuigenverslagen van zijn, welke dus worden aangenomen of helemaal worden weggelaten.

De zoektocht van een journaliste die plotseling een niet aflatende obsessie krijgt in een stuk van de Franse geschiedenis die zorgvuldig verbogen werd gehouden of gewoon was vergeten. Vervolgens ontdekt zij ook een drama welke een stuk persoonlijker en dichterbij haarzelf is dan zij eerst kon vermoedden. Uiteindelijk heeft de film een ongekend moralistische boodschap die meters diep ligt verborgen. De makers van deze film hebben super vakwerk afgeleverd en bewijzen hiermee de Franse cinema een uitstekende dienst.

Waardig vervolg op Evil Dead 1. Qua cult heeft deze niet dezelfde waarde gekregen als deel 1, omdat alles in dit deel nog eens dunnetjes wordt overgedaan. De verhaallijn is grotendeels hetzelfde als in deel 1. Er is echter duidelijk meer budget geweest wat je dan ook in de film terug ziet. Mooiere, grotere en meer decors. Dus daarom ook meer shooting locaties waardoor niet alles zich praktisch de hele film in dat huisje afspeelt.

Eigenlijk zou je deel 2 ook als eerste film kunnen zien, hij sluit naadloos aan op Army of Darkness (Evil Dead 3). Waar deel 1 nog heel donker en grimmig is, is deel 2 ook doorspekt met de nodige cynische en sarcastische zwarte humor.

De Cult Klassieker

Voor een budget van rond de $380.000 maakte Sam Raimi deze super gore nasty horror cult klassieker ook wel 'Book of the Dead' genaamd. Als je het budget ziet van deze film is het ongelofelijk dat deze film ooit van de grond is gekomen. Met zo weinig geld gemaakt. De effecten die in de film zitten zijn fenomenaal. De film is duidelijk gemaakt door een gepassioneerde genre liefhebber. Dat deze duidelijk van wanten weet laat het aantal liters bloed en gore zien. Maar niet zomaar een paar emmers bloed tegen een zombie aangooien. Ook met het camera werk heeft Raimi duidelijk een stempel weten te drukken. Een typisch kenmerk van Raimi zijn de snel duizelingwekkende en zich snel afwisselende shots. Die achtervolgingen in het bos, door iets wat je dan steeds niet ziet. Terwijl je de acteur steeds ziet achterom kijken en in alle hoekjes en gaatjes ziet vluchten. Alles gefilmd in een enorm sfeervol decor. De zombies die verschrompelen zijn naar verluid gemaakt met klei waar steeds een stukje vanaf werd getrokken alvorens er een nieuw beeldje werd gemaakt. Vervolgens werden dan de beeldjes snel of langzaam afgedraaid. Vandaar dat de film ook 1,5 jaar in beslag nam. Al met al, duidelijk gemaakt door liefhebbers voor liefhebbers. Hoeft trouwens niet perse de horror liefhebber te zijn. Filmstudenten die aparte en freaky shots en filmedits willen zien komen ook aan hun trekken.

Toch wel een verrassende film met een origineel plot. Helaas in tegenstelling tot bijvoorbeeld SAW en Cube komt het psychologische aspect hier een beetje te geforceerd over. Maar al met al is het toch wel een vermakelijke film voor een loze zondag middag. Wat wel uitstekend in de film naar voren wordt gebracht is het competitie element die men tegenwoordig maar al te graag aanwakkert onder de mens. Stop 8 mensen in een kamer voor één vacature en dan blijft vanzelf de beste over. Helaas een realistisch tijdsbeeld.

Definitie van Horror

Sommige mensen die deze film hebben gezien hebben niet helemaal de essentie van de film begrepen. Dit is een serieuze horror film en niet zo'n teeny commercie crap horror film. M.a.w. hier gaat het om echte dialogen waarbij de spanning niet gebaseerd is op effecten maar op realisme! Aangezien het op echte feiten gebaseerd is en het verweven is met de dramatiek van een rechtbank kan je spreken van het opnieuw definiëren van het genre. Het echte verhaal speelt zich af in de tijd dat William Peter Blatty's The Exorcist in de bioscopen te zien was. Deze film heeft overigens niets met die te maken.

Wat mij betreft is dit de beste horror film in het Exorcisme sub-gerne van het laatste decennium. En dat komt een belangrijk deel door dat deze film is gebaseerd op waar gebeurde feiten. Het verhaal van het bezeten meisje Anneliese Micheluit Duitsland die van 1969 tot haar dood in 1976 'bezeten' was. In tegenstelling tot in de film werden er in het echt wel een aantal mensen wegens nalatigheid veroordeeld. Een van Anneliese's uitspraken waren ook dat het Katholicisme een verdorven kwaad is vol met afvallige priesters. Sinds vorig jaar de wereld bekend werd met het grootschalige misbruik in die kerk is het duidelijk dat ze toen dus de waarheid sprak, bewust of onbewust.

De moeder der Horror Films.

Dit verhaal en deze film heeft de standaard neer gezet voor al het boven natuurlijke wat zich in onze rationele maatschappij kan afspelen. De meest atheïstische persoonlijkheid zal toch op zijn minst denken na het zien van deze film; "en wat nou als". Voor dat je je ogen dicht doet wanneer je gaat slapen, of wanneer je alleen in je kamer bent 's avond laat. Je zal dan toch stiekem aan de film denken, ook al ontkent je rationele bewustzijn dat. In sommige landen werd hij destijds verboden. En later bij het uitbrengen op video gebeurde dat ook. De geluidseffecten zijn werkelijk fenomenaal. De beelden, sfeer, verhaal alles klopt in deze film.

Niet voor niets heeft deze film dan ook twee Academy Awards, waaronder die voor beste screenplay, gewonnen. Ook is deze film omgeven door mysterie. Een maand voor de première van de film kwam acteur Jack MacGowran (Burke Dennings) om het leven. Een simpele griep was de 54 jarige acteur kennelijk te veel geworden.

Reken de film vooral niet af op de special effects. Want die zullen tegenwoordig uiteraard beter zijn. Alhoewel ik van mening ben dat ze tegenwoordig vaak en veelvuldig worden gebruikt om het magere verhaal te verbloemen.

Hele sfeervolle film van Anders Banke opgenomen in het mooiste deel van Europa (of de wereld) het hoge noorden van Lapland. De film lijkt inderdaad qua sfeer een beetje op 30 Days of Night wat ook een goede film is. Maar welke van de twee er nu eerder was weet ik niet. In deze film zit wel meer zwartgallige humor verstopt waar 30 Days of night een stuk serieuzer is. Beide films leunen wel op het aloude vampeieren verhaal hetzij in een iets andere jas gehuld met aanvullende 'verassende' verhaal elementen toegevoegd.

Al met al een onderhoudende film die je vooral moet zien vanwege de fantastische film setting.

De nieuwe Johannes Vermeer

Ongelooflijk mooi stukje oud Hollandse culturele geschiedenis in beeld gebracht. Weliswaar lichtelijk geromantiseerd, maar niettemin mooi tijdsbeeld van hoe men toen leefde in Delft ten tijde van de gouden eeuw. Het verhaal, de meester en het dienstmeisje. Een dienstmeisje welke in die tijd gelijkwaardig werd beschouwd aan de kakkerlak. Maar een echte meester en heer stoort zich niet aan wat de omgeving denkt van hem. Hij onderkent haar talent voor het onderscheiden en in woord brengen van bepaalde natuurlijke kleur combinaties. En zo vervaagd de ondergeschikte rang tot die van een gelijkwaardige partner. Iets wat natuurlijk niet wordt geaccepteerd door de omgeving en andere huisgenoten van Vermeer. Hij zal daar ultieme wraak op nemen door haar voor eeuwig vast te leggen in een schilderij.

Het camera werk op zich laat zich raden het is als een schilderij van Vermeer zelf

Vakkundig in elkaar gezette psychologische thriller/drama.

2 totaal tegengestelde personen die tot elkaar zijn veroordeeld middels een interview. Het eenn en ander ontaard in een woorden strijd waar de èèn nauwelijks onder doet voor de ander. Op het eind zit er een enorme plot twist die je verbouwereerd achter laat omdat et totaal onverwachts aankomt. Geweldig bedacht en uitmuntend geacteerd.

Ongelooflijk goed in beeld gebracht.

Oorlog de opperste waanzin der mensheid. Uitgevonden door machtswellustelingen en materialistische technocraten. Uiteindelijk is het altijd de elite geweest die de gewone man misbruikt om zijn macht te vergroten in zijn onaflatende drang naar meer geld en hebzucht.

Alles met uiteindelijke resultaat, the Great War. Echter die gewone man heeft afentoe maling aan wat het systeem en de arrogante regenten kliek hen opdraagt. Het uit zich in deze film waar te midden van het oorlogsgeweld de mannen de loopgraaf uit gaan om naar de overkant te gaan om die aan de andere kant de hand te schudden. Uiteindelijk zitten ze in hetzelfde schuitje. Ontroerend.

Ik moet zeggen dat ik eigenlijk helmaal niet van dit soort films houdt. Maar ik moet zeggen, petje af voor de script schrijvers. Ze hebben een heel aparte wending gegevens aan de standaard concept van een romantische film. De mysterieuze en afentoe beetje sci-fi elementen verhogen juist de entertainment van de film, die anders niet boven het middelmatige zwijmel niveau van dergelijke films had uit kunnen stijgen. Dat doet het nu wel en voeg daar een prima cast aan toe en je hebt een prima film avondje.

Prachtige Franse film over wereld oorlog 1.

Eigenlijk al net zo'n mooie film als Joyeux Noël. In oorlog wordt het slechtste maar ook het beste in de mens naar boven gehaald. Deze film laat dat onomwonden zien. Als je op je intuïtie vertrouwt zal deze je uiteindelijk niet in de steek laten.

Goed vervolg op 1. Eigenlijk een goede film met toch onverwachts een positieve boodschap ook al gaat het over het einde van de wereld. Geen vervelend moraliserend toontje zoals bij Left Behnind en Tribulation wel het geval is. Maar meer een open film met de mens als uitgangs punt i.p.v. alleen maar het christelijke deel. Redelijke special effects, mooie decors en behoorlijk acteerwerk maakt wat mij betreft een ruime voldoende.

Hitchcok van de 21e eeuw

Dit is een bizarre film doorspekt met psychologisch drama. Als je van thrillers houdt met verhaal en onverwachte wendingen, dan is dit er eentje. Super claustrofobische setting. Alles speelt zich af in dat flatje met maar een paar acteurs. Is de nieuwe Hitchcock dan toch opgestaan?

Onverwachts Ruim Voldoende

Eigenlijk een goede film met toch onverwachts een positieve boodschap ook al gaat het over het einde van de wereld. Geen vervelend moraliserend toontje zoals bij Left Behnind en Tribulation wel het geval is. Maar meer een open film met de mens als uitgangs punt i.p.v. alleen maar het christelijke deel. Redelijke special effects, mooie decors en behoorlijk acteerwerk maakt wat mij betreft een ruime voldoende.

Of je nu wel of niet openstaat voor bovennatuurlijke verschijnselen, wat ik overigens best doe, dit is en blijft een uitermate zwakke film. De film heb ik niet beoordeeld op de aan of afwezigheid van horror actie. Maar als je jezelf presenteert met het affiche van "de engste film aller tijden" zit er wel erg weinig spanende momenten in. Het verhaal heeft trouwens sowieso weinig om het lijf. Je ziet niks, men vertelt haast niks, ze doen haast niets. Je krijgt haast geen achtergrond van de beide personages te zien of wordt onvoldoende uitgewerkt. Of moesten we schrikken van het feit dat de dekens van het bed werd afgetrokken door iemand die net buiten beeld stond. Of dat schaduw effectje over de deur, die ze toevallige elke nacht opvallend ook open lieten staan!!! Waarom vraag je je dan ook af. Iedereen anders had de deur immers allang na één zo'n incident dicht (en op slot) gedaan. Nee hoor, maar hun natuurlijk niet.

Heel ongeloofwaardig en heel weinig verhaal en/of plot. Ik ben het met de mensen eens dat de zoveelste SAW en zombie film ook niets toevoegt, maar dit is ook gewoon maar een zwakke kopie van "the Blair witch" dat in ieder geval nog origineel was. En of je nu weinig of veel budget hebt, een verhaal uitwerken en dialoog verzinnen kost niets. Voor mensen die van paranormale activiteiten houden en een veel beter gemaakte film willen zien, raad ik "the Entity" aan. Een film uit de jaren 80 die wel op waar gebeurde feiten is gebaseerd in tegenstelling tot deze teeny crappy 'horror' kul film.

Sfeervol.

Hele sfeervolle gemaakt film van Don Coscarelli uit 1979 gemaakt voor het best wel oke budget van $300.000. Later groeide de film uit tot een ware klassieker. En eindelijk is de film in Nederland uit op DVD.

Mijn grijs gedraaide VHS band uit de jaren 80 kan eindelijk vervangen worden. Nadat de twee broers Reggie en Michael naar de begrafenis zijn geweest van een vriend ontdekken ze vreemde gebeurtenissen op de lokale begraafplaats. De tall man, de sfeervolle begraafplaats, de zwevende zilveren bollen alles ademt een donkere sfeer uit in deze film. De film muziek die vele muziek bands later heeft geïnspireerd in het gothic en black metal scène. Het trage camerawerk van Coscarelli zelf zorgt precies voor de juiste timing in deze film dat het is alsof je naar de phatom of the opera op televisie beelden kijkt. Majestueus.

Ik vond het een redelijk aardige film. Hij haalt echter bij lange na niet het niveau van The Exorcism of Emily Rose, wat m.i. de beste exorcism film van het laatste deccnium. La Posesion de Emma Evans is ook een in tegenstelling tot die film een volledig fictief verhaal welke op het verhaal van Anneliese Michel uit Duitsland is gebaseerd.

Op zich heeft het een goede plotwending, deze wordt wat mij betreft niet ingelost in de climax van de film en dat is jammer want dan had de film zeker een halve ster hoger kunnen scoren. Er zitten inderdaad niet zo veel special effects in deze film, maar soms kunnen die juist de film om zeep helpen en dan kun je ze beter weglaten. Hier is dat juist gedoseerd dus.

Wat ook soms aan het begin een beetje storend is, is het camerawerk. Ze hebben inderdaad van meer camstylen gebruik gemaakt en dat is het hem dan juist. Handheld wordt afgewisseld met steadyshot en dan weer grit-reallife cam. Hierdoor wordt het visueel een beetje rommelig.

De film komt immers te serieus over om als reallife of handheld shot te gebruiken. Films zoals blairwitch, REC of Quarantaine zijn wat dat betreft dus duidelijker in de cameravoering en dan stoort het ook opeens niet meer. Het acteerwerk is op zich in orde, in ieder geval die van de 2 hoofdrol spelers.

Al met al een redelijke film om een loze avond mee op te vullen.

De tijd ver vooruit.

In één woord geweldig. Alles klopt hier, beeld, dialoog, camerawerk. Als je van films houdt waar de spanning tot stand komt vanwege het script dan moet je bij Hitchcock zijn! James Stewart en Grace Kelly (lijkt wel Marlyn Monroe) acteren met een hoofdletter A. De film is lichtelijk gebaseerd op een voyeuristisch thema, gluren naar de buren. Deze krijgt echter een wending van paranoia en 'suggestief' geweld waardoor de film ontaard in een regelrechte spannende thriller. De film was echter zijn tijd ver vooruit zoals vanaf de jaren 80 en later zal blijken, toen er vele remakes of soortgelijke films werden uitgebracht. Net zoals in Vertigo is in deze film het camera werk van de hoogste buiten categorie. Brian de Palma werd bij het maken van Body Double geïnspireerd door Rear Window en Christopher Reeve (Superman) speelde in 1998 in de remake.

Prachtige Nederlandse verfilming naar het boek "het Gouden Ei" van Tim Krabbé. Een super beklemmende psychologische thriller waarbij zowel in de denkwijze van het slachtoffer als de dader wordt gekeken. De dialogen zijn van ongekende hoge klasse. Het slachtoffer zijn denkwijze, welke langzaam omslaat in totale obsessie, wordt gevold. Maar ook de obsessie van de dader, welke in essentie hetzelfde zijn. Daardoor ontstaat van uit de dader gezien een soort respect richting slachtoffer met een behoorlijk wrang nasmaakje. Alleen al voor het verhaal en plot verdiend Tim Krabbé een standbeeld. Het spannende verhaal, de dialogen, het camerawerk, alles klopt in deze film van notabene eigen bodem. Gemaakt voor het luttele bedrag van 250.000 gulden. Met zo'n film van eigen bodem wil je wel Holland op je voorhoofd tatoeëren, wanneer je door de straten van het overgewaardeerde Hollywood loopt. De film kreeg overigens in 1993 een Amerikaanse remake van dezelfde regisseur George Sluizer met Kiefer Sutherland in de hoofdrol. De beklemmende sfeer die de originele versie zo kenmerkte zat echter niet in de Amerikaanse versie.

Claustrofobische Klassieker.

John Carpenters The Thing is één van de horror klassiekers uit de jaren 80. Het is een remake uit 1951 van “The Thing from Another World”. Het wordt wel gezien als ‘de’ versie daar het op uitmuntende wijze de beklemmende sfeer van het originele verhaal "Who Goes There?" uit 1938 van John W. Campbell vertoont.

Met een norse Helikopterpiloot R.J. MacReady (Kurt Russell) in de hoofdrol en een verlaten poollandschap al decor heb je al gauw uitstekende ingrediënten voor een thriller-scienefiction film. De hond die aan het begin op hun af rent en de rare Noor die al schietend achter de hond aan rent. De wetenschappers van het Amerikaanse onderzoek station begrijpen er maar niets van en moeten de dolgedraaide Noor uiteindelijk zelfs neer schieten. Maar ze komen er al gauw achter waarom de man zo dwaas deed.

Het schijnt dat er weldra een pre-quel van het verhaal wordt gefilmd, geregisseerd door de Nederlander Matthijs van Heijningen Jr. De film moet ergens in april 2011 uitkomen. Het vertelt het verhaal wat er zich op de Noorse station afspeelde. Er zijn al foto’s gepubliceerd van de opnames en deze beloven veel. Dus ik ben benieuwd.

De beste verfilming over het regime in verval. Perfect vertolkt, absolute uitblinker. Een parel in de film geschiedenis waarin de dialoog en historie centraal staan. Nooit eerder zag je op zo'n sublieme wijze een stukje geschiedenis uit de WW2 in beeld gebracht. Sommige gaan feestend ten onder, sommige proberen te vluchten of maken een eind aan hun leven. En weer een ander probeert de schade voor de toch ook leidende Berlijnse bevolking zo min mogelijk te zijn.

Bruno Ganz verdient een Oscar een Grammy en een standbeeld voor zijn uitmuntende acteer prestatie.

Weer een super goede film van Noorse bodem. Net zoals in Next Door (Naboer) speelt ook hierin wederom weer Kristoffer Joner. En niet onverdienstelijk, want wat heeft deze acteur een hoop talent en een natuurlijk voorkomen om zijn rol als vanzelfsprekend en rustig over te laten komen.

En echt, het is helemaal niet storend om eens een film te zien die goed is die niet in de Engelse taal is opgenomen. Ondertiteling lezen zijn we toch al gewend. En behalve in Hollywood maken ze ergens anders gerust ook hele versassend goede films. Wat dat betreft heeft het Nederlandse label Mr. Horror het bij het rechte eind. Daar brengen ze goede films uit op DVD die eigenlijk nog geen kans hebben gehad in de bioscoop. Zwaar onterecht als je deze film vergelijkt met de doorgaans commerciële pulp die ze uit brengen. Dit is een griezel verhaal met de een hoofdletter G. Puur de spanning opgebouwd door juiste timing, setting en decors.