Opinions

Prima typisch Amerikaanse film over een "suburb" familie met wat probleempjes. Nou is er in elke familie wel wat, maar door een aantal aha-momenten in de film, lijkt deze familie toch wel het een en ander op de zogeheten kerfstok te hebben. Niets te klagen over het acteerwerk, noch over de muziek, de sfeer en het verhaallijn. Het zit allemaal prima in elkaar. En ook al is het een drama-film, er kan gelachen worden.

Ik lees hier wel heel vaak dat er geen touw aan vast te knopen is. Hoewel dit absoluut geen toegankelijke film is, heb ik de boodschap juist helder ontvangen. meer helder als in bijvoorbeeld Mulholland Drive of Lost Highway. Daarbij heb ik altijd het gevoel gehad dat ze kloppen, maar niet kloppen. Deze film klopte voor mij, na een uurtje kijken, helemaal.

Het is overduidelijk dat deze film gaat over de geest versus het gevoel en vrouwelijk trauma. Het verliezen van je geest en gevoel en compleet stuk gaan om te zien, accepteren en te leren. Deze film zou zo een 3 jaar van mijn eigen leven kunnen zijn geweest. Vandaar dat ik het juist retegoed snap.. Dat het camerawerk zo is zoals het is, lijkt me vooral te komen omdat de film zich, in mijn optiek afspeelt in de jaren '90. Toen had iedereen zo'n "funniest home video" toestel in de kast liggen.

Ik ben blij dat ik hem gezien heb. Ben ook blij dat iemand als David Lynch mijn eigen koorts heeft weten vast te leggen met akelige accuratie, maar ik hoef hem wel niet meer te zien...

De eerste keer dat ik deze film zag, werd ik al meteen onwel van de muziek en de vieze groene kleur die over het beeld heen hing. En toen moest ik nog een uur of twee zien door te komen. Hoewel deze film zeer zeker een echte klassieker is, moet je er wel van houden. En dat doe ik dus niet. Hoewel ik niets tegen het absurdistische heb is deze film vooral langdradig en ontzettend traag. Oké, het acteerwerk is prima (ook de typemachine) en de sfeer is prima neergezet, maar echt...het verhaal, niet door te komen. Tegen het eind heb ik het dan ook helemaal gehad.Pluspunt is wel dat je beter de film kunt kijken dan het boek kunt lezen. Daar is helemaal niets meer van te snappen. Zou er ook een verfilming zijn van Burrough's boek Nova Express? Dat zou me wat zijn.

Nou, van deze animatiefilm schrok ik wel even vorige week. Wat een super film! De animaties zijn echt zóóó goed, bijna niet van echt te onderscheiden. Deze film is mooi, grappig, echt een plaatje. De leeftijdsgrens vind ik wel wat aan de lage kant. Ik vond hem niet echt toegankelijk voor jonge kijkers. Dat werd me vooral duidelijk tijdens één van Rango's psychedelische trips. De hele film ademt dit psychedelische sfeertje wel een beetje uit. Beslist het kijken waard, maar verwacht niet dat de kinderen blijven zitten.

Gisteren waves gekeken. Geen trailer gezien, vooraf en de omschrijving op IMDB deed me eigenlijk niet zo veel, dus ik dook er redelijk blanco in.

En dan begint het. Allereerst word ik gedwongen de volumeknop van mijn afstandsbediening in te drukken naar beneden door een oorverdovende muzieklawine van Tame Impala. Wel mooi, maar in combinatie met de beelden, "fancy" camerawerk en lichteffecten ga ik er al meteen vanuit dat deze film vooral jongeren aan gaat spreken. Wat volgt is een soort van videoclip die niet zou misstaan op MTV (doen die eigenlijk nog videoclips, of ben ik nou zo oud?) Ik zit er een beetje ongemakkelijk bij die eerste 5 minuten.

Wat volgt zijn 2 delen. Een drama en de nasleep. Het eerste deel doet me denken aan de hilarisch snelle teloorgang die ik ook zag in Requiem for a dream. Mwa, dus. Toch boeit het, door het prima acteerspel en er gebeurt vanalles, dus echt tijd om je te vervelen heb je niet.

Het tweede deel is vooral gebaseerd op de rouw-principes. En natuurlijk moeten er ook traantjes vloeien in de vorm van vergeving, loslaten en tot elkaar komen. De top-ingrediënten voor een drama-film. Al gaat dat, net als het eerste deel, ook redelijk snel voor mijn gevoel.

Al met al kon ik toch blijven zitten. Het einde is wat abrupt, maar dat doet geen afbreuk aan de film zelf. Alles is open, er is genoeg gezegd, het komt wel goed.

De soundtrack is prima, alleen had het camerawerk wel wat rustiger gemogen, hoefde er voor mij niet steeds een videoclip element in te hoeven en wat me uiteindelijk wel ging storen was al dat gespeel met licht. Ja, ik denk dat die "hippe" elementen mijn score misschien wat lager laten uitvallen daardoor.