Opinions

Ik had van bij het begin het gevoel: dit gaat (voor mij) niet werken. Klinkt misschien raar, maar een detail dat mij al vanaf de eerste scène stoorde: de kunstmatige auto's. En dat gevoel werd alleen maar versterkt: allemaal veel te gekunsteld, te voorspelbaar, te geforceerd, te onecht... bijna krampachtig zoeken naar dramatiek. Geen echte spanning of diepgang.

Het begon erg veelbelovend, als een roman van Thomas Mann of zelfs Kafka, maar het werd uiteindelijk een goedkope kermisklucht: absurde kolder zonder diepang, die eigenlijk uiteindelijk nergens op sloeg en ook maar zelden grappig was. Ik vond zelfs Ralph Fiennes maar een erg vage figuur...

Niet "arthouse" is (per se) surrealistisch (zij het inderdaad wel nogal vaag), maar wel "wannabe arthouse": een "grote" film die "klein" wil lijken om nog "groter" en dus helemaal geen "arthouse" meer te zijn... Dat lijkt mij een van tevoren verloren strijd...

Vandaar ook mijn opmerking over Das Lied von der Erde "après la lettre", Narcissus. Of ken je Mahlers lied "Ich bin der Welt abhanden gekommen"? Van melancholie gesproken...

Is Von Triers film dan een soort verwaterde Neo-romantiek? Waarbij het gewicht grotendeels moet komen van de muziek van Wagner? Ik had dan toch graag wat meer eigen inbreng gezien...

Voor mijn part mag je deze film àlles toedichten, Ajax&Litmanen1, maar alsjeblief geen "rauw realisme". Dat lijkt wel hét probleem van onze tijd: het verwarren van de virtuele elektronicawereld van vandaag met de "rauwe realiteit". Soms vraag ik me zelfs af of dat begrip vandaag nog wel betekenis heeft...

Bijzonder knappe film (scenografie, camerawerk, acteerwerk, muziek, omkadering, absurdistisch tragikomische toon...). Enige negatieve punt vond ik misschien de wat rommelige opbouw.

Er is hier al veel gediscussieerd over het maatschappijkritisch aspect (kritiek op de lafheid en hypocrisie van onze moderne westerse samenleving, politieke correctheid, enz.), en met name over de vraag of Östlund die kritiek niet wat al te gemakkelijk, braaf, slap aanpakt. Voor mij gaat het in deze film echter helemaal niet over westerse maatschappijkritiek (of toch maar heel indirect), maar zet hij gewoon in het algemeen dé mens en dé cultuur in hun blootje!