Opinions

Na een aantal jaar recensies te hebben gelezen op deze website, raak ik er dan toch aan om eindelijk een account aan te maken en te reageren. De aanleiding hiervoor waren de (naar mijn mening) kritische recensies van sommigen. Toch heeft ieder zijn eigen smaak en mening en daarom hieronder die van mij.

Een tijd terug ging ik met mijn neefje naar de bioscoop naar de film Rango. Voordat de film begon kwam daar de trailer van Sucker Punch voorbij. Ik werd toen op dat moment even gek en overdonderd. Enthousiast dat ik werd van die trailer! Ik moest en zou Sucker Punch zien. Helaas heb ik Sucker Punch niet kunnen zien in de bioscoop (mede door de kritische professionele recensies). Ongeveer zeven dagen terug heb ik de film voor het eerst gezien. De dag erna een tweede keer, en eergisteren voor de derde keer de extended version.

Na de trailer meerdere keren te hebben gezien werd ik voorbereid op een enorm actie spektakel. Ikzelf stelde me voor dat de film aan een stuk door actie zou zijn. Naar mijn mening had de trailer wat minder actie en spektakel mogen bevatten, juist omdat dit te hoge verwachtingen bij het publiek opwekt. Wat ik ook jammer vond is dat de film een PG-13 rating moest behalen, beter was een R rating geweest zoals bij 300 en Watchmen. Tevens vond ik Sucker Punch beter dan Watchmen en 300. Het had van mij wel wat enger en bloediger gemogen, zoals bij 300 en Watchmen. Ik had van te voren echt iets grimmigs verwacht zoals bij de inrichting van Shutter Island. Op de een of andere manier dwaalt Sucker Punch in mijn hoofd als een of ander obsessie, zoals maar weinig films doen.

Na de eerste keer kijken had ik een wee gevoel over de film. Ik snapte het niet, het verhaal was verwarrend voor me. Toch vond ik de film (meteen de dag erna) intrigerend en interessant genoeg om nogmaals te kijken. Ik geloof zelfs dat ik de tweede keer meer heb genoten van de film. Je ziet dan veel meer details van de film, die je eerst niet zag. Ook probeerde ik toen meer te zoeken naar de betekenis van de film. Wat bedoelt de verteller aan het begin en aan het eind van de film? Toen pas kwam ik er achter dat door het water die radio uitviel (tijdens de kitchen-knife scène).

De actiescènes waren naar mijn mening perfect gemaakt, echt geweldig hoe de omgeving wordt weergegeven en de details. Soms kreeg ik het gevoel alsof ik weer Zelda: the ocarina of time aan het spelen was (monster voor het forest temple) of naar een trailer van World of Warcraft aan het kijken was. Net als BS vond ik het jammer dat er geen groot eindgevecht in de film zat (gezien de opbouw van de film).

Ook de film buiten de actiescènes om vond ik prachtig. Zo vond ik de intro sterk en aangrijpend. Ook waar je op het begin denkt dat er lobotomie wordt uitgevoerd, maar dan verandert Baby Doll plotseling in Sweet Pea en begint het verhaal in de inrichting. Acteerprestaties vond ik gewoon goed. Ik heb me nergens aan gestoord en vond het accent van Carla Gugino geloofwaardig en opvallend.

Over de muziek in de film wist ik het eerst niet, maar na de tweede keer vond ik het geweldig. Zeker bij de switch naar de scène waarin de map moest worden bemachtigd. Hier vond ik het nummer White Rabbit (van Emiliana Torrini) perfect bij passen. Ondertussen luister ik al een week naar de muziek en wanneer ik dit niet doe, hoor ik sommige nummers in mijn hoofd (Where is my mind, Love is the drug, Sweet Dreams en White Rabbit) afspelen. Echt geweldig hoe de muziek (naar mijn mening) bij de film past. Het vergroot voor mij de ervaring van de film.

@ Dreiecke: Ja
De extended version voegt een klein beetje meer actie toe en ook een burlesque-achtige scène waarin het nummer 'Love is the drug' (deze scène is al te vinden via google) is in verwerkt. Tevens is er een extra scène met de High Roller toegevoegd (op het moment voor de lobotomie). Desalniettemin zijn het maar achttien minuten, het had van mij allemaal nog langer gekund en gemogen.

In tegenstelling tot Fortune, is deze film voor mij wel kunst te noemen. De film blijft mij bij, het blijft dagenlang in mijn hoofd afspelen en ik weet niet waarom. Ik weet nog steeds niet wat precies de betekenis (boodschap) van de film is en probeer deze nog steeds te ontdekken. Ook qua stijl van filmen, de muziek en de actie vind ik het gerechtvaardigd om deze film kunst te noemen. Velen hebben het al benadrukt: het is een film waar je enorm van kan houden of juist kan verafschuwen.