Opinions

Deze stond een beetje bekend bij mij als de film die een eind heeft gemaakt aan de Amazing Spider-Man filmserie, dus ik verwachtte er niet heel veel van. Ik ben positief verrast. Andrew Garfield is voor mij de meest geslaagde Peter Parker op het doek en sowieso de beste Spider-man. Humor, bijdehand, lenig; het klopt allemaal net wat meer dan bij Maguire's versie. De slechterikken krijgen veel kritiek zie ik, en hoewel het einde van Electro wat plots was en over de top, ik vind dat alle bad guys er met rede in zitten en met recht pissig waren.

Een aantal dingen vond ik wel vaag, en dat is weer die besluiteloosheid van Peter Parker, die we in Spider-man 2 ook al zagen. Van Garfield kan ik het beter hebben, omdat hij sowieso wat verstrooider overkomt qua karakter.

Al met al vond ik dit misschien wel de fijnste Spider-man film sinds de allereerste uit 2004. Erg jammer dat de resetknop weer is ingedrukt; ik had graag een deel 3 van deze Amazing serie gezien.

Na de geweldige eerste twee films komt daar opeens Batman Forever. Waar de eerste twee dat duistere sfeertje hadden met maniakale schurken is het hier tot een karikatuur doorgegroeid. Tommy Lee Jones is een heerlijke acteur, maar zijn Two-Face is te over de top voor mij. Zijn beetje backstory dekt de overgang niet. In de film uit 1989, toen nog gespeeld door Billy Dee Williams, was Harvey Dent een government official, hier een terrorist. Jim Carrey als The Riddler vond ik strontvervelend. Carrey speelt elke rol precies hetzelfde; je moet er niet aan denken om hem als broer of man te hebben... nooit meer rust. Bovendien hebben zowel Two-Face als The Riddler de neiging te denken dat ze The Joker zijn. Of hoort iedereen de leukste maniak thuis te zijn in Gotham? Val Kilmer als Batman vond ik prima; als Bruce Wayne/mens enorm slecht. Deze man kan niet acteren. Houterig, timide, voorzichtig... deze termen passen niet bij Bruce Wayne. Chris O'Donnell speelt Robin... hoewel het leuk is voor de afwisseling vind ik deze jongen zwaar irritant en over het algemeen weinig toevoegen aan de film. Nicole Kidman speelt Dr. Meridian Chase. Ja, het is opvallend hoe mooi ze is en ze zit goed in haar rol; haar karakter blijft echter nogal vlak en voor we het weten is ze het klassieke meisje in nood geworden.

Het verhaal was op zich zo slecht nog niet vergeleken met de vorige films. Waar ik mij vooral aan stoorde waren de tenenkrommende dialogen, het onrealistisch uitgewerkte plot (heeft nou serieus niemand door dat er groene stralen over de stad gaan?/Hoezo voelt ooit iemand zich veilig in Gotham? Op letterlijk elke openbare gelegenheid in deze film komt Two-Face roet in het eten strooien./etc.), en tot slot Val Kilmer en Jim Carrey. Helaas zijn er nauwelijks scènes waar Kilmer of Carrey niet in voorkomen, dus ja.

Ik wist dat deze niet meer het niveau had van Batman en Batman Returns, maar ik meende dat deze nog wel degelijk was. Kennelijk heb ik me vergist. Nog een uit hetzelfde hout te gaan, en daarna eindelijk de Nolan films!

Expendables 2 moet het hebben van nostalgie en daarin is het een zeer geslaagde film. Het eerste deel heb ik niet gezien, maar volgens mij mis ik naast Jet Li ook niet heel veel. Dit is een pak over de top actie, one-liners en verwijzingen naar oudere films zoals Terminator, Die Hard en Rambo. Het is natuurlijk leuk om al die grote namen bij mekaar te zien: Stallone; Statham; Schwarzenegger; Lundgren; Willis; Van Damme; en Chuck Norris in een geweldige bijrol. Jet Li komt alleen in het begin voor helaas, ik mag hem graag. De cast doet hun werk prima, zoals je mag verwachten van deze action mans. Positieve verrassing vond ik Van Damme, want nog nooit heb ik hem zo tof gevonden als in die scene waar Billy vermoord wordt.

Daar staat tegenover dat het verhaal uitermate simpel is, dat het allemaal wel érg makkelijk gaat en dat het naast die scene die ik eerder noemde in een spoiler, nauwelijks spannend is. Lekkere actie waar je niet bij na hoeft te denken hou ik wel van, maar met zo'n hit and run verhaal kan alleen Steven Seagal bij mij wegkomen (en dan wel in zijn jongere jaren). Het eindgevecht tussen Stallone en Van Damme was bijvoorbeeld geen drol aan omdat Stallone eigenlijk nergens echt ervan langs kreeg, wat realistisch gezien wél zou gebeuren omdat Van Damme natuurlijk een stuk fitter is. Kortom, hij werd eerst afgeschilderd als een charismatische bad guy, maar verloor dat image al snel omdat hij meer een running cow werd.

Nu heb ik best genoten hoor, maar hier zou ik geen DVD van kopen en deel 1 ga ik niet opzoeken. Deel 3 wil ik best overwegen als Seagal eindelijk toezegd.

3*

Wat stellen mensen zich toch aan, zeg. Vandaag dan eindelijk de derde en laatste Ghostbusters film gezien. De eerste twee ken ik uiteraard, net zoals iedereen, vanuit mijn jeugd. Zijn het goede films? Welnee! De eerste is een komedie die je vooral niet serieus moet nemen en de tweede is gewoon matig en onsamenhangend. Deze reboot zit vol met verwijzingen naar het eerste deel, maar doet toch zijn eigen ding en daarmee vind ik het sowieso al een hele verbetering boven Ghostbusters II. De humor moet je van houden natuurlijk. Persoonlijk vond ik Kate McKinnon geweldig, Leslie Jones vond ik erg meevallen, en ook Melissa McCarthy vond ik voor een keertje best te pruimen. Kirsten Wiig werd dan een beetje als de hoofdpersoon neergezet als Erin Gilbert, en dat deed ze prima. Uiteraard waren ook Charles Dance en Chris Hemsworth memorabel in hun rol, en de cameo's waren ook nog leuk.

Ik heb slechtere reboots gezien. Sterker nog, ik vond deze nogal geinig. Het verhaal is niet heel hoogwaardig, maar voor wie dat vergeten was, dat was die van de originele film ook niet. De vooruitgang qua special effects t.o.v. 1984 was in ieder geval wel te merken. Soms waren de spook-onderdelen in deze film zelfs een beetje eng te noemen, vooral op het begin; iets wat ik me niet op had voorbereid bij het kijken naar een Ghostbusters titel. Uiteindelijk wordt het plot dan toch te belachelijk om dat gevoel een beetje te behouden, maar goed, daar kijk je deze films dan weer voor. Al met al heb ik genoten. Een vervolg hierop zal er wel niet komen, gezien de backlash die deze film gekregen heeft, maar goed, misschien is dat maar beter ook. Ik kan altijd nog Saturday Night Live kijken op youtube als ik dit team weer in actie wil zien.

Dit vond ik een beetje een teleurstelling. In de beschrijving las ik dat de oude Griekse goden en mythologie-wereld nog steeds zou bestaan. Aardig concept, niet? En als klap op de vuurpijl zou Sean Bean, één van mijn favoriete acteurs, Zeus gaan spelen.

Zeus komt maar in 2 scènes voor... jammer! Maar het verhaal dan, is dat wat?

Weer jammer! Het lijkt uiteindelijk meer een soort Harry Potter-achtige variant te zijn van wat het werkelijk had kunnen zijn. Een kinderfilmpje met een allstar-cast. En dan de integratie van de mythologie. Op het moment dat ik de film zag studeerde ik nog iets wat er zeer mee te maken had, en ik kan je vertellen dat er wat storende niet kloppendheden in zaten. De goden hebben nu nog kinderen? En de mede-hoofdpersoon zou een dochter van Athena zijn, de meest kuise godin van allemaal; die zou het nooit met een mens doen. Maar hier ben ik natuurlijk te kritisch bezig.

Slechte film.

Toen ik de bios uitkwam was ik redelijk positief gesteld: Rian Johnson had wat anders gedaan dan we voorheen zagen. Puur dat sentiment miste ik enorm in The Force Awakens, door welke ik na mijn eerste kijkbeurt echt woedend was, als niet een beetje verdrietig. Tuurlijk, The Last Jedi leent enorm van TESB en ROTJ, want Disney wil gewoon incasseren op nostalgische gevoelens, maar toch heeft de film een heel eigen smaak gekregen, wat mij in eerste instantie goed beviel. Totdat ik negatieve recensies ging lezen/aanhoren, die veel punten aansneden waar ze gewoon gelijk in hadden.

Spoilertags aan.
Het middenstuk met Finn en Rose was inderdaad erg saai en voelde meer aan als een Harry Potter wereld. De dood van Snoke was natuurlijk zonde, want we kenden hem nog nauwelijks. Ja, Rey heeft nog steeds eigenlijk geen training gehad. Luke Skywalkers karakter had een wat ongewone twist meegekregen en leek haast onherkenbaar sinds de vorige keer dat we hem zagen (ROTJ). Zijn dood op het einde was wat onderwelmend, maar voor het verhaal nodig, en ik vond het niet heel raar dat ze dat zo op hadden gelost. En natuurlijk is de Leia superman scène te belachelijk voor woorden; althans, zoals het gebracht werd.
Graag voeg ik daar nog mijn eigen kritieken bij toe die tot nu toe voor heel Disney star wars lijken te gelden: waarom zijn alle karakters mensen? George Lucas maakte zijn universum rijk met aliens, verschillende werelden, en verschillende volkeren. Disney wil diversiteit binnen mensen promoten, wat ik zelf een nobel doel vind, maar vergeten daarbij dat Star Wars niet op aarde plaatsvindt. Ik heb af en toe het idee dat deze films zich niet in hetzelfde universum afspelen als de eerste zes films.

Wat ik wel heel tof vond:
Het verhaallijn tussen Leia, Poe, en Vice-Admiral Holdo vond ik zelf een vrij sterk onderdeel van het plot, wat mooi de wanhoop en onderlinge verdeeldheid liet zien binnen het Verzet. De interacties tussen Snoke en Kylo Ren waren erg sterk. Ik mocht de humor nogal graag, met nadruk op de Porgs. Rey en Kylo die samen zij aan zij vochten was het hoogtepunt van de film. Alleen had ik graag gewild dat Rey de hand van Kylo aannam en dat ze samen het duister werden, maar goed, ik schrijf mijn eigen fan fiction wel

Al met al kan ik eigenlijk wel door de mis-stapjes heen zien vanwege twee redenen. A) Pas als JJ Abrams met Episode 9 op de proppen komt weten we of de twists in deze film het waard zijn geweest, en B) ik zie Disney's star wars meer als een soort fan fiction dan als canon. En feitelijk is dat het ook. Ik wil The Last Jedi nog een keer zien, maar ik hou mijn waardering voor nu op 4 sterren. Perfect? Zeker niet. Sluit het aan bij mijn favoriete SW films? Niet echt. Maar ik heb mij wel vermaakt tijdens de film en ik ben blij dat de trilogie nu geen nostalgie meer heeft om zich op te baseren, waardoor Episode 9 volledig nieuw moet worden.