Pracht docu, waarbij je compleet vergeet dat het om een documentaire gaat, want door de regisseur, Feargal Ward, tevens cameraman, subtiel en effectief gedramatiseerd. Doet een beetje denken aan Olmi's Klompenboom en Jos de Putter's 'Het is een schone dag geweest'.
Het 'vintage' kleurenpallet (kodak-rood) en pastel kleurengebruik geeft de film een zeldzame eeuwigheidswaarde die bijdraagt aan de sfeer en het vertelde verhaal.