Ares - Season 1 (2020)

Eerste 4 afleveringen is het Feuten meets GTST. Daarna wordt het iets interessanter en beter. Voelt aan alsof er te snel allerlei interessante concepten en ideeën door elkaar zijn gemixt, waardoor het als een allegaartje overkomt in plaats van een origineel en eigen product. Zelfs de Harry Potter-achtige muziek ontbrak op een gegeven moment niet. Spel was over de gehele linie niet meer dan redelijk (verrassend matig zelfs voor een Nederlandse productie), al hielpen de dialogen en zinnen die de karakters uit moesten kramen ook niet mee. Beetje Bassie & Adriaan-niveau af en toe om het verhaal weer verder te brengen. Beeld ook opvallend donker, aparte keuze als je zo'n rijkdom aan locaties hebt. Boeiend concept al met al, maar voelt te vluchtig en onvast in de uitvoering.

Schokkend slechte serie. Het komt niet heel vaak voor maar aan het einde van aflevering 8 betrapte ik mezelf erop dat ik boe geluiden zat te maken tegen mijn tv. De ergernis zat zo diep dat ik het even uit moest schreeuwen van frustratie. Het is lastig om uit te leggen wat er allemaal zo verschrikkelijk is aan deze serie omdat ik me als kijker stelselmatig zat af te vragen wie er zoveel onzin bij elkaar kon verzinnen. De grootste misser is denk ik wel het scenario en vooral het gebrek daaraan. Geen enkel personage heeft ook maar enige uitdieping en de dialogen zijn niets meer dan wat lege oneliners die werkelijk nergens over gaan. Het absolute dieptepunt is wel de laatste aflevering waar het tegenwoordig zo hippe Woke zijn nog even uit de kast wordt getrokken. Door het totaal ontbreken van een spanningsboog of diepgang ontstaat er ook nergens enige binding met de personages. Niemand is sympathiek en het zal je als kijker ook een rotzorg zijn wat er met ze gaat gebeuren. Maar het meest stuitend is nog wel het pretentieuze karakter van deze serie. Er zit geen sprankje relativering in en in al zijn diepe ernst wordt het juist extra lachwekkend en bijzonder stuitend. Met de acteurs kun je vooral medelijden hebben. Niemand komt uit de verf omdat er nauwelijks personages zijn die er toe doen. Hoofdrolspeelster Jade Olieberg overtuigd in ieder geval niet en is vooral erg vervelend en onsympathiek. Alleen Lisa Smit kon er net mee door maar dat kwam vooral omdat zij de enige was die wat frustratie liet zien over de stompzinnigheid van het scenario. Begrijp me niet verkeerd ik was bijzonder benieuwd dat de eerste volledig Nederlandse Netflix serie en wilde graag dat het iets goeds zou zijn omdat er in ieder geval een poging wordt gedaan om iets origineels te brengen maar des te pijnlijker wordt het als dit dan gelijk een van de slechtste series is die Nederland ooit heeft voortgebracht. Oh en Ramses Shaffy draait zich om in zijn graf. Pijnlijk slecht!

Op zich positief dat ze zich aan zo'n onderwerp gewaagd hebben. Het acteerniveau is zeker voor Nederlandse begrippen redelijk te noemen. Helaas is in veel scene's de belichting zo donker dat het ten koste gaat van de beleving, het doet vermoeden dat ze daarmee toch het één en ander willen verbloemen. Het verhaal ontwikkeld zich zonder al te veel spanning, maar ik rond het toch af naar boven naar een krappe voldoende. *3.0