Santosh (2024)

De blik die het hoofdpersonage op haar land heeft lijkt meer een Westerse te zijn. Maar voor hetzelfde geval is zij iemand die niet tegen onrecht kan, een sentiment dat ook opgaat voor de Indiase bevolking. Die protesteren massaal tegen de lakse overheid, zowel in deze film als in het echt. Echt naar om te zien dat de wet op papier zo'n mooi gegeven is, maar geen ene reet voorstelt in het echt. Hier verandering in brengen is onbegonnen werk, hoeveel hoop en motivatie je ook hebt. Lees mijn volledige recensie hier.

Ik zie te weinig films uit India en eigenlijk is dat jammer. Treed je buiten de paden van Bollywood, dan krijg je bijzonder boeiende films voorgeschoteld waarbij je als westerling in een heuse cultuurschok terecht komt. Die dorpen en steden zijn één grote mierennest van drukte en chaos. We ontmoeten een jonge weduwe die de job van haar man erft en bij de lokale politie aan de slag gaat. Het is een vrij feministische film waarbij het patriarchaat om de hoek leunt. Ze wordt door mannen nauwelijks serieus gehouden en ook andere ongelijkheden zoals de kasten en corruptie loeren om de hoek. Santosh dient zich staande te houden en doet dat eigenlijk vrij goed. Het is ook een maatschappijkritische film waarbij de politie nauwelijks de misdaad bestrijdt. Frappant hoe over verkrachting gedacht wordt en het een vrijgeleide is voor menige mannen.