Liliom (1934)

Ik sluit me geheel bij mister blonde aan. Vlot en vaardig verteld, met een dubieuze held wiens daden niet worden goedgepraat, een zeer levendige openingssekwens bij de draaimolen, een paar kleine en grote grapjes (hoe Liliom op het politiebureau moet wachten, hoe die gang van zaken later in de hemel terugkomt, en hoe hij daarop reageert), en de uitbeelding van waar Liliom na zijn zelfmoord terechtkomt is bijzonder sfeervol (met uitzondering van die cheesy engeltjes natuurlijk). De energieke Charles Boyer is bijna onherkenbaar voor wie hem vooral kent als in avondkostuum gestoken aalgladde charmeur in Hollywood, terrwijl daarentegen de nietszeggende Madeleine Ozeray zó doods is dat het bijna niet voorstelbaar is dat hij haar ooit zou kunnen hebben begeerd (hoewel hij op het bankje van in het begin toch vrij expliciet haar borsten zit te zoeken).         Het toneelstuk van Ferenc Molnár waarop deze film is gebaseerd werd niet alleen eerder al in Hollywood verfilmd, maar vormde ook de inspiratie voor de musical Carousel van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II uit 1945. Die werd in 1956 eveneens verfilmd, en op de 50th Anniversary Edition-dubbel-DVD daarvan staat op de tweede schijf zomaar een uitstekende print van deze Liliom, inclusief Nederlandse ondertitels.