Running on Empty (1988)

Weinig animo hier voor deze Lumet. Jammer, want hij mag er best zijn. Wie voor een klopjacht van de FBI gaat, is er aan voor de moeite. De film spitst zich toe op het leven van een familie op de vlucht en, meer specifiek, de getalenteerde zoon die op zo'n leeftijd komt. Een oprechte worp, ik kan er althans weinig vals sentiment in vinden. Misschien dat de puppy love er iets te dik op ligt, maar problematisch wordt dat nou ook weer niet. Phoenix doet het inderdaad leuk, idem voor z'n meisje. Het gesprekje tussen Annie en haar vader is raak en het einde, nou ja, het is niet zozeer wat er gebeurt, maar meer wat er achter schuil gaat. Best treurig. Al met al een innemende film.

Goed coming of age drama. De hoofdfiguur, de 16-jarige Danny, wordt in een bijzondere situatie geplaatst waarin zijn ouders hem voortdurend meeslepen van plaats tot plaats en van identiteit naar identiteit in hun vlucht voor de FBI. Het gezin strijkt neer in een dorpje waar Danny enig houvast krijgt in zijn bestaan dankzij een vriendinnetje. Sommige scenes zijn zo goed dat ik haast vergat dat ze geacteerd waren o.a het reeds genoemde verjaardagsfeestje, maar ook de kalverliefde en de sterke band tussen Danny en zijn rebelse ouders zijn aanstekelijk om zien. Ik was ook best onder de indruk van de piano-skills van Phoenix. Een sterke, tedere en onderbekeken film van Lumet.

Bijzondere film, al was het maar omdat denk ik 95% van de scenaristen en regisseurs van dit uitgangspunt een spannende thriller zouden proberen te maken, Daarentegen is dit een heel gemoedelijke, menselijke en warme film over de gevolgen van een politiek subversieve groep. Dat start al meteen met de relaxte muziektonen bij de optiteling. River Phoenix laat hier zien toch wel echt 1 van de grote talenten van zijn generatie te zijn geweest en ook Hirsch en Lahti zijn heel goed. Fire and Rain van James Taylor maar even op repeat.