The Comedy (2012)

Inkijk in de leegte van een hipsterleven. De anomie van het bestaan van het elite-leven. Vrijwel geen emoties te bemerken bij Heidecker, niet in de gekste gevallen. Op zoek naar authenticiteit verwordt alles 'te min'. Naar mijn mening wil Alverson de vergankelijkheid van een sociale rol laten zien, die altijd gepaard gaat met verlangens. Al heb je er geen, zoals je wellicht zou denken van de cynische hipster-mentaliteit, dan wil je veel betalen om even te proeven aan het (echte?) leven van een taxichauffeur. Heel onderhoudend en bewust berust gefilmd, met zo af en toe echt disturbing beelden, maar al met al, zoals Inland Rabbit al opmerkt, echt bijzonder. Ook door het subtiele gebruik van vrij underground artiesten als Bill Fay en Gardens & Villa werkt het geheel nog beter. Dit is leegte in beeldvorm, ruime 4*.

The Comedy. Een film die vooral draait om verveling, leegte, gevoelloosheid, bindingsloosheid en op een bepaalde manier de belachelijkheid van de hedendaagse tijd. Ergens las ik dat dit een statement maakt over onze generatie maar dat wordt er wat mij betreft helemaal niet bij betrokken maar gaat het vooral over de hoofdpersoon zelf. Dit is wel een film die vrij weinig mensen zullen aanspreken. Je moet zelf een soort cynisme of nihilistische denkwijze hebben om dit ten eerste grappig te vinden en anderzijds te waarderen. De opmerkingen en gesprekken zijn vaak ontzettend sarcastisch en venijnig maar tegelijkertijd moet je de triestheid erachter zien. De soundtrack vind ik sterk en past goed bij de beelden. De film neemt de tijd voor alles wat wel bij de inhoud past maar zeker geen film voor het grote publiek. Langzaam, vrij weinig actie en gesprekken waar de meeste mensen hun wenkbrauwen van zullen optrekken en verbaasd zullen vragen waar het over gaat.