New York Minute (2004)

De beste mary-kate en ashley film die ik gezien heb. Vermaakt en kijkt lekker weg en heeft zelfs een enkel grappig momentje. Verders ook leuk dat Eugene Levy erin speelt, hij is altijd wel grappig Verder niks super-bijzonders, maar wel leuk. En ja idd ook voorspelbaar, maar als je daarover gaat klagen ben je niet helemaal bekend met het genre..

Het gebeurt niet vaak dat ik tijdens een film meermaals opzichtig nee zit te knikken. Deze graatmagere, vuurspuwende draak cremeert alles waar meeslepende, komische of kortweg entertainende cinema voor staat. De brandweer staat erbij en kijkt ernaar, om vrij snel tot het besef te komen dat niets verholpen had kunnen worden. Dit wanproduct is hopeloos tot op het bot en het enige dat de pijn min of meer verzacht is een tube brandzalf achteraf. De drie sterren die ik hier eerder aan toekende hadden gelukkig net hun vierde verjaardag gevierd, doch niettemin een waar raadsel dat ik zelfs op zestienjarige leeftijd niet in staat was een onderscheid te maken tussen goed en kwaad. Ik zag Satan aan voor God, terwijl God in feite morsdood was. Een simpele onderbouwing is gelukkig makkelijk samen te vatten. Het acteerwerk is uitermate ergerlijk. Enkel Levy mocht een tweetal grijnzen boetseren op mijn doorgaans amorfe gelaat. De tweeling, de onnozele slechterik en vooral de werkelijk afgrijselijke vriendjes, die steeds op de meest ongeloofwaardige manieren het verhaal binnenvallen, doen huiveren. Ik kreeg er zowaar rode wangetjes van. 'New York Minute' is er tevens in geslaagd pure irritatie om te zetten in een soort fysisch omhulsel, dat na afloop met een schuurborstel verwijderd moet worden. Helaas niet zo makkelijk te doorprikken als de luchtbel die het misbaksel in wezen voorstelt. Daarnaast zijn de dwaze zijplotjes en niet te vergeten de rode draad allesbehalve boeiend, eens temeer omdat randactiviteiten er veelal bij de Chinese vlechten bijgesleept worden. Onnodige split screens en martelende achtergrondmuziek die in een oneindige lus wordt afgespeeld doen er enkel een schepje bovenop. Verder wel een aardig filmpje. 1,00 (0,75)

Mwa. Niet heel slecht, niet heel goed. Het is duidelijk dat dit een jeugdfilm is, maar het is altijd jammer dat de regisseurs daarmee lijken te denken dat de films niet veel inspanning nodig hebben in het schrijfwerk en regie. Ook deze film kent vaak niet al te best schrijfwerk/regie. Tevens mijn eerste aanraking met de Olson-sisters. Als duo dan, ik heb ze weleens voorbij zien komen in andere films, maar meestal in bijrollen of apart. Als jeugd-duo is dit mijn eerste aanraking. Ze lijken in ieder geval wel hun draai te hebben gevonden in het genre. De zusjes doen het uiteindelijk ook wel leuk, maar bij vlagen spat er wat amateurisme vanaf. Alsof ze toch niet helemaal durfde hier en daar. Uitstraling hebben ze zeker, maar ontlopen hun terughoudende houding helaas niet, dat is soms merkbaar. Plot is nogal standaard en voorspelbaar. Behalve dat het schrijfwerk nog iets simpeler en luier is. Het lijkt alsof Gordon zijn eigen ding deed achter het roer en toen onder druk werd gezet nog wat boodschapjes en moralisme in de film te gooien. Wanneer de film de serieuze klank laat klinken voelt dit zo plots en geforceerd aan dat het niet wil werken. Voor de rest ontbreekt het de film aan tempo. De regie laat af en toe vlotte dingetjes zien, maar Gordon focust zich te weinig op de vaart waardoor de film af en toe niet al te interessant is. De humor werkt denk ik ook alleen voor de jeugd het best. Levy raakt af en toe de juiste klank. Richter was af en toe ook wel leuk als die taxichauffeur. Het is een standaard productie geworden die helaas niet verder wil kijken dan de standaardlijn. Gordon houdt het allemaal erg veilig na een best opmerkelijk geschoten opening. De vaart die de film had kunnen redden zit er helaas ook niet in.