Verbod op films met rokende filmsterren

Geloof ik graag, maar daar gaat het hier toch niet om? Het is een kwestie van artistieke vrijheid. Als ik een film schrijf en wil dat een personage rookt, hoeft niemand mij te komen zeggen dat dat niet mag. Je bent toch een filmmaker, geen ambassadeur van de volksgezondheid...

Op het terras mag je gewoon roken. Ik snap dus niet dat je dan iemand aanspreekt.

Wat jij zegt. Je zou geen film meer kunnen maken van een karakter dat ongezond leeft. En daar valt een hoop onder.

Precies. Hoeveel 'badguys' roken er niet in de wereld van de film?

Westerns mogen straks dan ook niet meer: naast dat daarin gerookt wordt, worden indianen voornamelijk onderdrukt en zijn de bad-guys, ze worden meestal vertolkt door blanke acteurs, en er wordt in gereden op paarden zonder de heilige helm op...

Graag nog even de tekst van Netflix nalezen jongens.

Dan zorgt de filmmaker in kwestie maar voor volledige financiële transparantie. Doet hij dat niet dan heeft hij de schijn zwaar tegen, en mag men doorzagen en speculeren tot men een ons weegt over zijn financiële belangen. Geeft men openheid van zaken dan staat het hem/haar wat mij betreft vrij om gratis en voor niets voor lakei van te spelen.

Dus niet roken, niet iemand spelen van andere geaardheid, gender of kleur, niet vloeken, geen bloot (in ieder geval geen mannen of kinderen), geen te masculine mannen, geen trashy vrouwen, tja volgens mij is de politieke correctheid een beetje doorgeslagen in Hollywood...

Saai zomeravondje. Tijd voor een bump. Moraal vh het verhaal is dat het allemaal heel mooi is. Kunst enzo, wat zeg ik, het is bijna romantiek. Quizzvraag: wie oh wie zou dat gegeven heel mooi vinden?

Indien werkzaam voor had ik het wel geweten, ja. Er speelt echter nog een geweten, ouwe romanticus.

Zou jij als regisseur trouwens geld weigeren van mensen die in essentie niet zo romantisch zijn maar wel geld willen verdienen?

In ieder geval eerlijk. Ik wil dat dat stopt. That's all.

Opgaan in rook: zien paffen, doet paffen? | RTL Nieuws

Zojuist Green Book gezien (2018). Het personage gespeeld door Viggo Mortensen heeft bijna de hele tijd een sigaret in z'n mond en eet de hele dag door ongezond voedsel.

Dus het komt gelukkig nog wel voor..

Ik moet zeggen dat het mij als ex-roker niet opvalt en ook nooit doet verlangen er een op te steken, wanneer ik het in een film zie. Misschien verschilt dat per persoon; eigen ervaringen zijn lang niet altijd representatief voor hoe iets maatschappijbreed gaat.

Misschien scheelt het dat jij het verderfelijke goedje reeds kent en de stoerheid er voor jou af is.

Kan, maar ze noemen in dat artikeltje specifiek dat het ook ex-rokers het moeilijk zou maken. Tijdens de eerste paar maanden nadat ik gestopt was, was ik daar wel gevoelig voor met wellicht hier en daar nog een incidenteel verlangen het eerste jaar, maar daarna niets meer hoor. Hoogstens als we op een zonnige middag buiten zitten en iemand puft aan wat eruit ziet als een echt goede sigaar, dat ik heel even denk: hmmm dat ziet er wel ontspannend uit...

Maar bij een film valt het me nooit heel erg op, als ik eerlijk ben.

Jij hebt meerdere pogingen om te stoppen toch zien mislukken? Hoe kan dat als alles zo makkelijk gaat en er verder nauwelijks verleiding is? Volgens mij vergeten mensen na verloop van tijd hoe lastig stoppen is. Na tig jaar heb je makkelijk praten (geldt overigens ook voor mij).

Tijd dus om die regisseur belachelijk te maken en te schandpalen.

Waar ik wel of geen onderscheid in maak bepaal ik zelf wel. Net zoals ik zelf bepaal waarvoor ik wel of juist geen respect heb. Ik heb je enige weken geleden trouwens wat vragen gesteld. Geef daar maar eens antwoord op.

Ik heb geen idee waar je het over hebt.

Laat maar, aanvullende vragen had ik gesteld maar weer verwijderd.

Ik kan me herinneren dat ik tijdens een van die pogingen zowat stuk ging omdat Amelie zich voor een deel afspeelde in een café oid waar een balie vol sigaretten hing. Maar daar had ik echt niet heel lang last van, dat zulks zien me ernaar deed snakken. Dat hield toch echt wel op. Maar nogmaals, dat weerspreekt niets in het artikel, het is slechts mijn ervaring.

Ik ben zelf geen roker maar kan me er niet aan ergeren en ik krijg ook niet de behoefte om te gaan roken. Ik ben juist voorstander van het feit dat er gewoon gerookt, gevreten, gezopen enz. wordt in films. Er is al genoeg betutteling om ons heen waar ik me groen en geel aan erger.

‘Roken in films lijkt sexy, maar is achterhaald’ - NRC

Pfff, dit is wel vermoeiend hoor.

Ik ben het met de oproep eens. Roken in films is blijven hangen bij het beeld van de rookreclames 50 jaar geleden. Gemakzuchtig wordt de positieve beeldtaal rondom roken herhaald en gerecycleerd. Kijk daar maar eens kritisch naar.