Supercuts

Ik had er wel eens zien passeren, maar wist niet dat er een term voor bestond: filmpjes waarin fragmenten van films aaneengemonteerd worden - typische voorbeelden zijn scheldpartijen of bepaalde zinsnedes (bijvoorbeeld The clock is ticking), maar er bestaan ook echte kunstwerkjes van. Heel knap vind ik deze reeks van ene kogonada, die typische shots per regisseur bundelt in een compilatie:

Kubrick // One Perspective

Sounds of Aronosfsky

Ozu // Passageways

Tarantino // From below

Wes Anderson // From above

Maar er bestaan talloze van dergelijke filmpjes, dus leken ze me wel een eigen topic te verdienen!

Goed idee. I love those. Maar was er hier niet nog een topic van?

Vermoedelijk was ik destijds in de war met het topic over het video essay (ook zeker de moeite waard). Maar het lijkt me leuk om hier wat supercuts te verzamelen. De betere ervan kunnen mij als filmliefhebber écht raken. De scheidslijn tussen video essay en supercut is wat wazig, maar als er niet gesproken wordt of intertitles met theorie zijn die zaken toelichten, of waarin een kritische benadering uit de doeken wordt gedaan, ben ik geneigd alle onderstaande video's als supercut te bestempelen in plaats van video essays.

Mijn favoriete supercut is vooralsnog deze, waar ik ook een artikeltje over heb geschreven:

De meeste filmliefhebbers hebben Stephen Jay Schneiders boek 1001 Movies You Must See Before You Die wel eens voorbij zien komen. YouTube gebruiker Jonathan Keogh maakte een briljante montage van de 1001 films die tegelijkertijd de geschiedenis en overweldigende magie van cinema laat zien.

Het wordt wel een supercut genoemd: een compilatie van korte fragmenten die onderling met elkaar verbonden zijn. Zo kun je op YouTube de Fucking Short Version van The Big Lebowski (en vele andere films) bekijken, je vergapen aan de ultieme geitenverzameling of je onderdompelen in pluizigheid bij een supercut van de oh-zo-geliefde poezenfilmpjes. Waar veel supercuts soms wat amateuristisch ogen, ziet Keoghs film er ontzettend strak uit. Probeer maar eens een goede manier te vinden om in nauwelijks tien minuten meer dan 1000 films te behandelen zonder dat het repetitief wordt of de kijker teveel wordt overspoeld met informatie.

Keoghs 1001 Movies You Must See (Before You Die) krijgt dit voor elkaar door een enorm creatieve en effectieve manier van monteren, uitstekende muziekkeuze en fragmenten die veel overeenkomsten hebben samen te tonen. Hij opent relatief rustig op metaniveau met bioscoopgerelateerde fragmenten begeleid door Hans Zimmers You’re So Cool (True Romance), maar na anderhalve minuut gaat het tempo met nummers als Chelsea Dagger, Jerk it Out, en Bangarang behoorlijk omhoog, om te culmineren in een horrorsegment met Skrillex als achtergrondmuziek. Haak hier niet af, want na deze aanslag op je zintuigen (en trommelvliezen) begint bij 5:15 minuten een korte ode aan de vrouwelijke seksualiteit (of commentaar op de seksualisering van het vrouwelijk lichaam door Hollywood, dat kan natuurlijk ook) en meteen hierna begint het beste gedeelte van deze compilatie. Onder Ennio Morricones opzwepende Ecstasy of Gold komen enkele van de meest memorabele momenten van de cinema voorbij.

Het is onmogelijk om alles mee te krijgen, er zijn simpelweg teveel tiles met informatie. Het geheel blijft echter enigszins overzichtelijk doordat het fragment waarvan we de audio horen meestal in het midden staat, en onze ogen daar automatisch op focussen. Behalve een zeer geslaagde oefening in montage, is het voor mij echter het medium zelf dat de show steelt. Hoe verbeeld je de magie van film? Ik zou het niet weten, maar deze montage komt knap dicht in de buurt. Het kostte Keogh volgens eigen zeggen een jaar om alles te monteren, wat me niet verbaast. Vooral het laatste deel van het filmpje onder Morricones muziek, maakte grote indruk en wist zelfs te ontroeren.

Een van de eerste supercuts die ik ken (al zijn er vast en zeker oudere) is 100 Years At The Movies (1994) van Chuck Workman. Net als de 1001 movies supercut van Keogh behandelen onderstaande ook de geschiedenis van de film. Het zijn in die zin een soort gemonteerde overzichten van een bepaalde periode uit de filmgeschiedenis, waarin door de auteur geselecteerde films naar voren komen. Al dan niet begeleid door toepasselijke muziek.

100 Years At The Movies (1994)

Daarnaast zijn deze supercuts de moeite van het bekijken waard:

100 Years/100 Shots from Jacob T. Swinney

Een iets recentere, maar zeker niet onverdienstelijke:

The History Of Cinema Supercut from Sam Healey3

(door een bug kan ik niet twee Vimeo links in één post zetten blijkt net, excuus)

Daarnaast is het natuurlijk ook mogelijk om op iets anders uit te lichten, zoals een bepaalde prijs:

Academy Awards: Best Visual Effects Oscar Winners from Nelson Carvajal

Academy Awards: Best Picture Oscar Winners from Nelson Carvajal

Celia Gómez heeft een supercut gemaakt over hommages in The Simpsons:

The Simpsons movie references from Celia Gómez

en Jorge Luengo Ruiz heeft iets soortgelijks gedaan voor Pixar films:

Pixar’s Tribute to Cinema from Jorge Luengo Ruiz

Sommige filmmakers hebben bepaalde stilistische kenmerken die je uit kunt lichten.

The Kubrick Gaze from Jorge Luengo Ruiz

Kubrick // One-Point Perspective from kogonada (tevens de auteur van de video in het eerste bericht van dit topic)

Naast zijn video die Wes Anderson shotsvan boven uitlichtte, heeft hij er ook een over zijn duidelijke voorkeur te centreren gemaakt:

Wes Anderson // Centered from kogonada

In plaats van je te richten op een bepaald aspect kun je natuurlijk ook simpelweg een hommage aan iemands complete werk geven, zoals in onderstaande supercut over cameraman Emmanuel Lubezki, die dit jaar met The Revenant zijn derde Oscar op rij won:

Tribute to Emmanuel Lubezki from Jorge Luengo Ruiz

Ook zijn er supercuts over een bepaalde technologische innovatie, zoals de steadicam:

The Art of Steadicam from Refocused Media3

Ook kun je proberen een samenhang of tendens aan te tonen, door iets algemeens te tonen zoals het eerste en laatste shot van een aantal films. Is het misschien gebruikelijk dat die exemplarisch zijn voor het verhaal dat de film vertelt, de reis die de karakters doormaken? Of worden er ook andere keuzes gemaakt?

First and Final Frames from Jacob T. Swinney

Weet niet of je dit echt supercuts kan noemen, aangezien de scenes niet aaneen maar ineen zijn geknipt. In ieder geval bijzonder knap gemaakt. Allerlei bekende filmpersonages in één dansclub.

Ik zou zeggen dat het absoluut voldoet, ook al zal de purist wellicht tegenwerpen dat er aan de fragmenten gesleuteld is. Fijne toevoeging wat mij betreft, al speelt hij wat vals

Had die 'sequel' trouwens nog niet eens gezien, kom ik net achter, thanks! Wederom erg creatief.

Deze lijkt me hier wel op z'n plaats

Ik weet dat niet iedereen fan is van De Palma, maar toch.....

I feeeeeeel like dáááááncing....! Dáááááánciiiiing!!!!

En mooie toevoeging, Badalamenti. Thanks!

Cinema in Cinema:

Mag hier toch niet ontbreken