Wat is een B-film?

Ja maar B-films word tegenwoordig in negatieve zin gebruikt en niet om het budget aan te geven.

Als je iemand hoort zeggen 'Man, dat was me toch een B-film.'

Dan zegt ie dat niet omdat het budget zo laag was, waarschijnlijk weet hij niet eens wat het budget was en kan hem het budget ook werkelijk helemaal niks schelen. Hij vind de kwaliteit ontzettend slecht en noemt het een B-film.

Ik heb dan ook nog nooit iemand de term B-film horen zeggen waarbij hij alleen maar het budget bedoeld.

In 1920 misschien en toen gingen lage budget films hand-in-hand met slechte kwaliteit en uiteindelijk word de term B-films gebruikt om slechte kwaliteit aan te geven en niet het budget.

De term is veranderd.

Bij Hobo with a Shotgun (2011):

Arthousefilms zijn geen b films. Als je dat denkt heb je er weinig van begrepen. Lees de link die ik gister plaatste maar een helemaal door en niet enkel de eerste alinea. In een notendop: B films zijn low budget genrefilms. Maar qua onderwerp en benadering kun je sommige blockbusters met hoog budget ook als b film aanmerken. Arthouse valt daar geheel buiten aangezien dat geen genrefilms zijn.

He he, got it.

Yup.

Kun je uiteraard niet zeggen aangezien binnen de arthouse heel veel schuil gaat en het niet één genre is. Al zitten er daarbinnen wel weer veel films die je in een genre kunt indelen, daar niet van. Is gewoon te ruim.

Tegenwoordig kan alles natuurlijk alles zijn. En is niets meer precies te duiden. Bijvoorbeeld Irreversible zou arthouse kunnen zijn. Ook een genre - wraak - flick c.q. Rape/revenche.

Het is net die bijklank waar de misvatting zit: B-film staat NIET per definitie gelijk aan minderwaardige kwaliteit.

Irreversible is qua vorm totaal geen genrefilm. Ook inhoudelijk is het verloop geheel eigen. Echt helemaal niets genrefilm aan. Hoewel er natuurlijk genoeg films zijn die wel in eengrensgebied verkeren.

Lees die hele link maar eens door als het een genrefilm is, is het dus geen arthouse.

Met genrefilm wordt ook niet bedoeld dat het in een genre is te plaatsen, maar binnen bepaalde genres als Sf/monster/exploitation ed is te kwalificeren. Onderwerpen die in de jaren 30 ed als b materiaal werd geproduceerd

Ah op die fiets. Heb de term altijd wat vaagjes gevonden, ook als ik er wat over opzocht.

Ik heb het toch helemaal niet over 'kwaliteit' gehad?

Iedereen heeft weer heerlijk zijn eigen opvatting.. ach waarom ook niet.

Ik hou het hierbij: B-film s zijn de second features die ingevuld werden door genrefilms als SF en horror... Drive-in bioscoop flicks. Maar goed het is ook niet echt heel interessant en onduidleijk. B-film. Exploitation. Cult en watnogmeer. Wat Irreversible natuurlijk ook is. Maar anderen willen het een arthouse vinden.

Lees dan effe gvd die wikilink van gisteren door... Daar wordt het allemaal haarfijn toegelicht. Het is in ieder geval geen enge definitie van low budget cinema.

deze?

B movie - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Dit lees ik eruit:

Although the U.S. production of movies intended as second features largely ceased by the end of the 1950s, the term B movie continued to be used in the broader sense it maintains today. In its post–Golden Age usage, there is ambiguity on both sides of the definition: on the one 1. hand, many B movies display a high degree of craft and aesthetic ingenuity; on the other 2., the primary interest of many inexpensive exploitation films is prurient. In some cases, both are true.

@mikey: ja die, maar door enkel een passage te quoten ga je aan te veel nuance voorbij.

Lijkt me de juiste samenvatting van het stuk.

Dat Flash Gordon een campy sf film is en qua onderwerp

En benaderingswijze aan de b films van de jaren 50 gelinkt kan worden en een of andere arthouse film over bijv onderdrukte vrouwen in de hedendaagse Arabische samenleving niet. Zie link van Micky. Kost een uurtje om alles te lezen, maar dan heb je het wel duidelijk.

mikey

Ook: de markt waarop het gericht is. B-films werden hoofdzakelijk gemaakt voor drive-in cinema's, terwijl films van Godard, Antonioni etc..(even low budget) enkel in 'art' cinema's draaiden. Je zou het zelfs een kwestie van commercieel vs. niet-commercieel kunnen noemen.

Het belangrijkste staat wel in die quote: er is grote onduidelijkheid rond de ruimere betekenis van de term b-film zoals die nu door velen wordt aanzien. Met name omdat je niet altijd kan zeggen dat ze visueel of creatief minderwaardig zouden zijn (integendeel soms). Daarom juist dat ik zeg dat b-film als kwaliteitsterm gebruiken in principe niet helemaal correct is.

Verder heb ik dat stuk al gelezen, gaat voornamelijk omtrent het ontstaan en er wordt uitgelegd hoe die benaming b-film tot op de dag van vandaag nog steeds die ruimere betekenis met zich meedraagt. Maar nogmaals, in principe niet correct.

Nee dat is waar. Maar zoals ik in mijn eerste bericht al aangaf is de betekenis nogal onduidelijk en arbitrair geworden door evoluties binnen de industrie.

Ok, zijn we het toch over iets eens .

Niet alleen binnen de industrie maar ook door het postmodernisme dat alle begrenzingen heeft afgebroken. High/low art bijvoorbeeld: dankzij tarantino o.a.

En even een anekdote tussendooor: Ik heb oprecht iemand in een DVD zaak weleens horen zeggen dat iets "een A-film was"omdat het er opstond om vervolgens te wijzen naar het logo van de filmdistributeur. Hij zag dat als A-film in de zin van geen B-film dus een goede film.

Feitelijk is de enige echte betekenis van B-film: de tweede film in een double bill in de goedkopere drive in-bioscopen in de VS, vooral in de jaren '50 en '60. De tweede film was degene waarvan de studio het minst verwachten en vaak degene die voor minder geld gemaakt was dan de A-film ervoor. Een inmiddels klassieke film als Touch of Evil was een B-film in de letterlijke zin, net als aardig wat vooral film noirs en sf-achtige films met tegenwoordig een behoorlijke reputatie. Je had op zo'n avond dus de A-film (de eerste film) en de B-film (de tweede film).

Alle andere betekenissen zijn een later gebruik van de originele term en zijn vooral interpretatie, Ik vind "genrefilms gemaakt met een laag budget"veruit de beste omschrijving. Slechte films kun je beter gewoon slechte films noemen. B-films kunnen goed en slecht zijn, vermakelijk en saai, door grote talenten gemaakt of door talentlozen die beter putjesschepper hadden kunnen worden.

Maar dat is mijn kijk op het woord.

Dat wikipedia-atrtikel is trouwens geweldig. Staat genoeg in wat ik niet wist en is zeer informatief.

Haha geweldig

Hier sluit ik mij bij aan.

B-films zijn, zover mijn weten, films die niet zo''n groot succes hebben.

maar dat klopt niet.

ik zou zeggen lees de andere berichten op deze post.

Vroeger was een b-film,

- de eerste film van een double-bill, dus 2 films gaan kijken met een kaartje, dat in de bioscoop werd gedraaid.

of, - een film met een kleinere budget dan je standaard Hollywood film

Voorbeelden zijn in de jaren 70, wanneer cult classic The Wicker Man als de B-film was vertoond met Don't Look Now

"Don't Look Now marketed as a psychic thriller received its world premiere in Britain on 16 October 1973, as the top half of a double bill. The Wicker Man was its accompanying 'B' feature and like Don't Look Now went on to achieve great acclaim. The two films have thematic similarities."

Beide films kwamen op dezelfde filmposter in de raam van de bioscoop. Eerst werd de B-film Wicker Man gedraaid, en dan de A-film, Don't Look Now

Don't Look Now (1973)

Wicker Man, The (1973)

Een nog opmerkelijker voorbeeld: De inmiddels klassieke film Touch of Evil (1958) werd vertoond als B-film bij het inmiddels totaal vergeten Female Animal, The (1958) .

Absoluut niet juist.

B films (films gemaakt met een kleiner budget) trokken vooral vroeger bomvolle zalen, en brachten vaak heel veel geld op voor de filmmaatschappijen.

Neem bijvoorbeeld (en dan blijf ik even bij mijn interesse gebied) de B-westerns.

Dat waren goudmijntjes, en de "B-acteurs"grote sterren.

Ik noem western acteurs als Gene Autry en Roy Rogers, toppers op hun gebied tijdens de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw, en behorende tot de rijkste acteurs ooit.

Die hebben nooit in een A-film gespeeld.

Maar hadden tientallen jaren lang wereldwijd, groot succes, met B-films.

Iets anders is wellicht aardig om te vermelden m.b.t. B-films.

Grote sterren en bekende regisseurs die niet naar de zin van de filmbazen functioneerden (lees: eigenwijs of opstandig waren)kregen regelmatig als verplichting het meewerken aan een B-film opgelegd.

Daarna hielden zij zich dan wel koest, want ze wilden hun A-status niet graag verliezen.

Maar de makers van B-films wisten vaak toch heel inventief om te springen met kleine budgetten, en menig fraai product is daaruit ontstaan.

Voor regisseurs was het ook een goede leerschool.

Ze leerden er de kneepjes van het vak, en vooral om creatief te zijn.

Filmmaatschappij Republic Pictures was gespecialiseerd in B-films, en verdiende er hopen geld mee.

Zo waren er nog meer, Monogram en Mascot om er een paar te noemen.