Sentimenteel vs afstandelijk

Opgedrongen humor is manipulatief en dat heeft met de gevoelens te maken .

Er is er geen sprake van de onschuldige / subtiele humor , maar de manipulatieve ( sentimentele ) humor .

Ik link sentimenteel eerder aan triest gedoe.

sentimenteel (Betekenis/definitie van) - encyclo.nl

In jouw context kan dan bijna elke film als sentimenteel bestempeld worden. Manipulatie komt in elke film voor, elke regisseur wil een gevoel overbrengen, alleen de mate waarin kan enorm verschillen.

Volgens vandale : het sentiment = gevoel .

Films die met gevoelens manipuleren zijn sentimenteel .

En gevoelens kunnen verschillen . Je kunt je triest voelen , je kunt je blij voelen , opgelucht , gelukkig , droevig etc. . Het opdringen van gevoelens is manipulatie ...

Er wordt wel een gezegd dat humor tijdloos is , maar waarschijnlijk bedoelen ze de subtiele / oprechte humor , in ieder geval geen opgedongen humor ...

Ik ben het met je eens wat betreft vals Hollywood sentiment, maar neem een Michael Mann. Een film als Heat vertelt ook een verhaal dat draait om emotie, enkel is deze verpakt in cinematografische pracht. Ook jouw favoriete film Public Enemies poogt, hoewel in mindere mate, een bepaald gevoel over te brengen met de relatie tussen Depp en Cotillard, maar bevat de film gelukkig een hoop meer, namelijk materie voor de liefhebber van cinema. Je mag best wat genuanceerder zijn.

Er zijn maar weinig regisseurs die zo afstandelijk, maar tegelijk zoveel emoties bij mij teweeg kunnen brengen als Abbas Kiarostami Daar heeft hij geen muziek, close-ups, aandoenlijke verhalen en trucjes voor nodig om z'n kijker te raken. Groot toonbeeld van hoe je je kijker kan emotioneren zonder maar ook 'n greintje sentiment te gebruiken.

@ dutchtuga

Er is een fundamenteel verschil tussen het registreren ( waarnemen ) van feiten en emoties en het opdringen van emoties .

Ik doelde mij eigenlijk meer op extreme close-ups. Vooral van gezichten.

Neem nu eens de scène in Heat waarin DeNiro moet kiezen tussen zijn werk en de vrouw. Hier wordt niets geregistreerd. Het zit hem in de context en de mate waarin het gebeurt.

Ook een Tarkovsky zou als opdringerig opgevat kunnen worden aangezien we daarin in volle mate geconfronteerd worden met de filosofieën van de heer Tarkovsky himself. Het is alleen heel wat intellectuelere emotie waarmee je geconfronteerd wordt, levensvragen, geen 'ah wat zielig' gelul.

Context en mate maken het verschil, verder is alles gewoon emotie, kunst is emotie.

In Shirin (2008) registreert hij de expressie / gezichtsuitdrukking van verschillende vrouwen in verschillen emotionele stadia / toestanden .

Ook in zijn laatste film , Copie Conforme (2010) maakt ie dikwijls gebruik van de extreme close-ups .

Wordt er in Inglourious Basterds dan wel gezegd wat er goed en slecht is? Het is toch geen The Green Mile?

Vaak zijn de handelingen van personages alleen al moralistisch en/of opdringerig. Vaak schuilt er stiekem een moraal achter, al wordt er niets uitgesproken wat emotie betreft. Daarom vind ik dat werkelijk elke film wel een mate van emotie bevat. Het is gewoon de manier waarop wat film onderscheidt van troep.

Is Ace Ventura: Pet Detective dan ook sentimenteel?

Casablanca, behoorlijk emotioneel, volgens velen tijdloos. En zo kan ik er wel meer opnoemen, maar feit is dat jouw kijk op sentiment een bijzondere is. Ik zie het anders.

Overigens , de slapstick is niet altijd sentimenteel . Een goede slapstick is een ' registratie ' ( vastlegging ) van grappige momenten .

Dat is natuurlijk grote onzin. Sentimentele films zijn wellicht vaak minder tijdloos (ook niet altijd) maar wel van alle tijden.

Er is altijd een bepaalde behoefte bij een groot deel van de kijkers om zich 'voor de gek te laten houden' door een film. Film is ook geen registratie van de werkelijkheid, de meeste films zijn puur manipulatief en willen de kijker een bepaald gevoel meegeven. Dat geldt net zo goed voor veel zgn registrerende (arthouse) films. Zoals onderhond een paar berichten terug al aangaf bedienen die regisseurs zich ook vaak van bepaalde truukjes om een effect te verkrijgen (en dus te manipuleren)

Dat is ook niet erg aangezien 99,9% van de kijkers weet dat ze naar een film kijken en dat het 'dus niet echt' is. Dat niet echt zijn is ook een van de belangrijkste bestaansreden van film wat mij betreft. Het heeft echter geen donder met intellect van de kijker te maken of de voorkeur uitgaat naar het een of het ander.

Ik denk dat bedoeld wordt dat sommige films meer universeel van aard zijn en andere films typische producten van toen en dan. Het is juist de kunst om een film te maken die ook in latere tijden weten te raken. Er zijn films (toch maar een voorbeeld, uit het hedendaags hysterisch realisme, films waarover nu wordt gezegd dat ze realistisch en o zo schokkend zijn) die wellicht over 10 jaar tijd wordt gedacht: typisch iets van toen en dan.

Die films zijn intellectueel gezien misschien wel zoals xgogax aangeeft, intellectueel inferieur.

Nee maar neem nou een film als Jaws of Alien, die zijn absoluut tijdloos maar je hoeft echt geen bovengemiddeld IQ te beziten om die films te snappen en te waarderen.

Jaws misschien net iets meer (hoewel ...), maar Alien is toch echt alles behalve tijdsloos. Die main computer kamer alleen al!

Ja, maar dat heeft weer met setting te maken, niet met sentiment.

Precies misschien is in 2122 die retro stijl wel weer helemaal terug in ruimteschepen.

SF is natuurlijk lastig wat dat betreft omdat er altijd iets van de tijd waarin het gemaakt is in het toekomstbeeld zal doorsijpelen (zie ook het Blade Runner voorbeeld). Toch vind ik zeker het ontwerp van de Alien en de film an-sich vrij tijdloos aandoen.

Ach, retro-hip is nooit volledig hetzelfde. En zelfs het slipje van Weaver verraadt de leeftijd van de film. Da's een beetje het probleem met scifi, die films verouderen nogal snel.

Bij de term "tijdsloos sentiment" kan ik me trouwens niet zoveel voorstellen.

Dat heb ik ook niet beweert, wel dat sentiment van alle tijden is.

De voorbeelden van Jaws en Alien haalde ik aan om aan te tonen dat een redelijk recht-toe-recht-aan film net zo goed tijdloos kan zijn itt xgogax die beweert dat alleen 'intellectuele films' voor 'slimme' mensen deze kwaliteiten bezitten.

Dat heb ik niet gezegd . Dit zijn mijn woorden :

Alien is niet echt tijdloos en Jaws al helemaal niet . Overigens , horror kan wel tijdloos zijn , indien er bijv. een observerende studie ( / registratie van ) wordt gedaan naar de diepgewortelde menselijke angst .

Nogmaals , neem L'Année Dernière à Marienbad , een van de kilste films ooit . De film is inmiddels 50 jaar oud , maar hij komt nog altijd erg modern en vernieuwend over . Dat zal ook over 50 , 100 en 150 jaar zo zijn …

Er is een groot verschil tussen het " registreren / observeren " van verdraaide feiten ( leugens ) en het " opdringen " van leugens en emoties .

Maar kun jij aantonen wanneer iets slechts vastgelegd wordt of gemanipuleerd? Als ik de meesters van de slapstick erbij pak (Chaplin, Keaton Lloyd) zetten ze toch duidelijk situaties op die grappig bedoelt zijn. Om slechts te stellen dat ze registreren is onzin (niet op de laatste plaats omdat ze de slapstick ook nog eens zelf als acteurs uitvoeren). Als Chaplin valt dan wordt daar in zo'n film een punt van gemaakt. Kun jij mij het verschil uitleggen tussen het niveau van manipulatie tussen de boksscène uit Chaplins City Lights en de scène uit Inglourious Basterds die je hierboven laat zien?