Nederlandse film challenge met John Milton & starbright boy

8. Jongens van de Bouw (2019) ****

Geertjan Lassche volgde de bouwvakkers die vanaf juni 2017 tijdens de bouw van een woontoren aan de Bananenstraat in Amsterdam die in april 2019 opgeleverd moet worden. Begint met een indrukwekkende drone-shot waarin we enkele bouwvakkers op grote hoogte zien klauteren op een hijskraan. Ziet er gevaarlijk, maar ook wel avontuurlijk uit. Maar dit is geen romantische lofzang op het bouwvakkersleven. Integendeel: er heerst een machocultuur waarin seksisme, homofobie en discriminatie haast vanzelfsprekend zijn. Geen wonder dat er bij de buitenlandse werknemers geen lachje af kan en dat er geen nieuwe aanwas is! Ook is er aandacht voor de fysieke en psychologische gevolgen die het soms slopende werk onder tijdsdruk heeft. Een buitengewoon openhartig portret van een gesloten cultuur dat in alle opzichten dringend aan verandering toe is. https://images0.persgroep.net/rcs/B-G16fLiFw5Vl_hjjTK-BzbeLwc/diocontent/161804955/_fill/1600/900/?appId=21791a8992982cd8da851550a453bd7f&quality=0.9

5. De Beentjes van Sint-Hildegard (2020)

De onderkoelde humor van Herman Finkers vind ik in een theater-setting nooit zo werken, maar op film komt het verrassend goed tot zijn recht. Het maakt van De Beentjes van Sint-Hildegard een alleraardigste film, wel met een wat ongelukkige titel, met naast een puike Finkers ook meer dan behoorlijk acteerwerk van o.a. Johanna Ter Steege, Leonie ter Braak en Ferdi Stofmeel. Ik vond het begin eigenlijk het leukst, en dan met name die oma, jammer dat die al snel wat meer uit beeld raakte. Het Twents geeft de film ook een leuke extra dimensie. Ook wel grappig dat de huwelijksperikelen van de kinderen een vrij prominente rol krijgen.

De hele dementie-episode vond ik eigenlijk het minst sterk aan de film, maar daarna herpakt de film zich wel weer als ze richting Duitsland gaan. Wel nogal overbodige rol van Dafne Bunskoek. Al met al best leuk, en ik heb hiermee in elk geval ook mijn eerste Johan Nijenhuis-film gezien. Het zou ook wel meteen de laatste kunnen zijn maar wie weet. 3*

1. De verschrikkelijke jaren tachtig (2022)

Tim Kamps

FTV

4*

https://images.nrc.nl/zRcaHfofugPwqC9Owx2k8EkIml4=/1200x627/smart/filters:no_upscale()/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2022/02/plaatjezap210222.jpg

Ook nog maar eens wat Nederlands meenemen tussen al het zwart/wit door. 8 delige serie geschreven door Tim Kamps en Kim van Kooten. Het echte eighties gevoel mist misschien een beetje (al is er driftig aan jaren 80 spullen verzameld), maar toch erg leuke serie, met vooral opvallend goede acteerprestaties van de kinderen. Lastige rol voor Jacob Derwig als Bert de leider van de groep, die neigt nog wel eens een beetje teveel richting Jiskefet. Lijkt eerst nog een beetje de Nederlandse variant op Tillsammans. Bij aflevering 6 en 7 houd ik het niet helemaal droog. Drama schiet dan wel even flink omhoog. Volgens mij waren de recensies nogal gematigd positief, waardoor ik het na aanvankelijke interesse wat uit het oog verloor. Maar ik vind het toch wel erg goed gedaan.

Beetje onduidelijk wat nou het karakter van die woongroep was. Dat had misschien iets duidelijker aangegeven kunnen worden. Volgens de roman van regisseur Tim Kamps (cabaretier, acteur, regisseur, muzikant en schrijver) zelf gaat het om een oorspronkelijke communistische woongroep. Dat zet dingen al iets meer in perspectief, wel even voor je zelf nog aannemelijk maken dat communisten in de jaren 80 zich bezig hielden met Ter Land, ter Zee en in de Lucht en Frizzle Sizzle.

8. Komt een Vrouw bij de Dokter (Film, 2009) - Reinout Oerlemans

FTV - 3,0*

https://image.tmdb.org/t/p/w780/wZKGZCL1dhVUljVXMyx5kk1LO6R.jpg

Mja, moeilijk te beoordelen in die zin dat de film wat alle kanten opbotst. Goede elementen worden jammer genoeg afgewisseld met mindere momenten. Centraal staat Stijn, een levensgenieter en vooral vrouwenverslinder eerste klasse die onder een half toeluikend oog van zijn vrouw Carmen haar geregeld bedriegt. De aard van het beestje zeg maar.

Moeilijk om die man in te schatten. Een klootzak is een makkelijke definitie voor hem al valt de overgave en liefde voor zijn Carmen wel op. Allemaal een beetje kort door de bocht en sentimenteel. Gelukkig heb je nog Carice Van Houten die het een beetje recht houdt. Prima rol van haar.

Het einde is wat sentimenteel, maar toont evenzeer eindelijk wat meer diepgang omtrent de ziekte van Carmen. Al bij al degelijk, al begrijp ik eveneens diegene die zich dood ergeren aan de film.

6. Gebroken Spiegels (1984)

Filmmaker: Marleen Gorris

https://assets.eyefilm.nl/images/production/_1075x537_crop_center-center_none/702314/still-Gebroken-spiegels-Marleen-Gorris-NL-1984-2.webp

De feministe Marleen Gorris studeerde drama aan de universiteit van Amsterdam en won voor haar eerste film De Stilte rond Christine M. (1982), waarvoor ze zelf ook het scenario schreef, meteen het Gouden Kalf voor beste lange speelfilm. Dertien jaar later won ze met Antonia (1995) de Oscar voor beste buitenlandse film en twee Gouden Kalveren. Een film die de volgende gedenkwaardige scène opleverde. Haar laatste film Tulipani: Liefde, Eer en een Fiets (2017) moest toen ze burn-out kreeg afgemaakt worden door mede Oscar-winnaar Mike van Diem, waarna ze wat later aankondigde te stoppen met regisseren.

Een gelauwerde filmmaker dus, al scoorden bovenstaande twee films bij mij slechts een zesje en een zeven. De challenge was een goede aangelegenheid om meer van haar te ontdekken, al was Gebroken spiegels voor mij geen onverdeeld succes. In Seksclub Happy House ontvangen Madam Ellen en haar prostituees hun klanten en heeft een debutante haar eerste ervaring als hoer. Tegelijkertijd wordt een huisvrouw door een man ontvoerd en in een kelder opgesloten. Langzaam wordt duidelijk hoezeer het lot van alle vrouwen is verweven.

https://assets.eyefilm.nl/images/production/_1200x630_crop_center-center_none/still-Gebroken-spiegels-Marleen-Gorris-NL-1984.jpg

Filmhistorisch interessanter dan dat ik er echt in mee werd gesleurd, maar volgens mij prima voer voor een filmanalyse klasje dat met gender bezig is.

De film is sinds kort mooi gerestaureerd en ook te bekijken op Eye Film Player

3*

7. Lotgenoten (2013)

Filmmaker: Stephan Brenninkmeijer

https://i.ibb.co/L0N6rBL/image.png

Counterpart van Verhoevens Steekspel (2012), waarin we Gaite ongeveer hetzelfde zien doen. Voor een habbekrats gemaakt (500 euro) en in drie dagen opgenomen. Dat verdient hoe dan ook het nodige respect.

Toch kon ik van Stephans Caged, Alles is grijs, Vogels en Resolve wat meer genieten. Wel interessant om wat meer over te lezen.

3*

8. Oorlogswinter (2008)

Filmmaker: Martin Koolhoven

https://image.tmdb.org/t/p/w780/n2vvu4TJyFw3RdoZjP6BChDwy1j.jpg

Niet gelezen en niet gezien. Miss Milton sloeg stijl achterover, vooral omdat ik als kind heel veel las. Op de een of andere manier trok dit boek me niet erg als kind. Misschien was het exemplaar van de Texels bieb wel aan gort gelezen, of had het een oubollige cover; ik ben er hoe dan ook nooit aan begonnen.

Zonde, want dit verhaal had me als kind wel degelijk aangesproken. En ook de verfilming van Koolhoven is zeer degelijk. Prima production design, mooi geschoten en degelijk geacteerd.

3,7*

9. Adelbert (1977)

Filmmaker: Dick Maas

https://i.ytimg.com/vi/O0Yh8s9g38g/maxresdefault.jpg

"Kunstenaar Joris Hansma zit financieel aan de grond. Hij wil er een eind aan maken, maar zelfs dat lijkt hem maar niet te lukken. Ook zijn vriendin Maria voelt zich ellendig genoeg om zelfmoord te plegen. Ze nemen zich voor om met een auto op een onbewaakte overweg te gaan staan om zich te pletter te laten rijden door een trein."

Je kunt geen Nederlandse Filmchallenge doen zonder Dick Maas. Ik niet althans!

Dit was de elfde film die ik van deze filmmaker zag, maar hoewel het zijn afstudeerfilm is, zag ik alsnog twee oudere titels van zijn hand: Historia Morbi (1975) en Picknick (1976). En hoewel je ziet dat hij bijgeleerd heeft en het filmmaken wat professioneler en zelfverzekerder is, voelt het ook iets minder experimenteel en heb ik me met de 2 titels eerder uit zijn opleiding nog iets meer vermaakt.

De donkere humor is wel lekker droog, en het woord droeftoeter is uitgevonden voor het karakter 'Joris' in deze film!

3,1*

6. Boefje (1939)

De eerste keer dat ik een vooroorlogse Nederlandse film zie, een klein mijlpaaltje dus. En ook een bijzondere combinatie, Sirk, de koning van het melodrama met een donker randje, die een Nederlandse film maakt over een Rotterdams straatschoffie gespeeld door een volwassen vrouw. Boefje is jammer genoeg een weinig verheffende film geworden, die bol staat van clichés en dikwijls nauwelijks verstaanbaar is. Het camerawerk was nog wel OK, het acteren hield niet altijd over.

Het belangrijkste wapenfeit is dus Annie van Ees, die zo vaak de rol van Boefje heeft gespeeld dat ze met deze film werd geëerd. Ze was toen ongetwijfeld een grote ster, maar voor de hedendaagse kijker heeft dat toch nauwelijks meerwaarde en is het vooral een nogal afleidende curiositeit. Boefje is vooral leuk door de beelden van het vooroorlogse Rotterdam, al zijn de opnamen in de steegjes kennelijk gemaakt in de ter ziele gegane studio Filmstad op het landgoed Oosterbeek.

Aardig detail: de actrice die Anna speelt fluit het liedje Daisy Bell, wat decennia later ook de melodie zou worden van de Feyenoord meezinger Wat Gaan We Doen Vandaag.

Ik kom voor deze vaderlandse klassieker niet hoger dan 2*

10. Crazy (1999)

Filmmaker: Heddy Honigmann

https://idfa-core.prod.oberon.dev/image-transforms/ec4095ee-68eb-4533-bce2-93d9da526312/2500.jpeg

Ik had van deze Peruaans-Nederlandse documentairemaakster (ze maakte ook enkele films, zoals Hersenschimmen) alleen Metaal en Melancholie (1994) gezien, en die beviel me gezien de 3,5* wel. Maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik me er bijzonder veel van kan herinneren. Honigmann kwam een paar jaar geleden opnieuw op de radar vanwege haar terminale ziekte en de docu No Hay Camino (2021) die ze maakte van haar laatste reis terug naar haar geboorteland. Even twijfelde ik om die te kijken, maar ik vond het gepaster eerst nog een van haar hoog gewaardeerde docu's te zien. Je gaat ook niet Visages Villages (2017) kijken als je amper iets van Varda gezien hebt. Dat zou ik althans zonde vinden.

Puur kijkend naar de gemiddelde waardering kwam ik uit bij Crazy, een film met een gemiddelde van 3,93 over 49 stemmen, waar ondanks dat sinds 2011 op de filmpagina geen woord gezegd is. In deze docu laat Honigmann (oud-)soldaten aan het woord, die op verschillende plekken op aarde oorlog mee hebben gemaakt, en dan specifiek ook over een muziekstuk of nummer dat daar onlosmakelijk mee verbonden is, en zich onwrikbaar in hun ziel heeft genesteld. De meesten worstelen nog steeds met wat ze mee hebben gemaakt. Een docu zonder opsmuk, maar Honigmann bezit het talent niet zelf aan het woord te willen zijn. Wanneer aan het eind van ieder segment het desbetreffende muziekstuk wordt gedraaid en de camera langzaam inzoemt op het gezicht, dan gaat daar een grote kracht van uit.

Mooi.

(En te zien op 2Doc.nl)

Zo, ik ben weer op schema voor de 31 films.

Huize Milton was (en is) een beetje een ziekenboeg geweest afgelopen week, dus hoewel het van hier en daar wat kijken wel kwam, waren er weinig momenten dat ik zin had om achter de pc te gaan zitten om films te gaan registreren. Zal proberen het vanaf nu weer iets meer te spreiden

2. Vind Die Domme Trut en Gooi Haar in de Rivier (2017)

Ben Brand

FTV

3*

https://cdn.filmtotaal.nl/images/thumbnails/ft-424094-580x326.jpg

Vader met puppy-handel geeft z'n kinderen de opdracht om de zieke jonge puppy's even weg te maken. Zusje mag het uitvoeren en broertje maakt er een filmpje van en zet op het YouTube. Dan krijgen we veel familiebezigheden en lijkt de film een beetje te zwabberen. Maar de afwerking is sterk, goed gefilmd en ook wel van het soort waar weinig ruimte is voor het typisch Nederlandse "Laten we het allemaal een beetje gezellig houden". En ook leuk om mijn eigen stad even te zien in een film. Jullie hebben al een hele film "A Bridge Too Far". Ja maar die is in Deventer gefilmd. Acteerwerk ook prima. Alleen het plot had in het eerste uur wat meer gefocust mogen zijn.

8. Abel

Geregisseerd door: Alex van Warmerdam

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/996.jpg?cb=1365440401

Twee regisseurs speelden een rol bij het filmregisseur worden van Alex van Warmerdam. Deels was het uit frustratie omdat hij niet tevreden was over de verfilmingen van Frans Weisz van een drietal toneelstukken van de toneelgroep waaraan hij verbonden was, Hauser Orkater. Hij begon met een filmscript en dat werd Abel. Dat werd verfilmd omdat Dick Maas na het succes van De Lift samen met producent Laurens Geels op zoek was naar filmprojecten. En hoewel de stijl en de toon van Van Warmerdam totaal niet lijkt op die van Maas bleek het een goede match. De film was een surprise-hit en legde het fundament een filmloopbaan die nu bijna 40 jaar en na deze nog eens 9 films verder is.

Ik heb wisselende ervaringen met Van Warmerdam. Soms ligt hij me wel en soms niet. Dit vind ik een van zijn fijnere. Vooral stilistisch. Het kunstmatige wereldje (een beetje a la Aki Kaurismaki, Jim Jarmusch of Roy Anderson, maar ook weer anders) is hier werkelijk prachtig. Qua verhaal is het soort absurdistische fabel over een zoon die los moet komen van zijn vader. Verfrissend is dat de film vooral ademt in zijn eigen wereld die een kwartslag van de werkelijkheid afstaat en bijvoorbeeld geen enkele poging doet om het geheel psychologisch te duiden. Als dat evenwicht klopt bij Van Warmerdam werken zijn films voor me. Dat lukt bijvoorbeeld hier en bij Borgman. Maar gaat minder goed bij Grimm en vooral De Jurk.

Ik moet nu Kleine Teun, Ober, De Laatste Dagen van Emma Blank en Nr. 10 nog zien.

Doordat er het afgelopen weekend het een en ander tussenkwam loop ik wat achter. Maar dat halen we wel weer in. Met een aantal kortere films bijvoorbeeld. Zoals Glas

7. Zee van Tijd (2022)

Ik had een tijdje terug een stuk gelezen over het drama waar de film op is gebaseerd, en nu dan de film gezien.
Het is een mooie, ontroerende film, aangrijpend zelfs- misschien word ik sentimenteel op mijn oude dag maar het kwam behoorlijk binnen. De eerste helft verloopt vrij conventioneel maar is erg goed gedaan, met prima spel van Sallie Harmsen en Reinout Scholten van Aschat. De groeiende paniek op de boot was bijna voelbaar- een ware nachtmerrie. Ik had even moeite met de omkering van rollen: de stabiele vader wordt opeens onhebbelijk, terwijl zijn vrouw juist uit het dal kruipt, maar achteraf vond ik het juist een sterke keuze- zo stabiel was Lucas niet, dat werd eerder van hem verwacht, en de reden dat Johanna al snel weer aan een kind denkt wordt ook lanzaam aan duidelijk.

De tweede akte vond ik eveneens erg mooi, misschien nog wel beter dan het eerste deel. Naturel geacteerd en de voorstelling waar naartoe gewerkt wordt was ook knap gedaan. Het ingetogen einde, op het moment dat Marije uitstapt laat de blik van Lucas zien dat alles op zijn plek valt, was perfect. 4*

Ga niet volle bak voor deze challenge, maar ik heb er wel een paar op de watchlist die ik eens wil aftikken.

1. Trauma Porn Club (Film, 2024)

Regisseur: Michael Middelkoop

En de films van Koolhoven presenteert kunnen ook lekker mee. Alle afleveringen laten mij tot nu toe vooral zien hoe moeilijk het is iets te maken dat ook echt langer de spanningsboog vasthoudt, blijft intrigeren en niet slechts één goed idee is. Heel sympathiek, maar vaak net niet, zo ook deze film. Krappe voldoende 3*

https://schokkendnieuws.nl/wp-content/uploads/2024/03/UzMBFQBpZmZyLmZpb25hLW9ubGluZS5uZXQ0AGF0dGFjaG1lbnRzLzFiMWJiY2YyLTBmNDYtNGI4OS1hOGRlLWVmNjAzOWEyNDI4ZC5qcGc-ezgif.com-webp-to-jpg-converter-1024x576.jpg

2. Wilde Mossels (Film, 2000)

Regisseur: Eric de Bruyn

Deze stond dan al jaren op mijn kijklijstje. Uit 2000 alweer, leuk om een jonge Fedja van Huet en Frank Lammers te zien. Sterke film over alto jongens in Zeeland die dromen over grotere werelden, maar vast zitten in de beperkingen van het dorp. Het is allemaal al veel vaker gedaan, maar niet zo vaak in Nederland en film zet een sterke geloofwaardige sfeer neer. En tot mijn verrassing tot tweemaal toe Deftones in een film! 3.5*

https://assets.filmladder.nl/uploads/depot_image/asset/001/016/499/1016499/large_60cfd1497d70dfbb.jpg

Deze week ook A zed & two nought gezien van Peter Greenaway. Wat zeggen we? Kan die in de challenge? Geproduceerd en gefilmd in Nederland, met een hoofdrol voor Artis. Bizarre film.

9. Pestkop (2017)

FTV => **

Danny [Roan van Dam] is een pestkop op school en de lesbische Suus [Tara Hetharia] is zijn voornaamste doelwit. Wanneer zijn dominante vriendin Janneke [Sietske van der Bijl] hem praktisch dwingt om met haar een bezoek te brengen aan de beroemde waarzegger Caitlyn Wilson [Pamela Teves], krijgt zijn leven een nare wending. Hij krijgt toevallen waarin hij nachtmerries heeft. Daarin confronteert “judge, jury and executioner” Manon [Maaike Bakker] Danny en andere pestkoppen met de gevolgen van hun daden. Niet alleen voor hun slachtoffers, maar ook voor zichzelf. Goedbedoeld, maar slecht belicht en goedkoop ogend jeugddrama met een sterk wisselend presterende cast. Bakker heeft haar momenten als de “gekke” Manon en Thomas Acda heeft een leuke rol als Jannekes vader, maar de ontknoping is gemakzuchtig en volstrekt ongeloofwaardig.

https://www.source1media.nl/wp-content/uploads/2017/08/PestkopV2.jpg

9. Over Glas Gesproken

Geregisseerd door: Bert Haanstra

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1140000/1140727.jpg?cb=1628604113

Sinds 1947 maakte Haanstra, eerder verzetsman en fotograaf actief , films. Vaak in opdracht maar voor zijn film Spiegel van Holland had hij een prijs in Cannes gewonnen. Deze film was een opdrachtfilm voor een Leerdamse gasfabriek en we krijgen dan ook een keurige uitleg van het proces van het nog deels ambachtelijk en deels industrieel maken van glazen items in allerlei vormen en maten. Het is vrij schools en niet per se heel boeiend.. Ware het niet dat Haanstra verschrikkelijk goed filmt en het proces echt schitterend gefilmd wordt. Zelfs een fabriek (geholpen door wat jaren '50 stilering) ziet er superstijlvol uit bij Haanstra. Fijne camerastandpunten en een haast muzikaal ritme. Bij die machine ging iets mis en dat beeld kon niet in zijn opdrachtfilm, maar werd de directe aanleiding voor een andere film die hij voor de lol maakte. Glas

10. Glas

Geregisseerd door: Bert Haanstra

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1130000/1130372.jpg?cb=1592221699

Glas maakte Haanstra voor zichzelf. In kleur en zonder de schoolse voice over en met in de eerste heflt een jazzsoundtrack en in de tweede een experimentelere deels electronische. Dat gecombineerd met het gevoel voor stijl en ritme zorgde voor de eerste Nederlandse oscarwinnaar ooit en nogal een internationaal beroemde film. Ook zeer fraai gemonteerd en prachtige kleuren. Net als Over Glas gesproken uit het voor de Nederlandse film belangrijke jaar 1958. Niet omdat er veel gemaakt werd, maar drie lange speelfilms. Maar twee ervan zijn essentieel en ga ik deze maand ook nog zien. Dorp aan de Rivier en Haanstra's eigen Fanfare . En misschien doe ik de derde, vergeten, film Jenny ook nog wel.

Mijn voorstel was echter om het eerste productieland om MM aan te houden voor de eenvoud, en daar valt Oorsprong: Verenigd Koninkrijk / Nederland te lezen. Mits kloppend (er wil wel eens iets anders staan dan op IMDb) is dat dus in de eerste plaats een VK productie. Sowieso niet verkeerd om gezien te hebben natuurlijk

11. Mama Is Boos! (Film, 1986)

Filmmaker: Ruud van Hemert

https://image.tmdb.org/t/p/w780/eI2Bn6dYBVf5N4ZpSaoWZYCltPf.jpg

Misschien niet een van Neerlands Grootsten, maar ik wilde Van Hemert wel meenemen voor deze challenge. Waar Schatjes! (1984) primair ging over de escalerende ruzie tussen ouders en kroost, verplaatst van Hemerts ‘Mama is Boos’ het conflict naar de ouders, die letterlijk in een vechtscheiding verzeild raken.

Schatjes heb ik in de jaren ‘90 gezien, maar ik meen dat ik hem nooit heb herkeken. Als ik heel eerlijk ben staat alleen de douchescène met de tennisleraar me bij. Kinderporno overigens, aldus Gerard Spong. Ik heb die controverse tien jaar terug niet meegekregen, maar het lijkt duidelijk dat zo’n film nu niet meer op deze wijze gemaakt zou kunnen worden.

Ook Mama is Boos is duidelijk een product van zijn tijd, al is het zonder op die manier ‘fout’ te zijn. Tenzij we druipende jaren ‘80 sfeer fout noemen, want die is er in overvloed. Een film die duidelijk niet bang is los te gaan, maar voor mij werkt de chaos niet helemaal. Ook op het einde bloedt de boel een beetje dood.

2,5*

12. Black Butterflies (Film, 2011)

Filmmaker: Paula van der Oest

https://canvas-bridge.tubitv.com/WUQ4S6tN08Cwq2CbntoU2_JcpWc=/1920x1080/smart/img.adrise.tv/0a44028e-89db-4511-a2d9-4996033a80f4.jpg

Eind jaren ‘90 of wellicht early 2000s zag ik met De Trip van Teetje mijn eerste film van Paula van der Oest. Later zou ze ook films af leveren als het Oscar genomineerde Zus & Zo, Lucia de B. (2014) en Tonio (2016). Ook schreef ze het screenplay voor De Slag om de Schelde (2020).

Aangezien ik slechts een van haar films gezien had (ik had er nog niet eens op gestemd, zo bleek), wilde ik Van der Oest ook graag meenemen voor de challenge, als meervoudig Gouden Kalf Winnaar. Het werd het Engelstalige Black Butterflies, dat handelt over de manisch-depressieve Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker, die met zichzelf, haar omgeving en de sociale verhoudingen worstelt tijdens de Apartheid. Leuk ook om Liam Cunningham hier te zien in een fijne rol als schrijver die het Carice’s Jonker aanlegt.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMjI5MTkwMzM2N15BMl5BanBnXkFtZTcwMDM5OTc0Nw@@._V1_.jpg

Als je door de vier pagina’s aan berichten scrollt, valt op dat de film (en Carice haar Afrikaanse Engelse accent) bepaald niet unaniem goed wordt ontvangen. Hoewel Van der Oest naast een beeldje greep, won Black Butterflies wel een Gouden Kalf voor Beste Film. Maar dat maakt deze film nog niet toegankelijk voor het grote publiek, denk ik. Het tempo ligt wat laag en Ingrid Jonker is geen aimabel personage om anderhalf uur gezelschap te houden, maar slecht vond ik het allerminst.

Vernieuwend of echt goed is het misschien niet, maar wie accepteert dat dit niet primair een film is over Apartheid, maar eerder een portret over een getroebleerde geest in een zwarte periode, vindt hier op zich geen slechte film. Al had ik dit liever gezien met een Zuid-Afrikaanse actrice in de hoofdrol. Zouden ze Charlize nog overwogen hebben?

2,9*

Ik had geen tijd om afgelopen dagen m'n voortgang te posten, vandaar nu een bulk-post.

7. https://www.moviemeter.nl/film/101111]Bloed, Zweet & Tranen (2015) door Diederick Koopal

Ik heb niks met Hazes, nog zijn muziek. Toch vond ik dit een sterke film, omdat het zich hoofdzakelijk op de negatieve kant van Hazes leven richt - z'n jeugd, achteruitgang en alcoholisme. Ook Fisscher doet het erg goed

Kleine 4* en het is te zien op Videoland (hoewel ik hem op DVD zag, want Videoland had een storing).

8. https://www.moviemeter.nl/film/1234]Schatjes! (1984) door Ruud van Hemert

Erg geestige '80s pulp. Vooral het gescheld gaat er bij mij goed in. Helaas was m'n DVD-uitgave van erg matige kwaliteit. Na wat research bleek dat Hollandse Glorie gewoonweg de VHS heeft geript. Verdient dus een beter uitgave.

3,5*

Amazones (2004)" target="_blank">https://www.moviemeter.nl/film/22031]Amazones (2004) door Esmé Lammers

Grappige en herkenbare film, met vier sympathieke hoofdrollen.

3,5* en te zien op Videoland.

10. https://www.moviemeter.nl/film/88876]App (2013) door Bobby Boermans

De killer App is een leuk uitgangspunt, maar de uitwerking is vrij matig. De personages zijn niet echt leuk, de kills niet echt boeiend en het acteerwerk bij vlagen zo hout als een plank. Had ook het gevoel dat ik het allemaal wel eens eerder heb gezien. Gelukkig was het verder wel lekker vlot en kort. De app die bij de film hoort is niet meer te vinden in de Appstore, maar ik kan me niet voorstellen dat het echt een meerwaarde was geweest.

2,5* en te zien op Videoland.

[url=https://ibb.co/xFvybff

11. https://www.moviemeter.nl/film/13394]Alleman (1963) door Bert Haanstra

De tweede film die ik deze maand kijk uit de Bert Haanstra box. Het is allemaal een beetje oubollig, maar wel mooi gefilmd en vlot gemonteerd. Het oude Nederland heeft z'n charmes, maar geef mij maar het hedendaagse. Wel fijn om een volk te zien dat niet de hele dag op z'n telefoon kijkt.

3,5* en blijkbaar ook te zien op Youtube in 4K en 4:3, maar dan wel met Engelse voice-over. Gek genoeg was mijn DVD in 16:9.

[url=https://ibb.co/5c20fkM

Het tempo is moordend! Gelukkig hebben we de Koolhoven presenteert films die zijn lekker kort Helaas ook van zeer wisselende kwaliteit.

6) Binary Sfeervol gemaakt, doet me denken aan allerlei andere films en qua originaliteit scoort het geen prijzen. Acteer prestaties zijn wel in orde maar wel jammer dat het meestal in het Engels is. Het verhaal is minimaal aanwezig om de wraak in te luiden.

7) Trauma Porn Club grappig idee iemand die graag een trauma wilt omdat ze een saaie muts is. Het idee is interessant en word aardig uitgewerkt. Maar het lijkt soms iets ver gezocht??

8 ) Memory Dealers Wat een mislukking. Slechtste van de Koolhoven presenteert films tot nu toe wat mij betreft. Het verhaal is warrig, acteer prestaties slecht. Qua licht en stijl is het best leuk maar er zit zo tergend weinig inhoud in deze film.

Dat Koolhoven dit een geweldig idee vond snap ik niet dan heb ik ook nog wel wat ideeën voor hem. Het Engels Nederlands praten was ook heel irritant. Misschien in de Amsterdamse bubbel dat dit heel vet lijkt maar in de echte wereld is het te braaf en levert de film niet.

Het is zo zonde want de films die als voorbeeld gebruikt worden zoals Brazil die hebben precies de juiste toon, humor en stijl. Natuurlijk heb je het budget niet om dit te evenaren maar op zijn minst het niveau van The zero Theorem had aangetikt moeten worden.

10. Soof 2 (2016)

FTv => ***½

Het huwelijk van Soof [Lies Visschedijk] en Kasper [Fedja van Huêt] loopt stuk. Wanneer Kasper op zichzelf gaat wonen, geeft oudste dochter Sascha [Lobke de Boer] ook nog eens aan dat ze het liefst permanent bij Kasper woont. Een pijnlijke, ontnuchterende periode begint, waarin Soof keuzes moet maken over haar eigen toekomst. En die van haar tweelingzoons Dies en Bring [Niek en Brent Schoemaker]. Degelijk vervolg op Soof is geen komedie – ook al zijn er humoristische momenten – maar een authentiek portret van een scheiding en de gevolgen die dat heeft voor alle betrokkenen. Het camerawerk van de ervaren Bert Pot (Zusje, Phileine Zegt Sorry) laat jammer genoeg wat te wensen over, maar het acteerwerk is prima. Daan Schuurmans heeft een leuke rol als een voormalig schoolgenoot van Soof. https://www.netflix-nederland.nl/wp-content/uploads/2017/11/Soof-2-Netflix-1.jpg

11. Tegengif (2024)

FTV => ***

Op 27 oktober 2023 werd Prof. dr. Casper van Eijck benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn werk als clubarts bij betaalde voetbalclubs Sparta en Feyenoord, zijn verdiensten voor medisch onderzoek, maar ook vanwege de barmhartige behandeling van zijn patiënten, waarvan hij er velen niet heeft kunnen redden. Een bitterzoet moment, want in deze documentaire beklaagt Van Eijck zich over het feit dat noch de overheid, noch stichting als het KWF hem de financiële middelen boden om zijn onderzoek te steunen naar een potentieel middel tegen alvleesklierkanker, terwijl dat doodsoorzaak nummer 2. Nijboer volgde Van Eijck vanaf 2018 en verdient vooral lof omdat hij er – met hulp van Van Eyck en andere specialisten – in is geslaagd om problematiek en de mogelijke oplossingen duidelijk maakt voor leken, ook al is de opzet erg conventioneel, met veel pratende hoofden. https://images0.persgroep.net/rcs/l0CWR3YmUGl3roN8_cAIb6Eys6o/diocontent/230973734/_fill/1341/900/?appId=21791a8992982cd8da851550a453bd7f&quality=0.9

13. De Beentjes van Sint-Hildegard (2020)
Filmmaker: Johan Nijenhuis
Bron: Netflix

https://scontent-ams4-1.xx.fbcdn.net/v/t1.6435-9/75474071_984347041911099_679971822074068992_n.jpg?_nc_cat=103&ccb=1-7&_nc_sid=5f2048&_nc_ohc=a-AmTb42nsAAX-13K6j&_nc_ht=scontent-ams4-1.xx&oh=00_AfAOn53IEfX60f8FovCFbubYXRT52pZ6OUyhn4mG3YV7lA&oe=661930AC

De comments onder mijn promo-artikel voor deze challenge waren nog op één hand te tellen toen onze mister blonde riep: Tja. Johan Nijenhuis. Altijd goed. En ik snap volledig waar dat (vermoedelijke) sarcasme vandaan komt, want ik ben maar twee jaar ouder en herinner me ook nog dat zijn debuut Costa uitkwam, terwijl mijn filmliefhebberij al in volle bloei was. Wat vonden mijn vrienden en ik die film kut. Nu waren we als studerende twintigers die in Groningen net Sleaze hadden ontdekt wellicht ook niet meer de doelgroep voor die film, maar het is daarna nooit meer helemaal goed gekomen. Dat er films als Volle Maan, Zoop en Verliefd op Ibiza op volgden zal ook niet hebben geholpen. Van de twintig films die Nijenhuis in zijn carrière regisseerde, peinsde ik er bij geen enkele over om hem te zien. Op één na; de Beentje van Sint-Hildegard zag er zowaar te pruimen uit, en het onderwerp sprak me ook wel aan. En kun je een NL challenge doen zonder Nijenhuis? Eigenlijk niet.

Het was nieuwe info voor mij dat Johan Nijenhuis een tukker is trouwens, maar dat krijg je wanneer je iemands films angstvallig vermijdt. Over de setting van zijn andere films kan ik zoals gezegd niet oordelen, maar bij de beentjes druipt het Twentse er vanaf. Niet iets waar ik heel warm van word, maar Finkers liet me dat gelukkig snel vergeten. Had erg met hem te doen, hoe zijn pogingen om het juiste te doen, weggewuifd werden. Ik snap wel dat dat huwelijk verstikkend voelde.

https://scontent-ams2-1.xx.fbcdn.net/v/t1.6435-9/80665282_1036307316715071_6107693453418692608_n.jpg?_nc_cat=108&ccb=1-7&_nc_sid=5f2048&_nc_ohc=Rjs1AlS9Q-MAX8-9YQP&_nc_ht=scontent-ams2-1.xx&oh=00_AfBa0rJud7wlbudAfWiGDVK2uX9_bWMf_vzSbn4FxGpfUQ&oe=661922CF

Ik vroeg me af of ik me niet zou storen aan het plot (doen alsof je alzheimer hebt om ergens aan te ontsnappen), maar dat bleek niet het geval. Je moet een beetje meegaan in de niet geheel realistische, komedie van deze film, en het blijft een beetje een formule film, maar Finkers weet het prima te verkopen. En Nijenhuis scoort zowaar een voldoende bij me na twintig jaar hoofdschudden bij iedere trailer en poster. Wel bijzonder ook om te zien hoe deze film qua gemiddelde met kop en schouders boven de rest van zijn oeuvre uittorent.

Oh ja. En ezeltjes zijn lief.

3,2*

1. Wildschut

Misdaad

92 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1650.300.jpg?cb=1635606563

Vanwege de Nederchallenge die nu gaande is op het forum heb ik een paar Nederlandstalige films bij elkaar gesprokkeld om die vervolgens voor die challenge te kunnen kijken. Het viel mij toch op dat ik een paar pareltjes van de Nederlandse cinema nog niet heb gezien, net zoals deze Nederlandse misdaad film die (zoals al meermaals voorbij komt) vroeger voor de nodige commotie heeft gezorgd. Ik zag hem tijdens het zoeken gelukkig op Netflix staan, waar ik hem dus ook direct heb gekeken (en niks mis met het beeld overigens).

https://image.tmdb.org/t/p/w780/vgfuA0027ATtVRxouvSMpSQ6rVU.jpg

Mening.

2. Ome Cor

Komedie

88 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1150000/1150026.300.jpg?cb=1709232125

Tja, wat moet je er mee? Ik heb niks met Rotterdam en kon ook niks met deze film eigenlijk maar, ik heb af en toe toch stiekem best kunnen lachen, dat wel. Acteerwerk was allemaal niet heel zuiver, ik vond het script maar slapjes en het verhaal vond ik nou ook niet echt iets denderends maar hé, als tussendoortje werkte deze film best goed. Ik ben geen groot fan, leuk om een keer gezien te hebben; dat weer wel.

https://images.pathe-thuis.nl/31753_1920x1080.jpg

14. Rembrandt Fecit 1669 (1977)

Filmmaker: Jos Stelling

Bron: Pindakaas

https://www.codart.nl/wp-content/uploads/2023/08/Rembrandt-fecit-1669-1977-Hans-Stelling_2.png

Ik kende Jos Stelling eerder als uitbater van mijn favoriete filmtheater in Utrecht, dan als filmmaker. Maar na hem nu en dan tegengekomen te zijn, en ook zijn plannen voor de toekomst van 'het filmhuis' in Utrecht op de voet te hebben gevolgd, was het extra leuk om ook wat films van hem te zien. Ik zag erotische werkjes als De Wachtkamer (1996), The Gas Station (2000) en The Gallery (2003). Het leek me aardig ook iets heel anders van zijn hand te zien, en Rembrandt fecit 1669 trok me meer dan Mariken van Nieumeghen (1974).

Visueel en qua productie design is de film een traktatie, qua verhaal en dialogen zal het wellicht niet iedereen evenveel kunnen bekoren. De (slechte) nasynchronisatie stoorde mij ook wel een beetje, maar ik kon me er gelukkig door de fraaie beelden en mijn interesse in de meester behoorlijk overheen zetten.

Dit moet in een fraaie restauratie op het grote scherm nog meer de moeite zijn, denk ik. Mijn kopie was niet zo haarscherp als deze afbeelding, helaas.

3,5*

11. Fanfare

Wederom geregisseerd door: Bert Haanstra

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1497.jpg?cb=1375947255

In 1958 kwamen er drie lange Nederlandse films uit. Alledrie debuten en alledrie in zekere zin nieuw. Er was Jenny , de eerste Nederlandse lange film in kleur. Maar dat was geen groot succes en de film is in de vergetelheid geraakt. Regisseur Willy van Hemert had later veel meer succes op TV. Er was Dorp aan de Rivier van Fons Rademakers. Die film kreeg serieuze Buitenlandse aandacht een een oscarnominatie. Net als Glas van Bert Haanstra die ook debuteerde met Fanfare. En dat dus allemaal in 1958. Hoewel er voorlopers waren zou je kunnen zeggen dat de Nederlandse film in dat jaar in elk geval volwassener en ambitieuzer werd.

Haanstra noemde Fanfare zelf in goed Nederlands een light comedy. Dat is het ook. Een lieve onsschuldige film die zijn eigen oubolligheid omarmt. Een beetje a la Jacques Tati in Jour de Fete (maar dan zonder de slapstick). In de voorbereiding hadden ze zelfs de gevierde Britse regisseur van vooral komedies Alexander Mackendrick erbij gehaald en die vond het idee prima. De film is zo onschuldig dat het toen ook al vrolijk escapisme was. Kortom het Nederland uit deze film was toen ook niet echt.

Haanstra is op zijn fijnst in de scenes zonder veel dialoog, maar zijn stijl staat hier veel nadrukkelijker in dienst van de film dan bij het glasduo van eergsisteren. Zeer goed gemaakte fijne onschuldige oubolligheid.

Het publiek luste er wel pap van. Tot op de dag van vandaag is Fanfare de een na best bezochte Nederlandse bioscoopfilm ooit. Met meer dan 2,5 miljoen bezoekers. En in die tijd had Nederland 11 miljoen inwoners.

In deze film begin ik acteurs te herkennen die ik nog heb meegemaakt in mijn jeugd. Vooral Albert Mol die in mijn jeugd vooral mediafenomeen en panellid was, maar ook een aantal anderen. Wat me ook opviel was wie de assistent van Haanstra was. Dat was George Sluizer en ook daar kom ik deze maand nog op terug. Net als op de andere 1958-films.

En voor wie het weten wil: Hier de Top 20 best bezochte Nederlandse films: klik .