Vrouwelijke Regisseurs Challenge - maart 2020

5. Jesus' Son (1999)
FTV - 2 punten - Totaal: 10 punten
107 minuten
Regiseur: Alison Maclean

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTM3ODM2NzM4OF5BMl5BanBnXkFtZTcwOTI0MDYwNA@@._V1_.jpg

Eigenzinnige film die ergens in het midden ligt tussen komische junkie-odyssee en serieuze kijk op de verwoestende gevolgen van een drugsverslaving, waarin wat mij betreft nooit echt een goede balans gevonden wordt. Het ene moment echt hilarisch - denk Jack Black in het ziekenhuis - "What do you do here?" "I SAVE LIVES" - dan weer dieptriest. De episodische structuur werkt op zich prima en Billy Crudup houdt het geheel als hoofdpersonage Fuckhead uitstekend bij elkaar, maar als geheel komt het nooit echt helemaal van de grond. Moeilijk te beoordelen, maar ik houd het voorlopig maar op 3*

4. The Goddess of 1967

RW

119 minuten

Regisseur: Clara Law

Vanavond herzien en dit schreef ik er destijds over:

Heerlijk samenspel tussen de Japanner en het zeer aantrekkelijke 17-jarige roodharige meisje - uitstekend gespeeld door Rose Byrne - met een magistrale dansscène op muziek van de Ventures. Verder prachtige Australische luchten en niet te vergeten de zeer mooie soms mysterieuze soundtrack. De scène in de mijnschacht werd juist extra mooi mede door de prachtige muziek uit Verdi's Requiem. Aan het Australisch accent was wel even wennen in het begin, zeker dat van die dikzak.

En daar is na herziening niets aan veranderd.

18. Under the Skin (1997)

FTV: 2 - Totaal: 36 punten

82 minuten

Regisseur: Carine Adler

https://www.movies.ch/db_data/movies/undertheskin/scen/ki_l/under_the_skin_arrow_dvd_cap03.jpg

Een film over losers met een harde benadering van het sociaal-maatschappelijke milieu waarin de personages verkeren. Af en toe wat sentimenteel en op de traan mikkend, maar wel ingeperkt door de weinig expressieve verteltrant. Die strakke ingetogenheid voorkomt extreme melodramatische uitwassen in het verhaal. De rauwe en bittere kantjes van de film worden heerlijk verzacht met typische Britse humor.

3.0*

Review.

29. Ravenous (1999)
FTV, 2 punten - Totaal 58 punten
101 minuten
Regisseur: Antonia Bird

https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3931.jpg?cb=1381687317

Best wel vermakelijk. Het duurt even voordat Ravenous op gang komt, maar na een half uur begint het dan echt. Ravenous is een film die qua sfeer een beetje laveert tussen een aantal genres, en dat kon ik in dit geval wel waarderen - een beetje horror, redelijk wat mystery, een beetje avontuur, wat zwarte humor her en der, en een verhaal wat vaak genoeg weet te verrassen. De kern van Ravenous is de legende van de Windigo, een Noord-Amerikaanse legende uit de noordelijke bossen die zich (in ieder geval in deze film) manifesteert als een soort van kannibalistische vampier. Iets anders dan in de andere films waar ik deze legende ben tegengekomen, waar het meer een soort weerwolf was. Hoe dan ook, het was vooral erg vermakelijk; heel grimmig wordt het niet, grappig ook niet, maar er gebeurt genoeg om je niet te hoeven vervelen. Leuke cast ook, met veel bekende koppen die een prima prestatie leveren. En met dit soort weidse bossen heb je ook al een streepje voor. 3.5*

Hm vele jaren geleden eens van gehoord. De eerste film met een romance tussen twee vrouwen. Ik wist niet dat die door een vrouw was geregisseerd, dus een goede aangelegenheid om de film eens te bekijken.

26. Sharing the Secret (2000)

FTV - 2 punten Totaal: 52 punten

90 minuten

Regisseur: Katt Shea

https://www.themoviescene.co.uk/reviews/_img/3478-2.jpg

Ik denk niet dat er veel films zijn over eetstoornissen. Mijn nichtje heeft een tijd geworsteld met anorexia hetgeen een van de redenen is dat ik deze film een kans wilde geven. Dit handelt over boulimie en ik herken toch redelijk wat gelijkenissen. De manier waarop tiener Beth het kan verbergen voor haar ouders het is heel herkenbaar. De film brengt het op een realistische manier dus geen al te veel melodrama. Goede acteerprestaties van Alison Lohman als Beth en Mare Winningham als haar moeder. De film is echter niet zonder minpunten. Van mij hadden ze best wat dieper mogen graven in de problematiek maar verkiezen er een zijplotje in te plaatsen van haar moeder die als psychologe wordt geconfronteerd met een meisje dat door het nieuwe huwelijk van haar vader veel hinder ondervindt. Het blijft uiteindelijk net iets te oppervlakkig.

3*

Ik zie nu pas dat je deze hebt bekeken. Lang geleden gezien ook ik vond em behoorlijk wat minpunten hebben. het grootste vond ik dat ze vrij duidelijk waren afgeweken van het oorspronkelijke idee dat de meisjes eigenlijk een relatie zouden krijgen. Kennelijk was dat een stap te ver voor de Indische kijkers. Maar er was nul chemie tussen die coach en het karakter van Parminder Nagra, voelde dus erg geforceerd en gefabriceerd.

14. 2 Days in Paris (2007)

FTV - 2 punten - totaal: 28 punten

96 minuten

regisseur: Julie Delpy

Delpy does Woody Allen. En best goed wat mij betreft. Ik heb me wel vermaakt met deze portrettering van vreselijk irritante types. Die vader!!! Grappig trouwens dat Delpy haar eigen ouders heeft gecast als filmouders. Ze heeft geen film gemaakt om reclame te maken voor Parijs, maar sommige kwalijke trekjes van de froggies kloppen toch echt wel! (of: klopten toch echt wel, er is een hoop ten goede veranderd!).

Die Jodorowsky-telg die ook in deze film meedoet lijkt overigens wel erg op zijn vader, zeg!

https://images.justwatch.com/backdrop/8810267/s1440/2-days-in-paris

19. Nothing Personal (2009)

FTV - 2 punten - totaal: 38 punten

85 minuten

regisseur: Urszula Antoniak

https://www.highonfilms.com/wp-content/uploads/2016/11/Nothing-Personal1.jpg

Lotte Verbeek en Stephen Rea schitteren in deze fijne, kleine film over eenzaamheid, verbondenheid en puurheid. Rustiger dan rustig en ontzettend integer. Ik kende Lotte Verbeek niet, maar zij maakt behoorlijke indruk in haar rol als gekwetste vrouw die niemand meer dichtbij zal laten komen, althans....

Mooi hoor dit. 4*

33. Emma. (2020)

FTV - 2 punten - Totaal: 76 punten

124 minuten

regisseur: Autumn de Wilde

https://www.fwweekly.com/wp-content/uploads/2020/03/Emma.jpg

De debuutfilm van Autumn de Wilde, een pop-fotograaf en videoclip-regisseur, is een herinterpretatie van het aloude verhaal van Jane Austens ‘Emma’ en speelt zich af in de negentiende-eeuwse Regency-periode in Engeland. Een film waar je als fan van kostuumdrama alleen maar blij van kunt worden! Denk dat je dit wel een 'guilty pleasure' van me kan noemen, want mits goed uitgevoerd kan ik er erg van genieten!

Met een boek van bijna 500 pagina’s en een overvloed aan personages is er uiteraard genoeg ruimte voor eigen inzichten, zo was het een wens van regisseur Autumn de Wilde en scriptschrijver Eleanor Catton om in deze verfilming meer de nadruk te leggen op de vriendschap tussen vrouwen. Zodoende krijgt Harriet (Mia Goth) een grotere rol als beste vriendin van Emma (toch wel weer een fijn spelende Anya Taylor-Joy). Niet dat er geen mannen zijn te vinden, ze zijn onontkoombaar in een Austen-verhaal, vertolken ze op George Knightley (Johnny Flynn) misschien na alle meer een bijrol. Mr Elton (Josh O’Conner) en Mr. Woodhouse (Bill Nighy) zorgen voor een komische noot zodat het ook lekker luchtig blijf.

De kracht van deze nieuwe film zijn vooral de filmlocaties en kostuums. Je kijkt je ogen uit bij de scenes die binnenshuis plaatsvinden, want de extravagantie van de kamers is om van te watertanden. De beelden zijn prachtig en gehuld in warme pastelkleuren. En kostuums (ontworpen door Alexandra Byrne) zijn oogverblindend mooi!

Iets nieuws met verhaal doet de film niet maar als je zin hebt in een licht verhaal in een historische setting met een lange spanningsboog. Waarvan de cast het top en luchtige vertolkingen geeft, ideaal voor het materiaal waarmee werken. Dit is een film die niet boven zichzelf uit zal stijgen maar wel erg goed is voor wat het is.

6. Blue Steel (1990)

FTV - 2 punten Totaal - 12 punten

102 minuten

Regisseur: Kathryn Bigelow

https://d2ycltig8jwwee.cloudfront.net/features/603/fullwidth.7c6b53c8.jpg

Aardige 90s thriller van Kathryn Bigelow. Ik moest redelijk veel aan Michael Mann denken, wat nooit kwaad kan, maar ook aan John Carpenter en dat lag niet uitsluitend aan de aanwezigheid van Curtis. Het script valt een beetje in herhaling als het einde nadert, maar de sfeer blijft goed overeind staan. 3,5*

26. Frozen II (2019) - MovieMeter.nl

Regisseur; Jennifer Lee en Chris Buck

FTV - 2 punten

Totaal - 47 punten

https://disneyinsideblog.files.wordpress.com/2019/02/screen-shot-2019-02-13-at-9_17_05-am.png?w=780

Frozen II mist de magie van het origineel, maar het is leuk om te zien hoe het verder is gegaan met Elsa, Anna, Olaf en Kristoff. Het grootste probleem van de film is het zeer matige script, wat alleen maar lijkt te zijn geschreven om de personages terug te laten keren (en veel geld te verdienen uiteraard).

En om een uitleg te geven over Elsa’s krachten, iets wat van mij niet had gehoeven. Het is een teken aan de wand dat dit eigenlijk Elsa’s film zou moeten zijn, maar dat Anna toch weer de show steelt en van de twee zussen verreweg het interessants is. Gelukkig is er nog altijd Olav, die voor een aantal humoristische scenes zorgt. De muziek is degelijk, maar een nieuwe ‘Let It Go’ zit er niet tussen.

3*

15. Mary Queen of Scots (2018)
FTV - 2 punten - totaal: 28 punten
125 min
regisseur: Josie Rourke

Matige film over de ruzie tussen de Schotse en Engelse Koningin zo'n 500 jaar geleden. Deze film is ongetwijfeld boeiender als er een bepaalde mate van voorkennis is. Het helpt ook niet dat de film behoorlijk is volgepropt en door de vele intriges/personages ook ingewikkeld. De hele aankleding is prima en ook de finale waarin de twee elkaar ontmoeten is wel de moeite waard.

18. Hikari (2017)

FTV - 2punten - Totaal: 35 punten

101 minuten

Regisseur: Naomi Kawase

Cliche bij Kawase, maar niet minder waar: prachtige poëtische film. Misako schrijft audioscriptisch, Masaya is fotograaf die langzaam zijn zicht verliest. Zij leert via hem opnieuw kijken naar haar verleden, hij leert via haar opnieuw kijken richting een toekomst. Ik vond de audioscriptie-scenes soms wat saai, maar die geven wel veel van de boodschap. De scenes tussen Misako en Masaya zijn prachtig en hebben weinig woorden nodig. Te veel woorden vult de ruimte om te voelen, zoals iemand in de film zegt. Raakt me iets minder dan 'still the water', maar opnieuw erg mooi.

https://media.pathe.nl/nocropthumb/620x955/gfx_content/other/api/filmdepot/v1/movie/download/20898_91404_st_sd-high.jpg

20. Tanzträume (2010)

FTV - 2 punten - 35 punten

Regie: Rainer Hoffmann en Anne Linsel

Score: 3,5*

Een documentaire over het voorlaatste project van de Duitse choreografe Pina Bausch. Enkele maanden later zou ze helaas sterven. Haar dansvoorstellingen hadden wereldfaam met fans als David Bowie. Haar werk is ook te zien in de film Hable con Ella bvb. De film toont de repetities van het project waarbij ze een oud stuk opnieuw bracht met tieners zonder podiumervaring. Zeer boeiend om te zien, zeker als je van dans houdt. Maar haar werk zelf is nog beter natuurlijk en dat komt oa in de film Pina van Wim Wenders beter tot z'n recht. Boeiend dus, maar je moet er van houden.

https://aws1.vdkimg.com/film/3/2/7/2/327271_backdrop_scale_1280xauto.jpg

5. Ovoce Stromu Rajských Jíme (1970)

RW

99 minuten

Regisseur: Vera Chytilová

https://www.konkav.nl/cache/image.3434/image-s1920x1080.jpg

Herzien en het moet gezegd worden: Fruit of Paradise blijft een schitterende film. Voor mij een van de mooiste door een vrouwelijke regisseur gemaakt.

Dit schreef ik er over:

GENIAAL!

En dat is niet alleen vanwege de magistrale eerste 10 minuten waarbij deze regisseuse liet zien dat zij hiermee destijds de tijd ver vooruit was. Ook de rest van deze surrealistische fabel is trouwens schitterend zoals het wonderlijke boottochtje van Eva en Robert. Het is natuurlijk wel de engelachtige meestal in het wit geklede verschijning Eva die deze film maakt. Ook niet te vergeten trouwens de zeer mooie soundtrack die uitstekend paste bij dit mooie sprookjesachtige filmpje die voor mij hiermee dat andere soortgelijke Tsjechische filmpje uit hetzelfde jaar Valerie a Týden Divu moeiteloos evenaart.

5,0*

30. Chained (2012)

FTV, 2 punten - Totaal 60 punten

94 minuten

Regisseur: Jennifer Lynch

https://www.moviemeter.nl/images/cover/80000/80057.jpg?cb=1479746389

Lekker grimmige horror, deze Chained. Het is verder allemaal niet zo heel expliciet en de hoeveelheid gore valt ook wel mee, maar daar gaat Chained ook niet voor - het is meer de kille, hulpeloze sfeer die de film maakt. Vincent D'Onofrio (ik associeer 'm gelijk met Law and Order, maar dat terzijde) doet het sterk als taxichauffeur en seriemoordenaar Bob, die met enige regelmaat vrouwen ontvoert en vermoordt. Maar ook daar zien we niet superveel van, het gaat vooral om de interactie tussen Bob en 'Rabbit', een jongen die op z'n negende samen met z'n moeder ontvoerd is en die door Bob vervolgens vastgehouden wordt. Bob heeft het idee dat hij 'm op kan voeden tot z'n opvolger/partner-in-crime, en jarenlang probeert hij hem te kneden en medeschuldig te maken. De film lang is de spanning tussen Bob en Rabbit te snijden, en gaat de film voor psychologische terreur. Er wordt wel meer gesneden, maar dat terzijde. De film is wel wat eendimensionaal en valt wat in herhaling, en de twist aan het einde vind ik nogal flauw, maar een ruime voldoende kan ik er wel aan kwijt. 3.5*

alexspyforever, ik weet niet of het daar beter van was geworden - het zou nog steeds een hele brave, voorspelbare film geweest zijn. En lesbische voetbalsters vind ik ook een nogal uitgekauwd cliché. Maar het verbaast me niets dat jij er ook weinig mee kon.

6. Sedmikrásky (1966)

RW

74 minuten

Regisseur: Vera Chytilová

https://image.tmdb.org/t/p/w780/A74BMSVCT6XqsuM0SvDgVk87IZo.jpg

De 2e film van deze regisseur die ik herzien heb en die mij ondanks de coronacrisis in een vrolijke bui bracht. Heb dit soort baldadige filmpjes ook wel nodig want van al die berichten over die corona word ik onderhand knettergek.

Verder over de film. Wat schreef ik over deze film Daisies met die baldadige meiden:

Mooie absurdistische klucht over twee meiden die volledig los gaan. Irritant vond ik die dames zeker niet. Maar ja, ik houd nu eenmaal van baldadige jonge vrouwen. Op visueel vlak vond ik het ook allemaal best mooi. De montage en het gebruik van kleurenfilters vond ik zelfs zeer geslaagd. Het enigste minpuntje was voor mij het gooi- en smijtwerk met eten aan het einde. Dat had wel wat minder gemogen.

19. Portrait de la Jeune Fille en Feu (2019)

FTV: 2 punten - Totaal: 37 punten

120 minuten

Regisseur: Céline Sciamma

Wat een prachtfilm. Mijn 2e Sciamma, belofte die ik voelde bij Girlhood wordt hier volledig ingelost. Boodschap en thema worden er dik opgelegd, maar dat maakte mij niks uit, heb 2 uur op puntje van mijn stoel ademloos zitten kijken. Wat een acteergeweld! Ook mijn vrouw legde binnen 5 minuten haar boek weg en was 2 uur doodstil, een zeldzaamheid. 4,5

https://filmmagie.be/sites/default/files/styles/620x350/public/7057-portrait-de-la-jeune-fille-en-feu-08.jpg?itok=qM0T9nqP

34. Ophelia (2018)

FTV - 2 punten - Totaal: 78 punten

110 minuten

regisseur: Claire McCarthy

https://i0.wp.com/aftercredits.com/wp-content/uploads/2019/06/OpheliaFeat.jpg?fit=1500%2C622

Sympathieke herbewerking van William Shakespeare's "Hamlet" door Claire McCarthy, gebaseerd op de YA-roman van Lisa Klein. Waarin het verhaal deze keer wordt verteld uit het perspectief van Hamlet's geliefde, Ophelia. De film gaat van start met diezelfde Ophelia die drijft in het meer, vermoedelijk verdronken, terwijl een voice-over vraagt; "Je denkt misschien dat je mijn verhaal kent?" Dit beeld is ontleent aan het schilderij van Sir John Everett Millais,1829-1896

Nu is er geen heel erg gedurfde herziening van gemaakt. Het is toch vooral de mooie roodharige schoonheid die in een grotendeels mannenwereld als enige gezond verstand blijft gebruiken.En om eerlijk te zijn, er is meer dan een half uur verstreken voordat de film zelfs arriveert bij de gebeurtenissen uit het toneelstuk van Shakespeare. En dan lijkt het soms ook meer Juliet + Romeo en dus de verkeerde Shakespeare?

Sterke rollen komen van Naomi Watts die koningin Gertrude en genezers Mechtild speelt en Daisy Ridley. Clive Owen als Claudius de broer van de koning en Nathaniel Parker als Hamlet zijn degelijk maar komen (eigenlijk geheel naar mijn verwachting) wel minder goed uit de verf. Maar eerlijk gezegd vond ik dit, door dat het iets anders probeert, nog best leuk.

20. Los Insólitos Peces Gato (2013)

FTV - 2 punten - Totaal: 40 punten

89 minuten

regisseur: Claudia Sainte-Luce

https://www.nziff.co.nz/assets/resized/sm/upload/0o/dy/kw/p8/13_CLAUDIA_MERE_MER-800-800-450-450-crop-fill.jpg?k=2937ff7e50

Eentje uit de categorie 'niet goed, niet slecht'. Het is allemaal net wat te povertjes en gekunsteld om een indruk te kunnen achterlaten. Acteerwerk wel in orde en de laatste paar minuten van de film zijn veruit de beste. 3*

40. Beach Rats (2017)

FTV - 2 punten - Totaal 80 + 10 = 90 punten

95 minuten

Regisseur: Eliza Hittman

http://www.thelostmovietheater.fr/wp-content/uploads/2017/11/5957f73a-3599-4cc7-93f3-43a027715f50-1600x900.jpg

Een rauwe coming of age zoals ik ze graag zie. Frankie's vader ligt op sterven en hij experimenteert volop op seksueel gebied. Oudere mannen online of toch die mooie, jonge meid? Hittman schroomt niet om eventuele puriteinse kijkers op het een en ander te trakteren, en heeft in Dickinson een erg overtuigende hoofdrolspeler. Het zal niet in iedereens straatje liggen (de stemmen hier op MM zijn daar getuige van), maar ik ben erg benieuwd naar haar volgende film Never Rarely Sometimes Always (2020), de film die van Koekebakker in Berlijn de Gouden Beer had mogen winnen.

Te zien op Netflix

4*

27. Big (1988) - MovieMeter.nl

Regisseur: Penny Marshall

FTV - 2 punten

Totaal - 49 punten

https://cdn1.thr.com/sites/default/files/imagecache/768x433/2014/09/big_tom_hanks_still.jpg

Leuk. Tom Hanks is perfect gecast als een kind in een volwassen lichaam, en regisseur Penny Marshall plaatst Hanks ook in een aantal komische en ‘screwball-achtige’ situaties. De jonge Jared Rushton doet het ook goed, en de wisselwerking tussen Hanks en Elizabeth Perkins levert veel komische momenten op. Het plezier straalt er vanaf, en Marshall verdoet weinig tijd aan het uitleggen van het belachelijke uitgangspunt. De film is wel iets te lang en vooral de scenes met Josh, die zich steeds meer thuis begint te voelen op zijn werk, beginnen op een geven moment wat langdradig te worden. Gelukkig weet Hanks het allemaal wel te verkopen.

3.5*

28. Adoration (2013) - MovieMeter.nl
Regisseur: Anne Fontaine
RW - 1 punt
Totaal - 50 punten
https://www.repubblica.it/images/2013/06/28/151828354-e76fc7e3-2cac-461c-9b99-045d11ece6f6.jpg
Redelijk. Two Mothers/Adoration heeft een interessant uitgangspunt, en het begin is nog wel aardig. Maar zodra de vier personages (twee vriendinnen en hun zonen) erachter komen dat het andere duo met elkaar naar bed is geweest, wordt het een langdradige en zichzelf steeds herhalende klucht. Wanneer de zonen vrouwen van hun eigen leeftijd ontmoeten en kinderen krijgen wordt het weer wat interessanter, en de scene waarin de twee vrouwen erachter komen wat er speelt is sterk gedaan. Maar het komt een beetje te laat.
2.5*

#11 Taylor Swift: Miss Americana (2020)

FTV - 2 pntn. - tot 22 pntn.

Regie: Lana Wilson

https://townsquare.media/site/978/files/2020/01/Brendon-Urie-Taylor-Swift-Netflix-documentary.jpg?w=980&q=75

Laten we het erop houden dat ik geen fan ben. Wel een cultureel fenomeen uiteraard en één waarvan ik het belangrijk vind om de populariteit te begrijpen. Los daarvan is dit echt een extreem luie documentaire. Haar Reputation stadion tour staat overigens ook op NF.

#12 Wendy and Lucy (2008)

FTV - 2 pntn - tot 24 pntn

Regie: Kelly Reichardt

https://filmmagie.be/sites/default/files/styles/620x350/public/wendy_and_lucy1.jpg?itok=NH5lic1s

(3,5*)

Die staat ook nog op mijn lijstje.

7. Pk.com.cn (2008)

RW

94 minuten

Regisseur: Jiang Xiao

https://www.moviemeter.nl/images/cover/48000/48943.300.jpg?cb=1475406902.

Herzien en dit schreef ik er trouwens over:

Prachtig!

Van Jiang Xiao's vorige film "Electric Shadows" was ik absoluut niet van onder de indruk, maar van deze film heb ik echt genoten. Prachtige visuals waarvan niet onvermeld mag blijven de mooie animaties die wij af en toe te zien kregen en behalve het goede acteerwerk van de hoofdpersonages mag natuurlijk de heerlijke opgewekte soundtrack niet vergeten worden.

Deze film verschilt in alles met het vorige Electric Shadows. Liet die film een duidelijk beeld zien van het starre communistische China uit de tijd van Mao, PK.COM.CN straalde het moderne post-communistische en kapitalistische China uit van nu. Treffend werd het verschil tussen die twee China's weergegeven in de scène waarbij de hoofdrolspelers gymnastiekoefeningen deden op communistische marsmuziek uit de tijd van Mao, die even later prompt overging naar westerse MTV achtige muziek van nu. Voor mij een van de mooiste scènes van deze zeer genietbare film die op een schitterende wijze symboliseerde dat het communistische China verleden tijd was en eigenlijk alleen nog maar in naam bestaat.

4,5*

15. Lost Girls (2020)
FTV - 2 punten - totaal: 30 punten
95 minuten
regisseur: Liz Garbus

Zo ongeveer het enige geslaagde aan de film is het statement dat misdaden tegen vrouwen uit bepaalde milieus op één of andere manier niet serieus worden onderzocht in Amerika en dat dat natuurlijk gewoon een schande is. Maar voor de rest is alles zo vlak als de Flevopolder,

De eerste minuten vond ik Amy Ryan echt zò slecht acteren!!! Zodra ze chter de boze moeder is wordt het gelukkig beter. Gabriel Byrne heeft wel een heel vlakke flutrol! Het einde is wel heel plompverloren. Ineens krijgen we wat tekst en hoe het met de personages is afgelopen.

https://content.fortune.com/wp-content/uploads/2020/03/ENT03.12LostGirls3.jpg?w=1024

Zo vlak als de Flevopolder. Die ga ik onthouden.