Genre/Thema Challenge

Niet jaarlijks, eerder tweejaarlijks: het is wel wat werk om te organiseren. Ik geloof echter niet dat het al zeker is dat er dit jaar weer een editie zal zijn. Er is voor zover ik weet nog niemand naar voren getreden om dat op zich te nemen.

btw, er is ook een Icheckmovies lijst van, das ook wel makkelijk. Ik sta nu op 668 checks, vergeleken met 647 checks op 28 maart 2016.

Das geen enorme stijging, maar dat viel te verwachten met de focus die ik afgelopen jaar had op 2016 films

Vorig jaar dan ook niet begrijp ik. Ik kan het me voorstellen, ziet eruit als een flink pak werk. We zullen zien, wie weet

Ik zal i.i.g. eens door de editie van 2015 heen struinen.

Edit: en eens een accountje op icm aanmaken, want die komt veel te vaak voorbij tegenwoordig

Ik ben momenteel vooral nog doende de MM top 250 door te werken. Gaat ook maar met mate, omdat bij mij de focus ook ligt op alle nieuwe releases.

arno74 wrote:

(quote)

Gelukkig, niet voor niks overgeslagen . Jackman is een geweldige acteur, maar Wolverine vind ik maar een saaie X-Men, snap niet dat de reeks zoveel nadruk op hem legt.

Ik vind 'em juist in de overkoepelende X-Men films vaak wel tof. De hele mikmak al bij elkaar, en dan Hugh Jackman nog even die ergens binnenvliegt en met z'n klauwen een ravage aanricht

Ik heb deze gekeken omdat de release van Logan nadert. In de Origins-film (2009) werd nog echt een verhaal verteld, en die film kon ik daarom ook goed waarderen. Dit is echter wel de grootste stand-alone film in de gehele franchise. Wel een paar referenties, maar daar zit je als kijker denk ik alleen dicht op als je écht een X-Men fan bent. Dat geldt voor mij nu ook weer niet. Deze film is vooral leuk voor fans van het personage, verder stelt het (wmb) heel weinig voor.

Inderdaad verre van een must dus

15. Escape from New York (1981) - Actie - 99m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 12/1/17 - 2 punt (tot: 42 punt)https://i0.wp.com/www.retroist.com/wp-content/uploads/2016/11/Escape-from-New-York-Snake-Lifeclock.jpg

Interessante futuristische film uit 1981 en die zich in 1997 afspeelt. In de film zien we hoe een terrorist een vliegtuig crast in een gebouw in Manhattan... ze zaten er een paar jaartjes (en een paar gebouwen) naast... In dit geval is het de Air Force One die daar wordt gecrasht. Het hele eiland Manhattan is in 1997 een gevangenis geworden en de president komt daar terecht. Als reddingsmissie wordt een ex-militair die inmiddels een gevangene is geworden erop afgestuurd (gespeeld door Kurt Russell, uitstekend gecast) met de opdracht om hem binnen 24 uur te redden, want anders...

Het is een interessant uitgangspunt, de film speelt zich vrijwel geheel 's nachts af, actie genoeg en de sfeer van Blade Runner is overal voelbaar. Veel meer dan typische eighties actie en spanning heeft het ook niet te bieden, maar wat het wel heeft is meer dan genoeg voor een vermakelijke genrefilm. Een ruime 3*.

arno74 wrote:

(quote)

Dat zeker, ik vind het alleen jammer dat ze juist hem eruit plukken om als soort van spin-off een hele reeks over hem te maken. Dan zijn er wat mij betreft interessantere (vrouwelijke ) personages waar ze ook films over mogen maken, en niet alleen over hem . Maar ik krijg ook een beetje het gevoel dat de creativiteit bij de X-Men reeks op aan het raken is.

*kuch* Mystique *kuch* Het is niet voor niets dat Logan de laatste Wolverine-film is (al komt dat denk ik ook omdat Jackman langzaamaan te oud wordt). Wat de hele franchise betreft deel ik het gevoel ook wel, al vond ik Apocalypse wel weer een prima film. Mocht de volgende grote X-Men film floppen, dan zal het langzaam op z'n retour gaan. Geldt ook voor iets als Fast & Furious trouwens. Gaat door zo lang er sprake is van kassuccessen.

16. Singin' in the Rain (1952) - Muziek - 103m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 13/1/17 - 2 punt (tot: 44 punt)https://infinitecrescendo.files.wordpress.com/2014/06/singin-in-the-rain-1.jpgMet weinig andere voorkennis dan het wereldberoemde liedje begon ik aan deze film. Werd wel positief verrast toen bleek dat het naast een beroemde musical ook wel een ode aan de begindagen van film als medium is. De film gaat over acteurs en speelt zich af in een studio die silents maakt op het moment dat de talkies hun intrede doen. Uiteindelijk moeten ze zich wel aan de nieuwe mode aanpassen en besluiten ze om een musical te maken. Parallel ontwikkelt zich een fraaie en vrolijk gebrachte liefdesverhaal tussen de personages van Gene Kelly en Debbie Reynolds. Hun acteerwerk is net als van de derde hoofdrolspeler Donald O'Connor uitmuntend. Alles straalt vrolijkheid en plezier af, felle kleuren, fraaie liedjes, prachtige decors, veel detail en een enorme hoeveelheid bijrollen. Je kunt wel merken dat het budget behoorlijk was. Een terechte klassieker. Ruim 4*.

17. The Poseidon Adventure (1972) - Actie (Imdb) - 117m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 15/1/17 - 2p (t: 46p)http://theredlist.com/media/database/settings/cinema/1970-1980/the-poseidon-adventure/037-the-poseidon-adventure-theredlist.jpg

Na begin deze maand het prachtige (waargebeurde) A Night to Remember (1958) (4*, aanrader!) te hebben gezien had ik weer zin in een rampenfilm op zee, en dat werd deze dus. De remake Poseidon (2006) (3,5*) heb ik destijds in de bioscoop gezien en vond het wel prima in elkaar steken, zowel qua spanning als special effects. Dit origineel vond ik een tandje minder, vooral omdat het nogal eenzijdig wordt gebracht. De focus ligt op een klein deel van de passagiers die een vluchtroute uit het zinkende schip proberen te vinden. Onderweg komen ze een andere groep tegen die een andere route volgen, het is een gemiste kans dat de film daar verder niets mee doet. Het zou een verrijking zijn geweest om de verhalen van beide groepen parallel te vertellen, en niet alleen dat van deze kleine groep. Qua acteerwerk valt er niets te klagen, maar qua script zie ik dus wel gemiste kansen. Desondanks een prima film, die weliswaar het niveau van de andere twee die ik eerder noemde niet haalt, maar toch wel 3* van mij krijgt.

18. Romancing the Stone (1984) - Actie - 106m. (1p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 16/1/17 - 2 punt (tot: 48 punt)http://vignette4.wikia.nocookie.net/scratchpad/images/2/25/1984_-_Romancing_the_Stone_Movie_Poster_-2.jpgRedelijke avonturenfilm waarin een vrouw met een schatkaart door diverse groepen bad guys achterna wordt gezeten. Ze krijgt de hulp van een stoere avonturier die zelf ook wel een oogje op de schat heeft. Qua startpunt hebben de makers het zichzelf niet moeilijk gemaakt. De dame in kwestie krijgt een schatkaart door haar brievenbus geduwd, waarop haar zus wordt ontvoerd om die schatkaart te bemachtigen. Weinig creatief, wat ook blijkt uit het feit dat het boordevol clichés zit, maar het overgrote deel van de tijd weet het wel te vermaken. Het einde kun je wel mijlenver aan zien komen en duurt te lang. Een kleine 3*.

Ik heb in 2015 ook niet meegedaan aangezien ik te weinig films had gezien om een degelijke toplijst te maken. Ik ben toen begonnen om mijn filmkeuze gedeeltelijk afhankelijk te maken van deze lijst en ben zo in de laatste 7 maanden weer 40 films ingelopen. Ik wens je veel plezier met het doorspitten van de lijst

Een Manier om Thuis te Komen - Umoja Live (2007) - MovieMeter.nl - 110 min - rw - <250 stemmen - 2 punten.

Uitstekende verslag van de totstandkoming van het meest ambitieuze album van Blof (en wellicht ook hun beste). Deze muziekdocumentaire is een wereldreis waarbij Blof samenwerkt met internationale artiesten van alle continenten (die unieke samenwerkingen levert een prachtig album op). Verder een mooie kijk op de dynamiek tussen de bandleden en hun proces van hoe dit album tot stand kwam.

Totaal: 61 punten.

Heb trouwens de afgelopen dagen onsuccesvolle pogingen ondernomen om Warcraft (2016) af te kijken, en vanwege de hoge scores te beginnen aan Dead Leaves (2004) en Stargate SG-1: Children of the Gods (1997) maar ik kom niet door de eerste minuten heen... Dead Leaves (duurt slechts 50 minuten...) lijkt een foeilelijke haast plotloze actieanimatie en SG-1 begint enorm kitscherig.

#24. Doctor Strange (2016) - Avontuur / Fantasy (IDMB spreekt van Action, Adventure, Fantasy) - 115 minuten - FTV - 16-01-17

69+2= 71 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

351 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/437000/437503.300.jpg

Inception on speed? Dat gevoel krijg je als je naar de duizelingwekkende visuele effecten kijk van Dr. Strange. Die onwerkelijke beelden leken soms wel tot leven gekomen tekeningen van kunstenaar M.C. Escher. Superheld Strange is dan ook wel een bijzondere toevoeging van het immense Marvel-universum. Parallelle werkelijkheden, (zwarte) magie en geestesbezweringen zijn doorgaans niet aan de orde bij menig superheld-film. Er werd dan ook terecht opgemerkt in de film dat deze zonderlinge orde de verdedigers zijn van de spirituele wereld en andere dimensies. Benedict Cumberbatch speelt zijn hoofdrol als de briljante doch arrogante chirurg dokter Stephen Strange erg goed. En nadat deze enigszins cynische Strange in een auto-ongeluk belandt, zijn z’n handen verminkt, wat het einde van zijn carrière betekent. Strange reist vervolgens af naar het Nepal en gaat in de leer bij een zonderlinge orde aangevoerd door de androgyne 'The Ancient One'. Gespeeld door Tilda Swinton die een waar genot was om naar te kijken. De rol van deze wijze mentor speelt zij moeiteloos, alsof het haar tweede natuur is. Daarnaast was er nog Mads Mikkelsen in de rol van de kwaadaardige Kaecilius. Maar met acteurs als Cumberbatch en Mikkelsen moet je eigenlijk goud in handen hebben. Echter zijn hun personages gewoonweg te vlak uitgewerkt om echt te goed te overtuigen. Ik had met beide daarom niet echt een goede connectie. Een ander probleem waar de film mee kampte was de snelheid waarmee het verhaal er doorheen werd gejaagd, er werd gesproken dat de opleiding jaren moest duren, echter in de film kwam dit niet over. Hierdoor leek het meer een drie-daagse cursus. Ik hoopte dat Doctor Strange zou afwijken van de standaard formulefilms maar uiteindelijk volgt het toch dezelfde route met onder andere een pril liefdesverhaal en een slechterik die begrip vraagt van de kijker. Nu is het ook wel lastig om de personage Strange goed te introduceren en is elke poging om af te steken tegen de superhelden met hun onvoorstelbare, veelal fysieke krachten enkel aan te moedigen. Door de sensationele special effects en aanwezigheid van de geweldige cast weet de film net te overtuigen en nu het ontstaan-verhaal is verteld en kijk ik echt wel uit naar wat er hierna komt voor de dokter.

Revenge (1990) - MovieMeter.nl - 104 min (director's cut) - ftv - 2 punten.

Redelijke film over een man die het leger verlaat en een vriend in Mexico opzoekt, om vervolgens verliefd te worden op diens vrouw. Het is niet alleen vanwege de titel dat het toch al simpele verhaal weinig verrassingen kent. Deze wat trage wraakfilm moet het dan vooral hebben van de sfeer, en dat zit wel snor hier. Het ziet er allemaal ook mooi uit, met ook mooi camerawerk.

Ik heb overigens de kortere director's cut gezien.

Totaal: 63 punten.

#25. Gokudou Daisensou (2015) - Actie / Horror - 125 minuten - FTV - 16-01-17

71+3= 74 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

37 stemmen: Te jong voor punten

http://film-streamiz.net/uploads/posts/2016-11/1480172139_yakuza-apocalypse.jpg

De film opent met een scene die zo past in elk ander gangster-epos. We zien namelijk Akira Kagayama verklaren dat hij altijd al lid van de Yakuza wilde zijn. Niet voor de indrukwekkende tatoeages maar voor de trots en macht. Echter Miike zal Miike niet zijn als deze film verder niet totaal anders verliep. En in dit geval compleet ontspoort in knotsgekke ideeën en maffe figuren. Want Kagayama's baas en voorbeeld is niet zomaar een Yakuza-godfather, nee hij wordt door de bevolking op handen gedragen maar is ook een vampier. En als deze door een vampierenjager-priester, die eruit ziet als een kruising tussen een inquisitor en Django, wordt gedood ontploft de film in één grote orgie van krankzinnigheid. Een stad vol met Yakuza-vampieren, een stinkende Kappa goblin, een braaf schoolmeisje en verpleegstertje waarbij hun slechtste zelf naar boven komt, een vrachtwagen waar Knight Rider bij verbleekt, en last but not least een man in een Kermit de Kikker-pak die zijn beste Bruce Lee imitatie weggeeft en iedere Yakuza kan verlammen En later groeit een maatje zelfs uit tot Godzilla-proporties. En dit alles eindigt in een maf gevecht tussen Kagayama en The Raid‘s Yayan ‘Mad Dog’ Ruhian. En dit is nog maar de helft van alle bizarre gebeurtenissen. Charmant, gek, geestig en creatief, dat is dit werkje van Miike zeker! Elk dorp heeft zijn gek en die van de filmwereld heet Takashi Miike.

#9 -https://www.moviemeter.nl/film/28250 - Actie/Drama - 94 minuten - 5 stemmen - FTV - 17/01/2017 - 3 punten (subtotaal 27 - totaal 141).

Muizen in huis ? 's Nachts last van muggen aan je bed ? Dreiging van inbrekers ?

Speel Fandango op je tv-scherm af,en niets of niemand komt je woning nog binnen.

Totaal niet boeiend verhaal over een paar extravagante personages in een extravagante wereld van nachtleven.

Irritant: af en toe een behoorlijke portie agressie en over the top-geweld. Het is te zeggen: ik hoop dat het over the top getoond wordt. Als dit soort toestanden in de wereld van de discotheken de normale gang van zaken zou zijn, dan... dan... tja... ben ik blij dat ik daar nooit ben binnen geweest, en zou ik er mijn twijfels over hebben of dit deel van de wereld zo beschaafd is als we zelf denken.

Veel actie komt er trouwens niet aan te pas: een paar keer uiten mensen hun mening door anderen pijn te doen, en dat is het dan zowat. Het is vooral een drama, en dat woord moet je dan vooral op twee manieren interpreteren.

Moritz Bleibtreu: prima acteur, ik zie hem heel graag bezig, o.a. een poos geleden in Soul Kitchen (2009). Hij voorkomt de 0,5*

Duitse films zijn (net als veel andere Europese) eerder zeldzaam op dvd met NL ondertitels. En als ik er dan toch eens een te pakken krijgen... is dat nog zo 'n flutfilm... *§#!()µ=#* toch...

http://filmracket.com/wp-content/uploads/2016/11/Allied1.jpg

Filmtitel, jaartal: Allied (2016)

Speelduur: 124 min.

Genre: Oorlogsdrama/woestijnromance (en actie, mwa...)

Eigen score/beoordeling: 2.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 13e (135e )

Datum van kijken: 17-1

Aantal punten: 3 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 31 (335)

Recensie:

Een ode aan de degelijkheid. Robert Zemeckis heeft de fijne kneepjes van het vak duidelijk te pakken, maar vertaalt dat in Allied naar een doorsnee oorlogsdrama dat niet zal beklijven.

Voor mij -en naar ik schat ook voor vele anderen- was dit in de eerste plaats de film van Brarion. De liefhebbers van de achterklap-sectie op nu.nl konden hun lol op, toen bekend werd dat de breuk tussen Brad en Angelina wellicht iets van doen had met een Frans getinte woestijnzand-romance. En inderdaad, de chemie tussen de twee spat van het scherm. Ietwat pijnlijk misschien zelfs voor Jolie; zeker vanaf de tweede akte wordt Cotillard steeds meer (qua personage en binnen het plot) een Mrs. Smith in disguise.

En toch sleept Allied maar wat voort. Brad Pitt is precies de Pitt die we kennen van een dozijn andere films (alhoewel… what happened to that face?), Cotillard overtuigt maar raakt me nergens. Het scenario is zodanig vlak en voorspelbaar dat er in de eerste akte eigenlijk nog het meest te genieten valt. Sfeer, setting en narratieve opbouw, zonder dat er al te veel aandacht hoeft te worden besteed aan het zich later ontvouwende kat-en muisspelletje. Het einde laat wel zien dat Allied net iets meer poogt te zijn dan een happy romance, maar wat wil je ook in een film die zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog. Het is eigenlijk eerder jammer dat we nog zo weinig van de oorlog zien, buiten de setting om. En zo’n Duitse commandant die Frans en Engels spreekt, maar z’n moedertaal kennelijk heeft afgezworen… Het zou verboden moeten worden.

Al met al een film die ik net geen voldoende kan geven. Geen enkele scène blijft me echt bij, en Pitt en Cotillard acteerden uiteindelijk, de aanwezige chemie ten spijt, te routineus. Zemeckis mag daarnaast de volgende keer weer buiten de lijntjes gaan kleuren; wie weet verrast hij me dan nog eens.

2.5*

http://media.nu.nl/m/l35xbbfa38z1_wd1280.jpg/halina-reijn-draagt-willekeurige-van-sterven-altijd-bij-zich.jpg

Filmtitel, jaartal: De Zevende Hemel (2016)

Speelduur: 106 min.

Genre: Muziek, Romantiek, Drama

Eigen score/beoordeling: 1.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 14e (136e )

Datum van kijken: 17-1

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 33 (337)

Recensie:

Het had erger gekund. Ik bezocht deze film tóch maar, omdat sommige verrassende reacties bepleitten dat de Zevende Hemel 'voor een Nederlandse film nog best wel goed was'. Vooruit dan maar, ik wilde na La La Land toch even nagaan of 'onze musical' ook kon overtuigen.

Het antwoord: nee. Negentig procent van de tijd is dit een muziekspecial van GTST, gegrondvest op abortusdilemma's, Familiediner-perikelen en vreemdgaande partners. De tien procent die overbleef werd gevuld door een zweem van oprechtheid. Een handvol emoties die toch wist te raken. Vocaal blijft het daarnaast allemaal wel uit de buurt van de absolute ondergrens - al haalden de keuzes voor sommige nummers het bloed onder m'n nagels vandaan.

Een grote doelgroep voor deze film, ik val daar volledig buiten. Na toch geweest te zijn, kan ik alleen maar concluderen dat ik blij ben de Zevende Hemel niet tot de bodem af te hoeven kraken.

1.5*

Limitless (2011) |Actie |105 minuten | 17 Januari '17 | FTV|>250| 2 punten | 51 totaal

https://www.brainfreeze.be/wp-content/uploads/2015/07/Limitless-3.jpg

Limitless is zo'n film die de gehele speelduur interesseert en waarbij je je geen moment verveeld maar waarover je achteraf weinig kunt vertellen. De bovengrens wordt nergens gepasseerd maar de film blijft ook een flink eind boven de ondergrens. Het uitgangspunt van de pil is leuk gevonden maar er wordt te weinig mee gedaan, uit het gehele plot had veel meer gehaald kunnen worden. De manier waarop New York weergegeven wordt is sterk en helpt mee aan het vermakelijke van de film.

Dit is de eerste film waarin ik Bradley Cooper alleen in een hoofdrol zie en hier kan ik eigenlijk alleen maar positief over zijn, hij zet zijn rol erg sterk neer. Het wordt toch eens tijd dat ik American Sniper en Silver Linings Playbook ga kijken nu ik overtuigd ben van zijn kunnen.

Wat betreft Neil Burger ben ik sceptischer aangezien er meer uit de film te halen was. The Illusionist spreekt me echter erg aan dus die zal ik ongetwijfeld eens een kans geven.

Die vond ik heel sfeervol, een flink pak beter dan dit vehikel (al zag ik Limitless in het vliegtuig, dat heeft meegespeeld denk ik). Veel plezier

Haywire (2011) - MovieMeter.nl - 93 min - ftv - 2 punten.

Goeie film over een freelance geheim agente die niet om werk verlegen zit en een klus in Barcelona aan neemt. Goed opgebouwde en stijlvolle scenes met spaarzame dialogen waardoor het geheel een mysterieus sfeertje mee krijgt (ondanks dat het verhaal uiteindelijk niet al te veel voorstelt). Een cast met aardig wat bekende namen behalve de relatief onbekende Gina Carano in de hoofdrol, die hier echter wel haar mannetje staat. Verder nog een leuk eindshot.

Totaal: 65 punten.

Meru (2015) - MovieMeter.nl - 87 min - ftv - 2 punten.

Goeie documentaire over een team van drie bergbeklimmers die de Meru Peak proberen te bedwingen. Een standaard documentaire met beelden van de beklimming afgewisseld met talking heads (de klimmers zelf). Prachtige beelden van de magnifieke berg en het blijft indrukwekkend om te zien wat deze klimmers moeten verduren om de top te kunnen bereiken. Ook de persoonlijke verhalen van de drie weet te boeien. Wel allemaal al eens eerder gezien.

Totaal: 67 punten.

The Driver (1978) - MovieMeter.nl - 91 min - rw - <250 stemmen - 2 punten.

Goeie film waarin een specialist in het rijden van een ontsnappingsauto achterna wordt gezeten door een agent. Een vrij simpele opzet, maar goed en vrij strak uitgewerkt. Zo blijven de personages bijvoorbeeld naamloos en zijn ze wat ze spelen. Onderhoudend en hier en daar ook spannend (vooral ook een aantal uitstekende auto-achtervolgingen). Veel raakvlakken met het latere Heat en Drive.

Totaal: 69 punten.

#16. Les Vampires (1915) - FTV - 400 minuten - 40 stemmen - 8 punten (Totaal: 50 punten)

http://bedfordandbowery.com/wp-content/uploads/2015/10/Les-Vampires_IrmaPose.jpg

Ondertussen iets meer dan 100 jaar oud. Ik had Judex van dezelfde regisseur al gezien dus vond ik het logisch dat ik ook deze nog oudere serie (want een standaard film kun je dit niet meer noemen). Leuk dat het grootste deel van de cast hier later zal terugkeren in Judex. De gezichten van Marcel Lévesque, Édouard Mathé en uiteraard Musidora waren mij al bekend. Die laatste steelt ook hier weer de show. Wat een présence had die dame toch. Voor de tijd ook enkele leuke actie scènes. De handelingen van de helden en de boeven zijn misschien niet altijd even slim en het wordt lang uitgesponnen. Het voordeel is dan weer dat het in episodes is gemaakt en de dialoog is zeer beperkt gehouden zodat je niet voortdurend moet lezen en je meer op de actie en expressie kan focussen. In het midden vond ik het iets minder interessant, maar dan komt er weer zo een of andere leuk bedachte boevenstreek van Les Vampires. Volgende keer gun ik mezelf wat meer tijd om deze te bekijken, want nu heb ik het toch in vrij korte tijd bekeken.

Kom nog eentje van de mooie Musidora

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/originals/29/98/29/2998295be406cb0b85698fee32099a5a.jpg

Relatief onbekende Gina Carano?

Ze maakte haar debuut in Blood and Bone en speelde vervolgens onder andere ook in Furious 6, Deadpool en Kickboxer: Vengeance. En buiten dat, nooit naar MMA (Mixed martial arts) gekeken?

Ze behoorde in 2009 tot de beste 3 in de wereld van het vrouwen vedergewicht tot 145 lb (66 kg).

Niet echt relatief onbekend toch

Gang_Star: klopt, maar in 2011 toen de film uit kwam was ze nog relatief onbekend als actrice. En vanuit dat oogpunt heb ik die recensie geschreven.

#26. Zatôichi Monogatari (1962) - Actie / Avontuur - 96 minuten - FTV - 18-01-17

74+3= 77 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

34 stemmen: 1punt

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/564x/0c/a2/df/0ca2df5ebe605942eea12fd25277cd2a.jpg

Na eerst de Lone Wolf-serie te hebben gekeken nu dan aan de films van de bekendste Japanse superheld Zatôichi. In omvang is deze serie stukken groter en telt maar liefst 26 films. Regisseur Kenji Misumi (van de Baby cart-films) mocht het spits afbijten met deze zwart/wit-film. Zatôichi de blinde zwaardvechter is gebaseerd op een verhaal van Kan Shimozawa dat stamt uit 1948. Een ander leuk feitje is dat Marvel Comics hun blinde superheld DareDevil pas twee jaar na 1962 introduceerde. Een ander ding wat opvalt is dat de film nagenoeg bijna geen actie bevat. Het is een somber en langzaam verhaal. En ook al wordt de film betitelt als Samoerai- film het is toch veel meer een Yakuza-film. Er zijn twee rivaliserende lokale bendes en Zatoichi belandt er middenin. Regisseur Kenji Misumi weet wat filmen is want we zien prachtige shots en de scene waarin beide zwaardvechters elkaar voor het eerst ontmoeten is denk ik wel één van de mooiste. Beide aan de waterkant met een hengel en er wordt geen Katana getrokken! Vanaf de eerste film zal acteur Shintaro Katsu vervolgens in alle films van 1962 tot 1973 spelen. Toch is de film minder goed dan ik verwacht had, andere films uit diezelfde tijd (of er voor) keken een stuk beter weg, al met al een leuke kennismaking met deze Japanse held.

19. La La Land (2016) - Muziek - 126m. (2p) - FTV (1p) - >250st. (0p) - 18/1/17 - 3 punt (totaal: 51 punten)https://pmcvariety.files.wordpress.com/2016/08/la-la-land.jpgMisschien door de hype waarin de film zich bevindt dat ik met hele hoge verwachtingen ben gaan kijken. Ongelukkig is ook in die zin dat ik een paar dagen geleden Singin' in the Rain (1952) (4,0*) heb gezien. Al met al vind ik La La Land erg mager. Visueel mooi en kleurrijk (lijkt me de ideale film voor Pedro Almodóvar om met Penélope Cruz te remaken, als je dit ziet is het bizar eigenlijk dat hij zich nog niet aan een musical heeft gewaagd) maar het heeft heel wat minpunten, of anders gezegd, punten waar het niet aan andere films kan tippen.

Het lijkt wel een ode aan de jaren '50 en ook bevat het wat knipogen naar Singin' in the Rain, net als die film gaat ook deze over (o.a.) acteurs. Wel lastig om dat jaren '50-gevoel te rijmen met het eigentijdse waarin het zich afspeelt, misschien was het dan beter geweest om de hele film in de jaren '50 te laten afspelen. Ook veel linkjes met Whiplash, de jazz en de opvallende camerafocus op het instrumentale gebeuren (wellicht een noodzaak vanwege het gebrek aan zangtalent van Gosling). Gelukkig heeft Chazelle deze keer wel door dat je in een musicale film niet zo ongegeneerd met playbacks moet aan komen zetten als in Whiplash.

Wat de minpuntjes betreft, ik zag geen Sebastian en Mia maar een Ryan en Emma. Gosling heeft hier steeds dezelfde emotie- en uitstralingsloze vrolijk glimlachende look. Emma Stone doet haar best om Mia te zijn, maar van Gosling kan ik dat niet zeggen, de chemie vloeit ook voor geen meter. Onlangs zag ik een interview waarin Emma behoorlijk geërgerd over kwam toen hen gevraagd werd of de vonk tussen hen van het scherm naar het echte leven was overgesprongen. Ryan antwoorde met humor en Emma kwam behoorlijk beledigd over (vanwege de vraag). Weinig chemie tussen die twee.

Wat het zingen betreft, de schaarse liedjes waarin Stone en Gosling zingen zijn duidelijk gekozen op hun technische eenvoud, of althans de uitvoering doet dat wel vermoeden. Gosling is, laten we eerlijk zijn, niet om aan te horen, Stone doet het beter maar het is geen Anne Hathaway in Les Misérables (2012) (5,0*). In die zin een juiste keus van de regie om hun zingkansen beperkt te houden. Ook hun danstalent is voor een musical erg bescheiden, hier geen prachtige nummers en choreografieën zoals in Singin' in the Rain, ook liedjes die bijblijven ontbreken, dat geldt tenminste voor mij. Ter illustratie, als deze choreografieën voor de Olympische Spelen waren bedoeld dan gingen bij Singin' in the Rain de borden met 10.0 en 9.9 bij de juryleden in de lucht en bij deze blijft het bij borden met 4.0, 5.0, 2.0, e.d. In die zin krijg ik het gevoel dat ik Singin' in the Rain met 4,0* te laag heb gewaardeerd. Het gebrek aan technisch sterke choreografieën (en zang van de hoofdrolspelers) valt de regie te verwijten. De soundtrack (buiten de musicale acts die zich op de voorgrond afspelen) was wel erg aangenaam.

Daarmee is dit dus zeker géén Singin' in the Rain, hooguit een imitatie of een ode eraan. Een ruime 2,5* en ik betwijfel dat deze de oscars gaat winnen. Veel technische prijzen (costume design, make-up, sound mixing, score, etc.) lijken me een zekerheidje maar de hoofdprijs gaat vermoed ik aan ze voorbij.