Genre/Thema Challenge

#6 - Lost in Space (1998) - SF/Actie - +250 stemmen - 130 min - FTV - 13/01/2017 - 3 punten (subtotaal: 18 - totaal 132)

Ik ben geen liefhebben van sf, heb nog maar heel weinig films in dit genre gezien, en kan deze dus ook met niet veel andere vergelijken. Van het eerste half uur zou ik bijgevolg een 'fijne jeugdfilm in de stijl van Star Wars' maken. Het verhaal is poepsimpel, helemaal niet uitgewerkt; en met een bijna belachelijk veel aandacht voor de twee kinderen van het gezin.
Ook de spinnen en het aapje (?) sluiten daar bijvoorbeeld bij aan: wanneer leven wordt aangetroffen op een afstand van x aantal lichtjaren, en de gelijkenissen met aardse wezens is zo groot, dan getuigt dat niet bepaald van veel creativiteit van de filmmakers.
Maar goed: ik kan me voorstellen dat daar wel een publiek voor is.

Helaas: na de landing gaat de vaart eruit, en valt de film met een aantal scenes in herhaling. Bovendien, het tijdreizen en de jonge en de oude versie van Will die daar allebei rondlopen: een beetje belachelijk.

William Hurt: een van m'n favoriete acteurs, sterk in drama, maar hier, ook al doet hij zijn werk naar behoren, loopt hij niet op z'n plaats.

Net niet gebuisd - dankzij dat eerste uur, maar: voor alle zekerheid toch maar naar kijken op vrijdag- of zaterdagavond, wanneer de kinderen niet te vroeg in bed moeten...

#14. Siegfried und das sagenhafte Liebesleben der Nibelungen (1971) - IMDb - niet op MovieMeter - FTV - 92 minuten - 13 januari 2017 - 2 punten (Totaal: 40 punten)

Als je de originele Duitse titel al grappig vindt, wat denk je dan van de Engelse: The Long Swift Sword of Siegfried. Hoewel als eerst genre op imdb actie is, is 95% van de actie niet op het slagveld maar tussen de lakens. De dames lopen voor het grootste gedeelte van de films (half) naakt rond. En dat is waar deze hele film ook rond draait, seks en bloot. Het verhaal is totaal ondergeschikt al zijn er wel bepaalde gedeeltes die trouw blijven aan de legende (al ben ik geen expert en heb geen idee welke dingen er bij verzonnen werden). De dames zijn mooi en natuurlijk, gelukkig nog geen plastische chirurgie hier. Tot mijn verrassing heb ik het meeste van de dialoog begrepen (jaja in het Duits geen Engelse dub) zonder ondertitels al was dat eigenlijk niet zo belangrijk om het totaalplaatje te snappen. Leuk voor een keer, al heb ik deze wel in 2 keer moeten kijken omdat het repetitieve karakter en platte personages toch al snel gaan vervelen.

Terecht wellicht dat deze niet op MovieMeter staat.

#21. Call of Heroes (2016) - Actie - 120 minuten - FTV - 12-01-17

60+4= 64 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

13 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/979000/979671.300.jpg

Zeer aangename vermakelijke Wuxia-film van regisseur Benny Chan. De film begint met een schooljuf en haar kinderen die een rondtrekkende held en krijger bij toeval ontmoeten en later in Puncheng lopen ze elkaar weer tegen het lijf . En net als je denkt dat het een zoetsappig liefdesverhaaltje zal gaan worden komt Commandant Cao Shaolun ten tonele en blijkt het toch veel interessanter te zijn. Vooral het dilemma van wat is "gerechtigheid" was zeer goed voelbaar in de film. Cao Shaolun wordt gespeeld door Louis Koo en is tegen het krankzinnige af. Hij wekt flink wat irritatie op zodat het als kijker geen moeite kost om te hopen dat gerechtigheid ook maar gauw gebeurd! Terwijl sheriff Yang (Lau Chin Wan) het naar eer en geweten in goede banen probeert te begeleiden. Het script was nu niet meteen het origineelste maar de uitvoering van regisseur Benny Chan weet het wel zeer goed en degelijk over te brengen. De martial arts gevechten waar de film natuurlijk om draait zijn zeer spectaculair. Wat natuurlijk vooral te danken is aan actie-director Sammo Hung. De CGI viel dan helaas wel weer tegen. De film is dan wel niets nieuws onder de zon of onberispelijk maar het is wel zeer fijne entertainende film geworden.

#7 - Noll Tolerans (1999) - Actie/Thriller - 108 minuten - 78 stemmen - FTV - 13/01/2017 - 3 punten (subtotaal 21 - totaal 135)

Lelijke DVD-hoes met een lelijke (Engelstalige) titel (niet de poster op deze site dus): wie niet van actiefilms houdt, zou dat zeker niet kopen, tenzij bij een 5/€5-actie bij Blokker waar je maar geen 5de film kan vinden die je aanspreekt. Maar, praise the lord, dit is gewoon een goeie film.

Ik was al direct blij verrast toen het een Europese film bleek te zijn. En na de actie in de openingsscène bleek het toch vooral om een politiethriller te gaan. Iemand maakt hier de vergelijking met A Touch of Frost: ik beschouw dat als positieve commentaar.

Op zich is het geheel niet bepaald bijzonder te noemen, op vele vlakken is het een seen it all before, maar: er zit tempo in het verhaal, de spanning zakt nooit in, ik heb me geen seconde verveeld.

Een paar minpuntjes: er is dat gedoe met die hooligans dat nogal amateuristisch overkwam. Er zijn de vrouwelijke getuige en haar dochter: twee minder goeie acteurs. En vooral het einde: niks mis met een happy end, maar: dit was er een beetje over.

Pluspunten: Eklund: heel goeie acteur (nog niet eerder gezien). En de informant bij de politie: dat bleek dan weer wel een verrassing op het einde; gans de film door op het verkeerde been gezet.

Geen topper, maar gewoon een goeie thriller.

En ondertussen heb ik nog een snelle blik op IMDB geworpen: er blijken meerdere films én een serie met inspecteur Johan Falk te zijn. Ik ga er naar op zoek.

Masterminds (2016) - MovieMeter.nl - 94 min - ftv - 2 punten.

Aardige film over een medewerker bij een geldtransportbedrijf die zich inlaat met de verkeerde mensen. Gebaseerd op één van de grootste geld-diefstallen in Amerika. Uiteraard flink overdreven allemaal, maar de film verveeld geen seconde (de vermakelijke en vaak grappige ontwikkelingen volgen elkaar vlot op). Van de cast valt Kristen Wiig positief op. Niet bepaald origineel, maar met gemak 3.0 sterren.

Totaal: 48 punten.

The Beatles: Eight Days a Week - The Touring Years (2016) - MovieMeter.nl - 106 min - ftv - 2 punten.

Aardige documentaire over de beginjaren van The Beatles toen ze nog op tour gingen. Een simpele opzet van veel archiefmateriaal afgewisseld met wat talking heads. Het blijft wel allemaal een beetje oppervlakkig, maar je krijgt wel een goede indruk hoe het er aan toe ging in die periode voor de vier uit Liverpool. Natuurlijk leuk om al die oude beelden te zien (jammer dat het deels met de computer is ingekleurd).

Totaal: 50 punten.

De tweede tussenstand is als volgt:

1. joolstein: 63 punten

2. Woland: 53 punten

3. scorsese: 50 punten

4. Night's Watch: 47 punten

5. alexspyforever en arno74: 40 punten

6. Boenga: 21 punten

7. U96: 19 punten

8. tbouwh: 14 punten

9. Rodajc: 8 punten

10. John Barry en Miszmi: 7 punten

11. baspls: 2 punten

1 punt aftrek voor joolstein, aangezien Call of Heroes uit 2016 is en dan telt het niet of de film <250 stemmen heeft.

Doom (2005) - Actie - FTV - 100 minuten - >250 stemmen - 2 punten - 14/01/2017 (totaal 17 films, 55 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/30000/30313.300.jpg

Doom viel me eigenlijk niet tegen, maar dat is vooral omdat mijn verwachtingen bijzonder laag waren. het is gewoon een lompe actiefilm waarin een hoop in tunnels gevochten wordt tegen een soort van gemuteerde mensen. Het verhaaltje is dertien-in-een-dozijn en heeft bijzonder weinig met het verhaal van Doom te doen, helaas - ik keek eigenlijk wel uit naar portalen vanuit de hel en lompe demonen in plaats van dit soort humanoide monsters. Al vond ik deze wezens, en uberhaupt de film, er vrij redelijk uit zien. Het acteerwerk was wel beroerd. The Rock is al geen hoogvlieger, Rosamund Pike was hier ook niet best, en de C-acteurs die ze verder gestrikt hebben zullen ook niet snel een Oscar winnen. Maar als je een paar matige acteurs in een donkere omgeving in een slapjes verhaal een hoop wil zien knallen, en waar er regelmatig nog wat crewleden opgepeuzeld worden, dan is Doom geen hele verkeerde keuze. Voor een verstand-op-nul-actiefilm, acceptabel. 2.0*

Last Days Here (2011) - Muziek (IMDb) - FTV - 91 minuten - <250 stemmen - 3 punten - 14/01/2017 (totaal 18 films, 58 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/78000/78362.jpg

Hoewel ik toch wel een behoorlijke hoeveelheid metal en hardrock geluisterd heb, ken ik Pentagram eigenlijk niet - slechts van naam. Maar op aanraden van m'n huisgenootje heb ik deze documentaire toch maar opgezocht. En ook als je niets met de band hebt, is dit de moeite waard. Last Days Here gaat over Bobby Liebling, de zanger van Pentagram. Bobby is al een jaar of 40 junk, grootverbruiker van heroine, coke, crack en wat al niet meer, woont bij z'n arme ouders die al tientallen jaren met deze ellende moeten leven, en is in alle opzichten een zielig hoopje mens. Een fysiek wrak, zwaar paranoide, en ook in algehele zin een vervelende kerel en de onbetrouwbaarheid zelve.

Bobby's karakter is mede ook de reden dat de band nooit echt doorgebroken is, ondanks een onmiskenbare hoeveelheid talent. En dat brengt ons bij de premisse van de deze docu - een grote fan van de band zoekt hem op, schrikt zich een ongeluk, en de docu volgt Bobby gedurende een tijd waarin ze langzaamaan proberen zijn leven weer enigszins op de rails te krijgen. En dat gaat allemaal niet soepel. Hij probeert wat pogingen om te stoppen met sommige drugs, en valt weer terug, hij krijgt verbazend genoeg een relatie met een vrouw van dertig jaar jonger en een stuk minder verbazend gaat dat ontzettend mis wanneer zij hem dumpt, en hij daar niet zo lekker mee omgaat - al blijkt het uiteindelijk weer goed te komen. Het maakt wel indruk, al voelt het zeker in het begin deels als ramptoerisme. Maar met veel hulp, tijd, liefde en zodra hij weer muziek gaat maken zie je hem langzaam opkrabbelen met zowaar een soort van Hollywood-einde. Al vraag je je af hoe lang dat goed zal blijven gaan. Een goeie muzikant, vaak een vervelende vent met wie het gelukkig de goede kant op gaat, en uiteindelijk een intrigerend portret. 4.0*

Filmtitel, jaartal: Heima (2007)

Speelduur: 97 min

Genre: Muziekdocumentaire

Eigen score/beoordeling: 4*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 7e (129e )

Datum van kijken: 11-1

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 16 (320)

Recensie:

Als fan van Sigur Ros had ik deze muziekdocumentaire al een tijdje op de korrel. Ik ken weinig muziek die zich zo duidelijk identificeert met een land; de rust van de Ijslandse natuur laat zich weerspiegelen in de haast unheimliche, compleet onverstaanbare zang van Jonsi, terwijl de spaarzame instrumentale uitbarstingen (zoals op de afsluiter van het briljante Untitled-album) terug te voeren zijn op de stille slapers van dit prachtige land (de vulkanen, de geisers).

Toegegeven, puur als muziek-docu is dit een standaardproduct, waarin geen ruimte is voor grote verrassingen. Hier was dat voor mij echter ook niet zo nodig. De muziek is prachtig, de natuurbeelden maken het plaatje compleet (al is de montage niet altijd even geslaagd). Mooi te zien hoe deze band iets terugdoet voor de Ijslandse bevolking, en daar eigenlijk zelf nog het meest van geniet. De sterke performances on stage daargelaten vind ik Sigur Ros misschien wel op haar best als de band de natuur ingaat en in een akoestische setting een verstillend mooi nummer speelt.

De bandleden zijn down to earth en simpel; ze gaan zitten en beginnen te spelen. Maar ze voelen de muziek en begrijpen elkaar. Is dat niet precies hoe muziek mag (en misschien wel moet) zijn?

4*

Filmtitel, jaartal: La La Land (2016)
Speelduur: 129 min.
Genre: Muziek, drama, romantiek
Eigen score/beoordeling: 4.5*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 8e (130e )
Datum van kijken: 11-1
Aantal punten: 2 (rw)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 18 (322)
Recensie:

Herzien; Ik verhoog 'em toch naar een (zij het zeer minieme) 4.5*. Chazelle had niet beter kunnen eindigen. Maakt het ietwat inkakkende middenstuk toch weer een beetje goed. Nog meer genoten van de cinematografie daarnaast, en Gosling trok ik deze keer ook een stuk beter.

Voor mijn originele recensie, klik hier

https://tchan4.com/images/wallpapers/rush3/rush_hour3_55.jpg

Filmtitel, jaartal: Rush Hour 3 (2007)

Speelduur: 91 min.

Genre: Actie, komedie

Eigen score/beoordeling: 2.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 9e (131e )

Datum van kijken: 12-1

Aantal punten: 2 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 20 (324)

Recensie:

Ook deze derde film in de buddy cop-formule Chan/Tucker zit weer vol met de meest flauwe (maar daarmee gelijk ook briljante) humor. Ik kan niet anders dan hiervan genieten, ook al speelt het dertien in het dozijn-plot Rush Hour 3 natuurlijk parten. Zouteloos vermaak voor tussendoor; knipper even met de ogen en je kijkt alweer naar de aftiteling.

Ik kijk positief terug op een reeks die nergens hoogstaand was, maar zich desondanks moeilijk laat bekritiseren. Dit is leuk amusement waarin bovendien alle pretenties iets serieus neer te zetten ontbreken.

In mijn score blijf ik wel behouden, want veel voorstellen doet dit werkje uiteindelijk ook weer niet.

Nighthawks (1981) - MovieMeter.nl - 99 min - ftv - 2 punten.

Goeie film over een terrorist die naar New York vertrekt om daar dood en verderf te zaaien. Een simpel verhaal waarbij er jacht wordt gemaakt op de terrorist. De personages zijn niet overal even geloofwaardig, maar de film heeft wel de juiste toon (het donkere New York van de jaren '80). Rutger Hauer stelt zeker niet teleur in de rol die zijn doorbraak in Amerika betekende. Mede door de spannende finale op de kabellift nog net 3.5 sterren.

Totaal: 52 punten.

Scarface (1932) - Actie (IMDb) - FTV - 93 minuten - >250 stemmen - 2 punten - 14/01/2017 (totaal 19 films, 60 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4276.300.jpg

The world is yours

De originele Scarface uit 1932: het zal niet verbazen dat het ook hier gaat om een typisch opkomst-en-ondergangsverhaal zoals dat in gangsterfilms gebruikelijk is. Scarface speelt zich af in het toentijdse Chicago, gedurende de drooglegging, waar Tony Camonte zich op gewetensloze wijze en met bruut geweld omhoog werkt in de drankhandel. De film is pre-code, en dat is wel te merken ook - er is een behoorlijke smak geweld te zien, zeker vergeleken met films van na die tijd, al wordt het meeste geweld niet expliciet getoond. Het tempo zit er goed in met een filmlengte van anderhalf uur, en daardoor kijkt de film lekker weg. Wel denk ik dat de film erbij gebaat zou zijn geweest als Hawks iets meer de tijd had genomen om de karakters te ontwikkelen, op een gegeven moment begint het praktisch een serie van executies, schietpartijen en confrontaties te worden.

Maar alsnog, het is gewoon een sterke gangsterfilm, die na 80 jaar natuurlijk wel enigszins gedateerd is maar die nog steeds uitstekend kijkbaar is. Paul Muni speelt overtuigend het hebzuchtige, machtsbeluste alfa-mannetje Tony die zich omhoog werkt in de criminele wereld, vooral door nog rucksichtloser en nog gewetenlozer te zijn dan de concurrentie. Ik vind hem toch een niveautje beter dan Edward Robinson in Little Caesar. Het levert een aantal memorabele scenes op, zoals de eerste keer dat hij een tommy gun in handen krijgt, of zijn confrontatie met Lovo op kantoor waar hij al fluitend de psychopaat speelt. Deze klassieker op gangstergebied heeft wat mij betreft zijn faam wel waargemaakt. 3.5*

# 4 - The Meaning of Life (1983) - Musical - RV - 107 minuten - 1199 stemmen - 1 punt - totaal: 9 punten

http://cityculture.gr/wp-content/uploads/2014/11/4nzqszengqtqs34pjzcczoa8p9r1-e1416071633810.jpg

Origineel, dat zeker. Maar grappig? Mwah.. Er zitten een paar hilarische momenten in deze film

(seksuele voorlichting, legerscènes), maar het grootste gedeelte bestaat, wat mij betreft, uit mislukte grappen. (The Crimson Permanent Assurance, Live Organ Transplants, de kotsende man, bovenstaande foto) Monty Python's The Meaning of Life is vele malen minder dan hun grote films, zoals The Holy Grail en Life of Brian. Een bescheiden zesje voor de moeite.

scorsese

Je heb gelijk ik heb me eigen vertelt, kwam door het uiterlijk van de film die speelde rond 1905

Bij een volgende registratie trek ik de puntentelling weer goed!

#22. The Dead Lands (2014) - Actie - 108 minuten - FTV - 15-01-17

63+3= 66 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

81 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/100000/100805.300.jpg

Een Nieuw-Zeelandse actiefilm van regisseur Toa Fraser dat zich af speelt in de wereld van de Maori's en hun traditionele en angstaanjagende vechtstijl Mau rakau. We volgen de Maori-tiener Hongi die nadat zijn volk is afgeslacht, wraak wil nemen voor de moord op zijn vader.Hiervoor vraagt hij de hulp in van een mysterieuze strijder een harteloze vechtjas die al jaren de baas in het gebied is. De ideale bondgenoot om zijn doelstelling te bereiken. De film heeft maar weinig te bieden dan wat spectaculaire gevechten en vooral veel gedoe over eer en schaamte. De Maori's en hun wapens en taal zien er authentiek uit maar helaas komt de film niet verder dan een dun wraak verhaaltje en zien we niet het verdere leven van dit volk. Hierdoor zakt de film naar het zoveelste gevecht en gepraat over voorouders erg in. Ondanks dat het over een onbekendere cultuur gaat en we de prachtige natuur van Nieuw-Zeeland zien, verzandt de film in middelmatigheid.

http://www.cubecinema.com/media/diary/singin-in-rain.jpg

Filmtitel, jaartal: Singin' in the Rain (1952)
Speelduur: 103 min.
Genre: Muziek, komedie, romantiek
Eigen score/beoordeling: 3.5*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 10e (132e )
Datum van kijken: 14-1
Aantal punten: 2 (ftv)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 22 (326)
Recensie:

Iconisch als een paar scènes uit Singin' in the Rain zijn, stond een deel van de film al vóór deze eerste kijkbeurt in mijn geheugen gegrift. Eigenlijk bijzonder in dat verband dat ik nooit eerder de hele film gezien had.

Nu was het dan zover, en ik moet zeggen dat de film prima aansluit op de positieve verwachtingen die zich voor het kijken opdrongen. Singin' in the Rain is meer dan een verzameling aanstekelijke zang-en dansnummers. Was dat alles geweest, dan hadden instant classics als het titelnummer en Make 'em Laugh in combinatie met de sterke choreografieën al een ruime voldoende opgeleverd. Donen en Kelly trakteren echter ook op een prettig tijdsbeeld, waarbinnen met de nodige humor aandacht wordt besteed aan de overgang naar het geluidssysteem (1927). Die context sterkt het scenario, en geeft deze klassieker net even iets extra's in verhouding tot een doorsnee musical.

Toch vond ik het laatste halfuur aanmerkelijk minder, met een soort droomsequentie die wat mij betreft achterwege had mogen blijven en een weinig memorabel Hollywood-einde. Gelukkig hebben Kelly en Reynolds zich tegen die tijd al lang bewezen met hun ongebreidelde enthousiasme.

Misschien wel hét bewijs dat overacting soms ook leuk en functioneel kan zijn.

Ruim 3.5*

#15. Red Riding Hood (1989) - RW - 84 minuten - 14 stemmen - 15 januari 2017 - 2 punten (Totaal: 42 punten)

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/51CJ7R6579L.jpg

Nu dat ik 7 van de 9 Cannon Movie Tales meer dan 1 keer heb gezien kan ik ze ook beter plaatsen. Roodkapje zit beetje in de middenmoot. Het is natuurlijk uitgebreider dan het gebruikelijke sprookje dat eigenlijk pas laat in de film aan de orde komt. De aanvullingen met de wrede kasteelheer die Dagger, de wolfman in dienst heeft als spion en hijzelf wil de moeder van Roodkapje huwen ook al is die officieel nog gehuwd met zijn dood gewaande tweelingbroer zijn interessant. Dit geeft het sprookje het nodige duistere tintje zodat het toch geen pure familiefilm is. Maar het is duidelijk dat veel liedjes erin werden gezet om zeker de speelduur vol te krijgen. Het is dus iets teveel musical dan fantasy/avonturenfilm om tot de beste Cannon Movie Tale films te behoren. De film ging ook beetje te weinig over Roodkapje vond ik.

Dit is mijn eindklassering van alle CMT's:
1. Hans en Grietje
2. Sneeuwwitje
3. Doornroosje
4. Roodkapje
5. De Kikkerprins
6. Repelsteeltje
7. De Nieuwe Kleren van de Keizer
8. De gelaarsde Kat
9. Belle en het Beest

Bunraku (2010) - MovieMeter.nl - 124 min - ftv - <250 stemmen - 4 punten.

Matige film over twee vreemdelingen die naar een stadje komen waar een machtig man geregeerd. Visueel gezien is de film zeker stijlvol en ook origineel te noemen en bevat een paar aardige actie-scenes. Echter weten het verhaal en de personages niet bepaald te boeien. De filosofische voice-over doet meer kwaad dan goed. Ook gaat het allemaal te lang door.

Totaal: 56 punten.

#8 - Dossier K. (2009) - Misdaad/Thriller (IMDB: action) - 670 stemmen - 120 minuten - FTV - 15/01/2017 - 3 punten (subtotaal: 24 - totaal 138)

Het verhaal mag er wel zijn, er zijn een paar goeie scenes (vooral in het hotel), en met het nogal voorspelbare einde heb ik geen probleem.

Maar.

Het clichématige beeld dat Dossier K presenteert omtrent al wie betrokken is bij het onderzoek: de twee o-zo herkenbare hoofdpersonages, de jonge blonde agente, de onmogelijkheid tot samenwerking tussen de rechercheurs en de Cel Georganiseerde Misdaad, de pretentieuze mensen binnen die CGS,... Zucht. Het is een rode draad in zowat elke Vlaamse politiefilm of -serie, en het zorgde voor een twee uren durend geïrriteerd buikgevoel.

Een Oscar voor de scenarist die daar komaf mee maakt.

http://www.sound-of-music.com/fileadmin/_processed_/csm_slide1_64ff140afc.jpg

Filmtitel, jaartal: The Sound of Music (1965)

Speelduur: 174 min.

Genre: Muziek, romantiek, drama

Eigen score/beoordeling: 2.5*

Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 11e (133e )

Datum van kijken: 15-1

Aantal punten: 3 (ftv)

Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 25 (329)

Recensie:

Potsierlijk, gekunsteld, (te) zoet. En toch heeft The Sound of Music ook wel weer haar charmes, mede omdat het toch een onvervalste klassieker is. Als (jong) kind zal ik deze film misschien eens(deels) gezien hebben, maar dat was ik dan alweer vergeten. Enkele fragmenten stonden me voor de geest, maar het is toch vooral de meer dan iconische soundtrack die me erg bekend is (en hoe kan het ook anders).

Nu dan eindelijk eens een eerste volledige en bewuste kijkbeurt. De speelduur stond me danig tegen, en de liedjes zijn me, hoe aanstekelijk ook, iets te zoetgevooisd. Inderdaad bleek vooral die speelduur een struikelblok. De interactie tussen Andrews en de kinderen is leuk, maar daarna wordt er te veel tijd besteed aan de onderlinge verhoudingen tussen Plummer, Andrews en Parker (de barones). Net als je je af gaat vragen welke richting de film in wil slaan, toont een fraai overzichtsshot de eerste hakenkruizen op het stadhuisplein. Interessant in eerste instantie, omdat ik benieuwd was hoe de Duitse bezetting een rol zou krijgen in het geheel. Snel bleek echter dat ik de incorporatie van dit historische element nauwelijks vond passen bij een (familie)film als deze, waarbij het laatste gedeelte van de film de plank echt volledig misslaat.

The Sound of Music was mij te braaf, te cliché, en zo'n beetje alle emoties en thema's die voorbij kwamen lagen er te dik bovenop. Omdat de muziek zich op eenzelfde niveau ophield wist de film me, geheel naar verwachting, geen moment te raken. Nochtans ben ik blij deze klassieker een keer in het geheel gezien te hebben.

#23. The Age of Shadows (2016) - Drama (IDMB spreekt van Action, Drama, Thriller) - 140 minuten - FTV - 15-01-17

66+3= 69 punten

120 tot 179 minuten: 2 punt

FTV- 1 punt

4 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/521000/521897.300.jpg

Miljung zoals de film in het Koreaans heet is een film van regisseur Jee-woon Kim (I Saw the Devil, The Good, the Bad, the Weird) en met deze keert hij terug naar zijn moederland. De laatste film die hij maakte was in Amerika en was een groot debacle. Misschien wel nog beter dan menig ander standaard actie film maar alsof een jongleur zijn act moest opvoeren met 1 hand vastgebonden. Waarschijnlijk is er daarom dan ook door Warner bros gekozen om hem een film in Korea te laten maken. En dat was geen slechte keuze!? Een heerlijke spionage-film waarin we Koreaanse politieagent Lee Jung-chool volgen die in dienst is van de Japanse bezetter. Captain Lee Jung-chool (Song Kang-ho: Snowpiercer, Gwoemul) wordt belast met de opsporing van de verzetsgroep het Heroïsche Korps. Vooral belichaamt door Kim Woo-Jin (Yoo Gong: Busanhaeng) maar hij is natuurlijk niet de enige verzetsstrijder. Verder zien we ook nog Byung-hun Lee (I Saw the Devil, The Magnificent Seven) in een cameo langs komen. Maar Song Kang-ho verdient uiteindelijk toch alle lof want hij speelt zijn rol briljant! Is hij een verrader, een patriottische mol of een opportunist? Dan toch misschien een man die in ieder geval sterk in conflict is met zijn eigen geweten? Met het acteerwerk zit het dus zeker goed. En doordat de film een zeer lange speeltijd heeft konden ook de karakter zich zeer sterk ontwikkelen. De film is ook zeker elk van die 140 minuten waard om te bekijken! En dan de locatie in Seoul en Shanghai geheel in '20 jaren stijl die waren prachtig. De nodige actie was spannend of zelf soms gruwelijk, want wat te denken van martelingen, een twintig minuten durende bloedstollende achtervolging in een trein of de uiteindelijke ontknoping op muziek van Ravels “Bolero”? Voor iedereen die eens een blockbuster wil zien met verzetsstrijders die het tegen Japanners op nemen i.p.v. Duitsers, is dit een zeer goede film.

Independence Day: Resurgence (2016) - MovieMeter.nl - 120 min - ftv - 3 punten.

Matige film waarin 20 jaar na de buitenaardse invasie er een groot verdedigingsnetwerk is opgesteld. Dit late vervolg is een stuk minder avontuurlijk vergeleken met het eerste deel en ook de humor komt een stuk minder goed uit de verf. Alhoewel de special effects uitstekend zijn, is het minder baanbrekend dan destijds. HIer en daar wel vermakelijk, maar niet genoeg voor 3.0 sterren.

Totaal: 59 punten.

Battle for the Planet of the Apes (1973) 93 minuten - 175 stemmen - 14 januari 2017 - FTV - 3 punten - subtotaal 10 punten - totaal alle challenges bij elkaar 18 punten.

Redelijke goede film, maar toch de minste uit de reeks.

Het verhaal is op zich wel weer interessant. We zijn ongeveer 10 jaar verder na de gebeurtenissen uit de vorige film en in de tussentijd heeft er een grote oorlog plaatsgevonden. Alle apen kunnen intussen parten. Apen en mensen leven voor een deel vredig naast elkaar samen, al is de mens wel ondergeschikt aan de aap. Tussen de apen onderling komt er onenigheid. Na een bezoekje van Caeser aan een verwoeste stad, gaan de mensen uit de stad op oorlogspad.

Op zich vind ik het erg interessant om de ontwikkelingen na film 4 te volgen, het wordt alleen niet bijster spannend gebracht. Spectaculair wordt de film ook niet echt. Vergeleken met de vorige films voelt Battle for the Planet of the Apes nog meer low-budget aan. Het geheel oogt wat knullig en het idee blijft toch hangen dat met een wat hoger budget de film beter was geweest.

Daarnaast vind ik Battle for the Planet of the Apes een beetje sfeerloos. De film mist de donkere sfeer van deel 4, of het desolate en surrealistische gevoel van deel 1 en 2. Ook de humor van het derde deel ontbreekt. Battle for the Planet of the Apes is qua sfeer noch vlees noch vis.

Het acteerwerk is redelijk goed. Vooral Roddy McDowall valt in positieve zin op. De muziek van Leonard Rosenman is redelijk, maar niet memorabel.

Het einde van de film vind ik mooi. De cirkel is nu toch wel grotendeels op een mooie manier rond. Het is ook mooi dat het erop lijkt dat Caesar voor een betere toekomst heeft kunnen zorgen, maar tegelijkertijd wordt benadrukt dat de toekomst onzeker is.


Dan nog een paar opmerkingen over de reeks als geheel:
Ik moet toch wel zeggen dat Planet of the Apes reeks als geheel behoorlijk sterk vind. Deel 1 was het sterkst. Daarna werden de films geleidelijk aan wel steeds iets minder, maar de reeks bleef toch wel een behoorlijk niveau vasthouden. Ook erg mooi is dat alle films goed op elkaar aansluiten. Elke film heeft ook wel iets nieuws te bieden. De films voelde voor een groot deel niet aan als een herhaling van de vorige.

Het is erg jammer dat sommige films wat knullig ogen. Ik denkt dat als het budget iets hoger was geweest en het geheel er daardoor wat minder knullig uitzag dat deel 2, 4 en 5 zomaar nog een half puntje extra van mij hadden gekregen. Hieronder volgen mijn cijfers voor Planet of the Apes films:

1 Planet of the Apes 5,0*
2 Beneath the Planet of the Apes 8-> 4,0*
3 Escape from the Planet of the Apes 3,5*
4 Conquest of the Planet of the Apes 3,5*
5 Battle for the Planet of the Apes 3,0*
Cijfer voor de gehele reeks: 7,5 -> 3,5*

http://s6.postimg.org/ez1x82zg1/The_Wolverine_2013_EXTENDED_1080p_Blu_Ray_x264_SP.jpg

Filmtitel, jaartal: The Wolverine (2013)
Speelduur: 138 min./132 min. (i.i.g. de ext. cut)
Genre: Actie, SF
Eigen score/beoordeling: 1.5*
Hoeveelste film binnen deze challenge (hoeveelste film totaal): 12e (134e )
Datum van kijken: 16-1
Aantal punten: 3 (ftv)
Totaal aantal punten binnen deze challenge (Totaalaantal geheel): 28 (332)
Recensie:

Overbodig. Dat gevoel bekroop me. Wederom veel actie, zoals we dat in deze franchise immer gewend zijn, maar in tegenstelling tot bij de origins-film een vlak script dat karakterontwikkeling miste. Hugh Jackman mag vechten en grimmig kijken. Af en toe passeren wat droomsequenties de revue, maar die weten eigenlijk enkel op de zenuwen te werken.

Mangold stond qua setting op een potentiële goudmijn (Japan met een samoerai-tintje, altijd goed), maar haalde daar voor mijn gevoel veel te weinig uit. Het verhaal was me te standaard en in een te grote mate rond de actie gecentreerd. In het kielzog van Jackman volgt daarnaast een handvol personages dat van boordkarton en slecht acteerwerk aaneen hangt.

Ik dacht al bijna dat het hele X-Men wereldje me wat tegen was gaan staan, maar de post-creditverschijning van McKellen en Stewart bevestigde dat het toch echt aan deze stand-alone lag. Alhoewel er niet eens zoveel gebeurde, was dit voor mij het leukste stukje van de film.

Hopelijk wordt Logan beter.

Kill Bill: Vol. 1 (2003) |Actie |111 minuten | 16 Januari '17 | FTV|>250| 2 punten | 49 totaal

https://s.aolcdn.com/hss/storage/adam/6fb300eb427bcf4d9b2b0375e2be2e1b/MCDKIBI_EC028_H.JPG

Met de manier waarop 'bang bang' in de opening van de film verwerkt wordt werd had ik meteen zin in de film, die ik zonder vooraf ook zonder ook maar iets te lezen heb aangezet omdat die in de top 1000 staat. Ik had zelfs geen idee dat het een film van Tarantino is en het werd dus ook totaal niet de film die ik verwachte.

Toen ik doorhad dat Una Thurman de hoofdrolspeelster is was ik wel benieuwd of ze goed genoeg zou zijn maar dit is ze absoluut, ze zet een zeer sterke rol neer. Daar komt bij dat ze wordt ondersteund door een flink aantal interessante personages.

Ik wist echter van te voren ook niet dat een zeer groot gedeelte van de film zich in Japan afspeelt en ik heb nog niet echt kunnen wennen aan Aziatische films al pak ik er zo af en toe wel eens één mee. Het zorgde er bij mij nu echter voor dat ik de aandacht er niet meer zo goed bij kon houden en de film minder interessant werd. Maar er zaten zeker een paar heerlijke 'Japanse' scenes in die zorgden er samen met de werkelijk fantastische soundtrack voor dat ik niet afhaakte en me redelijk goed vermaakt heb.

Drieënhalve ster voor nu maar dat kan met een herziening alle kanten op gaan, de volgende keer weet ik in ieder geval wel wat me te wachten staat. Ik was van plan om deel II ook te kijken maar ik bewaar die voor na de herziening

top 1000?

MovieMeter Top 1000 Project uitslag , valt voor mij nog veel moois te ontdekken

Dat is volledig langs me heen gegaan maar ziet er mooi uit. Ik zie hier 2015 staan, is dit iets wat jaarlijks (dus ook dit en evt vorig jaar) gedaan wordt?