Eendagsvliegen / niet waargemaakte belofte (regisseurs)

Welke regisseurs hebben sterke films gemaakt maar zijn daarna blijven hangen of weggezakt naar een veel minder interessant niveau? Wie maakte ooit een paar eigenzinnige films en is nu vooral een hired hand?

Dus niet zozeer regisseurs die maar één film hebben gemaakt, maar waar er vooral één of twee ver bovenuit steken of die heel veelbelovend waren, maar dat nooit waarmaakten.

Een voorbeeld:

David Gordon Green, debuteerde ooit heel intrigerend met George Washington, ook zijn tweede film All The Real Girls was best sterk. Undertow viel behoorlijk tegen en de trailers die ik van films erna zag stemmen geen van allen vrolijk. De beste man lijkt inmiddels vooral stompzinnige platte komedies te maken. Van de trailer van Your Highness wordt ik haast verdrietig. Wat een enorme verspilling van talent.

.

M. Night Shyamalan, niet waargemaakte belofte, carriere lijkt bergafwaarts te gaan.

Tony Kaye (American History X)

Richard Kelly (Donnie Darko), hoewel die nog maar 3 films heeft gemaakt.

Mike Figgis (Leaving Las Vegas)

Michael Cimino (The Deer Hunter)

Barbet Schroeder (Barfly)

Mike van Diem (Karakter)

Lodewijk Crijns (Met Grote Blijdschap)

Nicolas Roeg heeft toch ook een opmerkelijk carrière.

Een goed voorbeeld was ook Thomas Vinterberg , maar die is nu met Submarino weer boven komen drijven.

Nog een paar:

William Friedkin (is na The French Connection en The Exorcist ook behoorlijk teruggevallen)

Marco Tullio Giordana (Lijkt met La Meglio Giuventu ook wel zijn uitschieter qua succes te hebben gehad)

Mathieu Kassovitz (ging alleen maar bergaf na La Haine, maar is weer terug in Frankrijk dus herstelt zich misschien wel)

Tobe Hooper. Had met The Texas Chainsaw Massacre een debuut waar velen van dromen en ook Poltergeist staat mooi op zijn CV, maar vervolgens ging het hard bergafwaarts (een enkele film daargelaten). Vooral vanaf de jaren '90 komt er niets anders dan troep van de man.

Richard Kelly. Had in 2001 met Donnie Darko een geweldig debuut die vrij snel een cult-favoriet werd. Maakte daarna nog twee films, welke beide niet zo'n warm onthaal van het publiek kregen.

George Lucas. Vooral als regisseur. Had een sterk debuut en maakte vervolgens de uiterst succesvolle eerste Star Wars. Maar toen kwam, na een lange stilte, die nieuwe Star Wars trilogie.

Worst offender is zeker Christopher Nolan.

Vind Richard Kelly misschien zelfs alleen maar beter geworden..

Friedkin, Cimino, Roeg en Lucas vind ik verre van eendagsvliegen.

Regisseurs die hun talent nooit echt waargemaakt lijken te hebben:

- Peter Bogdanovich: een paar fantastische films gemaakt, maar later weinig meer van gehoord.

- De gebroeders Wachowski: na The Matrix niet echt iets vermeldenswaardigs meer gemaakt.

- De makers van C'est Arrivé Près de Chez Vous: geen van de drie regisseurs heeft ooit nog een film geregisseerd; Belvaux pleegde zelfs zelfmoord.

- Bob Rafelson: even groot geweest, sinds de vroege jaren '80 niets meer van gehoord.

- Savage Steve Holland: Better off Dead was geweldig, daarna lijkt hij afgezakt te zijn.

- George Miller: na zijn geweldige cultfilms over Mad Max overgestapt naar Hollywood-familievermaak.

Zijn aflevering in de Twilight Zone-film (met John Lithgow in een vliegtuig) was nog wel de moeite waard.

PS. Wie als eerste Orson Welles noemt, kom ik persoonlijk een bezoekje brengen .

- John McTiernan: Zette een nieuwe standaard voor de actiefilms in de jaren 80 (Predator, Die Hard 1). Maar heeft dat niveau nooit kunnen volhouden.

- Richard Brooks: Maakte met Cat on a Hot Tin Roof een van de beste toneeldrama's allertijden, maar alle andere films die ik van hem gezien heb vond ik maar matig.

- Ridley Scott: 1e drie films zijn top. Nooit meer hetzelfde geweest.

- Peter Weir: Picnic at Hanging Rock staat op eenzame hoogte boven de rest van zijn oeuvre. Alleen The Cars that ate Paris is wel een leuke curiositeit. En Witness had ook nog wel wat.

Ridley Scott? Nicholas Roeg? Peter Weir? Christopher Nolan? Dat kunnen wellicht persoonlijke meningen zijn, maar of dat werkelijk regisseurs zijn die je objectief eendagsvliegen kunt noemen lijkt me moeilijk hard te maken.

Objectief zijn is helemaal niet leuk

Maar over Nicolas Roeg zijn de meningen meestal wel hetzelfde. (al kan je hem niet echt een eendagsvlieg noemen.) De jaren 70 is zijn top periode. Daarna heeft hij alleen nog een bescheiden succesje behaald met the Witches.

Het tij keerde na Bad Timing, die door critici volledig werd neergesabeld (maar inmiddels door sommigen als zijn beste werk wordt gezien.)

Wellicht niet, maar onder eendagsvliegen versta ik meer regisseurs die een of twee opvallende films hebben afgelverd en vervolgens compleet van de radar verdwenen en nog alleen films maakten die matig ontvangen zijn en vaak ook weinig aandacht kregen. Om iemand als Nolan te noemen die, al dan niet terecht, nu vrijwel on-top-of-the-world is lijkt me absurd. En dat zeg niet als Nolanfan (wat ik niet ben). En Ridley Scotts reputatie is nu ook niet alleen gebaseerd op zijn eerste drie films, maar ook op o.a. Thelma & Louise, Gladiator en Black Hawk Down. Die films kun je niet leuk vinden, maar ze hebben wel veel betekend voor zijn naam. Nicholas Roeg is dan geen eendagsvlieg, maar een eendecenniumvlieg., wat al héél wat dagen meer zijn.

Maar misschien neem ik het weer te letterlijk. Peter Bogdanovich en M. Night Shyamalan zijn vooral wat ik versta onder eendagsvliegen.

Dit topic gaat zowel over eendagsvliegen als niet waar gemaakte belofte.

Inderdaad en SB heeft het ook over een hired hand. Vind ik wel van toepassing op Nolan, Weir en Scott. Ze zijn geen echte auteurs meer. In het begin waren ze dat nog wel.

M. Night Shyamalan vind ik nou niet echt een eendagsvlieg. Unbreakable vond ik ook nog vrij sterk om eerlijk te zijn. Signs was ook nog best vermakelijk.

De originele vraagstelling in de openingspost is dan ook iets genuanceerder. Daarnaast staat er ook "niet waargemaakte belofte" in de titel van dit topic.

Shyamalan wordt alleen maar beter trouwens.

Wolfgang Becker: Op Good Bye Lenin! na vrij weinig tot niets memorabels.

Uiteraard is dat subjectief, maar zijn films worden steeds minder goed ontvangen en met elke nieuwe release neemt de kritiek op zijn films toe.

Over commercieel succes van zijn recente films weet ik overigens niets, misschien valt dat nog wel mee.

7 Ways To Save Shyamalan's Career: Stop Writing | TotalFilm.com

What’s Happened To M. Night Shyamalan? | Screen Rant - screenrant.com

Ik zie zelf inderdaad ook wel een dalende lijn. Mijn stemmen:

Praying with Anger ?

Wide Awake (1998) 3

Sixth Sense, The (1999) 4,5

Unbreakable (2000) 5,0

Signs (2002) 4,5

Village, The (2004) 4

Lady in the Water (2006) 3,5

Happening, The (2008) ?

Last Airbender, The (2010) ?

The Happening wil ik nog wel graag eens zien, maar The Last Airbender interesseert mij totaal niet. Vermoedelijk zet die lijn ook door met zijn laatste twee, al hoop ik dat The Happening nog wat zal zijn. Toch zijn er in al zijn films vanaf The Sixth Sense bepaalde constante factoren van kwaliteit; het goede acteerwerk, de cinematografie, de prachtige muziek van James Newton Howard....

Richard Kelly? Na Donnie niet veel meer.

Een hired hand kan toch evengoed een auteur zijn? Dat gold al voor regisseurs uit het klassieke Hollywood (Howard Hawks, Douglas Sirk, Raoul Walsh, bijv.) die hun eigen stempel wisten te drukken op films die ze vaak toegewezen krijgen. Nolan, Weir en Scott kunnen dit ook en daarbij kiezen ze vaak projecten die ze aanspreken (weir schijnt bijna berucht te zijn in het wijgeren van opdrachten). Een auteur is toch wel een breder begrip dan een filmmaker die zelf een project start. Ik neem aan dat Starbright hierboven met hired hands vooral regisseurs bedoelt die zich te huur lijken aan te bieden om maar bezig te blijven en zich met vaak zichtbare desinteresse op projecten storten.

Wacht maar tot je The Last Airbender ziet...

Deze niet te vergeten, tot dusver al $700,04 opgebracht

Shyamalan heb ik na The Village en Lady In The Water opgegeven. Tergend slechte films zijn dat. Dat The Last Airbender nog slechter moet zijn, vind ik eigenlijk wel een vermakelijke gedachte. Misschien zie ik ze nog wel op tv.

ik vind Shyamalan zeer constant in zijn kwaliteit.

dat zijn films steeds minder goede kritieken ontvangen en steeds meer mensen ook bijv. hier op de site mooie recensies schijven al "Kut film!!", doet niets af aan zijn kwaliteit.

Films als The Village, The Happening, Signs hebben een zeer onalledaagse dreiging in zich.

Voor mij flikt Shyamalan het keer op keer op keer weer:

je gaat kijken en verdomd, binnen 10 minuten zit die ongrijpbare nare dreiging weer in de lucht, zit de film onder je huid.

Hij is een zeer zeer groot talent.

(Last Airbender nog niet gezien)

Het lijkt me ook wat overroepen van betreft Shyamalan. ALleen Avatar niet gezien maar zal ik deze week wel doen. Lijkt me een prima film verder. Shyamalan lijkt het stokje overgenomen te hebben van Uwe Boll als pispaal. Boll ook een prima regisseur overigens.

Inderdaad. Is een stuk volwassener geworden. Daarmee baseer ik me dan vooral op Lady in the Water en The Happening. Last Airbender niet gezien.

Lady in the Water volwassen? Ik heb juist zelden een kinderachtiger sprookje gezien.

Voor mij is Shyamalan overigens ook geen vergane glorie, maar dan om de reden dat ik er nooit enige glorie in gezien heb. The Sixth Sense was al 2,5*, Unbreakable 2* en The Last Airbender 0,5*. Signs maar een deel van gezien (werd ik niet vrolijk van). Van de rest wil ik hoogstens The Happening eens een kans geven.