Sombere films

Ik vroeg ma af wat de somberste films allertijden zijn..

Ik zelf zag er ook een paar maar weet ze niet allemaal meer op te noemen..

-Naked (om een depressie van op te lopen, somberder kan niet

-Le Samourai

-Seul Contre Tous

-Irreversible

Ik hoor graag nog een paar titels van jullie...

Whisky (2004)

en

eh

Mies Vailla Menneisyyttä (2002)

komt nu even direct in me op.....

als ik er even voor ga zitten kan ik vast meer titels opsommen, maar daar ben ik nu te gaar voor

Whisky was toch meer een tragikomedie dan enkel somber. Of jij moet de film heel anders hebben ervaren...

Hetzelfde geldt mijns inziens voor de film van Kaurismaki.

ik vond Tystnaden van Bergman erg somber, zelfs voor Bergmans doen.

Ik vond het eerder sober dan somber maar ik kan me goed voorstellen dat veel mensen de film toch als somber ervaren.

De dialogen zijn niet alleen schaars maar zo ook de doelstellingen, van de verschillende personages, zijn eenvoudig in opzet en zelfs die worden niet echt gehaald.

Voor de meeste personages speelt een somber toekomstperspectief een centrale rol in Whisky.

En dan heb ik nog niet eens over de sombere settings en gebeurtenissen die een belangrijke rol opeisen met betrekking tot de sfeer.

Bergman heeft wel wat hele sombere gemaakt. Viskningar och Rop bijvoorbeeld. Verder films als:

Sorstalanság

The Pianist

Lilja 4-ever

Lakposhtha Parvaz Mikonand

Vreemd, die vind ik dus wel meevallen wat somberheid betreft. Ik vind het wat te eenvoudig om een zwartwit setting en een ruimte (gevuld) met rook in combinatie met wat in eerste instantie lijkt op willekeurige dialogen als somber te betitelen.

Ik ervaar dat nu weer als schoonheid.

Films om er depressies van te krijgen:

- The Mist

- Requiem For A Dream

Eventueel ook:

- Babel

- Osama

- Natural Born Killers

Het een sluit het ander niet uit. Maar ik vind het een van de somberste films die ik ken. Bijna op het hopeloze, intens verdrietige af. Kan er nauwelijks hoop uit halen. En zeker niet alleen door de genoemde stijlmiddelen. Maar misschien is dat heel persoonlijk.

Ik vind die film ook heel somber. Zeker qua thematiek.

Gelukkig dat er nog een speels en nieuwsgierig jongetje doorheen loopt en een clowneske butler , maar die depressieve zussen....

Sombre (die titel alleen al)

La Vie Nouvelle (verdient wat mij betreft de titel)

Een dagje naar het strand en Luger van theo van gogh, vooral die eerste maakte me erg depri...

Bergman kwam het eerste in mijn op. Ik zou dan toch Nattvardsgästerna noemen.

Sombere films zijn voor mij denk ik films waar je een soort gevoel van machteloos van krijgt, zoals "Ik en Mijn Ouders - Mijn Ouders en Ik" (en in mindere mate Hersenschimmen). Manufactured Landscapes vond ik ook wel weer iets hoopvols hebben, maar ook wel somberstemmend. Ook somber: La Vie Revee des Anges.

Biedt er nog niemand op "The Inconvenient Truth" van Al Gore?

Als documentaires ook meetellen dan mag Darwin's Nightmare (2004) niet vergeten worden.

De hel bestaat op planeet aarde.

@starbright boy

Kan ik me in vinden. Bij "somber" spreek ik al snel over een "gevoel". Een thema over de dood kan voor sommige als somber worden ervaren maar door anderen weer net zo goed als iets moois.

M.a.w. en dat blijkt ook wel uit de verschillende filmtitels die hier worden opgesomd, het is maar net welke definities c.q. kenmerken men refereert aan "somber".

Our Mutual Friend (1998) is een lekkere sombere en donkere Dickens.

Stalker en Solyaris van Tarkovsky waaren ook ontzettend somber.

Der Todesking ( is voor mij de somberste film ooit!)

Bringing out the Dead vind ik zelf een hele goede sombere film.

Repulsion van Polanski

Voor mij blijft naked toch echt de somberste film die ik ooit zag, aan de film denk ik liever niet meer terug ik vind het zelf pijnlijk om naar de hoes van mijn videoband te kijken, van die film was ik gewoon een week down

Stalker somber? Daar spreekt een boel hoop uit anders. Solyaris ook. Tarkovskiy was zo religieus dat-ie niet somber was vind ik. De had altijd hoop door loutering. Dan vind ik Naked een betere keuze van je.

Stalker en Solyaris waren dan misschien niet geheel zonder hoop maar in mijn ogen zeker wel somber...

Gek dat nog niemand Kubrick noemde. Zijn films bevatten eigenlijk zelden hoop. Zelfs de relativerende humor is zwartgallig.

Kubrick's meest pessimistische films:

A Clockwork Orange

Paths of Glory

Dr Strangelove

The Shining

Lolita

Full Metal Jacket

Barry Lyndon

A clockwork Orange was zeker somber..

En in films als,

Taxi Driver en Henry Portrait of a Serial Killer waren ook erg uitzichtloos..

Yup, Taxi Driver is bijna zo uitzichtloos als een film kan zijn.

lol

Nog nooit zo `n sombere film gezien inderdaad. Hij maakte mij somber in de zin dat dit wel eens het toekomstbeeld van de Amerikaanse film zou zijn. Gelukkig zat ik ernaast.

Ik ken eigenlijk geen sombere films. Wel zware films maar die krijgen vaak geen greep op mij in de zin dat als ze verkeerd vallen mij er aan doen terugdenken ( Bergman ). Een film die wel een behoorlijk naargeestig sfeertje bevat die na de film even voortduurde, uitgezonderd het einde is toch wel Ken Park. Een van de weinige films waarbij ik het naargeestige sfeertje niet echt waardeerde, maar uiteindelijk maakte het dus toch wat indruk ondanks zijn tegenstrijdigheid.

Een film als Naked vind ik eerder humoristisch vanwege zijn lekkere zwartgalligheid i.p.v. somber. Mooie dramafilms weten vaak te ontroeren vanwege hun luchtige, oprechte schets van menselijkheid. Er zijn veel films die indruk op mij maken echter dit gaat nooit gepaard met somberheid aangezien ik dan toch een band met ze heb/onder de indruk ben/met ze meeleef ( Tokyo.Sora ). Wat ik juist als mooi of ontroerend ervaar. Verder zijn er wel films die schokkende/naargeestige momenten bevatten, daarbij voel ik mij dan hooguit wat ongemakkelijk, iets wat ik niet als negatief ervaar, ik kan er uiteindelijk niet wakker van liggen ( Noe/Grandrieux/Kubrick ). Ik voel eerder afschuw of amusementswaarde in de vorm van cynische humor of spanning dan somberheid op zulke momenten. Slechte dramafilms ervaar ik niet als somber maar als vervelend of slecht ( 21 Grams/Mystic River ). En die vergeet ik liever gauw.

Kids de meest uitzichloze film die ik ooit zag...

Die valt toch best wel mee....

Pusher

Bleeder (Deense film)

Transe

Lilja 4ever

Requiem for a Dream

Seul contre tous

toch wel een paar graadjes deprimeerender.

Seul contre Tous was ook behoorlijk deprimerend..