Films waarin het pas op het einde duidelijk wordt

Wat vind je daarvan? Je weet wel, van die films die tot op het laatste minuut onduidelijk zijn en je eigenlijk ook twee keer moet zijn omdat hij de tweede keer pas leuk wordt?? Ik keek net Requiem for a Dream, en ik begreep deze ook pas op het einde. Pulp Fiction natuurlijk ook goed voorbeeld..

Ken die films wel maar de 2 die jij noemde vond ik toch wel vrij duidelijk.

Films waarin het pas op het einde alles duidelijk wordt gemaakt vind ik erg leuk. zoals

- Sixth sense

- Memento

- Usual Suspects

- Fight Club

etc.

- FALLEN ANGEL

Vind het ook vreemde keuzes. Pulp Fiction en Requiem for a Dream zijn toch gewoon goed te volgen verhalen zonder trukjes om het zo vaag mogelijk te maken. Het nadeel van veel films waar alles op het einde pas duidelijk wordt is dat die films vaak zo geforceert bezig zijn om de kijker te verrassen dat de film verder geen andere waarde heeft. Films als The Usual Suspects, Twelve Monkeys, The Sixth Sense, Memento, etc. hebben eigenlijk bijna niks anders te bieden dan zo'n einde. Opvallend genoeg herrinner ik me bij al die films niets anders dan het einde.

Ik hou er juist wel van, is ook leuker bij herzien. Dan kijk je de film op een andere manier en vallen er andere dingen op, ja die verrassings-factor ligt mij wel.

Toch een "genre" waarin twee belangrijke verschillende subgenres in te vinden zijn vind ik.

Allereerst de films die de kijker een zekere waarheid voorschotelen en dan op het einde door een verandering van focus een heel nieuwe kijk op de zaak geven. Films waardoor je door het einde dus de hele film anders kan/moet interpreteren.

Anderzijds de film die de kijker bewust niet inlichten, maar daar ook helemaal niet geheimzinnig over doen. Als kijker weet je dat het einde een "uitleg" biedt, alleen heb je tijdens de film geen idee welke dat is (in het beste geval dan).

Het eerste type film is wat minder aan bij besteed. Draait teveel rond het trucje op het einde, waardoor de rest van de film vaak wat onderontwikkeld is. Ook bij herziening rest er niet veel behalve wat clous uitvissen die je de eerste keer gemist hebt. Het tweede type film ligt mij veel meer, aangezien doorheen de film veel met sfeer gewerkt wordt om de kijker te verwarren. De clou is er om een zekere logica in het geheel te houden maar is allesbehalve essentieel.

Voorbeelden van beide subgenres laat ik maar even achterwege, aangezien het redelijk spoilerachtig is (vooral voor het eerste subgenre).

Zet maar tussen spoiler-tags dan, ik ben wel benieuwd...

Op eigen risico dan maar. Mensen die safe willen spelen, niet selecteren (en niet stemmen )

1e categorie : Sixth Sense, The Others. Typische voorbeelden waar de kijker moedwillig misleidt wordt en pas op het einde een totaal andere kijk krijgt op de film

2e categorie : The Jacket, The Machinist, Stay. Niemand die er aan twijfelt dat op het einde een uitleg wordt gegeven voor de vreemde gebeurtenissen, maar tijdens het verloop wordt de kijker maar met mondjes maat informatie gegeven.

Dat is discutabel. De films die je noemt bij categorie 1 zou je ook met gemak in categorie 2 kunnen plaatsen. En vice versa.

Als je met hetzelfde gemak aan de verschillen voorbijgaat vast wel.

Ik vind beide categorieën een opvallend andere filmervaring opleveren. Vandaar.

Goed voorbeeld van een film waarbij pas helemaal op het einde duidelijk wordt wa t de essentie van het verhaal is vind ik "The Machinist". Geweldige film.

Memento

The Green Mile

...

twentynine palms?

angel heart!!!!!!!

The Sting

Se7en

my bloody valentine..

Slecht voorbeeld.

Het is een verrassend einde, maar de bedoeling van John Doe (zo heettie toch?) is al eerder duidelijk voor de opletters.

Ik hou wel van zulke films. Bij The Usual Suspects liepen de rillingen over mijn rug bij het einde.

En inderdaad zijn er meer films zoals Memento, Fight Club, Sixth Sense; maar die zijn reeds genoemd.

OK, 'slecht voorbeeld' is wat drastisch. Ik bedoelde gewoon dat ik het niet echt een goed voorbeeld van een alles onthullend einde vind. Het voorgaande komt niet echt in een ander daglicht te staan, hetgeen bij bijvoorbeeld The Usual Suspects wel zo is.

Het grote voorbeeld van een allesonthullend einde vind ik toch wel de originele versie van 'Planets of the Apes'.

De eerste keer (volgens mij ook de enige keer) dat ik die film met dat einde zag kreeg ik echt een schok.

Hierbij wil ik wel de woorden van The One Ring aanhalen:

'Het nadeel van veel films waar alles op het einde pas duidelijk wordt is dat die films vaak zo geforceert bezig zijn om de kijker te verrassen dat de film verder geen andere waarde heeft. Films als The Usual Suspects, Twelve Monkeys, The Sixth Sense, Memento, etc. hebben eigenlijk bijna niks anders te bieden dan zo'n einde. Opvallend genoeg herrinner ik me bij al die films niets anders dan het einde.'

The Planets of the Apes (origineel, Burtons versie ken ik niet) zou ik aan TOR's rijtje willen toevoegen.

Dan verheug ik me al minder op The Planet of the Apes, want de zogenaamde verrassende onthulling van die film zie heb ik al zo vaak op plaatjes gezien (waaronder de dvd-hoes zelf ) dat het geen verrassing meer is.

Helemaal mijn ding dat soort films.

Overgens zijn de voorbeelden die je geeft geen goede voorbeelden.

- The Case of the Whitechapel Vampire

- Saw 1

- The Forgotten

- The Hound of the Baskervilles

- Minority Report

- The Accidental Spy

Unbreakable

The Others

Vergeet Haute Tension niet

da vinci code

Lucky Number Slevin. Past in de tweede categorie van Onderhond

Echter, ik weet niet waarom iedereen nu films gaat opsommen die er een voorbeeld van zijn. De vraag van Matthijs_013 was, wat vinden we hiervan?

Ik vind het meestal niet zo leuk als op het einde pas álles duidelijk wordt, terwijl daarvoor alles zonder direct verband leek. Toch kan ik niet zeggen dat ik per definitie niet of wel van houd, want dat verschilt per film. Bij Saw en Fight Club bijvoorbeeld wel, bij Abre los Ojos bijvoorbeeld niet.