De Argentijnse film

Na aanleiding van het artikel in de Filmkrant leek het me interessant om een topic te openen over de Argentijnse Cinema. Wat hebben jullie gezien? Wat zijn jullie hoogtepunten? Wat vinden jullie van de recente opleving? Is er wel sprake van een nieuwe stroming?

Dat laatste betwijfel ik want op het IFFR zag ik een hele andere - artistiekere - kant van de 'Nieuwe Argentijnse Cinema'. Noche (Leonardo Brzezicki), Los Salvajes (Alejandro Fadel) en Leones (Jazmín López) gaan namelijk over dolende jongeren die op zoek naar de zin van het leven.

Terwijl het LAFF juist een mengelmoesje van recente titels heeft geprogrammeerd. Waar ik op het eerste gezicht geen enkele samenhang tussen zie.

Dit is natuurlijk leuk nieuws maar ondertussen is er weer nieuwe generatie opgestaan die hier wordt weggezet als 'oninteressant'. Hier nog een heel (oud) stuk en een interessant lijstje. En op I Check Movies staat ook nog een obscuur lijst.

Dit is een lijstje van film uit Argentinië waar ik al een stem op uitgebracht heb hier op MM, alle films dateren van na het filmjaar 2003 dus of er een opleving of nieuwe stroming binnen de Argentijnse filmindustrie ontstaat is waarschijnlijk niet aan mij om te oordelen.

De meeste films die ik al heb gezien zijn mij wel goed bevallen zoals je kan zien op onderstaan lijstje met misschien Pablo Trapero als grootste naam in de rij. Carancho en Leonera vond ik goed tot heel goed, en met Elefante Blanco op het komende MOOOV Filmfestival en Mundo Grùa ( zijn debuut ) nog op het te zien lijstje heb ik nog wat te goed van deze regisseur.

De debuutfilms van Gaston Biraben ( Cautiva ) en Diego Martínez Vignatti ( La Marea ), als je zijn documentaire niet meetelt vond ik beide heel sterk. Dan heb je nog de buitengewone silent movie van Esteban Sapir ( La Antena ).

Bij ieder filmfestival kijk ik steeds wel eerst uit naar nieuw werk uit Argentinië of uit Latijns Amerika want het is niet alleen uit Argentinië dat er veel moois naar het Europese Continent komt overgewaaid.

Las Acacias ****

Ana Y Los Otros **1/2

André No Quiere Dormir La Siesta **1/2

La Antena ***1/2

El Camino Del Vino **1/2

La Catante De Tango ***

Carancho ***1/2

Cautiva ****1/2

Cronica De Una Fuga ***1/2

El Estudiante *1/2

El Gato Dessaparece ***

Leonera ****

Liverpool ***

La Marea ****1/2

El Método ***1/2

El otro ***1/2

Los Paranoicos ***1/2

Por Tu Culpa ***

Rompecabezas ***

El Secreto de Sus Ojos ****

Una Semena Solos ***

El Último Verano De la boyita ***1/2

XXY ***1/2

Nog niet veel uit Argentinië gezien, maar er zit nog geen onvoldoende tussen, prima filmland, zo lijkt het toch!

4,0*

XXY (2007)

3,5*

La Niña Santa (2004)

La Ciénaga (2001)

Ook de horror (Bogliano) mag er tot nog toe zijn:

3,5*

Penumbra (2011)

No Moriré Sola (2008)

Ik heb het idee dat er een soort bloeiperiode aan het begin van deze eeuw was, waar Argentijnen (maar ook regisseurs uit andere Z-Amerikaanse landen) voornamelijk voortborduurde op Europese art-house (zoals Lucrecia Martel's werk, niet voor niks titels die het goed doen op een festival als Cannes) of soms op Amerikaanse independent cinema (films als Glue). De laatste paar jaar - met de 3 titels die Verhoeven noemt die op 't IFFR draaiden als duidelijke bevestiging - lijkt er steeds meer een eigen en persoonlijkere filmtaal te ontstaan. Met Noche w.m.b. als absoluut hoogtepunt (doodzonde dat die niet door het LAFF is opgepikt).

Verder lijkt er de laatste jaren ook meer ruimte voor frisse/eigentijdse films, zoals Medianeras (2011)

Elefante blanco, Los salvajes, infancia clandestina, El Ultimo Elvis en El Muerto y Ser Feliz ga ik zien op het komende MOOOV filmfestival.

De mooiste films uit Argentinië zijn volgens mij (ik er ongeveer een dozijn gezien):

- La Historia Oficial (oscar-winnaar in 1985)

- La Noche de los Lápices (1986)

- Garage Olimpo (1999) (let op: regisseur Bechis is een Chileen)

- La Puta y la Ballena (2004)

- XXY (2007)

- El Secreto de Sus Ojos (2009)

Om de Latijns-Amerikaanse lijstjes trilogie (Mexico-Brazilië-Argentinië) te voltooien ook maar gelijk deze. Ik postte bij Mexico dat ik dat het sterkste land van Latijns-Amerika vind. Misschien doe ik Argentinië dan tekort. Argentinië voelt diverser, maar ook wat minder constant. Ik zag wel iets meer Argentijnse (40 stuks) dan Mexicaanse films (37), tegenover 24 uit Brazilië.

Dit zijn de Argentijnse regisseurs die ik probeer te volgen, of op zijn minste enkele films van te zien:

Alejandro Agresti

Lisandro Alonso

Luis Cesar Amadori

María Luisa Bemberg

Fabián Bielinsky

Daniel Burman

Israel Adrián Caetano

Alexis Dos Santos

Santiago Loza

Lucrecia Martel

Inés de Oliveira Cézar

Luis Ortega

Luis Puenzo

Fernando E. Solanas

Julia Solomonoff

Carlos Sorín

Leopoldo Torre Nilsson

Pablo Trapero

En een Top 10:

01. 4.5* - La Ciénaga

02. 4.5* - Los Salvajes

03. 4.5* - Buenos Aires Vice Versa

04. 4.0* - Glue

05. 4.0* - Bolivia

06. 4.0* - Extraño

07. 4.0* - La Historia Oficial

08. 4.0* - La Mujer sin Cabeza

09. 4.0* - El Viento Se Llevó Lo Qué

10. 4.0* - Cama Adentro

Argentinië heeft inderdaad de meest bloeiende en diverse filmindustrie van het continent momenteel. En dat gaat van keiharde low-budget exploitation en horror tot toonaangevende art-house die zeker het afgelopen jaar aan de wereldwijde top zat.

Ik heb deze top 10 momenteel

Mujer sin Cabeza, La (2008) the Headless Woman

Salvajes, Los (2012)

Muertos, Los (2004)

Noche (2013)

Liverpool (2008)

Leones (2012)

Cómo Pasan las Horas (2005)

Libertad, La (2001)

Nazareno Cruz y el Lobo (1975)

Marea, La (2007)

Maar vooral van Lucrecia Martel wil ik al heel lang véél meer zien.

Omdat ik in totaal überhaupt pas 25 Argentijnse films zag volgens de zoekmachine, kan ik mijn flops ook tot 2 beperken

Sangre de Vírgenes (1967) Blood of the Virgins

Hoy No Tuve Miedo (2011) Today I Felt No Fear

Naast Martel heb ik momenteel geen specifiek wensenlijstje voor Argentinië... ik houd op festivals de nieuwe oogst bij, maar juist bij dit land wordt ik minder uitgedaagd door de historie: het is vooral de laatste jaren dat Argentinië dus zijn stempel heeft gedrukt wat mij betreft!

Chili lift qua art-house een beetje mee op dezelfde stroom, maar met veel minder productiviteit. Ik zou er nog geen top 10 van kunnen maken. Ook zijn daar nog niet echt namen die er stilistisch uitschieten, al wordt ik in Chileense films vaak wel erg getroffen door het prachtige ruige landschap. Als we dan nog even verder kijken naar andere landen, dan vielen die me eigenlijk vooral op in het kader van de derde-wereld-cinema; Peru, Venezuela en Bolivia kende wel bijzondere filmmakers wat dat betreft bijvoorbeeld.

Maar Argentinie toch ook wel, al durf ik gewoon niet te beginnen aan La Hora de los Hornos: Notas y Testimonios Sobre el Neocolonialismo, la Violencia y la Liberación (1968) dat is er toch wel weer een die op top-lijstjes van het continent te vinden is!

Misschien is Invasión (1969) ook nog een bijzondere om te noemen uit de film-geschiedenis van Argentinië, al gaf ik de film een erg middelmatige score en ben ik meer geïnteresseerd naar de films die de regisseur later in Frankrijk maakte

De door MR genoemde Nilsson moet ook essentieel geweest zijn, met La Mano en la Trampa (1961) als grootste succes blijkbaar... die zou ik nog op mijn lijstje moeten/kunnen zetten dus...

Ik heb deze Nilsson ook nog op de lijst staan: La Casa del Ángel (1957)

Ik denk dat zowel Nilsson, maar vooral ook Amadori (MHF zag daar films van, daar heb ik de naam geloof ik opgepikt) wel meer van die latin melodrama's hebben gemaakt. Dat is qua filmgeschiedenis misschien minder relevant, maar aangezien ik groot liefhebber ben van dat genre verwacht ik van beiden toch wel wat.

Maar Solanas is de eerste waar ik eens achteraan moet (op een of andere manier). Mr. Bongo heeft wellicht nog wel plannen.

Gaan we Chili, Bolivia en Peru (Cuba, Uruguay en Colombia) ook ergens bespreken. Eigen topic lijkt me teveel, maar hoe dan??? Van Chili kan ik exact een Top 10 maken, maar dan houdt het voorlopig ook nog op. Aha, dat kan wellicht hier: Film >> Genres en landen >> De Latijns-Amerikaanse film (maar daar staat ook weer van alles dubbelop zie ik nu).

Film >> Genres en landen >> Cubaanse Cinema

Nóg een titel uit mijn archieven/lijstjes opgeduikeld... wellicht dat ik toch ook tzt nog een lijstje voor de Argentijnse filmgeschiedenis kan samenstellen

Los Traidores (1972)

wel weer een stukje politiek dat mijn interesse wel heeft, maar in het kader van derde-wereld-cinema toch wel taaie kost oplevert volgens mij... bij Godard is er tenminste vaak nog humor, maar hier vrees ik een beetje van niet. Ik wil het wel zien, maar het gaat ergens onder op de lijst

Hombre Mirando al Sudeste (1986)

El Lado Oscuro del Corazón (1992)

Eliseo Subiela schijnt vooral magisch realistische films te maken.

fijne tips, als ik de omschrijvingen zo lees en de term "magisch realisme" zie, dan is dit ook wel écht heel Latijns-Amerikaan van karakter.

Vooral die Hombre ga ik naar opzoek. Heb Invencion de Morel nog niet zo lang geleden gelezen, en een eerste film versie gezien (de 2e verscheen dit jaar in Italië op DVD en staat ook al in de kast op me te wachtten)... dus daar zou deze thematisch heel mooi bij aan kunnen sluiten... en zo te lezen mag ik K-Pax dan ook eens gaan opsnorren...

De Argentijnse winnaars op internationale festivals door de jaren heen:

Abrir Puertas y Ventanas (2011) (Locarno)

Boda Secreta (1989) (Gouden Kalf)

La Historia Oficial (1985) (Oscar)

Kamchatka (2002) (Vancouver)

Un Lugar en el Mundo (1992) (San Sebastian)

Padre Nuestro (2007) (Sundance)

El Secreto de Sus Ojos (2009) (Oscar)

El Viento Se Llevó Lo Qué (1998) (San Sebastian)

Niet geheel verrassend heeft San Sebastian een sterke Spaanstalige programmering - of zijn de Spaanstalige films daar in het voordeel? Wel benieuwd naar die Un Lugar en el Mundo.

Ik heb net genoeg Argentijnse films gezien om een (soort van) top 10 mee te vullen:

01. Secreto de Sus Ojos, El (2009) 5.0* (3,7)

02. Cautiva (2003) 3.5* (3,47)

03. Metegol (2013) 3.5* (3,25)

04. Aura, El (2005) 3.0* (3,53)

05. Medianeras (2011) 3.0* (3,27)

06. Mundo Menos Peor, Un (2004) 3.0* (2,97)

07. Tesis sobre un Homicidio (2013) 3.0* (2,5)

08. Luna de Avellaneda (2004) 2.5* (2,75)

09. Familia Rodante (2004) 2.0* (2,88)

10. Todos Tenemos un Plan (2012) 2.0* (2,5)

Argentinië: (34 films reeds gezien)

01. Relatos Salvajes

02. La Marea

03. Cautiva

04. Leones

05. Los Salvajes

06. Leonera

07. Las Acacias

08. Juaja

09. La Antena

10. Diarios De Motocicleta

Gisteren zag ik op Netflix El Último Elvis (2012). Goede film met een aangenaam rustig verteltempo. Onlangs zag ik Relatos Salvajes (2014). Dat vind ik de beste Argentijnse film die ik tot nu toe heb gezien (in totaal inmiddels 14 gezien).

Relatos Salvajes (2014) 4*

El Último Elvis (2012) 3,5*

Diarios de Motocicleta (2004) 3,5*

Nueve Reinas (2000) 3,5*

Valentín (2002) 3,5*

Ik ben benieuwd naar El Aura (2005)

Ook een update. Inmiddels 29 Argentijnse films gezien (was 10 anderhalf jaar geleden), met deze top 10:

01. (01) 5,0* - Secreto de Sus Ojos, El (2009)

02. ( -- ) 4,5* - Hijo de la Novia, El (2001)

03. ( -- ) 4,0* - Historia Oficial, La (1985)

04. ( -- ) 4,0* - Último Verano de la Boyita, El (2009)

05. ( -- ) 3,5* - Relatos Salvajes (2014)

06. (02) 3,5* - Cautiva (2003)

07. ( -- ) 3,5* - Cuento Chino, Un (2011)

08. (03) 3,5* - Metegol (2013)

09. ( -- ) 3,5* - Nueve Reinas (2000)

10. ( -- ) 3,5* - Abrir Puertas y Ventanas (2011)

Blijft een interessegebied voor mij.

Rond de zestig titels gezien.

01. Jauja (Lisandro Alonso)

02. Leones (Jazmín López)

03. El Aura (Fabián Bielinsky)

04. Noche (Leonardo Brzezicki)

05. P3ND3JO5 (Raúl Perrone)

06. Una Semana Solos (Celina Murga)

07. Refugiado (Diego Lerman)

08. Los Salvajes (Alejandro Fadel)

09. Cordero de Dios (Lucía Cedrón)

10. Infancia Clandestina (Benjamín Ávila)

11. Rompecabezas (Natalia Smirnoff)

12. El Bonaerense (Pablo Trapero)

13. Relatos Salvajes (Damián Szifron)

14. Valentín (Alejandro Agresti)

15. Lugares Comunes (Adolfo Aristarain) en El Último Verano de la Boyita (Julia Solomonoff)

Eén titel per regisseur. Diarios de Motocicleta (Walter Salles) en Garage Olimpo (Marco Bechis) vind ik een beetje grensgevallen.

Acusada (2018) - vanaf 25 april in de bioscoop

El Amor Menos Pensado (2018) - vanaf 17 oktober in de bioscoop

La Quietud (2018) - vanaf 22 augustus in de bioscoop

La Odisea de los Giles (2019) - vanaf 9 juli in de bioscoop

El Perro Que No Calla (2021) - vanaf 19 augustus in de bioscoop

Argentijns-Italiaanse co-productie:

Maternal (2019) - aangekocht door MOOOV filmdistributie

Argentina, 1985 (2022) - vanaf 21 oktober te zien op Prime Video

Ricardo Darín

El Suplente (Film, 2022) - nu in Nederland te zien op Netflix

Ken de Argentijnse film voornamelijk via Ricardo Darín, ik denk ook wel de grootste Argentijnse acteur van tegenwoordig.

Soledad (Film, 2018) - nu in Nederland te zien op MUBI