MovieMeter Top 100 2016 (+ persoonlijke top 10 2016 en floplijst)

Gaat op de kijklijst.

Mijn finale top 10 van 2016. Klassiek weinig overeenkomsten met mijn Top 10 beste films gezien in 2016, die vooral titels uit 2015 bevat. Sommige dingen veranderen ook niet of nauwelijks.

01. 4.5* - Kizumonogatari: I Tekketsu-hen (2016)

02. 4.0* - While the Women Are Sleeping (2016)

03. 4.0* - One Night Only (2016)

04. 4.0* - Sekai Kara Neko ga Kietanara (2016)

05. 4.0* - Chang Jiang Tu (2016)

06. 4.0* - Feng Shen Bang (2016)

07. 4.0* - Neon Demon, The (2016)

08. 4.0* - Spectral (2016)

09. 4.0* - Zai Shijie De Zhongxin Huhuan Ai (2016)

10. 4.0* - Da Tang Xuan Zang (2016)

De Flop 10 wordt vooral gedomineerd door docus. Heb bij docus toch vaak het gevoel dat elke onverlaat zo'n ding in elkaar kan zetten, waardoor het vaak lasting is het kaf van het koren te scheiden.

01. 0.5* - Wit Is Ook een Kleur (2016)

02. 0.5* - OK-vrouw, De (2016)

03. 0.5* - Donald Trump's The Art of the Deal: The Movie (2016)

04. 0.5* - Food Choices (2016)

05. 0.5* - Making the American Man (2016)

06. 0.5* - Chinese Odyssey: Part Three, A (2016)

07. 0.5* - Paradox (2016)

08. 1.0* - Finding Dory (2016)

09. 1.0* - Zootopia (2016)

10. 1.0* - Ghostbusters (2016)

En dan zijn er nog de mooiste ontdekkingen van 2016 natuurlijk. Een aantal films die hoog in m'n algemene toplijst terecht zullen komen.

Het is weer een fijn filmjaar geweest.

Toch eentje die erbij moet is deze Fissa (2016)

Dit jaar begon rustig en ik vroeg me af of ik nog een topper zou zien. Gelukkig maakt de tweede helft van 2016 veel goed, bovendien heb ik voor het eerst sinds drie jaar weer eens een film gezien die ik de volle mep heb kunnen geven.

Mijn top tien:

1. Arrival

2. La La Land

3. Hacksaw Ridge

4. Nocturnal Animals

5. Hunt for the Wilderpeople

6. 10 Cloverfield Lane

7. Deadpool

8. The Revenant

9. The Jungle Book

10. Sing Street

Flop tien:

1. Gods of Egypt

2. The Secret Life of Pets

3. Dirty Grandpa

4. Blue Mountain State: The Rise of Thadland

5. Ride Along 2

6. Batman v Superman: Dawn of Justice

7. Suicide Squad

8. Neighbors 2: Sorority Rising

9. Girl on the Train

10. X-Men: Apocalypse

Vraagje, kan de jaarlijst 2016 bewerkt worden tot morgen middernacht? Er staat in het inleidende stukje dat het tot de 30e kan, maar ik miste een tijd (opzich is middernacht dan vrij logisch, maar ik vraag het toch even).

Ah, er is toch een forum waar je je favoriete films van 2016 kwijt kan! Hierbij mijn top10

Nu ben ik een groot horrorfanaat en dat zie je natuurlijk terug in de lijst:

01. The VVitch: A New-England Folktale (2015)

02. Scare Campaign (2016)

03. Goksung (2016)

04. 31 (2016)

05. Cat Sick Blues (2015)

06. Ah-ga-ssi (2016)

07. The Autopsy of Jane Doe (2016)

08. Swiss Army Man (2016)

09. The Neon Demon (2016)

10. Southbound (2015)

Flops waren er genoeg maar deze sprongen er bovenuit:

01. Ghostbusters (2016)

02. Independence Day: Resurgence (2016)

03. Star Trek Beyond (2016)

04. The Magnificent Seven (2016)

05. Lights Out (2016)

06. Gods of Egypt (2016)

07. Incarnate (2016)

08. The 5th Wave (2016)

09. The Veil (2016)

10. All Girls Weekend (2016)

Mijn top 10 2016:

https://www.moviemeter.nl/images/cover/184000/184179.300.jpg

1. The Jungle Book (2016) 4*

2. Trumbo (2015) 4*

3. The Revenant (2015) 4*

4. The Fundamentals of Caring (2016) 4*

5. Demolition (2015) 3,5*

6. En Man Som Heter Ove (2015) 3,5*

7. Spotlight (2015) 3,5*

8. Room (2015) 3,5*

9. The VVitch: A New-England Folktale (2015) 3,5*

10. Brooklyn (2015) 3,5*

beste documentaires:

Lo and Behold, Reveries of the Connected World (2016) 3,5*

Team Foxcatcher (2016) 3,5*

Into the Inferno (2016) 3,5*

King Georges (2015) 3,5*

(P.S. alle vier te zien op Netflix!)

Tot en met de 30e staat er. Dus morgen nog de gehele dag.

Mijn top 10 2016:

https://www.moviemeter.nl/images/cover/102000/102993.300.jpg

01. Revenant, The (2015)


02. Goksung [The Wailing] (2016)

03. Sing Street (2016)


04. VVitch: A New-England Folktale, The (2015)

05. Certain Women (2016)


06. Room (2015)


07. Hardcore Henry (2015)

08. Everybody Wants Some!! (2016)

09. Brooklyn (2015)



10. Nocturnal Animals (2016)


Deze keer bij gebrek aan beter niet alleen productiejaar 2016 (moet ook nog veel zien!). Als ik het lijstje zo terug zie best indrukwekkend. Terwijl ik het idee had dat het een vrij matig filmjaar was. Sowieso een paar tegenvallers waaronder Rogue One en Fantastic Beasts. Als Star Wars- en Harry Potterfan was dat even slikken!

Top 10 is gelijk gebleven met mijn vorige post. Ik kijk tegen het einde van het jaar eigenlijk altijd minder, ondanks voornemens, maar heb ook niets gezien dat zich er tussenwrong. Heb een en ander dat dit jaar pas in Nederland draaide vorig jaar al gezien, die tellen dus niet mee en staan in mijn top 10 van 2015.

Deze tien zijn in elk geval allemaal juweeltjes. Over de gehele linie een heel erg sterke lijst, sterker dan de meeste jaren. En op één en twee wereldpremieres van het IFFR. Dat is nog nooit gebeurd en een compliment aan het festival.

1. Mama (2016)

Schitterende film over de liefde tussen moeder en kind. Met een eindscene die ik nooit meer vergeet en een fraaie soundtrack.

2. La Última Tierra (2016)

Weer over diepe liefde. Veel zeggingskracht met kleine middelen. Grandioos debuut.

3. Home (2016)

Zeldzaam knap genuanceerde film. Waar veel films met hetzelfde thema falen slaagt deze. Hele sterke karaktertekening ook. Zo'n film waar je na afloop stil van wordt

4. El Abrazo de la Serpiente (2015)

Zo'n film waarvan ik niet wilde dat hij stopte. Niet de eerste film over de confrontatie tussen natuurvolk en westerse wetenschap, wel erg, erg lang geleden dat er zo'n goede, rijke film over was.

5. La Mort de Louis XIV (2016)

Waarom dit de eerste Serra was die ik zag weet ik eigenlijk niet, want dit was erg mooi. En bij vlagen ook erg grappig. Groeit nog steeds in mijn hoofd en staat misschien nog wel te laag in dit lijstje. Een heel filmische film die zich vrijwel geheel in een kleine ruimte afspeelt en een kantelpunt in de geschiedenis terugbrengt tot kleine proporties.

6. Desde Allá (2015)

Was snel weg uit de filmhuizen en dat is doodzonde. Terechte winnaar van de Gouden Leeuw vorig jaar. Een film die lang verzwijgt waar hij heenwil. Staat constant onder spanning.

7. Lu Bian Ye Can (2015)

Fantastische nieuwe stem uit China, met een lang shot waar je regisseur voor wil omhelzen. Warme, menselijke film.

8. Ni Wang He Chu Qu (2016)

Gesprekken achterin de taxi in Hong Kong. Letterlijk. Snijdt op een originele manier constant thema's aan die me heel erg interesseren. Mooie kleine getuigenis van een veranderende stad. En boordevol fraaie stadsbeelden.

9. Évolution (2015)

Destijds mist ik Innocence (dit jaar wel ingehaald) maar deze is misschien nog wel mooier. Weer een duister sprookje over opgroeien, dit keer van een jongetje. Ik wil ze nog eens samen op een avond zien.

10. Bacalaureat (2016)

Het scheelt ook weer niet zoveel, maar niet de nieuwe Puiu, maar deze Mingiu is de beste Roemeen van dit jaar. In veel opzichten typisch Roemeens en kan naast de beste van de anderen gezet worden. Dus een film met een moreel dilemma tegen de achtergrond van (dit keer) de hedendaagse Roemeense maatschappij. Bij de anderen was er altijd al humor, dit keer bij Mingiu ook. Op het niveau van zijn eerdere films.

Het zit er weer bijna op.

2016 was een erg geslaagd filmjaar wat mij betreft, waarin ik meer films zag uit het lopende jaar dan ooit, en ook een stuk groter gedeelte daarvan was in de bioscoop.

Nadat ik The Little Prince (2015) vanmorgen toch maar gediskwalificeerd heb, blijft de teller op 157 titels staan die ik als films uit 2016 beschouw. Hier zaten maar liefst acht 4,5* waarderingen tussen en drieënvijftig waarderingen die goed waren voor 4*. Dat lijkt misschien veel, maar betekent dat er ook 96 waarderingen waren in het spectrum tussen de 2* en de 3,5*. Ik kijk geen tv en probeer eigenlijk alleen films te kijken die ik verwacht goed of op zijn minst interessant te vinden. Potentiële zesjes en zeventjes probeer ik dus als het even kan te vermijden, tenzij ik echt moe ben en zin heb in iets simpels. Wellicht verklaart dat de vele achten een beetje.

2016 bracht mij de volgende toplijst:

http://i46.photobucket.com/albums/f135/Jeroen_Berndsen/top2016_zpsgna2wxav.jpg

01. 4,5* - La Tortue Rouge (2016)

02. 4,5* - La La Land (2016)

03. 4,5* - Heart of a Dog (2015)

04. 4,5* - I, Daniel Blake (2016)

05. 4,5* - American Honey (2016)

06. 4,5* - James White (2015)

07. 4,5* - Tower (2016)

08. 4,5* - Sing Street (2016)

09. 4,0* - Toni Erdmann (2016)

10. 4,0* - The Forbidden Room (2015)

11. 4.0* - Zvizdan (2015)

12. 4,0* - The Revenant (2015)

13. 4,0* - Arrival (2016)

14. 4,0* - Swiss Army Man (2016)

15. 4,0* - I Am Belfast (2015)

16. 4,0* - Ah-ga-ssi (2016)

17. 4,0* - Room (2015)

18. 4,0* - The Hateful Eight (2015)

19. 4,0* - The VVitch: A New-England Folktale (2015)

20. 4,0* - Born to be Blue (2015)

Net buiten de top: Elle (2016), The Neon Demon (2016), Anomalisa (2015), Hail, Caesar! (2016), Nocturnal Animals (2016), El Abrazo de la Serpiente (2015), Frantz (2016), Green Room (2015), The Eyes of My Mother (2016) en Les Innocentes (2016).

Wie de overige 4* waarderingen wil bekijken, kan dat doen op de Icheckmovies lijst (alles boven nr 61):

John Milton's Top Films of 2016 - Ranked

Uiteraard is tijd altijd een factor met dit soort dingen, en is het me zelfs met een verdubbeling van het aantal geziene films, niet gelukt om alles te kijken wat ik graag wilde. De titels die ik het allerliefst ook had meegenomen in de strijd zijn: Bacalaureat (2016), Neruda (2016), Juste la Fin du Monde (2016), Évolution (2015), Cameraperson (2016), Wiener-Dog (2016), Don't Breathe (2016), Under the Shadow (2016), La Tierra y la Sombra (2015), Malgré la Nuit (2015), La Luz Incidente (2015) en Aquarius (2016).

Uiteraard kan het niet allemaal geweldig zijn, en kijk ik per ongeluk (of expres, ondanks mijn normaliter strenge selectie) ook wel eens iets dat tóch erg tegenvalt, of zelfs gewoon slecht is.

De Flops van 2016:

http://i46.photobucket.com/albums/f135/Jeroen_Berndsen/worst2016_zpspxiki2ef.jpgAllemaal 2*, op een zesje voor die Baumbach na.

Op naar 2017 dan maar! De Watchlist staat al op 118 titels. Ik heb er weer zin in 

Iedereen een goed en filmisch 2017 gewenst!

A Monster Calls (2016) had ik ook nog wel in je lijstje verwacht, of ik moet er overheen gekeken hebben. Zelf kijk ik uit naar Órbita 9 (2016) die nog geen releasedatum heeft.

Eens kijken of ik in januari me kan verdiepen en ook met een "wishlist" kan komen in het topic "Naar welke film(s) kijk jij uit?".

Dit is mijn top 10 geworden:

01. Suburra

02. The Revenant

03. Hell or High Water

04. Under Sandet

05. War Dogs

06. Belgica

07. The Hateful Eight

08. Spotlight

09. d'Ardennen

10. Flaskepost fra P

01. El Abrazo De La Serpiente

02. The Neon Demon

03. Goksung

04. Everybody Wants Some!!

05. Nocturnal Animals

06. Demolition

07. La La Land

08. The Big Short

09. Sing Street

10. Rak Ti Khon Kaen

Eigenlijk had ik Neruda en La Tortue Rouge ook nog wel ergens tussen willen proppen.

Wat een ongekende weelde. Ik heb dit jaar maar liefst 12 toplijstwaardige films gezien, waarvan er 10 zeer goed waren, 1 uitstekend, en 1 een absoluut meesterwerk. De top 2 staat vast. De films op de onderste 8 posities doen weinig voor elkaar onder en heb ik gesorteerd op het aantal stemmen hier op MovieMeter (Room (2015) en Demolition (2015) hadden hier ook kunnen staan).

Without further ado:

01. American honey (2016)

02. Joshy (2016)

03. King Jack (2015)

04. Krisha (2015)

05. Klovn forever (2015)

06. The confirmation (2016)

07. James white (2015)

08. Everybody wants some!! (2016)

09. Daddy’s home (2015)

10. Hell or high water (2016)

1. The Revenant (2015) 4,5*

2. Suburra (2015) 4*

3. Ah-ga-ssi (2016) 4*

4. Nocturnal Animals (2016) 4*

5. El Club (2015) 3,5*

6. The Hateful Eight (2015) 3,5*

7. La Tortue Rouge (2016) 3,5*

8. Regression (2015) 3*

9. Beyond Sleep (2016) 3*

10. Room (2015) 3*

En Zuid-Amerikaans jaar...

ik zag 109 films uit 2016, plus nog een handvol shorts

Tot mijn spijt de volgende films moeten missen:

o.a. El Botón de Nácar | James White | D'Ardennen | Tanna | Arabian Nights trilogie | Creative Control | Light Years | Everybody Wants Some!! | Alba | Aquarius | Kaili Blues | The Keeping Room | Malgré la Nuit | Mama | One More Time with Feeling | Krisha | Sunset Song | O.J.: Made in America

Klik hier voor een volledige lijst van titels die ik nog moet zien uit dit jaar.

---

Lichte tegenvallers:

24 Wochen | Belgica | I, Daniel Blake | Mountains May Depart | La Fille Inconnue | Nocturnal Animals | Hell or High Water | Goksung | La La Land

Zware tegenvallers:

The Sea of Trees | Joy | Remember | L'Avenir | Brooklyn | Heart of a Dog | Legend | Kollektivet | Finding Dory | Love & Friendship | Ma Loute | Mistress America | Money Monster | Trumbo | 99 Homes | War Dogs

Slechtste film:

13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi

---

De top 25

25 :: Lemonade | Dir. Beyoncé Knowles e.a. | Verenigde Staten

24 :: Captain Fantastic | Dir. Matt Ross | Verenigde Staten

23 :: An AKA Sweet Bean | Dir. Naomi Kawase | Japan

22 :: Chi-Raq | Dir. Spike Lee | Verenigde Staten

21 :: Toni Erdmann | Dir. Maren Ade | Duitsland

20 :: A Quiet Passion | Dir. Terence Davies | Verenigd Koninkrijk

19 :: The VVitch: A New-England Folktale AKA The Witch | Dir. Robert Eggers | Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk

18 :: Zvizdan AKA The High Sun | Dir. Dalibor Matanic | Kroatië/Servië

17 :: A Bigger Splash | Dir. Luca Guadagnino | Italië

16 :: El Abrazo de la Serpiente AKA Embrace of the Serpient | Dir. Ciro Guerra | Colombia

15 :: Évolution AKA Evolution | Dir. Lucile Hadzihalilovic | Frankrijk

14 :: Calvary | Dir. John Michael McDonagh | Ierland

13 :: Frantz | Dir. François Ozon | Frankrijk/Duitsland

12 :: The Other Side | Dir. Roberto Minervini | Italië/Verenigde Staten

11 :: La Tortue Rouge AKA The Red Turtle | Dir. Michaël Dudok de Wit | Frankrijk/Japan

10 :: Forushande AKA The Salesman | Dir. Asghar Farhadi | Iran

Weinig filmmakers hebben de regie zo strak in handen als Farhadi. Hij weet ook hier de menselijke relaties bol te zetten van de onderhuidse spanning. The Salesman weet het niveau van het magistrale A Separation niet te halen, maar is wel een zeer goede film.

09 :: Juste la Fin du Monde AKA It's Only the End of the World | Dir. Xavier Dolan | Canada

Wonderkind Dolan flikt het weer. Pas 27 jaar jong en ook zijn zesde film is weer vernieuwend, prikkelend en fris. Seydoux, Cassel en een magistrale Marion Cotillard acteren de pannen van het dak in een toneelachtig drama dat sterk doet denken aan de films van Cassavetes.

08 :: Neruda | Dir. Pablo Larraín | Chili

Dromerige biopic over de voor mij vrij onbekende Pablo Neruda. Poëtisch, bij momenten magisch, hyperdynamisch en soms klassiek noir; Larraín heeft een rijke en originele film gemaakt. García Bernal behoort tot de beste acteurs van de planeet, wat een rol.

07 :: Rak Ti Khon Kaen AKA Cemetery of Splendour | Dir. Apichatpong Weerasethakul | Thailand

Weerasethakul is een genie van de contemplatieve cinema en bewijst dat hier andermaal. Niemand kan een dromerige mystiek zo echt maken en tegelijkertijd het alledaagse van een magische laag voorzien.

06 :: Fuocoammare AKA Fire at Sea | Dir. Gianfranco Rosi | Italië

Niet eerder werd het humanitaire drama van Lampedusa zo krachtig in beeld gebracht. Op esthetisch vlak werkt deze docu ook. Regisseur Rosi laat de banaliteit van het alledaagse zien, de barre realiteit van de vluchteling, maar bovenal de onverbiddelijkheid van de natuur.

05 :: The Neon Demon | Dir. Nicolas Winding Refn | Denemarken/Verenigde Staten

Style over substance I - Refn heeft weer een heerlijk polariserende film gemaakt. Een audiovisuele trip die bestaat uit neonkleuren, gestileerde shots en esthetisch geweld. Zal over enkele decennia worden gezien als typische cinema van deze tijd.

04 :: Nie Yin Niang AKA The Assassin | Dir. Hsiao-Hsien Hou | Taiwan

Style over substance II - Een vreemde eend in het oeuvre van Hou, die vooral gespecialiseerd is in films menselijke drama's en Taiwanese familiegeschiedenissen. Hij toont zijn meesterschap echter door deze sublieme wuxiafilm. Het ene shot is nog van grotere schoonheid dan het andere. Het tempo is traag maar de plaatjes o zo mooi.

03 :: The Revenant | Dir. Alejandro González Iñárritu | Verenigde Staten

Iñárritu had natuurlijk voor de tweede keer achter elkaar de Oscar moeten winnen vorig jaar, maar de Academy durfde niet. Met name de cameravoering van Emanuel Lubezki zorgt voor bijzonder intense en dynamische film. DiCaprio's barre strijd met de natuur is een ware slijtageslag voor de zintuigen. Prachtige cinema.

02 :: La Tierra y la Sombra AKA Land and Shade | Dir. César Augusto Acevedo | Colombia

Op zowel plek twee als één een Zuid-Amerikaanse debutant: net als Lamar hieronder weet Acevedo de contemplatieve zintuigen te prikkelen met fenomenale beeldtaal, zij het iets conventioneler. Vrij confronterende familietragedie en schrijnend portret van de laagste sociale klasse op het Colombiaanse platteland. Prachtig, bijna apocalyptisch aandoend decor.

01 :: La Última Tierra AKA The Last Land | Dir. Pablo Lamar | Paraguay

Ik citeer uit mijn eigen recensie van eerder dit jaar om dit absolute meesterwerk te omschrijven:

"La Última Tierra blinkt vooral uit in schoonheid. Esthetische cinematische schoonheid. Het gebruik van licht, schaduw, compositie, kadrering; het doet denken aan het werk van de Hollandse meesters als Vermeer en Rembrandt. De film van de 32-jarige Lamar heeft geen dialoog nodig, het is er een voor de zintuigen. Zoals het shot van een brandende kaars, een perfecte balans van licht en geluid. Het is ongelooflijk dat dit een regiedebuut betreft. Het geeft alleen maar meer bevestiging van het gevoel dat we hier een ongekend filmtalent aan het werk zien. La Última Tierra is een contemplatief meesterwerk en doet sterk denken aan het werk van Aleksandr Sokurov – met name diens prachtige The Second Circle. Een groter compliment voor een beginnend filmmaker is eigenlijk niet denkbaar."

Voor de volledige lijst, klik hier

Gelukkig 2017

Valt die "magische laag" ook te omschrijven? Ik heb de meeste Weerasethakul films gezien, ik geef ze altijd een kans, en ik snap het concept van contemplatieve cinema prima, maar het magische aan zijn films heb ik nog nooit weten te ontdekken.

1. The Neon Demon (9/10)

2. Elle (9/10)

3. The Nice Guys (8/10)

4. De Helleveeg (8/10)

5. The Night Manager (8/10)

6. Sing Street (8/10)

7. The Revenant (7.5/10)

8. High-Rise (7.5/10)

9. D'Ardennen (7.5/10)

10. Hoe Het Zo Kwam Dat de Ramenlapper Hoogtevrees Kreeg (7.5/10)

11. The Hateful Eight (7/10)

Mijn top 10

1 Startrek beyond 8/10

2 Mon Roi 8/10

3 Que hora du volta 8/10

4 Relatos Selvajes 7/10

5 Wild 7/10

6 The legend of Tarzan 7/10

7 Remember 8/10

8 10 Cloverfield Lane 7/10

9 Last cab to Darwin 7/10

10 Fusi 6/10

Het magische, of de mystiek, is juist wat Weerasethakul voor mij weet te onderscheiden van veel andere (contemplatieve) filmmakers. Het komt het best naar voren in Uncle Boonmee (de geestverschijning). Het is zonder poespas, gewoon puur in de sfeer van de film. Het kan van een sober schouwspel plotseling naar iets bijna paranormaals gaan en het past gewoon. Als ik aan Splendour denk (het is inmiddels al bijna een jaartje geleden dat ik hem zag), zie ik bij het magische vooral die slaapzaal en die felle neonlichten voor me. Het is wellicht meer een gevoel van magie, of een gevoel dat werkelijk alles in een film van Weerasethakul kan gebeuren en het altijd in die melancholieke sfeer blijft.

2016, sinds ik me hier aangemeld heb ben ik niet zo inactief geweest op deze site als dit jaar. Een aantal maanden geleden kwam ik McSavah in filmtheater Lux in Nijmegen tegen en hij vroeg of ik gestopt was met films kijken. Integendeel, ik heb waarschijnlijk meer films dan ooit gezien. Dit jaar zag ik 111 films die dit jaar voor het eerst in Nederland te zien zijn geweest, ruwweg 30 meer dan vorig jaar (en dat jaar was al een record!). Hierbij tel ik voor het gemak niet films mee die ik als een lid van de selectiecommissie van drie filmfestivals gezien heb (waarvan het gros niet op MovieMeter staat), dan zou het aantal nog met een paar honderd omhoog gaan.

Het was ook een vreemd jaar, met heel veel goede films, maar heel weinig die ik écht sterk vond. Uiteindelijk is het aantal vier sterrenfilms dat ik zag nog best aardig, maar het aantal 3,5* is enorm. Daar zat vaak veel potentie in dat niet waargemaakt werd. De enige echt uitzonderlijke uitschieter heeft alleen op het IFFR gedraaid. Daarnaast is het opmerkelijk dat mijn top 10 bijna op slechts twee na uit alleen maar Engelstalige films bestaat. Veel Amerikaans werk dus. Een zwak jaar in wereldcinema?

Iets anders dat me echt opviel is dat ik maar liefst zeven films van dit jaar 0,5*, 1* of 1,5* heb gegeven. Anders overkomt me dat hooguit een of twee maal. Hoe vallen de twee rampen die voortkomen uit DC Comics te verklaren - Batman v Superman en Suicide Squad - te verklaren? Slechte blockbusters zijn van alle tijden (vorig jaar was Avengers: Age of Ultron mijn minst favoriete film van het jaar; grappig genoeg waren de twee Marvels van dit jaar juist uitschieters in de blockbusterwereld), maar dit slaat alles. Dit zijn twee films die zo in de war lijken te zijn dat de regisseurs en de gehele cast en crew in een staat van complete verstandsverbijstering verkeerd moeten hebben. Films als deze, samen met andere megamislukkingen als WiNWiN, The Neon Demon, The Danish Girl, The Joy of Sound en Battle of Surabaya, doen mij MovieMeter missen, want ik zou er nog altijd graag mijn frustratie over willen venten.

Oh wel, laat ik me maar richten op de films die wel goed zijn:

1. Malgre la Nuit (4,5*)

Duistere film van een regisseur, Grandrieux, die me in het verleden niet wist te overtuigen, maar hier een soort Lynchiaanse nachtmerriereis in de naarste krochten van de menselijke geest heeft gemaakt. Heeft alleen op het IFFR gedraaid en daar liepen veel mensen weg, maar degenen die bleven gaven Grandrieux een groots applaus. Het is ook absoluut niet voor een groot publiek, maar als je in bent voor een poëtische horrordroom dan kun je het veel slechter treffen dan deze. Een grote verrassing voor mij ook, want ik ging er meer plichtmatig naar toe dan uit enthousiasme.

2. The Big Short (4*)

De meest creatieve film uit Hollywood van het jaar. De manier waarop humor gebruikt wordt om een enorm ingewikkeld onderwerp aan de man te brengen, zonder ten koste te gaan van intelligentie, is fantastisch. Dat het een zeer speelse film vol kleine details is geworden is een enorme plus.

3. Heart of a Dog (4*)

Nog een poëtische film, waarin Laurie Anderson ogenschijnlijk herinneringen aan haar pas overleden hond wil ophalen, maar dat leidt tot bespiegelingen over van alles en nog wat. Klinkt arty en pretentieus en wellicht is het dat ook, maar zelden wist een film als deze me met een brok in de keel achter te laten. Het draait hier echt om emoties, nog meer dan om ideeën.

4. Further Beyond (4*)

Waarschijnlijk de minst bekende film uit mijn lijst. Deze zag ik op MUBI en is volgens mij nergens anders te zien geweest. Net als Heart of a Dog is het een soort essayfilm, waarin de regisseurs hun onvermogen om een speelfilm over een obscuur historisch figuur te maken in een onverwachte reflectie op het medium film en op de lang overleden moeder van een van de makers. Wederom klinkt dit allemaal pretentieus en ik vind dit moeilijk aan te prijzen aan een groot publiek, maar iedereen die zichzelf een avontuurlijke filmkijker noemt en interesse heeft in het medium an sich moet dit eens een kans geven, want het is erg mooi.

5. Hell or High Water (4*)

Na al die zware essayfilms en moeilijke onderwerpen hier de eerste echt gewone film. Een fantastisch gemaakte misdaadfilm. Het verhaal volgt een relatief voorspelbaar stramien, maar de invulling, met een lekker vette knipoog naar de economische crisis, maken er iets speciaals van. Prachtig spel ook.

6. El Abrazo de la Serpiente [Embrace of the Serpent] (4*)

Vaak staan er meer van dit soort wereldcinema-projecten in, maar dit was de enige die écht goed was dit jaar. Een mysterieuze film, vol prachtige beelden en met een sterke inhoud.

7. One More Time With Feeling (4*)

Tonio was het meest besproken rouwdrama van het jaar en dat vond ik een prima film, maar de beste van het type was One More Time With Feeling, over de opnames van Nick Cave's laatste album, terwijl zijn zoon overleed. Er wordt nauwelijks uitgesproken wie er dood is gegaan en waarom, wat een delicate film oplevert. In plaats daarvan ligt de focus op een simpele, poëtische visualisering van de muziek en om de verwarde emoties die recente gebeurtenissen bij Cave hebben losgemaakt. Jammer genoeg moeilijk te zien geweest in de bioscopen door de bizarre releasemethode (slechts één dag), maar iedereen die hem op het grote doek gezien heeft mag zich gelukkig prijzen.

8. Anomalisa (4*)

Er waren veel goede animatiefilms dit jaar (Zootopia, The Red Turtle en Kubo and the Two Strings haalden bijna deze lijst; die tweede is verrassend genoeg heel erg weggezakt in mijn geheugen ondanks dat de eerste indruk heel sterk was), maar dit was de beste. En minst conventionele. Een ogenschijnlijk alledaags verhaal dat toch iets bizars heeft. De keuze voor poppen maakt het extra spannend, maar zelfs als je dat te veel een gimmick vind blijft er nog een verrassend aandoenlijk verhaal over.

9. La La Land (4*)

Een cinematisch hoogstandje dat onbeschaamd leentjebuur speelt bij de beste musicals van de jaren '50 en daar geheel mee weg komt, omdat het nog altijd vol met muzikale en visuele inventie zit. Ik ben na twee films van Chazelle gaan houden, een Hollywoodregisseur die duidelijk verliefd is op het medium film en een enorm oog voor detail heeft. De sterrenrollen van Ryan Gosling en Emma Stone halen zelfs een ouderwets niveau. Oh, en dat prachtige slot. Heerlijk.

10. I, Daniel Blake (4*)

Hier had ik enorm weinig van verwacht, want ik vind Ken Loach altijd drammerig en dit werd meteen afgedaan als een onverdiende winnaar van de Gouden Palm. En wat blijkt: het is een aangrijpende film. In zekere zin is het net zo voor de hand liggend als Ken Loach' slechtere films, maar ik heb iets te veel vergelijkbare situaties gezien de afgelopen jaren. Er zit iets waars en oprechts in deze film dat ik verfrissend vond.

Enkele andere films die ik wil vermelden, om verschillende redenen:

- Captain America: Civil War. De beste blockbuster van het jaar en eindelijk een film waar alle ideeën van Marvel op hun plaats vielen. Topvermaak dat het genre eindelijk weer wat bestaansrecht gaf dit jaar. Doctor Strange was ook heel goed.

- Elle. Een van Paul Verhoevens beste films, vooral omdat het inspeelt op zijn ondeugende natuur. Ik weet niet precies wat hij er mee wil uitdragen, maar fascinerend is het wel.

- Neruda. Deze had de top 10 moeten halen op basis van het eerste half uur en vooral de laatste twintig minuten. Die vijftig minuten gecombineerd vormen misschien wel het mooiste staaltje cinema van het jaar, maar ben ik de enige die vond dat het middenstuk bijna niet doorheen te komen was? Het was gewoon vreemd om zo'n diepe dip in een meesterlijke film te vinden.

- Toni Erdmann. Ik wilde deze grote favoriet van de critici even noemen. Bij deze heb ik hem genoemd. Het vreemde is dat ik geen flauw idee heb wat ik er verder over kon zeggen. Ik vond het een alleraardigste film, maar van bijna alles dat ik zag maakte hij zo'n beetje de minste behoefte voor nagesprek los (iets wat ik altijd sterk heb). Mis ik iets?

- The Assassin. De grootste teleurstelling van het jaar. Ik had hier enorm veel van verwacht. Er zitten enkele prachtige shots in, maar ook enkele met afzichtelijke kleuren. Dat is echter niet het grootste probleem. Nee, het statische karakter en de focus op levensloze dialogen vol expositie die een nogal standaard en saai verhaal uit de doeken doen wisten mij totaal niet boeien.

- Rogue One. O jee, we zijn nu in een tijdperk aangekomen waarin we Star Wars films gaan krijgen omdat er nu eenmaal jaarlijks zo'n film moet komen. Als deze zielloze blockbuster een indicatie is weet ik niet of ik dit ga trekken. The Force Awakens vorig jaar was misschien standaard, maar had een zekere schwung en een gevoel van plezier. Dit is een verzameling clichés die afgeraffeld aanvoelen.

Kennelijk is de Top 10 van 2016 nu definitief want ik kan 'm niet meer vinden in m'n instellingen.

Zo uit het hoofd:

1. The Neon Demon (2016)

2. Hacksaw Ridge (2016)

3. Ma Loute (2016)

4. Elle (2016)

5. The Big Short (2015)

6. Florence Foster Jenkins (2016)

7. Préjudice (2015)

8. Star Wars: Episode VII - The Force Awakens (2015)

9. Heimat - Eine Deutsche Chronik (1984) *

10. Évolution (2015)

* Uiteraard een ouwetje maar heb alle delen van de remaster in de bioscoop gezien (dat heeft bijna een dag gekost incl. reistijd).

Het was trouwens best een goed filmjaar naar mijn mening. In 2014 en 2015 heb ik geen enkele film 5,0* toebedeeld en nu maar liefst twee.

Op het nippertje van 2016 verlaat Mistress America toch nog mijn Flop Tien door een weergaloze last minute inhaal actie van Allegiant (2016) met 1,5*.... Zal de overige flop ratings er nu ook even bijzetten.

Dear Lord.

http://i46.photobucket.com/albums/f135/Jeroen_Berndsen/flop2016_zpsqh79qlyw.jpg

01. 1,0* - Fart: A Documentary (2016)

02. 1,5* - Allegiant (2016)

03. 2,0* - Inferno (2016)

04. 2,0* - Ben-Hur (2016)

05. 2,0* - Black (2015)

06. 2,0* - Warcraft (2016)

07. 2,0* - Batman v Superman: Dawn of Justice (2016)

08. 2,0* - The Monster (2016)

09. 2,0* - Nina (2016)

10. 2,0* - Grimsby 2016

En de uitslag is bekend. Had me ook geen andere nummer 1 kunnen indenken. Erg hoge positie verder voor The Neon Demon, gezien de uiteenlopende reacties die hij oproept. Verder was ik 'bang' voor I, Daniel Blake in de top 3, maar die bungelt gelukkig veel verder naar onderen.

Leuke lijst wel, als je meeweegt dat een heel divers publiek gestemd heeft.

Deadpool op 2, das wel heel hoog, ik had die op 96

Maar inderdaad, The Revenant twijfelde ik ook niet aan.

Ja, vind ik ook. Die viel me bij herziening ook flink tegen.

Zal ik even een Icheckmovies lijst maken ervan? Of doet iemand dat al? Gorro doet ze tot nu toe steeds, weet niet of het OK is dat ik hem opeens ga maken.

Afschuwelijke lijst

Van mijn top tien staat de helft helemaal niet in de lijst overigens