Film Fest Gent

Laten we het hopen. In ieder geval verwacht ik van veel films / documentaires niet veel. Kan het alleen maar gaan meevallen.

Ik wil Hitchcock/Truffaut nog wel zien, moet dan alleen weer verlof zien te nemen vrees ik

Werk je dan ook op zondagen en in de avonduren? Hitchcock/Truffaut.

Ik kan een aantal titels niet zo 1-2-3 plaatsen en een aantal films lijken een vrij veilige mainstream keuze om op een festival te gaan zien (Kore-eda, Larraín, Trier etc). maar dat is ook hoe ik Gent ken.

Er is in elk geval ook de mogelijkheid om wat dingen die Nederland mogelijk voorbij gaan nog weer in te halen.

Voor de energie is enige vastigheid en zekerheid niet gek. Want het viel mij op dat vier zware onbekende films achtereen toch wel wat vraagt, maar jij bent natuurlijk nog jong

Erg herkenbaar. Was bij mij vorig jaar bij La Sirène du Mississipi.

Hahaha, dan zaten we in dezelfde zaal

Het valt me hier werkgerelateerd en praktisch gezien allemaal niet zo makkelijk maar dit zijn de films die ik graag zou willen zien

Short Skin (Duccio Chiarini)

Umimachi Diary (Hirokazu Koreeda)

The Lobster (Yorgos Lanthimos)

Violencia (Jorge Forero)

Babai (Visar Morina)

Still (Simon Blake)

Sleeping Giant (Andrew Cividino)

Ixcanul (Jayro Bustamante)

Saul Fia (Laszlo Nemes)

Hommage aan Akerman.

Nog een kleine verandering.

Vrijdag 16:

01. Cemetery of Splendor (Apichatpong Weerasethakul) (11.30 - 13.45 | Sphinx | Besloten voorstelling)

02. Our Little Sister (14.30 – 16.45 | Kinepolis 04) (Jeroen)

03. The Assassin (17.30 – 19.30 | Kinepolis 04) (Jeroen)

04. The First Film (20.00 – 22.00 | Skoop 02) (Jeroen)

05. Experimenter (22.30 – 00.15 | Sphinx 03)

The High Sun en 45 Years eruit.

Woensdag 14 oktober

14h30 Taj Mahal – Nicolas Saada, Frankrijk

17h30 Nahid – Ida Panahandeh, Iran

19h45 Remember – Atom Egoyan, Canada

Donderdag 15 oktober

14h30 Umimachi Diary ( Our little sister ) – Hirokazu Koreeda, Japan

20h00 Feng Gui Lai De Ren ( The Boys From Feng-Kuei ) – Hou Hsiao-Hsien, Taiwan

22h30 Sunrise – Partho Sen-Gupta, India

Vrijdag 16 oktober

14h30 Durak ( The Fool ) – Yuriy Bykov, Rusland

17h30 The Forbidden Room – Guy Maddin, Canada

20h00 The first film – David Wilkinson, Verenigd Koninkrijk

Zaterdag 17 oktober

14h30 The Violaters – Helen Walsh, Verenigd Koninkrijk

16h45 Babai ( Father ) – Visar Morina, Duitsland

20h00 Un Etaj Mai Jos ( One Floor Below ) – Radu Muntean, Roemenië

Zondag 18 oktober

14h30 Arabian nights vol 1: The Restless One – Miguel Gomez, Portugal

17h00 Arabian nights vol 2: The Desolate One – Miguel Gomez, Portugal

20h00 Arabian nights vol 3: The Enchanted One – Miguel Gomez, Portugal

Maandag 19 oktober

14h30 Eadweard – Kyle Rideout, Canada

20h00 Saul Fia ( Son of Saul ) – László Nemes, Hongarije

22h30 Chand Metre Moka’ab Eshgh ( A few cubic meters of love ) – Jamshid Mahmoudi, Afghanistan

Dinsdag 20 oktober

17h30 Zvizdan ( The High sun ) – Dalibor Matanic, Kroatië

20h00 Ixcanul ( Volcano ) – Jayro Bustamante, Guatemala

Woensdag 21 oktober

14h30 Hrútar ( Rams ) – Grímur Hákonarson, IJsland

17h30 Violencia – Jorge Forero, Colombia

20h00 Shan He Gu Ren ( Mountains may Depart ) – Jia Zangke, China

Donderdag 22 oktober

14h30 Verbotene Filme ( Forbidden films ) – Felix Moeller, Duitsland

17h30 Brak ( Fallow ) – Laurant Van Lancker, België

20h00 El Club ( The Club ) – Pablo Larrain, Chili

Vrijdag 23 oktober

14h30 Chauthi Koot ( The Fourth Direction ) – Gurvinder Singh, India

17h30 Zui Sheng Meng Si ( Thanatos, drunk ) – Tso-Chi Chang, Taiwan

20h00 La Peur – Damien Odoul, Frankrijk

Tot zover mijn lijst maar tickets moeten nog aangekocht worden.

Lekker programma. Zie een aantal overlappingen. Spreken we dit jaar wat af?

Vorig jaar nog een tienrittenkaart kunnen kopen voor 50 euro. Dit jaar is die prijs opgetrokken naar 70 behoorlijk associaal.

Wat een afknapper zeg vandaag op het filmfestival van Gent bij de film Son of Saul.

De regisseur en de hoofdacteur waren aanwezig voor de allereerste screening in België en Laszlo Nemes liet weten dat de versie die het publiek zal zien een digitale kopie was. Waarmee dan nog eens problemen waren met de ondertiteling in het Nederlands. In de tijd dat ze dit wouden verhelpen liet de artistiek directeur van het filmfestival, die Son of saul al als grote favoriet naar voor schoof, weten dat er een 35mm kopie ter beschikking is met enkel Engelse ondertiteling maar dat deze alleen getoond werd aan de jury omdat ze bang waren dat het aanwezige publiek de zaal zou uitlopen als er geen Nederlandstalige ondertiteling was. Dit werd direct door de volle zaal op boe geroep onthaald. De regisseur kwam zelfs ook tussenbeide, duidelijk pissed off, om een betoog te doen tegen de digitalisering van de filmwereld wat dan weer met groot applaus werd bedolven.

Op het filmfestival van Oostende werd er zelfs geen extra Nederlandse ondertiteling gegeven dit om kosten te drukken. Nog nooit meegemaakt op een filmfestival maar toch een pluim voor de regisseur die opkwam voor de verdwijnende pellicule. De film is een andere zaak.

Tot nu toe in Gent: Grote namen die het waarmaken. Onder de kleinere namen is het nogal wisselend. Daar ook echt verschrikkelijke films gezien. Als ik thuis mijn stemmen update kom ik zowel meerdere keren boven de 4 sterren en onder de 2 sterren uit.

Eerder vanavond teruggekomen uit Gent en voor het eerst buiten Rotterdam een zeer intensief programma op een filmfestival gedaan. 43 films voor het eerst gezien + een top 10-film voor het eerst op het grote doek (met om de bekende redenen een emotionele speech vooraf van de directeur van Cinamathek). Stemmen zijn geplaatst. Een lijstje in dit topic en stukjes bij de films volgen nog. Maar het was fijn...

De conclusie uit Gent is dat de grote namen het over het algemeen waarmaken, dat de berichten over Son of Saul uit Cannes kloppen. Dat de (voor mij) nieuwe regisseurs nogal wisselvallig waren. Veel goede films gezien en vergeleken bij Rotterdam ook best veel matige tot slechte.

Verder was het leuk en erg fijn. Wat minder een festivalsfeer dan in Rotterdam omdat in de bioscopen de gewone programmering ook deels doorgaat. Airbnb is een uitkomst. Veel prettiger (en met een klein groepje) veel goedkoper dan een hotel. We zaten op een fijne plek. 's Ochtends naar de buurtslager voor belegde broodjes. En dan naar de eerste film sjokken. Het programma bestaat uit heel veel Cannes (hoofdcompetitie, aangevuld met wat Belgie, docu's en andere festivals).

Ik zag 44 films. Buiten mijn toplijstje hieronder ook Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975). Een top 10-film van mij. Dat was een voorstelling om Chantal Akerman te herdenken. De directeur van Cinematek was aanwezig en gaf een emotionele speech vooraf. Enkele dagen ervoor was hij nog op haar uitvaart. De man vertelde dat toen hij enkele jaren geleden mensen uit de filmwereld vertelde dat hij naar Cinematek ging, men reageerde met "dan ga je voor de films van Chantal Akerman zorgen". Hij vergeleek Akerman met James Joyce, D.W. Griffith en Roberto Rossellini. En zij iets wat me uit het hart gegrepen is. Akerman weigerde gezien te worden als een feministische regisseur en altijd uitnodigingen voor dat soort festivals weigerde. Dat zet haar weg in een categorie waar ze te universeel en te bijzonder voor is.

Dan voor mezelf een lijstje met de andere films.

1. Saul Fia (2015) 4.5*

2. Nie Yin Niang (2015)

3. The Other Side (2015)

4. Rak Ti Khon Kaen (2015) 4.0* (besloten voorstelling)

5. Sleeping Giant (2015)

6. Umimachi Diary (2015)

7. Chauthi Koot (2015)

8. Carol (2015)

9. Louder Than Bombs (2015)

10. Il Racconto dei Racconti (2015)

11. Un Etaj Mai Jos (2015)

12. Tangerine (2015)

13. As Mil e Uma Noites: Volume 2, O Desolado (2015)

14. Shan He Gu Ren (2015) 3.5*

15. The End of the Tour (2015)

16. Slow West (2015)

17. The Falling (2014)

18. El Club (2015)

19. As Mil e Uma Noites: Volume 1, O Inquieto (2015)

20. Hitchcock/Truffaut (2015)

21. Violencia (2015)

22. The Forbidden Room (2015)

23. The Ipcress File (1965)

24. Chuck Norris vs Communism (2014)

25. Ten no Chasuke (2015)

26. The Smell of Us (2014) 3.0*

27. 45 Years (2015)

28. Mistress America (2015)

29. Babai (2015)

30. Hrútar (2015)

31. Still (2014)

32. Verbotene Filme (2014)

33. Suffragette (2015)

34. Nahid (2015)

35. As Mil e Uma Noites: Volume 3, O Encantado (2015) 2.5*

36. Brak (2015)

37. Chand Metre Moka’ab Eshgh (2014)

38. Phantom Boy (2015) 2.0*

39. You (Us) Me (2014)

40. La Peur (2015) 1.5*

41. Zui Sheng Meng Si (2015)

42. The Violators (2015)

43. Madonna (2015) 1.0*

Bovenin een filmdebuut waar nog heel veel over gepraat gaat worden, Hou die vooral zichzelf is, een documentair drama dat zowel vol compassie zit als schokkend is, de nieuwe en weer fraaie Weerasethakul, waarschijnlijk de beste coming of age-film van de laatste paar jaar en Koreeda's beste sinds Still Walking. Onderaan twee vrouwen zie ik nu. Hoe verschillend ook, wat beide films gemeen hebben is een slecht en doorzichtig scenario, maar met die twee films was wel meer mis.

Volgend jaar wat mij betreft weer.....

Indrukwekkende lijst!

Mooi ook dat Chauthi Koot hoog is geëindigd. Forbidden Room en de Gomes trilogie bleken je helaas dan weer iets minder te bevallen.

Gemiddeld zie ik best hoge cijfers uit Gent komen dit jaar. Toch wel een sterk programma weer dus!

Prachtige lijst inderdaad, veel om naar uit te kijken. Het merendeel zullen we pas volgend jaar te zien krijgen, wat altijd weer spijtig is voor de eindejaarslijstjes.

Madonna heb ik overigens wel op mijn lijstje staan omdat Pluto me erg goed is bevallen, hoewel daar regelmatig wel op het randje wordt gebalanceerd.

Het zit er weer op. Het was helaas - zoals ik een beetje had verwacht - een mindere editie in vergelijking met de twee voorgaande jaren. Een conclusie die meerdere mensen hadden die al jaren gaan.

In de bijna tien jaar dat ik naar Filmfestivals ga heb ik nog nooit zo'n weerzinwekkende eerste filmdag gehad. Vier miskleunen. En pas na negen films had ik een film die de moeite waard was. Het sympathieke Italiaanse Short Skin.

Ken verder geen enkele andere Japanse regisseur dan Koreeda die met zo'n groot, warm hart regisseert. Geen slow-motion. Geen voice-over. Geen flasbacks. Nee, oprechte cinema over families.

Woorden schieten te kort om Cemetery of Splendor te beschrijven. Ongekend bijzonder. Boze tongen beweren dat Weerasethakul in herhaling valt maar alleen al in de beeldtaal en ritme is het totaal anders. Wordt ook nog eens best veel in gesproken. En zou zo weer naar de scene terug willen waar de prinsessen opduiken. Of de 'vis' die door de lucht zweeft. Of al die hallucinerende, kleurrijke scenes in ziekenhuis. Echt heel bijzonder.

En soms zie je zo'n wonderschoon Meesterwerk dat het enige wat je kunt doen is huilen. Dat flikte Hou Hsiao-hsien bijvoorbeeld dit jaar. Zou ik zo opnieuw willen ervaren.

Zag verder ook een Britse film - The Violators - die verdacht veel wegheeft van de zooi die Carry Slee heeft geschreven. Wie heeft haar boeken naar het buitenland gesmokkeld en vertaald? Verdient stokslagen. Was niet om aan te zien. Wel een talentvolle actrice in de hoofdrol.

Heb nu de helft van de hoofdcompetitie van Cannes gezien en Dheepan is nog steeds veruit de minste. Dat. Is. Toch. Wel. Opmerkelijk. Zoveel films die recht hadden op de Gouden Palm. Sterke editie.

Ben je ouder dan anderhalf jaar? Dan zou ik de animatiefilm Phantom Boy overslaan.

En Maestà (La Passion du Christ) was inderdaad één van de meest avontuurlijke cinematografische experimenten van het jaar. Een film van slechts een uur. Eén shot van een uur. Schilderkunst. Filmkunst.

Weet niet welke malloot de films gekozen heeft voor de 'UK Cinema'. Maar het waren stuk voor stuk miskleunen. Vorig jaar ook al min of meer met hun 'Focus op Frankrijk'. Gaat daar iets goed mis. Als er ergens nu iets gebeurt dan is het Canada wel met al hun voortreffelijke coming-of-age films. Of Columbia. Maar Engeland? Laat me niet lachen.

Hoop dat er nog een distributeur is die het ronduit briljante One Floor Below van Radu Muntean aankoopt. Het was mijn zesde film alweer van hem en dit is veruit zijn beste. Echt heel ge(s)laagd. Misschien wel één van de beste Roemeense films ooit. Met heel veel zonlicht en kleuren. Totaal niet verwacht.

Het wordt tijd dat Joachim Trier afscheid neemt van Eskil Vogt. Zijn scenario's worden met de film zwakker en zwakker. Ook de eerste van twee films van het Filmfestival van Gent waar ik heel hard over me hart ga strijken want Louder Than Bombs was op momenten gewoon een draak van een film. Teveel nevenverhalen en seksuele escapes. De focus had gewoon op het gezin moeten liggen. Misschien wel alleen op de jongste broer. Veruit het best uitgewerkte personage van de film. Muziek is zoals we mogen verwachten van Trier weer heel mooi. Alleen al daarvoor wil ik de film herkijken.

Noah Baumbach die alweer Woody Allen nadoet. Wanneer maakt iemand hem dat nu eens duidelijk? Dit is een doodlopende weg. Hoop dat die geen distributeur vind. Pijnlijk ongrappig.

Black van Adil El Arbi en Bilall Fallah was niet om aan te zien. Er zat ook nog eens van dat vervelende machogedrag en verheerlijking in van jeugdbendes. En waarom komt onze donkere medemens er zo slecht vanaf? Verkrachting op verkrachting. Hopelijk verdwijnen deze regisseurs vlug uit België zodat ze in Hollywood B-films kunnen maken. Ook de meest tenenkrommende Q&A ooit. Publiekslieveling? Nogal onrechtvaardig met al die vrienden + kennissen in de zaal. Plus slechts één publieksvoorstelling. Dit zegt genoeg.

Het is me een raadsel waarom het IJslandse Rams de grote winnaar was van de UCR. Typische formulefilm voor het cappuccinopubliek.

SB en ik ondergingen Tale of Tales midden in de nacht omdat een andere film met een uur uitliep. Matteo Garrone is een held. Weergaloos. Ga dit zien op een zo'n groot mogelijk doek. Waarschijnlijk IFFR anders Imagine. En de meest hilarische scene van het Filmfestival gaat naar het epische gevecht tussen een vlooi en acteur Toby Jones.

Regisseur James Ponsoldt bewijst na The Spectacular Now andermaal zijn talent. The End of the Tour is een pareltje. Een diamant. Raakte me heel erg.

Zag verder ook het Zuid-Koreaanse Madonna. Waarom worden er zoveel slechte films gemaakt? En waarom worden die vertoond op Filmfestivals? Waarom? Dit was een verschrikking. Hooguit was de muziek de moeite waard. Waar de hang weer eens te hoor gebracht werd maar voor de rest totaal mislukt. En dat zeg ik nadat ik van de regisseuse eerder veelbelovend werk zag.

Alleen op het Filmfestival van Gent krijg je Q&A's voorgeschoteld in het Frans. Doe mij maar Thais. Of Fins.

Het Colombiaanse Violencia is de zoveelste reden waarom ik de Latijns-Amerikaanse Cinema zo'n warm hart toedraag. Compromisloos. Broeierig. En alweer Colombia. Hou dat land in de gaten.

SABU maakt alweer een film die te lang is. Die te repeterend is. Met te veel terzijdes. Op een bepaald moment gewoon niet meer grappig en dan wordt het 'uitzitten' geblazen.

Denk dat ik met The Other Side de meest beangstigende en schokkende film ooit heb gezien. Liep met SB na de film compleet verdwaald rond. We zijn als mens gedoemd. Maar wat heeft Roberto Minervini dat dan alsnog zo bijzonder liefdevol in beeld gebracht. Met al dat zonlicht dat lijkt te staan voor dat sprankje hoop. Zonder hoop geen leven. In ieder geval een film die ik niemand zal aanraden. Zo heftig!

Arabian Nights (★★★★) [...] Arabian Nights III (★)

BUITENCATEGORIE: The Other Side (Roberto Minervini)

HOOGTEPUNTEN:

01. Cemetery of Splendor (Apichatpong Weerasethakul)

02. The Assassin (Hou Hsiao-Hsien)

03. Our Little Sister (Hirokazu Koreeda)

04. The End of the Tour (James Ponsoldt)

05. One Floor Below (Radu Muntean)

06. Tale of Tales (Matteo Garrone)

07. Maestà, la passion du Christ (Andy Guérif)

08. Sleeping Giant (Andrew Cividino)

09. Violencia (Jorge Forero)

10. Louder Than Boms (Joachim Trier)

11. The Hihg Sun (Dalibor Matanic)

12. Mountains of Depart (Zhangke Jia)

13. Arabian Nights (Miguel Gomes)

14. Short Skin - I dolori del Giovane Edo (Duccio Chiarini)

15. Hitchcock/Truffaut (Kent Jones)

DIEPTEPUNTEN:

01. El Club (Pablo Larraín)

02. Thanatos, Drunk (Tso-chi Chang)

03. Madonna (Shin Su-won)

04. You (Us) Me (Max Sobol)

05. La Peur (Damien Odoul)

06. Black (Adil El Arbi + Bilall Fallah

07. Arabian Nights III (Miguel Gomes)

08. The Violators (Helen Walsh)

09. Mistress America (Noah Baumbach)

10. Experimenter (Michael Almereyda)

11. Phantom Boy (Jean-Loup Felicioli + Alain Gagnol)

12. Chasuke's Journey (SABU)

13. Je ne Suis pas un Salaud (Emmanuel Finkiel)

14. The Falling (Carol Morley)

15. Still (Simon Blake)

Leiden.

Forbidden Room ligt aan mij denk ik. Was pas mijn eerste lange Maddin en ik vond het erg vindingrijk en vaak heel bijzonder van stijlen (maar daar kom ik nog op terug). Maar ik vond het vooral ook lang waardoor ik na een kwartier of vijf afhaakte. Arabian Nights is bij vlagen haast briljant, maar nogal onevenwichtig. Vooral het derde deel is een stuk minder.

Ik heb Pluto niet gezien, maar het lijkt me dat ze nu pardoes over dat randje duikelt en nogal hard ook. Echt een draak van jewelste.

Mijn programma zit er dit jaar ook op na een rampzalige laatste dag op het film fest Gent met als laatste films Thanatos, drunk en La Peur. ( Ik had beter de ost beluisterd van Colin Stetson i.p.v. deze film te gaan zien )

Dit jaar geen film die er bovenuit schiet. Al heb ik films als The Assassin en The Other Side niet gezien. Ook Cemetery of Splendor ( komt waarschijnlijk nog in de Lumière op het programma ) stond niet op het festival programma en de Belgische film D’Ardennen ook buiten mijn festivalprogramma gezien.

Ik ben enorm geïnteresseerd in alles waarmee film begonnen is dus heb ik film als Eadwaerd , ( Kyle Rideout ), weliswaar een biografisch drama, en The First Film ( David Wilkinson ) in mijn programma opgenomen. Hierbij reken ik ook de bijzonder informatieve film Verbotene Filme ( Felix Moeller ).

De trilogie Arabian Nights begon goed en werd zelfs schitterend met het tweede deel maar zonk totaal in elkaar bij het derde deel. Heel duidelijk waarom deel twee de Portugese inzending is voor de Oscars.

Hirokazu Kore-eda bewijst het film na film waarom hij bij mijn favoriete regisseurs hoort sinds ik enkele jaren terug zijn regiedebuut Maboroshi no Hikari heb gezien. Weinigen doen het hem na, met zoveel puurheid zijn verhaal vertellen waar familie steeds centraal staat. Vooral de acteurs en actrices en kinderen zijn steeds opmerkelijk.

Verder vond ik Durak ( Yuriy Bykov ) en Zvizdan ( Dalibor Matanic ) heel sterke films.

Maar ook veel mindere films gezien zoals Violencia en La Peur om er zeker twee te noemen.

Toppers:

01. Zvizdan ( The High Sun ) /Dalibor Matanic /Kroatië

02. Durak ( The Fool ) /Yuriy Bykov /Rusland

03. Ixcanul ( Volcano ) /Jayro Bustamante /Guatemala

04. Umimachi Diary ( Our Little Sister ) / Hirokazu Kore-eda /Japan

05. The Forbidden Room /Guy Maddin /Canada

06. Hrútar ( Rams ) / Grímur Hákonarson /IJsland

07. Verbotene Filme ( Forbidden Films ) /Felix Moeller / Duitsland

08. Mil e Uma Noites: Volume 02: As O Desolades ( Arabian Nights vol. 2: The Desolate On ) /Miguel Gomes / Portugal

09. Eadweards /Kyle Rideout /Canada

10. Shan He Gu Ren ( Mountains May Depart ) /Jia Zangke /China

Heb al betere jaren meegemaakt maar moet nog enkele films zien die jullie heel hoog waarderen. Son of saul wil ik graag ook nog een kans geven want met 45min vertraging was de fun er een beetje van af. De eerste 6 films krijgen 4 sterren en dan zakken we al. Ofwel zijn we te veeleisend.

Tuurlijk, ik wil 45 Years, Black Narcissus, Black Mass, Boulevard, Les Cowboys, The Endless River, The Forbidden Room, Ixcanul, The Lobster, Out of Nature, Regression, Son Of Saul en The Walk ook nog gaan zien. Maar we concluderen nu iets op het hetgeen wat we wel gezien hebben. Wat we hebben uitgekozen.

Hoeveelste jaar was het voor jou?

Ik denk dat het mijn vijfde of zesde jaar is op het FFG maar de eerste jaren maar een dagje of twee dagen op het festival geweest. Ik weet nog dat ik daar the stoning of Soraya M heb gezien en dat is toch al enkele jaren terug.

Ook Boulevard, Black Mass, Les Cowboys, The Lobster, Out of Nature en Son of Saul zijn in Leiden te zien Verhoeven., kom je langs?