Cannes

En ten slotte Cannes Classics, a selection of vintage films and masterpieces from the history of cinema. This year’s program is dedicated primarily to the history of the festival, and includes one short film and five new documentaries.

Highlights from the lineup include “Belle du Jour” (1967), Luis Bunuel’s classic about a housewife who dabbles in prostitution, and “All That Jazz ” (1979) Bob Fosse’s story of a womanizing, drug-using dancer played by Roy Scheider. There is also the documentary “Filmworker,” which tells the story of Leon Vitali, an actor who abandoned his career after “Barry Lyndon” to become Stanley Kubrick’s right hand man and creative collaborator behind the scenes.

Rights holders to the films decide whether to screen them in 2K or 4K, or use an original print. Jean Vigo’s “L’Atalante,” for example, will screen in 35mm.

Below is the full lineup.

A Brief History of The Cannes Film Festival

“Battle of the Rails,” directed by Rene Clement (1946)

“The Wages of Fear,” directed by Henri-Georges Clouzot (1952)

“Merry-Go-Round,” directed by Zoltan Fabri (1955)

“Ila Ayn?,” directed by Georges Nasser (1957)

“I Even Met Happy Gypsies,” directed by Aleksandar Petrovic (1967)

“Blow-up,” directed by Michelangelo Antonioni (1966)

“Siege,” directed by Gilberto Tofano (1969)

“Oh, Sun,” directed by Med Hondo (1970)

“Babatu, Les Trois Conseils,” directed by Jean Rouch (1976)

In the Realm of the Senses,” directed by Nagisa Oshima (1976)

“All that Jazz,” directed by Bob Fosse (1979)

“Man of Iron,” directed by Andzej Wajda (1981)

“The Way,” directed by Yilmaz Güney (1982)

“Ballad of Naramaya,” directed by Shohei Imamura (1983)

“El Sol del Membrillo,” directed by Victor Erice (1992)

“A Short History of Short Films,” curated by Christian Jeune and Jacques Kermabon (1951-1999)

Other events, restored prints, and guests

“Madame de…,” directed by Max Ophuls (1953)

“L’Atalante,” directed by Jean Vigo (1934)

“Native Son,” directed by Pierre Chenal (1951)

“Paparazzi,” directed by Jacques Rozier (1963)

“Belle de Jour,” directed by Luis Bunuel (1967)

“A River Runs Through It,” directed by Robert Redford (1992)

“Lucia,” directed by Humberto Solas (1968)

Documentaries about Cinema

“The Belgian’s Road to Cannes,” directed by Henri de Gerlache (2017)

“David Stratton – A Cinematic Life,” directed by Sally Aitken (2017)

“Filmworker,” directed by Tony Zierra (2017)

“Becoming Cary Grant,” directed by Mark Kidel (2017)

“Jean Douchet, L’Enfant Agite,” directed by Fabien Hagege, Guillaume Namur and Vincent Haasser (2017)

Zijn deze films dan gerestaureerd of zijn dit vertoningen van een bestaande kopie?

Alles gerestaureerd. Meest opmerkelijk: L'Atalante, wel 4K-digitaal gerestaureerd maar daarna toch ook nieuw op 35mm uitgeschoten. Meer info per titel vind je hier: Festival de Cannes - Official website / Corporate - festival-cannes.com

Cannes past regels aan voor Netflix-films|Prive| Telegraaf.nl

Netflix bijt van zich af na invoer nieuwe Cannes-regel - Vertigo - vertigoweb.be

9 films en lice pour la Palme d’or… plus jamais revus depuis !

Vind 36 maanden ook belachelijk. Kunnen ze geen tussenweg vinden?

Filmfestivals Venetië en Toronto reageren op Netflix/Cannes-conflict - Vertigo - vertigoweb.be

Is Netflix het Paard van Troje voor Cannes? | Cannes 2017 | AD.nl

De Filmkrant :: Cannes blog 1: Happy Haneke incl.: lijstjes

Opvallend. Naar vier van de vijf titels kijk ik niet eens uit. En op basis van plot, titel en poster gaat Haneke ons een spiegel voorzetten vol met intellectuele ironie. Ik pas.

01. Chloe Zhao

02. Andrey Zvyagintsev

03. Fabio Grassadonia en Antonio Piazza

04. Sergey Loznitsa

05. Claire Denis

06. Kornél Mundruczó

07. Naomi Kawase

08. Sarunas Bartas

09. Lynne Ramsay

10. Ben Safdie en Joshua Safdie

En ik smokkel nog mee: Laurent Cantet, LI Ruijun, Michel Franco, Emmanuel Gras en Valeska Grisebach. Zie overigens nu pas dat Alfredo Castro in twee Latijns-Amerikaanse films zit. Lees je mee, MR?

Almodovar gooit nog wat kolen op het vuur:

“I don’t perceive the Palme d’Or given to a film that is then not seen on the big screen,” says director.

Wordt de selectie met die nieuwe regel dan niet erg beperkt? Kan me voorstellen dat ze geen netflixproducties meer gaan opnemen, maar om nou een Franse bioscooprelease als criterium te hebben is ook weer het ander uiterste. Denk dat daarmee heel wat 'kleine' pareltjes al bij voorbaat geen kans meer maken.

Ik heb het vermoeden dat Franse bioscoopuitbaters wel welwillend zijn Cannes films te programmeren, ja uitgezonderd dus die Netflix titels. Dus ik denk dat het voor reguliere films nooit een probleem is.

Ik denk dat we in een overgangsfase zitten. VOD is niet meer weg te denken uit het filmlandschap en zal alleen maar meer invloed krijgen. Festivals hebben al veel Netflix titels geprogrammeerd. I Don't Feel at Home in This World Anymore (2017) won bijvoorbeeld de juryprijs op Sundance.

Nou zijn Fransen altijd al protectionistischer geweest, dus op zich verbaast me de ophef niet.

Oh ik dacht dat ze bedoelden dat (de mogelijkheid op) een bioscooprelease al op voorhand bepaald moet zijn voordat ze überhaupt geselecteerd worden voor het festival. Had het niet goed gelezen/begrepen. Leek me al sterk!

Wat is de film van Cannes 2017? Iemand al goede geluiden gehoord?

Okja (grote publiek), die van Haneke of die van Zyvagintsev

The Killing of a Sacred Deer (2017)

Een soort van nieuwe The Lobster, maar denk niet dat die gaat winnen (zal het wel zeer goed doen)

Ik heb eigenlijk een voorgevoel dat die juist wel gaat winnen. Zeker als de juryvoorzitter zijn zin doordrijft. Die wil vast graag iets excentriekers dan een streng drama.

Als je bekend bent met het werk van Almodóvar dan zal een bepaalde Franse film de GP winnen. Eentje die ook al omarmd is door pers en industrie. Ik zet mijn geld overigens nog steeds in op Oost-Europa. Gewoon omdat ik het één van die drie regisseurs gun.

De nieuwe Lanthimos is heel wisselend ontvangen:

http://www.screendaily.com/pictures/636xAny/5/3/6/1261536_Jury-Grid.jpg

En Hong Sang-soo kan niets verkeerd doen bij de Franse pers ...

Overigens worden de films in de UCR (Western), Quinzaine (The Florida Project) en Semaine (Ava) veel beter ontvangen dan de hoofdcompetitie. En dan noem ik nu slechts drie titels.

Die arme journaliste van Die Zeit. Die heeft één film gezien die ze goed vond.

Die Fransman met vijf keer 'bad'. Gelukkig zaten er twee Koreanen in de hoofdcompetitie.

Jezus, zit niet veel goeds bij als je bovenstaande jury-scores moet geloven. Hoe geloofwaardig ben je ook als criticus als je maar liefst 5 keer 'bad' geeft zoals die Fransman?

Ik denk dat loveless, wonderstruck en sacred deer zullen strijden om de gouden palm. Geen 3de voor haneke. Misschien heeft a gentle creature een waterkansje maar ik betwijfel het.

Buiten Doillon, Hazanavicius en Akin (Mundruczo en Campillo ben ik vooralsnog niet bekend mee), verdienen ze het wat mij betreft allemaal! Geweldige reeks filmmakers. Er zal hoe dan ook zeer weinig slechts tussen zitten. Negeren dus, die verzuurde critici.

Van Jacques Doillon zag ik ooit op het Filmfestival van Rome Un Enfant de Toi. Niet te harden.

Cannes critics ratings - cannes-rurban.rhcloud.com

Ook hier Doillon onderaan. Campillo bovenaan bij de competitie, gevolgd door de broertjes Safdie. De nieuwe Haneke wordt voor zijn doen lauwtjes ontvangen.

Heb wel al een paar zeer positieve (en interesse opwekkende reacties) op de nieuwe Ramsay gezien. Zou het goed kunnen doen in dit lijstje.

Op basis hiervan trouwens een tegenvallende competitie. Er hadden vorig jaar 5 films in competie een hogere waardering dan Campillo nu. In 2015 scoorden er twee hoger (maar dan ook echt ruim) en in 2014 4 stuks.

Ah zou prachtig zijn, moesten de Safdie broertjes 'm pakken. Al fan van het eerste uur.

De mumblecore-generatie wordt groot.

Dat lachje van Adam Sandler! Sowiezo een leuke persconferentie.

Ik verafschuw de regisseur maar dit interview met twee acteurs uit de film is wel heel verfrissend.

Ja, zeer leuk interview inderdaad. Maar ach, waarom toch al die haat? Een vleugje absurd nihilisme en wat intellectueel cynisme mag toch wel is?

Haneke, Ostlund, Lanthimos, Hong, Baumbach, etc. Het zijn niet echt jouw regisseurs he?

Ik kan vrij weinig met de wereldvisie en levensinstelling van Lanthimos. Daarbovenop vind ik zijn films ook steevast ongrappig waar het overduidelijk grappig bedoelt is. Dan geef mij maar een Slumming of Notre Jour Viendra.

Wat dacht je? Ik noem lukraak wat regisseurs? Zag van Haneke tot nu toe zeven films waarvan er pas eentje een onvoldoende scoort. In zijn nieuwste heb ik helaas vrij weinig zin omdat ik vermoed dat het 'spiegelfilm' wordt. Zie mijn eerdere bericht.

Baumbach heeft twee leuke films afgeleverd van de zes die ik zag. Wel wat karig. Sang-soo pas vier films van gezien. Wellicht dat ik zijn nieuwste meepak in Venetië.