Nachtmerries en Dromen

Stephan paste gewoon inception op je toe.

Haha creepy .

Ik droomde dat een goede vriend van me een verrader bleek te zijn

hahahaha

Vannacht een hele vreemde droom gehad. Droomde dat ik buiten liep en en steeds achterom keek of ik achtervolgd werd door gasten. Dat bleek dus zo te zijn, dus ik steeds sneller lopen, ope een gegeven moment kwamen er 2 kerels van 1.90m lang achter me aan rennen. Dus ik bleef maar rennen in m'n droom, op een gegeven moment kom ik uit bij een gebouw dus ik besloot ze af te schudden en via een deur aan de zijkant erin te gaan en me daar te verstoppen. Ik zit dus achter een kast verscholen een tijdje later komen die 2 gasten de kamer binnen, ik me adem inhouden en maar wachten totdat ze weg gingen. 2 minuten later verlieten ze de kamer en net op het moment dat de laatste gast de kamer verliet keek ie 1 keer in de richting waar ik verscholen zat achter een paar dozen. Ik hield me adem in en hoorde 'nu heb ik je!!!' Op dat moment werd ik wakker, was net alsof ik een een Thriller zat vannacht.

Ik droomde dat ik cannebas snoof. Dat is toch een soort wietplant?

Ik weet zeker dat het woord cannebas ofzo viel.

En wat betekent die droom dat je tanden eruit vallen? Die heb ik ook een keer gehad. Ik was op een pakeerplaats waar ik op me knieën viel. Er was iemand bij uit mijn basisschool tijd.

2 clockwork72

Zulke dromen zijn irritant. Omdat als het nét spannend wordt, je wakker wordt van de schrik. Voor hetzelfde geldt willen die kerels je portemonnee terug geven die je tijdens het lopen liet vallen.

Ik droomde vannacht dat ik mezelf als vrouw ging verkleden . En ik vond het nog leuk ook . Maar volgens mij is dat ook best geinig.

@ Clockwork72

Heb ik ook vaak. echt irritant!

Telkens als ik zo'n droom heb, voel ik mij als ik wakker kom zo gespannen.

Soms een beetje claustrofobisch.

Ik heb dan een zeer slechte dag daarna.

Ik weet niet hoe dat komt, maar het is gewoon zo.

Omdat je je meteen kut voelt?

Omdat mijn opa me Quo Vadis had laten kijken op zesjarige leeftijd had ik een tijd lang nachtmerries over opgegeten worden door leeuwen.

Er was zelfs een keer dat ik niet wakker werd en lekker opgepeuzeld werd.

De ontknoping van voetbalseizoen 2010-2011 is pas een ware nachtmerrie!

Ik heb een vraagje aan jullie:

Dromen jullie eigenlijk in 1ste persoon of tweede persoon?

(Zie jij jouw droom in jouw ogen, of zie jij jezelf dingen doen?)

En dromen jullie in kleur of in zwart-wit?

Ik zie mezelf dingen doen en ik droom in zwart-wit!

Kleuren weet ik niet, first person weet ik dan weer wel.

Gewoon kleur en 2de persoon. Alsof het een soort film en ik de camera maar ook de acteur ben.

Mijn dromen slaan nergens op en zijn een soort van namaak van alles wat ik dezelfde dag of week heb gedaan, maar dan door elkaar gegooid.

Zo had ik een keer, zonder helm of enig beschermende kleding, bij een feestje op een motor gereden. Maar omdat ik het 'onder controle' had deed ik een paar stunten, ik reed met ruim 100 km/u en toen ging het mis. Ik knal dus vol tegen een muur en werd toen tegen een paal geslingerd, maar stond gewoon rustig op.

Een ander droom bestond uit een aantal films. Het was in de metro (hetzelfde als een eindstukje 28 Weeks Later), met als vijand hongerige vampieren en geïnfecteerden (30 Days of Night, The Crazies en 28 Days Later). Ik (kennelijk een militaire-eenheid), had 2de WO rangers kleding aan (het was natuurlijk 1945, logisch dus ) en was samen met de kapitein dat gewoon Hanks (Miller) was (Saving Private Ryan dus). Die was kennelijk gebeten ofzo en had zichzelf doodgeschoten. Ik schreeuwde op z'n Amerikaans 'nooooo!' en dat had elke vijand gehoord, ze waren dus in de buurt en ik was in de war en wist niet meer wat ik moest doen.

Ik droom eerstepersoons en in kleur.

Zijn hier mensen bekend met lucide dromen? Heb er twee gehad (vannacht weer één) en het zijn echt fascinerende ervaringen. Het zijn kraakheldere dromen waarvan je bewust bent dat het dromen zijn. In plaats van dat de droom controle over jouw heeft, heb jij juist meer controle over de droom. Elke stap die je zet is bewust. Vooral het gevoel van helderheid geeft de droom een ultra realistisch gevoel. Het zijn de kleine details waar je uit af kan leiden dat het wel een droom moet zijn.

De eerste keer droomde ik over een gigantisch lange, smalle balk die tientallen meters boven een woeste oceaan lag uitgestrekt. Ik vervolgde mijn weg op de balk, rustig balancerend, voetje voor voetje. Klinkt eng, maar als bewust bent van het feit dat je droomt geeft dit juist een enorme vreugde. Ik had het idee hiermee urenlang door te kunnen gaan, totdat ik er genoeg van had en besloot te ontwaken.

De droom van vannacht was iets minder helder maar wel erg vet. Ik werd wakker vanuit een andere droom, maar wel in een klein tentje op een camping en niet in mijn gebruikelijke bedje. Dit moest dus wel een droom zijn. Heb vervolgens de tentdeur opengedaan en de camping verkend. Helaas werd ik deze keer wel wakker zonder dat ik er invloed op had.

Ook één keer gehad. Bijzondere gewaarwording was dat, echt heerlijk, helaas zijn ze heel erg zeldzaam.

Ik heb wel regelmatig een lage mate van luciditeit gehad. Dus dat ik een droom wel kan sturen, maar niet echt in de gaten heb dat het nep is.

Wel vaak zat kraakheldere dromen gehad, of dromen die enorm echt over kwamen. Heb ook vaak gehad dat ik heel de nacht wakker bleeft en een kwartier of een half uur voor de wekker gaat in slaap val. Dat zijn vaak enorm mooie en heldere dromen. Een smet op de slechte nacht, zeg maar.

Heb ze geregeld. Zeker een paar keer per jaar. Zijn geweldige achtbaanritjes.

Heb ze ook wel eens gehad, maar niet tof. Het klinkt cliché en ongeloofwaardig, maar ik droomde ook wel eens dat ik een dikke geldprijs had gewonnen of dikke auto reed en dat iemand in m'n droom zegt dat het een droom is. Kan leuk zijn, maar niet als het om materialisme gaat!

Ik heb wel vaker dat ik in de droom een handeling moet doen (wat dan ook), maar dat niet helemaal naar mijn perfectionistische zin doe. "Ach, dit is toch een droom, doe ik het even opnieuw". Erg vaag om mee wakker te worden. Het opnieuw proberen wakker te worden lukt dan niet. "Jammer, echt wakker".

De naarste dromen zijn dat je droomt dat je precies in je slaapkamer ligt en er allerlei geesten je vast houden en je geen kant op kan. Vooral omdat je denkt dat het echt gebeurd, aangezien alles uit mijn slaapkamer dan ook nog precies op dezelfde plekken staat/hangt.

In de 'twilight' zit je dan. Je hersenen raken in een soort van paniek omdat je lichaam nog in slaapmodus verkeert, maar je bewustzijn komt wel langzaam op gang. Mensen zoeken overal meteen iets paranormaals achter, dus geesten of schaduwen en schimmen.

Vannacht een nare droom gehad.

Ik zag twee afschuwelijke grijnslachende koppen door de ruiten in mijn voordeur naar binnen kijken, een ervan laag bij de grond, alsof hij naar binnen wilde kruipen, en de bijbehorende handen staken door het glas (zonder dat dit gebroken was) en grepen in mijn richting.

Ik dacht dat ze ieder moment naar binnen konden komen.

Ik sprong achteruit en zocht naar iets om mij mee te verdedigen, en werd toen wakker.

Aanvankelijk leek het alsof er in de deuropening van mijn slaapkamer iets bewoog.

Ik kreeg kippenvel, en mijn oren suisden een hele tijd toen ik was opgestaan en de gang inliep.

Het bleek pas tegen 5 uur te zijn.

(nee, ik had geen alcohol gedronken o.i.d. )

Niet prettig zo'n droom.

Ik heb het zelf ook heel vaak. Heb soms ook het gevoel dat ik weet dat ik aan het dromen ben in m'n droom, lucide dromen noemen ze dat. Vaak als zo'n droom midden in de nacht bij me voorkomt en ik schrik wakker, kan ik vaak daarna ook niet meer goed in slaap komen.

Vanacht een droom gehad en dat bewijst weer dat ik verantwoordelijkheidsgevoel heb.

Droomde dat ik iemand op een een of andere reden met een waterpomptang doodsloeg, naderhand heel diep onder de grond begraven en niemand wist dat ik een moord had gepleegt. Opzich zou je denken: wie niet weet, wie niet deerd. Maar toch vrat er een schuldgevoel aan me en ik kon het maar niet tegen iemand zeggen en ik ging daar helemaal aan ten onder alsof ik in een vicieuze cirkel zat. Het was ook echt zo dat het zo echt leek. Tot dat ik wakker werd. Wat was ik opgelucht!

Deed me gelijk denken aan Ken Park en Benny's Video.

Ik had overlaatst een nogal bizarre droom. Ik droomde dat ik dood was een naar de hemel ging. Ik weet niet meer hoe ik aan mijn einde kwam (vermoed iets met een auto ongeluk ofzo), maar ik kwam in de "hemel" terecht. En die zag er ongeveer uit als het centrum van "New York City" in mijn droom. Veel drukte, grote lange straten veel mensen hoge wolkenkrabbers. Ik bevond mij in het midden van een kruispunt. Allez ik ging dus naar het voetpad, niet echt wetend wat ik moest doen. Ik stapte een willekeurige bar binnen en plots zag ik daar mijn vader (je moet weten, mijn vader is in 2003 overleden aan kander). Die zat daar gewoon een spelletje bingo te spelen, uit verveling waarschijnlijk. Ik ging naar hem toe en samen gingen we een Ice-T drinken. Ik vroeg hem waarom het hier zo druk is en mijn vader antwoorden heel normaal: "Ja jan (want zo heet ik trouwens), er zijn ook al veel mensen gestorven he". Ik vroeg hem ook of we niet terug konden keren naar het Aardse leven waarom mijn ouwe heer weer antwoorden: "Ja maar dat gaat God niet willen hoor!", toen stapten we naar buiten en vanaf dan weet ik niets meer.

Ik weet eigenlijk nog altijd niet wat die droom betekend, maar vond het wel de moete waard m het hier even te posten! gr. A.L.I.E.N

Gaf het niet een tijdelijk prettig gevoel dat je zo toch nog een soort van wederzien met je vader had gehad?