Het grote muziektopic

Whatever!!!

Klinkt na twee luisterbeurte ook al erg goed, vooral The New is een heerlijk sfeervol nummertje. Moet ze allemaal wat meer luisteren om te bepalen welke ik nou het sterkste vind.

@Metalfist: (Ântwârpe) (óp Sinjoorke ! )

Ben nu dit aan het luisteren, zo'n heerlijk zondagmorgenplaatje:

Op een besneeuwde zondag, de kachel hoog: Thin Lizzy's Whiskey in the Jar. Heerlijk..

of het alternatief

Heb er ook nog wel ééntje.

En even een ander rustig liedje.

De kleine Londense straatschoffies die wisten wat pit in de muziek brengen was.

Vaak geïmiteerd, nooit geëvenaard!

Zooo mooi dit!!

Vind je? Ik vind het voornamelijk héél erg gedateerd, althans dit nummer dan. Al loop ik sowieso niet echt warm voor The Small Faces. Geef mij maar The Troggs of zo.

TheTroggs vond ik eerder grappig., maar in geen enkel opzicht vergelijkbaar met The Small Faces.

The Small Faces (vóórdat ze met Rod Stewart in zee gingen) waren een echte powerband, zonder daarom meteen hardrockers te zijn.

Een paar keer live aan het werk gezien.

Piepkleine mannetjes, met grote gitaren (leken het) en een ongelooflijk dynamische aanpak.

Zanger Steve Marriott had een dijk van een stem, een van de beste ruige zangers uit de Engelse popgeschiedenis durf ik er aan toevoegen.

Lazy Sunday Afternoon, in plat-Londens gezongen (Cockney?) is een van hun bekendste nummers.

Maar hun repertoire bestond grotendeels uit veel ruigere songs, die je terug kan vinden op hun albums.

Ook soul invloeden vond je er soms in terug.

Marriott kon prachtig nummers van zwarte zangers zingen met die scheurstem van hem.

Deze live opname is een beter voorbeeld van hoe ze tekeer gingen.

(Met excuses voor de miserabele beeldkwaliteit)

En nog een:

Jaaa, het is weer maandag!!

Ik ga voor deze:

Kon de originele clip even niet vinden.

wat een schatje was het toch die zangeres. .

Jeweethetzelluf.

Man man man

Blijft ook top

Die riff, de stem, ... Geniaal in al zijn eenvoud

Ok, daarin moet ik je gelijk geven. Iets wat wel te vergelijken valt, vind ik dan, zijn The Pretty Things. Vind ik in ruigheid toch wel wat verder gaan dan The Small Faces en beter.

Highlight is natuurlijk: Midnight To Six Man, een nummer met een geweldig drive!

Een ander: Come See Me

Maar hoe kon ik deze nu vergeten!

She Sells Sanctuary, een kick ass 80's rocker.

Ruig wel, dat is een niet te ontkennen feit.

Maar wel zowat de slechtste muzikanten van alle Engelse sixties bands.

Hun beperkte beheersing van de instrumenten is wel legendarisch

Enkele jaren geleden was er een reünie van The Pretty Things op TV, en het was nog altijd niet beter geworden.

Tot overmaat van ramp hadden ze Arthur Brown (van de ooit bekende Crazy World of Arthur Brown, met de hit 'Fire') als gastzanger gevraagd.

Daarbij vergeleken staken de PT's dan toch weer gunstig af.

Zelden iemand zó amechtig en vals horen zingen, haha.

Mja, beperkte instrument beheersing of niet, ik blijf ze wel beter vinden dan The Small Faces. En Arthur Brown, is inderdaad.. I'm the God of Hell and Fire, and I bring you...Fire!

Ieder zijn ding (of Thing )Everybody happy.

Een liedje voor de dinsdag van een hele goede (tragisch om het leven gekomen) band. Althans, de toenmalig zanger en nog 2 bandleden op 20 oktober 1977. R.I.P.

Tuesday's Gone De afgelopen paar weken nog heel de discografie op mijn I-pod geluisterd.

Speciaal voor Walkure: Q65, de Nederlandse evenknie van The Pretty Things

Speciaal voor de dakkers

Carole King & Louise Goffin - Where You Lead I Will Follow