Pro-Wrestling (WWE, Lucha Underground etc.)

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/e/ee/WWE_Raw_logo.png

http://pwnews.net/nov1obz2/11/lucha-underground-splash.jpg

Ik maak hier gewoon een algemeen topic van, aangezien pro-wrestling toch wel een beetje een niche is. Het valt wat mij betreft ergens tussen sport en tv-serie in. Zelf ben ik pas de laatste pak hem beet 2 jaar weer fanatieker worstelen aan het kijken. Zo groots en over-the-top als vroeger wordt het niet meer bij de WWE, maar vermakelijk is het nog steeds. Een vriend van me noemde het ooit "een soap voor mannen" en daar valt zeker bij RAW wel wat voor te zeggen, aangezien de vele disses en promo's tussen de matches veel meer aanvoelen als een gedramatiseerd verhaal.

Nadeel is dat bij die show het technische aspect van het geheel wat ondergesneeuwd wordt. Dit technische aspect – het zijn eigenlijk gewoon stuntmannen – wordt bij zusterprogramma NXT veel meer laten zien. Recentelijk is daar bij Robert Rodriguez zijn eigen netwerk El Rey de show Lucha Underground bij gekomen. Deze mix van lucha libre en Amerikaans worstelen oogt veel rauwer, omdat het niet de PG restrictie heeft waar RAW tegenwoordig mee werkt. Ook is de show vele malen vloeiender gemonteerd en ogen disses en promofilmpjes veel cinematischer, met meer focus op doorlopend verhaal; je hebt echt het idee naar een tv-serie te kijken, waar ook worstelen in zit.

Ok, dat is mijn beginnetje. Nu jullie. Iemand?

Ik vind pro wrestling ook nog steeds erg gaaf, maar heb geen tijd meer om per week Raw, Smackdown en NXT te kijken. Ik hou wel een beetje bij wat er gebeurt via blogofdoom.com. De rants van Scott Keith zijn zeer vermakelijk. Veel PPV's gezien vanaf 1997-2003 ongeveer, daarna is het wat minder geworden. WrestleMania kijk ik eigenlijk elk jaar wel. Stone Cold Steve Austin was altijd mijn favoriet. Tegenwoordig is dat Daniel Bryan, maar ik heb het idee dat hij iets te veel geblesseerd is en niet echt door mag stoten naar de top, ie John Cena en Brock Lesnar. 2001 blijft m'n favoriete jaar. Royal Rumble is daarin te gek, WrestleMania X-7 is mijns inziens nog altijd de beste PPV ooit.

Bryan heeft nekblessures en te zware hersenschuddingen. Is nu bezig met dokters: 1 heeft hem al afgekeurd voor de show, nu is ie bezig met second opinions. Mocht hij afgekeurd worden (stop dan, zou ik zeggen) heeft ie al aangegeven misschien lucha libre te gaan trainen.

Als je per jaar maar een paar PPV's kijkt zou ik sneller gaan voor een NXT TakeOver of Hell In The Cell, zo goed was Wrestlemania de laatste keer eigenlijk niet namelijk. Momenteel kijk ik het 3-daagse Battle of Los Angeles 2015, maar dat komt echt uit het indiecircuit, wel erg tof.

Grappig dat hier weer blijkt dat pro-wresteling in nederland een of andere verborgen hobby blijft. Ik ken best veel mensen die het kijken maar waar je altijd toevallig moet achter komen dat ze het kijken. Terwijl de shows die WWE doet in Belgie en Nederland goed bezocht zijn.

Ik heb me al bij deze ('kinderachtige') liefde voor de rare sport theater hybride neer gelegd en ben uhm nogal veel bezig met zeuren op internet. Ook al gaat dit wel in periodes maar ik volg WWE al sinds mijn 12de toen Classic Collection nog vaak op Eurosport kwam.

Voor de rest tjah ik ben groot indie fans van promoties als Chikara(gekoppeld met veel humor en lucha) en ROH(meer sport dan theater). Tijdje Japan ook gevolgd met New Japan Pro Wresteling maar door slechte verkrijgbaarheid met Engels commentaar soms mee gekapt.

WWE vind ik heel weinig meer aan. Te veel acteerwerk, te weinig interessante wedstrijden en te weinig interessante characters. Toen overgestapt op het meer lugubere werk van Combat Zone Wrestling, Big Japan Pro Wrestling, IWA etc. Wat dat betreft ben ik een beetje een 'redneck', maar die Tournament's of Death zijn wel echt een klein spektakel. Ook altijd interessante verhalen achter die independent worstelaars. Gozers die een paar keer per maand hun lichaam op het spel zetten voor hun liefde voor de sport en de fans. Voor het geld hoeven ze het niet te doen want in tegen stelling tot de miljonairs van de WWE (die door veel minder pijn gaan), verdient dit in verhouding erg weinig.. Dan kun je net zo goed op de fabriek gaan staan wat dat betreft. Wacht eigenlijk nog steeds op een goede documentaire die alle kanten van het extreme underground wrestling belicht.

CZW is vaak niet zo extreem meer, al heb ik al een tijd geen Tournament of Death meer gezien, geen idee of dat nog een beetje hetzelfde is? Mja in zekere zin gaat dat soms wat ver en heeft het weinig meer met echt worstelen te maken, al die rare cirkelzagen op het gezicht en sprongen op glas en prikkeldraad. Wel heel tof, Jon Good (Dean Ambrose) had daar niet weg moeten gaan natuurlijk .

CZW is onder DJ Hyde inderdaad iets zachtaardiger geworden dan onder John Zandig... Maar als je ook ziet wat er onder hem allemaal gebeurde is dat niet zo vreemd natuurlijk.. Aan ringen aan je rug opgetakeld worden, weed wacker tegen je buik waarbij het bloed in het rond spuit, met gebroken ribben worstelen en vervolgens gewoon met zijn tweeen van een 12 meter hoog gebouw afspringen en terecht komen op de harde grond..

Maar zelfs ook al is het qua geweldadigheid ietsje ingetoond, dan nog is het een gruwelfestijn. De laatste TOD (Tournament of Death 14), waarvan de finale helaas wel een enorme teleurstelling was, had nog een prachtwedstrijd tussen Rickey Shane Page en Danny Havoc (één van mijn favorieten in dit genre). Groot gemis tijdens dat toernooi vond ik wel MASADA, die diezelfde maand wel mee deed bij IWA Mid-South's King of the Deathmatch. En TOD 13 vond ik, mede door de Japanse inbreng met Jun Kasai, Masashi Takeda en Jaki Numazawa, ook erg de moeite waard.

Het gaat inderdaad nog wel eens te ver. Die spuiten die die Thumbtack Jack altijd door de wangen van zijn tegenstander deed vond ik bijvoorbeeld bijzonder goor. Laats zag ik ook nog een filmpje van IWA Deep South's Carnage Cup (die wel heel erg bezig zijn met het verleggen van grenzen), waarin een gozer letterlijk met een stanleymes inches deep in zijn arm wordt gestoken.. Dat is, buiten dat het geen 'spektakel' effect heeft, gewoon TE ziek voor mij.. Zelfs de fans (die toch wel wat gewend zijn) klonken geschokeerd.

Maar zo'n CZW heeft inderdaad zeker nog wat talent omhoog geholpen: Dean Ambrose, Sami Callihan (die 12 december kennelijk terugkeert bij CZW voor Cage of Death XVII) en CM Punk bijvoorbeeld. Het is ook niet alleen maar extreem worstelen. Buiten de toernooien die ervoor bedoeld zijn, bestaan hun 'normale' shows ook veel uit 'normaal' wrestling.

Jeps, dat weet ik. Zieke Aerial Assault Ladder Match uit 2010 gezien met o.a. AR Fox en Ricchochet. Goed spul! IWA zal ik eens nakijken, dat ken ik dan weer niet zo.

Hah leuk om te zien, ik ben niet echt van de (Amerikaanse) hardcore. Ik hou van technisch worstelen wat te zien is in ROH en NXT wat veel mensen saai vinden maar ik heb in het verleden ook genoeg ECW en CZW gezien.

CZW onder Zanding was inderdaad een bloederige chaos maar ik kan er niet echt heel lang naar kijken want dan verveeld het me. Tournament of death vind ik dan wel geweldig vooral om de geweldige 'we gaan naar buiten in een random veld en bizzare spots doen' sfeer. Samen met tangeled web de CZW ppv's die ik wel ieder jaar kijk. Sami Callihan keert terug in CZW omdat hij zijn release heeft aangevraagd bij het enigste waar je echt moet op letten bij WWE, NXT. CM Punk kwam meer uit ROH dan CZW maar zijn CZW matches zijn ook erg tof. Vooral de 2001 match tegen Sick Nick Mondo is geweldig.

Groot IWA Japan fan wel. Een perfecte mix tussen intelligent en hardcore worstelen. Natuurlijk een beetje een standaard keuze maar de match tussen Catus Jack en Terry Funk blijft een gigantische favoriet.

Ik volg al jaren RAW en Smackdown! (elk week). De PPVs volg ik ook allemaal (WWE Network). Bij NXT volg ik alleen de TakeOvers.

Jammer dat het hier in Nederland wat minder populair is, vergeleken met de VS.

Here comes the money! Altijd fijn om Shane weer te zien. Geweldige streetfight van hem op KOTR 2001 tegen Angle. Die bumps door die glazen platen.

Eindelijk de tijd gevonden om de CZW Tournament of Death 15 van begin juni te zien, en hij stelt niet teleur. Aardig sterke lineup met Danny Havoc, Matt Tremont, Conor Claxton en Masada. Daarnaast stellen ook onbekendere namen als Alex Colon en Jeff Cannonball niet teleur. Wie mis je dan qua grote naam? Nick Gage natuurlijk, maar aangezien die telkens maar weer in de cel gegooid wordt moeten we het maar zonder hem doen. En de Japannertjes mis ik sinds TOD 13 toch ook wel. Jun Kasai, Masashi Takeda en Abdullah Kobayashi zijn enkele van de grootste sterren van dit genre.

Danny Havoc zorgde, net zoals vorig jaar, voor de beste match van het toernooi. Finale waardig. Jammer daarom ook dat hij er weer zo vroeg uit lag. Mag 'em in 2017 wel weer eens winnen.

- Beste match: Danny Havoc - Alex Colon

- Slechtste bladejob: Rickey Shane Page (het bleef maar uit z'n voorhoofd stromen. Het verbandje dat er in alle haast en onhandigheid omheen werd getapet was ook binnen enkele seconden alweer doordrenkt).

- Goorste injury/wond: Gapend gat in de bovenarm van Alex Colon (die daarnaast ook nog eens een lelijk diepe snee op zijn rug had).

- Tofste spot/bump: Waren niet zo heel veel echt opzienbarende spots dit jaar. Misschien de sateprikkers van Masada dan maar? Of de jump van RSP en Tremont door een tafel met een stapel tl-buizen....

- Grootste botch/blunder: Waar in de 'warm up' wedstrijden voorafgaand aan de main event van de TOD van (ik geloof) vorig jaar nog de ene na de andere botch en blunder te zien waren, viel dat in deze editie ook wel mee. Grootste botch was DJ Hyde die zijn tegenstander een meter naast het bedoelde doelwit (een glazen plaat) gooit. Maar dat kan iedereen overkomen.

Heb me dus weer 2,5 uur vermaakt met een aantal lekkere matches. Jammer wel dat het hoogtepunt van het toernooi (de match tussen Havoc en Colon dus) al in de eerste ronde plaatsvindt.

Tof verhaal. Dat is de volgende op mijn lijst van grote toernooien die ik ga zien. Ben benieuwd.

Zelf net 2 toernooien afgerond:

NJPW Best of Super Juniors 2016 met toppers als Riccochet, Will Ospray, team Red Dragon, Matt Sydal, Kushida, Taguchi, Liger, Bushi en meer. Fijn toernooi, maar aangezien het 14 dagen duurde sloeg de verveling wel toe. Zaten topmatches bij, zoals Ricchochet vs Will Ospray.

Zojuist afgerond heb ik Super Strong Style 2016, georganiseerd door het Britse Progress Wrestling. Zaal en ring zijn kleiner, waardoor matches vaak veel snelheid hebben. Maar dit is een Strong Style toernooi, dus dat betekend doorgaans hard rammen. Heavyweights als Big Daddy Walter en Dave Mastiff, zwaarder krijg je ze niet. Dan heb je ook nog high flyers als Matt Cross en Mark Andrews om het af te wisselen. De echte lomperiken zijn er ten slotte in de vorm van Chris Hero, Sammi Callahan en Nederlander Tommy "fucking" End. Die laatste 3 ook mensen die in CZW bijvoorbeeld een stevig potje kunnen knokken. Tommy End in een hoofdrol en daar kan ik alleen maar blij mee zijn: hij verdient het. Hij is inmiddels gesigned voor NXT en ik hou mijn hart vast, gezien ze topworstelaars als Shinju Nakamura en AJ Styles bij WWE toch een beetje verpieteren. Daarentegen kan ik niet wachten op een match tussen End en Nakamura, elk nadeel heeft zijn voordeel, I guess.

Nog staan: nog meer Progress, CZW Tournament of Death en binnenkort zin in WWE Cruiserweight Classic: waarin Engelsen als Jack Gallagher en Zach Sabre Jr. het moeten opnemen tegen Tomasso Ciampa, Johnny Gargano, wat mensen uit de Mexicaanse Lucha wereld en zelfs wat Indiase worstelaars en meer. Tof.

Das een pracht klassieker inderdaad. Werkelijk waar krankzinnige match. Foley die op ten duur staat te 'worstelen' met een uitgeslagen tand die half uit zijn neus hangt.

Zelfde geld voor die waanzinnige I Quit match tussen Mankind en The Rock. Al was het wel misselijkmakend dat The Rock hem gewoon 11 chairshots gaf terwijl er 5 waren afgesproken. Uiteindelijk gaf 'ie er zo veel dat Foley buiten bewustzijn raakte en er een bandje afgespeeld moest worden met de stem van Foley die 'I Quit' zegt dacht ik. Ergens natuurlijk begrijpelijk dat de WWE veel meer 'clean' is geworden, maar dit waren wel pracht matches.

jordandejong

Misschien ken je deze? Daaron komen die matches voor: Beyond the Mat (1999)

Al zijn er verschillende versies van doe film, wat ik niet zo goed snapte.

Ken de documentaire, maar heb em nooit helemaal gezien. Wel stukjes, met inderdaad ook het verhaal van Mick Foley achter die matches.

Classic natuurlijk, ik hou toch meer van Foley in WCW of Japan waar hij nog wat meer kon bewegen dan tijdens zijn wwe run....

Tourmant of death was leuk zoals altijd, een spotfest maar daar doen we het voor.

Topic maar eens een nieuw leven in proberen te blazen. Wat filmpjes van een, voor waarschijnlijk velen, onbekend fenomeen: de horrorcharacters die in het verleden te aanschouwen waren in de ring (voornamelijk voor de Japanse promoties FMW en W*ING). Matches waren vaak niet van een al te hoog niveau zoals je je wel kan voorstellen:

Hier eentje met Jason the Terrible (Jason Voorhees) en Boogie Man (Michael Myers).

Hier neemt dezelfde Jason the Terrible het op tegen Freddy Krueger.

De meest beruchte was misschien wel Leatherface (of Super Leather, werd gespeeld door meerdere worstelaars) die aan veel Deathmatches meedeed. Hier bijvoorbeeld tegen Terry Funk.

Mooi van dat Leatherface character was vooral zijn entrance. Met een 'ronkende' kettingzaag kwam hij op en creëerde hij chaos door de angstige Japanners door de hele arena te laten rennen.

En in Japan krijgen ze er nu kennelijk nog steeds geen genoeg van aan deze vrij recente beelden te zien van iemand onder de naam 'Chainsaw Tony', met Leatherface uitstraling, die deelneemt aan explosion matches van legende Atsushi Onita.

Gisteren CZW's Tournament of Death 17 aangeschaft en vandaag uitgekeken. Weer een geslaagde show. Voor het eerst niet in het knollenveld in Delaware, maar op een skatebaan in New Jersey. Geeft een wat andere sfeer (publiek was ook niet zo heel luid vond ik). Begon sowieso qua matches wat tam, maar pikte vanaf het moment dat Rickey Shane Page aantrad op qua vermakelijkheid. Winnaar van het toernooi is de 21-jarige Jimmy Lloyd, die een beetje vergelijkbare mic skills heeft als Nick Gage.

- Beste match: Jimmy Lloyd - Rickey Shane Page (al waren alle drie de matches van Page deze editie, en eigenlijk altijd, zeer de moeite waard).
- Slechtste bladejob: Jeff Cannonball, staat recht voor het publiek wel heel erg overduidelijk op z'n eigen voorhoofd in te hakken.

- Goorste injury/wond: Het gat in het achterhoofd van Rickey Shane Page (die het sowieso het zwaarst te verduren had deze editie.

- Tofste spot/bump: De sprong van Lloyd en Page vanaf de scaffold door een stapel van houten platen, lighttubes, prikkeldraad, glas en stoeltjes..... De spot (die ook nog meerdere keren herhaald werd) waar Drew Parker lighttubes breekt met de mond van Shane Page was ook nogal naar.

- Grootste botch/blunder: Niet zo heel veel dit jaar. Enkel in de match tussen Jimmy Lloyd, Casanova Valentine, SHLAK, Stockade en G-Raver ging qua moves nogal het een en ander fout.

Goed vermaakt dus weer... Ergens wel jammer van de afwezigheid van MASADA.

https://image.ibb.co/hf4Ly9/RSP_Lloyd_2.png
Ricky Shane Page en Jimmy Lloyd hadden de beste match van het toernooi.

https://image.ibb.co/d8tr5p/Weedwacker.png
Jimmy Lloyd kwam met de terugkeer van één van de meest beruchte wapens in wrestling: de weedwacker.

https://image.ibb.co/cw7Jkp/RSP_Lloyd.png
Een splitsecond voor het grootste WTF moment van het toernooi.

https://image.ibb.co/dQnjQp/Mond_Spot.png
Een lighttube breken met je mond... Ook nogal naar.

https://image.ibb.co/c8OPQp/Botch_Match.png
De match met de meeste botches... En ja, daar wordt iemand tegen een stapel cinderblocks aan gegooid...

Na 4 maanden eindelijk weer eens een aankoop gedaan op Smartmarkvideo. Dit keer GCW's Tournament of Survival 3 (2018). GCW is een brand die ik al een tijdje online volg maar waarvan ik nog weinig tot geen volledige matches had gezien. Ze vielen me wel op door hun opmerkelijke bookings (Masashi Takeda, Necro Butcher, Jun Kasai) dus besloot het te proberen met hun Tournament of Survival (zeg maar de GCW versie van CZW's Tournament of Death). Paar dingen die gelijk opvielen: Publiek is uitzinnig en zit dicht tegen de ring aan (zorgt voor héél veel sfeer), en de matches zijn stuk voor stuk van een héél hoog tempo. Winnaar van deze editie is Ciclope geworden, in een finale tegen zijn tagteam partner Miedo Extremo.

Beste Match: Lastig, zowel Ciclope - Alex Colon als de finale van Ciclope - Miedo Extremo waren spektakelstukken.

Goorste injury/wond: Weinig verwondingen van buitengewone proporties. Enige niet geplande was denk ik de diepe snee in het hoofd van Alex Colon dat heel erg bloedde. Miedo Extremo die zich tijdens de match ook meerdere keren bekommerde over om Colon en de wond verzorgde.

Tofste Bump/Spot: Dit moet de spot in de finale zijn: Het canvas en de houten planken worden van de ring gehaald (iets wat ik voorheen alleen in Japanse deathmatches had gezien). Wat er overblijft is een gapend gat in de ring die voorzien is van strak gespannen prikkeldraad. Miedo Extremo en Ciclope bewegen zich als een soort Jack Sparrow over de enige overgebleven balkjes die de ring nog intact houdt. Miedo is uiteindelijk de pechvogel die de bump in het prikkeldraad te verduren krijgt. Heel tof. Eervolle vermelding krijgt de vishengel-spot bij Nick Gage - Ciclope.

Grootste Botch/Blunder: Ook niet zoveel in deze editie. Enkel misschien Miedo Extremo die heel opzichtelijk een bundel tl-buizen tegen zijn gezicht aan legt zodat Eric Ryan er tegenaan kan trappen. Ander leuk 'blundertje' (voor het crew lid dan) is Gage die een mager crew lid, die bezig is Ciclope uit het prikkeldraad te knippen, oppakt en keihard het publiek in gooit.

Top vermaak deze show van GCW.. Dat smaakt naar meer. Elke match een HELE ruime voldoende. Veel talentvolle worstelaars, hoog tempo, veel spektakel, een luidruchtig publiek. Dat willen we zien, en dat krijgen we voorgeschoteld.

https://i.ibb.co/Tg6CS1W/Beste-Match.png
De finale tussen tag team partners Ciclope en Miedo Extremo was de beste match van de avond.

https://i.ibb.co/3Md9F9t/Injury-Wond.png
Miedo Extremo verzorgd de hoofdwond van Alex Colon.

https://i.ibb.co/G07Cjfd/Bumpspot.png
De val in het web van prikkeldraad.

https://i.ibb.co/3rxG271/vlcsnap-2019-01-01-22h02m35s138.png
Naar gezicht... Gage vist met Ciclope als aas.

Dit ziet er veel serieuzer uit dan het standaard nep worstelen waar je hooguit blauwe plekken van krijgt. Wat verdienen ze eigenlijk met zo'n wedstrijd?

Ik durf niet te zeggen hoeveel je betaald krijgt voor zo'n match, maar het zal geen vetpot zijn. De pomoties die dit soort matches organiseren zijn over het algemeen vrij klein (GCW die dit evenement organiseerde is dan nog één van de grootste). Ik weet wel dat echt de toplevel worstelaars die meedoen aan dit soort matches ervan kunnen leven, maar alles daaronder heeft vaak gewoon een normale day-time job. In Japan is dit genre weer wat groter en schijn je er ook echt goed geld mee te kunnen verdienen. Veel worstelaars verdienen dan wel weer een leuk centje aan de verkoop van persoonlijke merch (t-shirts, hoodies, compilatie dvd's etc.).

De eigenaren van dit soort promoties staan vaak niet al te best bekend. Zo weet ik bijvoorbeeld wel dat er verhalen zijn dat bijvoorbeeld CZW in het verleden een verslaafde worstelaar die deelnam aan dit soort matches schandalig genoeg uitbetaalde in pijnstillers.

Genoot ik een paar dagen geleden nog van een gelikte deathmatch show van GCW met meer dan genoeg worsteltalent, was het nu de beurt aan de 11e editie van de beruchte Carnage Cup van IWA Deep-South. IWA Deep South staat bekend als zo'n beetje de meest Redneck, talentloze promotie van heel de VS. Hun Carnage Cup evenement kijk je niet voor mooie moves of groots worstelspektakel. Het is hetzelfde als een huis dat af fikt in je buurt. Het is verschrikkelijk, maar toch ga je er naar staan kijken. Carnage Cup 11 wordt georganiseerd op een campground ergens in Tenessee. Op zich slim want zo krijg je in ieder geval geen gebouw verhuurders die zeuren dat er geen gebruik gemaakt mag worden van bijvoorbeeld vuur of glas. Hier mag alles. IWA DS eigenaar Kevin Brennan staat bekend als een klootzak (vond naar eigen zeggen Hitler helemaal niet zulke verkeerde ideeën hebben). Is al door verschillende verhuurders uit hun gebouwen geweerd omdat hij de immense troep na zo'n toernooi niet opruimde, of omdat de eigenaren de volgende dag crack pipes en crystal meth op de vloer vonden. Geeft je gelijk wel een beeld van wat voor types er hier in het publiek (en achter de schermen) zitten.

Carnage Cup 11 heeft een enkele grote naam als deelnemer (waarvan SHLAK en Matt Tremont waarschijnlijk de bekendste zijn), maar je krijgt ook genoeg backyard wrestling idioten en meth verslaafden aan het werk te zien. Zoals ik al zei: It ain't gonna be pretty.

Beste Match: SHLAK - Rob Marsh. Rob Marsh (voor mij een onbekende) lijkt geen idee te hebben waar hij zich voor heeft opgegeven en SHLAK gooit hem als een speelgoedknuffel door de ring. Veel pijnlijke spots (vooral Marsh moet dus veel incasseren). Qua communicatie lijkt er nogal het een en ander fout te gaan wat leidt tot hier en daar een botch. Kwalitatief dus niet best, maar wel vermakelijk. Meer kan je van IWA Deep South ook niet verwachten. Overigens was SHLAK hier nog best afgetraind. Is in een jaar dan wel erg dik geworden.

Slechtste Bladejob: Matt Tremont's voorhoofd die ineens openspuit nadat Josh Crane hem bewerkt heeft met een honkbalknuppel met prikkeldraad.

Goorste Injury/Wond: Markus Crane neemt een pijnlijke val op een boord met een dozijn openstaande scharen. Dit leidt tot een grote, diepe snee in zijn bicep. Zo professioneel als IWA Deep South is wordt het verbonden met een niet al te steriel uitziend veiligheidsvest dat ze ergens vandaan trekken.

Tofste Spot/Bump: Weinig toffe, leuk uitgevonden spots in dit toernooi aangezien de meeste 'worstelaars' elkaar enkel helemaal lam slaan met alles wat ze kunnen vinden in en rondom de ring. De tofste spot was misschien wel Dale Patricks die tattoo naalden in het voorhoofd van G-Raver prikt, en hem daarna met een superkick naar de grond trapt. Cringy om te zien. Andere bizarre spots waren een val in een bad met bloedzuigers (in dezelfde match als de eerder genoemde spot), en Spydar Boodrow die een tarantula op John Rare gooit.

Grootste Botch/Blunder: De opvallendste botches waren misschien wel de talloze keren dat de tl-buizen niet braken. Leukste blunder is de zwaarlijvige TANK die zonder hulp van de scheids de ring niet in gekropen kwam.

Een fuckfest van veelal on-getalenteerden idioten die elkaar het leven zuur maken. Druk maken om veiligheid lijkt er helemaal niet bij te zijn (en dat voor een publiek van een mannetje of 50 schat ik). De show zelf duurt 4 uur, maar als je een compilatie zou maken van alle daadwerkelijke wrestling moves zou je na 1,5 minuut klaar zijn. De rest is ongeorganiseerde chaos, waarbij het een wonder is dat er in deze Carnage Cups nog nooit iemand het leven heeft gelaten (al waren ze eerdere edities regelmatig dicht bij). En hoe slecht en wansmakelijk het ook is, toch heb ik wel respect dat Brennan (hoe een klootzak het ook moge zijn) ieder jaar weer de moeite neemt om dit te organiseren.

https://i.ibb.co/dc3pyxr/Carnage-Cup-11-1.png

'Topsport'..... De dronken Chuey Martinez geniet midden in de ring van een door een fan aangeboden joint.

https://i.ibb.co/9bZKL7T/Carnage-Cup-11-2.png

Technisch geen hoogstandje, maar SHLAK en Rob Marsh hadden wel de beste match van het toernooi.

https://i.ibb.co/8Nq22PS/Carnage-Cup-11-3.png

Veteraan (en grootste naam) Matt Tremont had de slechtste bladejob van de dag.

https://i.ibb.co/5KhXb5w/Carnage-Cup-11-4.png

Nare spot... G-Raver met de tattoonaalden in zijn voorhoofd, net voordat hij gevloerd zou worden door een superkick van Dale Patricks.

GCW's Untouchables (13 mei 2018 - Chicago, Illinois)

GCW May 12, 2018 "The Untouchables" - Villa Park, IL (Download) - smartmarkvideo.com

Mijn tweede GCW show (met veel dezelfde namen als in GCW's Tournament of Survival 3) en weer is het 2,5 uur lang top spektakel. In totaal 8 matches (waarvan 2 non-deathmatch matches, en ook die waren zeer vermakelijk). Het begint al direct goed wanneer in de 1e match de scheids zich tegen Jimmy Lloyd keert, hem neerbeukt en vervolgens een duik vanaf de 'top rope' probeert . Opnieuw ook weer genoten van m'n kleine Mexicaan 'Ciclope'. Echt een reizende ster. Een beetje de Mexicaanse variant van Jun Kasai.

Beste Match: Nick Gage - Markus Crane. Ik ben geen gigantische fan van Gage, en evenmin van Crane. Desondanks was hun match de Main Event, en de belofte die dat opwekt hebben ze waargemaakt. Wat een gruwelijk vette match met talloze interessante spots. Wel weinig wrestling, maar des te meer entertainment. Gage trekt uiteindelijk aan het langste eind, al stond het publiek door zijn optreden grotendeels achter Crane (wat op zich al een achievement is aangezien Gage normaal gesproken echt waanzinnig populair is).

Goorste Injury/Wond: Niet een gigantische big deal, maar de saté prikker die in Markus Crane's schouder gestoken blijft zitten gedurende zo'n beetje de hele match ziet er toch een beetje naar uit.

Tofste Bump/Spot: Ja dat is natuurlijk een no brainer. Ongewtijfeld Markus Crane's frogsplash vanaf een paar meter in de lucht. Qua techniek was Alex Colon's Flying DDT op Miedo Extremo wel echt perfectie.

https://i.ibb.co/MhZgmgM/Untouchables-1.png

De scheids die rogue gaat en een mislukte aanval op Jimmy Lloyd start... Humor

https://i.ibb.co/n12mGkx/Untouchables-2.png

Nick Gage en Markus Crane hadden de beste match van de avond.

https://i.ibb.co/wYCWZR6/Untouchables-3.png

Crane net voordat hij zijn sprong maakt.

https://i.ibb.co/D1V3L7G/Untouchables-4.png

De landing na de sprong.

Wederom een geslaagd evenement van GCW. Toch echt wel de beste promotie wanneer het op Deathmatch wrestling aankomt. Grote talenten, veel spektakel en een dol enthousiast publiek.

OPW's Survival of the Sickest 3 (5 mei 2018 - Blackwood, New Jersey)

http://smartmarkvideo.com/opw-may-5-2018-survival-the-sickest-iii-blackwood-nj-download?search=survival%20of%20the%20sickest

Jezus wat een shitshow was dit....! De laatste keer dat ik ook maar iets van OPW aan zal zetten. Lijkt ten eerste opgezet te zijn met een micro budget, met als gevolg een kleinschalig arsenaal aan (originele) wapens en verschrikkelijke audio waardoor je onder andere de commentatoren (die vaak toch voor wat humor zorgen) niet kan verstaan. De ene na de andere talentloze 'hick' betreedt de ring. Ze lijken allemaal wel een wedstrijd te houden wie de meest overduidelijke 'bladejob' kan doen... Ongelofelijk.... Zo'n Lowlife Louie Ramos ook... Schijnt een kleine legende te zijn in de underground deathmatch scene.. Geen idee waarom: al wat hij kan is bloeden als een rund. Hij kan voor de rest niet worstelen, neemt geen grote bumps en kan zelfs amper voorruit komen. Waanzin. Geniaal ook dat co-commentator Nick Gage in de tweede match geen idee heeft wie 2 van de 3 worstelaars zijn. Zegt wel genoeg over het niveau en de bekendheid van deze 'sterren'.

Beste Match: Nou de finale dan maar waarin G-Raver, Jimmy Lloyd, John Wayne Murdoch en Marc Angel het tegen elkaar opnemen. Ook die was niet hoogstaand, maar vergeleken bij wat we eerder op de avond voorgeschoteld kregen was het fantastisch.

Slechtste bladejob: Marc Angel die zichzelf dusdanig diep in zijn voorhoofd snijdt dat hij zich onmiddellijk laat 'pinnen' en de match vroegtijdig verlaat. Overigens zijn er genoeg andere verschrikkelijke bladejobs te vinden dit toernooi. Ze proberen op een enkeling na vaak niet eens te verbergen dat ze aan het bladen zijn.

Tofste Spot/Bump: Ook héél weinig om over naar huis te schrijven. Dan wordt het kiezen tussen de door Jimmy Lloyd uitgevoerde tl-buis piledriver op G-Raver, of de val van Dan O'Hare in een gigantische bal van prikkeldraad. Kies ik toch voor die laatste.

Grootste Botch/Blunder: Chris Dickinson die Pelle Primeau meerdere keren door een deur heen probeert te gooien, maar de deur weigert te breken.

Waanzinnige verspilling van tijd en geld dit. 2 of 3 jongens met talent, de rest wordt aangevuld met nobody's. De matches zijn saai, het geluid is kut, de venue (een soort van garagebox lijkt het wel) is kut... Alles is kut eigenlijk.

https://i.ibb.co/Kjp6xMN/Sickest-1.png

Als een creature uit een horrorfilm klimt G-Raver, die dus deelnam aan de beste match van de avond, terug de ring in.

https://i.ibb.co/G0dhjSD/Sickest-2.png

Dickinson kreeg Primeau maar niet door een, zo leek het, onbreekbare deur heen gegooid.

IWA Mid-South Guardians of Hardcore (27 januari 2018 - Memphis, Indiana)

http://smartmarkvideo.com/iwa-mid-south-january-27-2018-guardians-hardcore-memphis-download?search=guardians%20of%20hardcore

Oké deathmatch show van IWA Mid-South. Niet spectaculair of bijzonder genoeg om je echt op het puntje van je stoel te laten zitten, maar wel vermakelijk genoeg voor een kleine voldoende. Promoter Ian Rotten begint met een kleine toespraak om het aanwezige publiek te bedanken voor het komen (ten eerste ligt het gebouw dat ze huren echt in de middle of nowhere, ten tweede is er veel armoede in de omgeving). In ieder geval zit de show zelf vol met grote namen die daadwerkelijk wat kunnen. Dat trekt uiteraard publiek. De show wordt af en toe wel echt verkracht door heel slecht camerawerk waardoor waarschijnlijk hele coole spots niet of half op beeld verschijnen, jammer....

Beste Match: 100% de mainevent tussen Nick Gage en één van mijn favorieten: Rickey Shane Page. Tevens een strijd tussen rivaliserende promoties GCW (Nick Gage als GCW World Champion) en CZW (Rickey Shane Page als CZW World Champion). Ik ga er niet te diep op in maar er zijn in het verleden (en toen dit event zich afspeelde was het recent) dingen gebeurd tussen die twee promoties die de (legitieme) haat tussen de 2 promoties heeft doen oplaaien. Dit gevoel krijg je ook in de match tussen de 2 heren. Het voelt allemaal heel ruw en 'stiff'. Uitstekende booking van Ian Rotten om geld te verdienen aan de ruzie tussen GCW en CZW door het in een IWA Mid-South ring te laten uitvechten.

Slechtste Bladejob: Rickey Shane Page waar het bloed werkelijk waar uit zijn voorhoofd stroomt.

Tofste Spot/Bump: Markus Crane die in een winkelwagentje (geduwd door een fan), bewapend met een riot shield met tl-buizen, de aanval inzet op Homeless Jimmy.

Redelijk vermakelijk (en vooral de main event maakt héél veel goed). Helaas zuigt het camerawerk wat echt de vaart eruit haalt. Over de gebookte worstelaars valt dan weer weinig te klagen, daar zitten veel grote namen tussen. Overigens zou Bryant Woods echt de Kane (ala eind jaren 90, begin jaren '00) van de independent wrestling community kunnen worden als hij een masker op zou zetten. Moet hij eens overwegen.

https://i.ibb.co/Hg7B5bx/Guardians-of-Hardcore-1.png

Nick Gage en Rickey Shane Page (GCW vs. CZW) hadden de beste match van de avond.

https://i.ibb.co/2qKTrRg/Guardians-of-Hardcore-2.png

Rickey Shane Page was een bloody mess tijdens zijn match tegen Nick Gage.

https://i.ibb.co/TmjftJ8/Guardians-of-Hardcore-3.png

Tofste spot van de avond: Markus Crane zet in een, door een fan geduwd, winkelwagentje, bewapend met een riot shield met tl-buizen, de aanval in op Homeless Jimmy.

H20 Matt Tremont & Danny Havoc's Deathmatch Extravaganza (20 oktober 2018 - Williamstown, New Jersey)

H2O Wrestling October 20th, 2018 "Matt Tremont & Danny Havoc's Deathmatch Extravaganza" Williamstown, NJ (Download) - smartmarkvideo.com

Worstelaar, en eigenaar van H20, Matt Tremont bundelde zijn krachten met gepensioneerd deathmatch worstelaar Danny Havoc om samen een groot deathmatch event op te zetten: H20's Deathmatch Extravaganza. Best een aardig showtje geworden, al vind ik het voor een event genaamd de 'Deathmatch Extravaganza' wel apart dat 2 van de 7 matches geen deathmatches zijn, en de main event een simpele hardcore match is met de standaard tafels, ladders en stoelen. Rickey Shane Page in een non-deathmatch tijdens een deathmatch event is ook opzienbarend. Maar Page heeft zoveel charisma en is talentvol genoeg om ook in een normale match uitstekend tot zijn recht te komen.

Beste Match: Alex Colon - Dysfunction. Niet verrassend dat Colon de beste match van de avond heeft. Wat een geweldige is dat zeg. Weet een perfecte mix te creeren tussen het gebruik van deathmatch gimmicks (tl-buizen voorop) en technisch worstelen. Enige minpuntje is dat de match vrij kort is.

Grootste Botch/Blunder: Lowlife Louie (talentloze zoutzak die alleen kan bloeden) die met zijn dikke reet direct door een tafeltje heen zakt en daarmee de finale van de match verpest.

Niet heel veel om super excited over te worden zoals je ziet. Het is meer een hardcore event (a la ECW) dan een echt deathmatch event. Op zich niks mis mee, maar zaten geen matches tussen die ik me maanden later nog zal herinneren. Overigens audio/visueel gelukkig wel een gelikte show. Je komt me in die Indies helaas wat shows tegen waar de audio of camerawerk abysmal is.

https://i.ibb.co/tY4rFkp/Extravaganza-1.png

De main event, een wat simpele hardcore match, stelde helaas een beetje teleur.

https://i.ibb.co/bdR06BV/Extravaganza-2.png

Alex Colon en Dysfunction hadden de beste match van de avond.

https://i.ibb.co/cJkJ95d/Extravaganza-3.png

Lowlife Louie had de grootste botch van de avond door direct door het tafeltje te zakken en daarmee de ontknoping van zijn match te verpesten.

Tof topic! Ik was als kind grote fan van toen WCW Wrestling op Belgische televisie werd uitgezonden (het heeft blijkbaar zowel op VT4, Canal+ en Kanaal 2 gezeten, maar ik kan me vooral nog Bernard Vandamme herinneren en dat was volgens mij enkel op Kanaal 2) en dat resulteerde vaak in een strijd met mijn ouders omdat dat altijd op zondag rond 13u werd uitgezonden en wij (mijn broer en ik) om 14u op de jeugdbeweging werden verwacht. Een videorecorder hadden we nog niet..

Ik had toen wel wat favorietjes zoals Billy Kidman, Rey Mysterio, Goldberg, Kane en The Undertaker etc (er staat me ook nog een gevecht voor van The Cat die zijn satijnen schoentjes uitdeed aan de rand van de ring en dan de rammel van zijn leven kreeg + begon te klagen dat het geen schijngevecht was maar dat hij echt klop kreeg) maar eenmaal het niet meer op televisie werd uitgezonden, bleef ik het ook niet meer volgen.

Toen ergens in april 2015 WWE Live neerstreek in de Lotto Arena in Antwerpen had ik (opnieuw met mijn broer) om nostalgische redenen een ticketje gekocht en eigenlijk erg aangenaam verrast. Begon redelijk teleurstellend met iets wat me te hard op een bumfight leek (Dean Ambrose zat daar volgens mij tussen) maar dan kwam daar nog een leuke chickfight en wat Lucha spektakel bij en de finale met John Cena was gewoon geweldig. Zelfs in die mate dat we in juni 2018 nog naar WWE NXT zijn gaan zien maar dat bleek toch andere koek. Ook erg tof (kleinere zaal maar wel meer sfeer) maar het maakte iets minder indruk dan de show in 2015.

Sindsdien ook niets meer van gevolgd, maar als ik de foto's hier bekijk.. Dan is het heel wat bloediger geworden precies

GCW Hit 'Em Up (20 januari 2018 - Howell, New Jersey)

http://smartmarkvideo.com/gcw-january-20-2018-hit-em-up-howell-nj-download?search=hit%20gcw

Wederom kwaliteit van GCW, al komt het een beetje langzaam op gang. Bestaat eigenlijk uit 2 lichte hardcore matches, 1 normale match en 5 deathmatches. Mijn persoonlijke favoriet Ciclope was gelukkig weer te bewonderen deze show (mijn andere favoriet, Alex Colon, helaas niet). GCW's Hit 'Em Up staat ook grotendeels bekend om het beruchte moment waar Markus Crane en SHLAK tijdens hun match tussen het publiek een lijntje cocaïne doen. Een work of niet??? Geen idee. Ik heb het Crane op twitter gevraagd, maar die reageerde enkel met 'ssshhhhh'. Mainevent tussen Violento Jack en Nick Gage stelt enigszins teleur. Maar de matches van Crane - Shlak en G-Raver - Ciclope zijn echt WAANZINNIG.

Beste Match: Markus Crane - SHLAK. Één van de meest geschifte matches die ik ooit heb gezien. Een waar spotfest. Gestoorde lighttube bumps, cocaïne tijdens een match, een spot met dartpijltjes in de rug.. Fantastisch op de grotesk mogelijke manier!!

Tofste Spot/Bump: Een arsenaal aan toffe spots: de dartpijltjes in de rug van Crane, de suplex van Crane vanaf de top rope op de harde vloer door een stape tl-buizen... Maar de tofste spot vond ik misschien een wat minder brute... Namelijk Ciclope die G-Raver in een winkelwagentje legt en hem keihard op een nooddeur rijdt. De wagen vliegt door de nooddeur naar buiten, waarna er even kort op de openbare weg gevochten wordt... Heerlijk!

Grootste Botch/Blunder: 2 hele pijnlijke botches deze show. De leukste is die waar de veel te dikke Headhunter van de bovenste rope afglijdt en daarmee de finale van de match compleet verpest. Maar de pijnlijkste, gevaarlijkste en daarmee waarschijnlijk ook de grootste botch is wanneer G-Raver na een move op de top rope stuitert en in plaats van binnen, buiten de ring valt. Hij valt rechtstreeks met zijn hoofd op de harde vloer. Miedo Extremo (sowieso een topgozer) die langs de ring aanwezig was ontfermt zich direct over G-Raver, die gelukkig instaat was verder te gaan en niet serieus verwond was.

Opnieuw een toffe show van GCW, die met de coke spots en brawlen op de openbare weg wel echt hun motto 'The Last Outlaws' eer aan doet.

https://i.ibb.co/r2hLPRM/Hit-em-Up-1.png

Markus Crane en SHLAK hadden de beste match van de avond.

https://i.ibb.co/NYCbBGd/Hit-Em-Up-2.png

Een lijntje coke tijdens de match. Weet niet of ik perse fan van ben (fake of niet), maar het is wel controversieel.

https://i.ibb.co/Q8tGx8s/Hit-em-Up-3.png

Dartpijltjes in de rug van Markus Crane.

https://i.ibb.co/9Y2ZMJp/Hit-em-Up-4.png

Tofste spot van de avond: Ciclope die G-Raver in een winkelwagentje door de nooduitgang rijdt, waarna er een korte brawl op straat ontstaat.