Better Call Saul

Wat een fantastische serie is dit!

Ben verslaafd. Kan haast niet wachten op seizoen 4.

Seizoen 4 is alweer lekker onderweg en een vijfde seizoen komt er ook.

'Better Call Saul' (seizoen 1)

(3.5*)

Ik had niet veel met het karakter Saul Goodman (ietwat een komisch typetje) maar Bob Odenkirk geeft hem minstens zo'n tragische gelaagdheid als Walter White. Jimmy McGill is een man die er alles aan gelegen is om zich te bewijzen in de advocatuur, maar gedwarsboomd wordt omdat hij nergens die benodigde springplank krijgt. Teruggeworpen op zichzelf, een selfmade man, moet de straatvechter op zoek naar manieren om zijn overduidelijke talenten te ontplooien. Zijn alter ego als vroegere straatoplichter (Slippin' Jimmy) geeft hem in ieder geval een wendbaarheid om oplossingen te zoeken in het criminele milieu. Waar in 'Breaking Bad' de meth-handel zelf bijzaak leek, kun je van 'Better Call Saul' in ieder geval niet zeggen dat de advocatuur te weinig ruimte krijgt. Zelfs het kloppende hart van de serie, de zorgrelatie van Jimmy naar broer Chuck, is diep verweven met rechtspraak en wetgeving. Zoals Jimmy tegelijkertijd opkijkt naar zijn grote broer als naamgenoot van zijn eigen prestigieuze advocatenfirma, maar ook in het besef dat hij misschien nooit uit diens schaduw komt. Zo mooi geïllustreerd met de scènes waar hij sigaretten bietst van zijn ex (Kim Wexler) waarbij Chuck's kantoor, als een donkere aanwezigheid, wegvalt achter de straatverlichting.

Sowieso doet 'Better Call Saul' visueel in ieder geval niet onder voor zijn oudere broer. Het heeft bij vlagen nog dezelfde broeierigheid als BB - al is het alleen in de magnifieke openingscredits - maar de serie zit vol met aardige vondsten. Persoonlijk favoriet is wanneer Mike Ehrmantraut, de hinderlijke parkeerwachter die Jimmy steeds naar zijn stickers vraagt, te zien is in een overgangsmontage. (Alpine Shepherd Boy) De tijd verstrijkt en Mike opent en sluit de hefboom voor automobilisten. De episode eindigt wanneer hij in een diner zijn ochtendkoffie drinkt en naar een onbekende vrouw rijdt. Het blijkt een prelude voor de volgende aflevering (Five-O) in hoe Mike Ehrmantraut als corrupte agent misschien altijd de crimineel was zoals we hem kennen. Wel had ik het gevoel dat deze episode qua emotionele gravitas niet meer werd overtroffen, zelfs niet in de seriefinale. Daarvoor voelt Jimmy's uiteindelijke omslagpunt richting Saul Goodman te geforceerd en te voorspelbaar. Ik weet nog niet of ik bij het kamp ga horen dat deze serie beter vindt dan de oorspronkelijke reeks, maar deze prequel is een respectvolle toevoeging op het bestaande universum.

'Better Call Saul' (seizoen 2)

(3.5*)

Het wat plotselinge einde uit het eerste seizoen blijkt toch de aanzet tot een vervolg waarin de morele neergang van Jimmy McGill keurig uiteen wordt gezet. En tot mijn positieve verrassing is het (nog) geen 'zaak van de week' en blijft de verwordingsgeschiedenis het voornaamste focuspunt. Nog altijd met een belangrijke rol voor de broedertwist tussen Chuck en Jimmy, maar dit is toch wel het seizoen waarin Kim Wexler (Rhea Seehoorn) haar mannetje staat tegenover de kwetsbare ego's in de advocatuur. Een beetje zoals Skyler White (Anna Gunn) de antagonist was als het laatste beetje morele geweten van haar meth-dealende echtgenoot. Ik zou zeggen dat Kim Wexler een sterker en meer feministisch karakter is, omdat ze op gelijke hoogte handelt (of probeert te handelen) en zichzelf daarin wil ontplooien. Voor mij is het ook geen enkel probleem dat de serie een slowburner is en de psychologische machtsmachinaties belangrijker zijn dan uitgesproken of cartoonesk geweld. Al begin ik me eerlijk gezegd af te vragen of de serie ook niet 'lijdt' onder de gelijkenissen met haar illustere voorganger. Bij Mike's verhaallijnen voelen het kartelgeweld en de BB-cameo's meer als misplaatste fan service dan dat ze veel bijdragen aan het centrale conflict.

Seizoen 5 is intussen begonnen!