Orange is the New Black (Netflix)

De nieuwe Netflix serie van schrijver Jenji Kohan, ’t meest bekend als de bedenker van Showtime’s Weeds; gebaseerd op Piper Kerman’s autobiografische boek Orange is the New Black: My Year in a Women’s Prison.

Verhaal draait om Piper Chapman (Taylor Schilling), een New Yorker ie naar een vrouwengevangenis wordt gestuurd nadat ze betrapt werd met een koffer vol met drugsgeld afkomstig van haar vriendin Alex Vause (Laura Prepon), een internationale drugshandelaar en Chapman’s voormalige geliefde. Piper moet op haar eigen manier de opgelegde vijftien maanden gevangenisstraf zien te doorkomen.

De overige cast bestaat o.a. uit Jason Biggs (American Pie); Natasha Lyonne (American Pie); Pablo Schreider (Weeds); Taryn Manning (8 Mile); Kate Mulgrew (Star Trek Voyager) en Michael Harney (Weeds).

Serie wordt in één klap uitgebracht op 11 juli door Netflix. ’t Eerste seizoen zal dertien afleveringen omvatten en veel vertrouwen heeft Netflix er wel in want er is al groen light gegeven voor een tweede seizoen.

Nice, een nieuwe Jenji Kohan .

Heerlijke pilot. Geweldig komisch als je van Kohan mag verwachten en Schilling is fantastisch; wat een ommekeer na haar rol in ie zoetsappige Sparks onzin van vorig jaar.

Vooruit dan maar, ook eens proberen.

Geinig begin, nog niet geniaal, maar kan zeker leuk worden. Als het maar niet zo uitgerekt word als Weeds.

Ja erg leuk. Raas er doorheen. Erg leuke structuur en karakters. Tot nu toe leukste nieuwe serie deze zomer.

Want de competitie nieuwe series is ook hoog deze zomer

Nee, wil 't met gemak de beste nieuwe serie van 't jaar noemen. Heerlijke, excentrieke karakters (Crazy Eyes! Porn Stash!); hilarische dialogen ("Chocolate and Vanilla Swirl..."); lekker maffe verhaallijnen (The Chickening) en gewoon een goed gebalanceerde mengeling van drama en komedie. Als ik toch iets negatiefs moet opnoemen is dat 't tegen 't einde aan van 't seizoen iets teveel leunde naar drama dan komedie, maar dat is natuurlijk te verwachten. Lekker realistisch ook dat er totaal niet/nauwelijks ge-shived en ge-shanked tussen de gevangenen; this definitely ain't Oz...

True. Maar Ray Donovan en The Bridge zijn ook geen kleine serietjes. Maar die overtuigen (nog) minder. Ja crazy eyes geniaal. Maar vooral sterk hoe ze het licht houden maar toch ook redelijk sterk drama erin kunnen doen. Zoals bij de transgender episode. Doet in dat opzicht aan Shameless denken.

Bijna klaar met seizoen 1 en wat is dit een geweldige serie! Kwam totaal onverwacht op mijn pad, maar ben nu al fan Sowieso ben ik helemaal weg van Taylor Schilling.

Nogmaals:

Wat een fantastische serie, en wat een climax op het einde van het eerste seizoen! Brrrr.

OITNB heeft een perfecte balans tussen sterk drama, heerlijke humor en een lekker kijkende verhaalstructuur. Behoort direct met gemak tot mijn alltime favoriete series.

Goede serie, al vind ik Jason Biggs een beetje miscast

Van de week afgekeken en op zich kijkt het wel aardig weg, maar ik snap de 'hype' eromheen niet zo. Het had van mij ook iets harder gemogen qua geweld.

Ik ben wel benieuwd wat er in seizoen twee gaat gebeuren.

Een van de betere series op dit moment vind ik (Nu BB en dexter zijn afgelopen). Prima mengeling van drama/comedy en crime. Goed uitgewerkte personages, met goed acteerwerk. Ik vond Tiffany 'Pennsatucky' Doggett zeer overtuigend. Leuk om te te zien, hoe een mooi, lief op het oog onschuldige naieve vrouw (tevens fantastisch neergezet door Taylor Schilling), zich langzaam en steeds meer verhard en aanpast om te overleven in de gevangenis. Absoluut een aanrader (zeker geen 13 in een dozijn serie).

Dit is erg goed, al zou je dat de eerste paar afleveringen niet zeggen.

Om maar met de minpunten te beginnen; dat zijn Jason Biggs en Laura Prepon. Beide kunnen eigenlijk niet acteren, bovendien vind ik Prepon ook nergens aantrekkelijk of sexy, een rol die ze wel toebedeeld krijgt. Biggs speelt vooral de jaloerse boyfriend, die seksueel gefrustreerd raakt nu zn vriendin in de gevangenis zit en bang dat ze weer lesbisch wordt. Heel irritant en zielig, al is dat op zich de bedoeling, maar hij legt net te weinig emotie in zijn rol. Het is vooral wennen aan de stijl, die constant wisselt tussen flashbacks en heden en vershillende stijlen van drama/humor.

De show gaat voor een toon die lastig uit te leggen valt. Ik zou zeggen, ergens tussen Sons of Anarchy en Girl, Interrupted en je komt aardig in de buurt. De show is vaak op een campy manier soapy. Er is een kokkin genaamd Red, met een verleden in de Russische maffia. Een vrouw genaamd "Crazy Eyes, die met haar vreemde, indringende ogen Chapman steeds stalkt. Een jezusfreak die denkt dat ze de rechterhand van God is. Dan is er ook nog een corrupte gevangenis bewaker, die alerlei dealtjes heeft lopen en seksueel gefrustreerd is. Dit zijn maar een paar voorbeelden.

Ja, dit zijn overdreven karakters, die de show een bizar tintje geven. Toch werkt het. Door middel van flashbacks krijgen we elke aflevering een karakteruitdieping die de gevangenen een gezicht geven, een echt hart. Zo krijgen we als kijker inzicht in de gedachtewereld van sommige key-characters Constant wordt de balans gezocht tussen oprecht drama, soapy cliché gebeurtenissen en de ongemakkelijke humor die daaruit voortvloeit. Deze balans heeft een dunne grens, die ook dikwijls overschreden wordt, maar het is in ieder geval gedurfd

Voor alle Naomi Watts-achtige users onder ons , er hangt dikwijls ook een broeierig, lesbisch sfeertje. De 1e aflevering begint al met een topless douche scene, om later in diezelfde douche terug te komen om te zien dat ijsjes niet het voornaamste zijn waar aan wordt gelikt in deze gevangenis. Ach, het hoort wel bij de sfeer van de show en zit het verhaal niet in de weg.

Persoonlijk vind ik het vooral jammer van Biggs en Prepon, hoewel die uiteindelijk wel beter in haar rol groeit (eng is ze nog steeds met die rare wenkbrauwen en stalen gezicht). Beide de grootste sterren in de cast zowat, maar qua acteren het minst. Zegt ook wel wat over de rest, het acteerniveau ligt hier vrij hoog, campy of niet. Oja en Captain Janeway (Voyager) in een goeie rol, altijd leuk.

grote baas Caputo: It really stinks in here, you know that!

bewaker Bennet: I'll crack a window, sir.

Caputo: Thats not what I meant Bennet, thats not what I meant

Ik heb echt precies hetzelfde, maar ik vind ook dat de nieuwe series die de afgelopen tijd uitgekomen zijn (vooral met komedie-elementen erin) van uitzonderlijk lage kwaliteit zijn (op deze na dus).

Vermakelijke serie inderdaad. Grote kracht is het keur aan kleurijke personages die niet slechts figureren, maar door de flashbacks een gezicht krijgen. Mijn favoriet is Morello. Jammer is dat de meest oninteressante en vervelende van het stel de hoofdpersoon is. Wat een onuitstaanbaar wicht is die Chapman met haar geneuzel over hoe zwaar ze het wel niet heeft tijdens haar nog geen anderhalf jaar durende verblijf in een gevangenis die geen reet voorstelt. Wat ook niet helpt is dat ik de hele tijd het idee heb naar een anorexiapatiënt met geelzucht te kijken. Beetje oppervlakkige kritiek misschien, maar de aanblik van iemand die zo bleek en mager is vind ik bijzonder onprettig.

Nog een kleine 12 uur, en dan is het weer 13 episodes genieten blazen.

Met wat voor andere series kan je dit vergelijken?

Is het nou een komedie of iets anders? Op zich spreekt het plot me wel aan.

Voornamelijk is dit gewoon een luchtig drama ala SFU, maar dan wel in een vlot Netflix jasje. Beetje eenzelfde opzet als het recente FX succes 'Fargo'. Het gevangenis bestaan moet je wel interesseren natuurlijk, maar het is verre van hard zoals het er in HBO's Oz aan toe ging.

Orange is the New Black valt best moeilijk te plaatsen, en is eigenlijk enkel te vergelijken met ander Netflix materiaal als House of Cards en Lillyhammer. Ik kan het absoluut iedereen aanraden, want ik heb zelden zo'n energieke, intelligente, en op hetzelfde moment vlotte serie meegemaakt.

Nu is het misschien wat vroeg, maar Netflix kennende zal ook het tweede seizoen, niet teleurstellen.

Eerste paar episodes gezien. En oh boy, het is maar goed dat ik zowel vandaag als morgen niks op de planning heb.

2de seizoen van de serie kun je al niet meer vergelijken met het eerste seizoen wordt allemaal harder en meer sex. Dus nog beter

Ik vraag me af wat je onder 'harder' verstaat. In het eerste seizoen had ik namelijk gehoopt dat er iemand eens flink neergestoken zou worden, maar niets van dat.

Op het einde van de finale van seizoen 1 wel een beetje.

Beduidend grimmiger, harder en meedogenlozer dit tweede seizoen. Voornamelijk te danken aan de komst van Vee. Die blik in haar ogen, haar verdeel en heers spelletjes, lang geleden dat ik zo'n sterke bijna fysiek enge bad guy (girl in dit geval) langs heb zien komen. Het heeft wel tot gevolg dat het niets-aan-de-hand-sfeertje langzaam verdwijnt. Ook Chapman zelf speelt in dit tweede seizoen een minder belangrijke rol en dat is naast gedurfd ook nog best een geslaagde keuze.

Seizoen twee wat mij betreft dus zonder twijfel beter dan de eerste dertien afleveringen al blijven ook dit keer die flashbacks een doorn in het oog. Ze moeten context en begrip opwekken, maar zijn toch wel erg vaak hinderlijke - soms zelfs moralistische - onderbrekingen van de belevenissen in het gevang. Een puntje van kritiek dat niet opweegt tegen de positieve punten. Laat seizoen drie maar komen.

Voor een uitgebreide recensie van seizoen 2 zie: Filmmad.nl » Recensie: Orange is the New Black (Seizoen 2)

Vond die flashback van Morello toch wel fijn, dat plaatst toch wel een heleboel in perspectief.

Net afgekeken en ik moet zeggen dat dit seizoen stukken beter is dan het eerste. De focus is gelukkig minder op - de irriterende - Chapman gericht, waardoor de andere gevangenen beter tot hun recht komen. Met name de introductie van Vee is erg geslaagd te noemen. Op deze manier wordt het harder en eindelijk wordt er eens iemand neergestoken.

Verder werken de flashbacks weer prima en laten je als kijker totaal anders naar een personage kijken.

Ik ben benieuwd wat er allemaal in seizoen drie zal gebeuren.

Ik moet zeggen dat ik het 2e seizoen tot nu toe een stukje minder vind, ben nu zo'n beetje over de helft. Het is vooral heel erg versplinterd. Elke inmate krijgt nu nog meer haar eigen verhaaltje en backstory. Maakt het geheel wel persoonlijker en "dieper", maar ook minder gefocust. Ik heb het idee dat er dit seizoen veel minder een centrale storyline is en van een echte hoofdrolspeler is ook geen sprake. Had van mij allemaal iets rechtlijniger en compacter gemogen.

Ook heb ik het idee dat de serie zichzelf veel serieuzer neemt dit seizoen en lets face it, met dat stelletje wacko's was juist die relativerende (campy) humor heel erg welkom. Moeten we het nu als kijker opeens allemaal serieus gaan nemen? Ik was het niet van plan eigenlijk behalve die kankerpatiënt misschien, goed verhaal. De grotere focus op seks had van mij ook niet gehoeven, maakt het wat platter. Positief punt is wel het acteerwerk, dat dit seizoen misschien nog wel een niveautje hoger ligt dan het 1e. Prepon heeft geen grote rol en Biggs doet het zelfs erg goed.

Ja, stuk minder dan 't eerste seizoen. Vorige week erdoorheen gejaagd en kan me er praktisch niets meer van herinneren. De keuze om Schilling's rol gelijk te strijken met de rest van de cast is gedurfd maar niet geslaagd. Met zoveel uiteenlopende personages/verhaallijnen is 't fijn om een anker te hebben dat 't allemaal een beetje constant houdt; dit was nogal een zooitje dat grotendeels ermee weg komt door 't kijkgedrag dat Netflix promoveert.

wat een geweldig eind van seizoen2

Wie had ooit gedacht dat ik aan de buis gekluisterd kon zitten bij een tvserie waarin lesbieënnes de hoofdrol spelen? Een van de meest komische series die ik ooit heb gezien, ik lach me rot!