Labyrinthus (2014)

Voor de jeugd maar kan ook door een ouder publiek worden bekeken, deze best originele film met knappe visuele effecten, kleuren. Film houdt in de grond toch wel een waarschuwing in voor de gevaren van het internetmedium. Voor een stuk opgenomen in de Gentse binnenstad. Fris acteerwerk van de jongeren.

In "Labyrinthus" schept regisseur Douglas Boswell een stemmige kinderwereld, met een levensecht computerspel als kinderhel op aarde. De viertienjarige Frikke (Spencer Bogaert) ontdekt een computerspel, dat griezelig echt lijkt en dat vervolgens ook daadwerkelijk blijkt te zijn. Zaken die in de werkelijkheid fotografeert, belanden bijvoorbeeld in het spel en wat veel onthutsender is, er blijken echte levens op het spel te staan. Dit op zich best geinige sciencefiction idee is duidelijk te hoog gegrepen voor het beperkte filmbudget. De acteurs doen hun best, maar ze zijn echter kansloos in het rommelige geheel, welke er visueel gezien nog best aardig uitzag en vooral natuurlijk de gamewerelden. Leuk om eens gezien te hebben deze Familie / Sciencefiction film en zeker voor kinderen, die natuurlijk ook de doelgroep zijn.

Voorspelbare maar verfrissend creatieve kinderfilm die met name indruk maakt door de samenvoeging met de gamewereld. Er kan veel over de invulling gezegd worden, maar regisseur Douglas Boswell regisseert een verrassende look door het gebruik en de invloed van papier. Daarnaast is het acteerwerk van de kids helemaal niet verkeerd, al worden ze nogal karikaturaal en makkelijk geschreven. Niet bepaald figuren waar een kind/toeschouwer zich makkelijk aan kan binden, laat staan dat ze hen lang zullen herinneren zodra de film afgelopen is. De schurk van het geheel is een behoorlijk bedroevende vertoning, maar de film loopt aardig en blijft niet te lang hangen in saaie (bij)zaken. Vanwege het avontuurlijke karakter kan het (te) spannend zijn voor de allerjongste kinderen, maar ik ben blij dat ook kinderfilms nog een beetje visuele creativiteit durven te tonen tegenwoordig.